പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക്

അസാന്മാർഗിക വൈദീകരും വിശുദ്ധ നുണകളും

ഓർത്തോഡോക്സ്', 'കത്തോലിക്ക' എന്ന രണ്ടു പ്രബല ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹങ്ങളിലുള്ള പുരോഹിതരുടെ ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ അടുത്ത കാലത്തായി ദൃശ്യ മാദ്ധ്യമങ്ങളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയാകളിലും  പ്രധാന വാർത്തകളായി സ്ഥാനം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മലങ്കര ഓർത്തോഡോക്സ് പുരോഹിതരുടെയിടെയിലാണ് പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ പീഡന കഥയാരംഭിച്ചത്. സാധാരണ ഇത്തരം കേസുകൾ കത്തോലിക്ക പുരോഹിതരുടെ ഇടയിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടു ഓർത്തോഡോക്സ് പുരോഹിതരുടെ ലൈംഗിക കുറ്റാരോപണങ്ങളിലും സാമൂഹിക മാദ്ധ്യമങ്ങൾ പഴി ചാരുന്നത് കത്തോലിക്കാ സഭയെയാണ്. ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയിൽ അഞ്ചു പുരോഹിതർ വിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീയെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിച്ചുവെന്നാണ് ആ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ് പരാതി നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അവരിൽ നാലു പുരോഹിതരുടെ പേരിൽ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പോലീസ് കേസ് ചാർജ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

കത്തോലിക്ക സഭയിൽ ലൈംഗിക അപവാദത്തിൽ പ്രതി ഒരു ബിഷപ്പായതുകൊണ്ടാണ് വാർത്തകൾക്കു കോളിളക്കം സൃഷ്ടിക്കാൻ കാരണമായത്. ബിഷപ്പിനെതിരെ കുറ്റം ആരോപിച്ചത് ഒരു കന്യാസ്ത്രീയും. 2016 മുതൽ ജലന്ധറിലെ ബിഷപ്പായ ഫ്രാങ്കോ മുളയ്ക്കൽ തന്റെ കീഴിലുള്ള ഒരു കോൺവെന്റിലെ കന്യാസ്ത്രിയെ പല കാലങ്ങളായി പതിമൂന്നു തവണകൾ പീഡിപ്പിച്ചുവെന്നായിരുന്നു ആരോപണം. പക്ഷെ ഈ രണ്ടു കേസുകളിലെയും സഭാ നേതൃത്വങ്ങൾ കേസുകളെ മറച്ചുവെക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോ മുളയ്ക്കൽ കുറവിലങ്ങാട്ട് കന്യാസ്ത്രീകളുടെ മഠം വക അതിഥി മന്ദിരത്തിലെ ഇരുപതാം നമ്പർ മുറിയിൽ വെച്ച് കന്യാസ്ത്രിയെ പീഡിപ്പിച്ചുവെന്നാണ്, പൊലീസിനു മൊഴി നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ജലന്ധറിൽ നിന്നും കൂടെ കൂടെ ബിഷപ്പ് അശ്ളീല സന്ദേശങ്ങൾ അയച്ചിരുന്നുവെന്നും മഠത്തിൽ വെച്ച് അവരെ പ്രകൃതി വിരുദ്ധത ഉൾപ്പടെ പതിമൂന്നു തവണകൾ പീഡിപ്പിച്ചുവെന്നും   പീഡനം 2014 മുതൽ 2016 വരെയെന്നും പരാതിയിൽ ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നു. 2014 മെയ് എട്ടാം തിയതി വൈദികരുടെ പട്ടം കൊടുക്കുന്ന ചടങ്ങിൽ ബിഷപ്പ് കാർമ്മികനായിരുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് കുറവിലങ്ങാട്ട് ബിഷപ്പ് താമസിക്കാൻ വന്നത്. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം തന്നെ കന്യാസ്ത്രീയുടെ കുടുംബത്തിലുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ ആദ്യ കുർബാനയിലും ബിഷപ്പ് പങ്കുകൊണ്ടിരുന്നു. പീഡനം നടത്തിയ നാളുകളിലെല്ലാം ഫ്രാങ്കോ മഠത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നതായുള്ള രേഖകൾ മഠം വക രജിസ്റ്ററിൽനിന്നു പോലീസിനു ലഭിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

സ്ത്രീകൾ മാത്രം താമസിക്കാറുള്ള ഒരു മഠത്തിനുള്ളിൽ ബിഷപ്പിന് താമസിക്കാനുള്ള അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഫോണിൽക്കൂടി നിത്യം ബിഷപ്പിന്റെ ശല്യം സഹിക്ക വയ്യാതെ സന്യാസിനി ജീവിതം ഉപേക്ഷിക്കാനായും ആത്മഹത്യയെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചിരുന്നതായും  പോലീസിനോടു ഇരയായ ഈ കന്യാസ്ത്രി  പറഞ്ഞു.  പള്ളി വികാരിയോട് പീഡന കഥകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഈ വിവരം പാലാ ബിഷപ്പിനെ അറിയിച്ചതായും കന്യാസ്ത്രീയുടെ മൊഴിയിലുണ്ട്. പാലാ ബിഷപ്പ് കുറവിലങ്ങാട്ടുള്ള പള്ളി മേടയിൽ വെച്ച് നേരിട്ട് കന്യാസ്ത്രിയിൽ നിന്ന് വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം താൻ അനുഭവിച്ചതായ പീഡന കഥകളെപ്പറ്റി കന്യാസ്ത്രി ആലഞ്ചേരിക്ക് നേരിട്ട് പരാതി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. വിവരങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി സത്യാവസ്ഥകൾ സഹിതം പുറത്തു വന്നതോടെ ബിഷപ്പിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങളും തെളിഞ്ഞു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാ നിയമം നൂറ്റി അറുപത്തിനാലാം വകുപ്പനുസരിച്ചാണ് പോലീസ് കേസ് ചാർജ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കന്യാസ്ത്രിയോട് മജിസ്‌ട്രേറ്റിന്റെ മുമ്പിൽ രഹസ്യ മൊഴി നൽകാനും പോലീസ് ആവശ്യപ്പെടുകയും അതനുസരിച്ച് അവർ മൊഴി നൽകുകയും ചെയ്തു. കന്യാസ്ത്രീയുടെ കന്യകാത്വത്തെ അറിയാൻ വൈദ്യ പരിശോധന നടത്തിയതിലും പീഡനം നടന്നതായി തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അക്കാര്യം ഡോക്ടറും സ്ഥിതീകരിച്ചു. പതിമൂന്നു തവണകൾ പീഡിപ്പിച്ച ദിനങ്ങളിലെല്ലാം ബിഷപ്പ് മഠത്തിൽ വന്നതായി രജിസ്റ്റർ ബുക്കിൽ രേഖകളുമുണ്ട്. ഇക്കാലയളവിൽ മഠത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു കന്യാസ്ത്രീകളുടെ മൊഴികളും ബിഷപ്പിന് അനുകൂലമായിരുന്നില്ല.

കന്യാസ്ത്രീയെ പീഡിപ്പിച്ച വിവരങ്ങൾ കർദ്ദിനാൾ ആലഞ്ചേരിയെ അറിയിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭാഗത്തുനിന്നു യാതൊരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ലെന്ന് ജലന്ധർ രൂപതയിലെ ഒരു പുരോഹിതന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. അദ്ദേഹം പറയുന്നു, "കേരള കത്തോലിക്ക സഭകളുടെ തലവനെന്ന നിലയിൽ കർദ്ദിനാൾ ആലഞ്ചേരിയിൽനിന്ന് മാന്യമായ പ്രതികരണം പ്രതീക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് ഫോൺ നമ്പറും ഇമെയിലും കൊടുത്തിരുന്നു. കന്യാസ്ത്രീയുടെ ദുഃഖത്തിൽ പങ്കുചേർന്നുള്ള ഒരു മറുപടി പോലും ആലഞ്ചേരിയുടെ അരമനയിൽ നിന്നും ലഭിച്ചില്ല. അദ്ദേഹത്തെ കർദ്ദിനാളായി ഉയർത്തിയത് റോമിൽ നിന്നാണ്. റോമ്മാ സഭയിലെ കർദ്ദിനാളെന്ന സ്ഥാനത്തിന്റെ പേരിൽ ജലന്ധർ ബിഷപ്പിനു മുകളിൽ ആലഞ്ചേരിക്ക് തീർച്ചയായും ആദ്ധ്യാത്മിക അധികാരവും കാണേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നതെല്ലാം വസ്തുതകളെ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു. ചാനലുകാരുടെ മുമ്പിൽ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലാത്ത വിധം കാര്യ കാരണ വിരുദ്ധമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. റോമിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ സീറോ മലബാർ സഭ നിരുത്തരവാദപരമായ ഒരു സമീപനമാണ് കന്യാസ്ത്രീയുടെ കാര്യത്തിൽ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്."

ഒരു കന്യാസ്ത്രീയുടെ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് കൂട്ടിനകത്ത് അടച്ചിട്ട കിളിയെപ്പോലെയാണ്. പല പുരോഹിതരും കന്യാസ്ത്രീകളെ വീക്ഷിക്കുന്നത് അവരുടെ ഭോഗ വസ്തുവായിട്ടും. സഭയെ വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ച പെൺകുട്ടികളെ കന്യാസ്ത്രി മഠങ്ങളിൽ ചിലർ അധികാരത്തിന്റെ മറവിൽ  ചവുട്ടി മെതിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. വീടും സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെയും സഹോദരരേയും ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഒരു പെൺക്കുട്ടി മഠത്തിൽ ചേരുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു കന്യാസ്ത്രീയുടെ ഹൃദയം തകർന്നുള്ള ശബ്ദമാണ് ജലന്ധർ ബിഷപ്പിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചത്.

ശബ്ദിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെ അതിക്രമിച്ചു കീഴടക്കുകയെന്നതാണ്, അധികാരം കൈമുതലായുള്ള  പുരോഹിതരുടെ നയം. സ്വന്തം കാമം പൂർത്തികരിക്കപ്പെട്ടശേഷം ഇവർ പാവപ്പെട്ട കന്യാസ്ത്രീകളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു മുതിർന്ന സിസ്റ്ററിനോട് ഇത്രമാത്രം അപകീർത്തികരമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്ത ഈ ബിഷപ്പ് തീർച്ചയായും കൊച്ചു കന്യാസ്ത്രികളുടെയും കന്യകാത്വം അപഹരിച്ചു കാണും. സഭയ്ക്ക് അപകീർത്തികരമായ ലൈംഗിക കഥകൾ പുറത്തു വരുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ട് 'ജലന്തർ രൂപത', കന്യാസ്‌ത്രിയെയും കന്യാസ്ത്രീയുടെ കുടുംബത്തെയും ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയതായ വാർത്തകളും പുറത്തു വരുന്നു.

പണവും പ്രതാപവും അധികാരവുമില്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട ഒരു സാധാരണ വ്യക്തി എന്തെങ്കിലും കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്‌താൽ യാതൊരു ദയാ ദാക്ഷണ്യവും ഇല്ലാതെ നിയമവും വ്യവസ്ഥിതികളും പ്രതിയെ ഉടൻ അറസ്റ്റു ചെയ്യും. എന്നാൽ ഭാരതത്തിൽ ബിഷപ്പിനും പുരോഹിതർക്കും മറ്റൊരു നിയമമാണ് നിലവിലുള്ളത്. പരാതി കൊടുത്ത കന്യാസ്‌ത്രിയെയും കുടുംബത്തെയും കേസിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങാനായി സമ്മർദ്ദവും കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. കുറ്റക്കാരെ രക്ഷിക്കാൻ സഭ എത്ര പണം ചെലവാക്കിയും അധികാരികളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.

കന്യാസ്ത്രി മഠങ്ങളിൽ പോയി കന്യാസ്ത്രീകളെ പീഡിപ്പിക്കുകയെന്നത് ജലന്ധർ ബിഷപ്പിന്റെ വർഷങ്ങളായുള്ള പ്രവൃത്തികളായിരുന്നുവെന്ന് മറ്റു കന്യാസ്ത്രികളും ആരോപിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ശിക്ഷാ വിധിയനുസരിച്ച് ലൈംഗികാക്രമണ കേസുകളിൽ അറസ്റ്റ് ഉടൻ ഉണ്ടാവേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ അങ്ങനെയൊന്ന് നിയമവ്യവസ്ഥ പാലിക്കേണ്ടവരുടെ വശത്തുനിന്നും ഉണ്ടായില്ല. നിരപരാധികളെ സ്വന്തം വീട്ടിൽനിന്നും പുറത്തിറക്കി ചവുട്ടി കൊല്ലാനുള്ള തന്റേടം പോലീസ് പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. കന്യാസ്ത്രിയുടെയും അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളായ കന്യാസ്ത്രികളുടെയും സ്വന്തം പിതാവിന്റെയും പരാതികൾ പോലീസിന്റെ കൈവശമുണ്ട്. പുരോഹിതർ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ മതവും പൗരാഹിത്യവും അവരുടെ കുപ്പായങ്ങളും ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ നിയമങ്ങൾ അവർക്ക് ബാധകമല്ലെന്നുള്ള മട്ടിൽ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും വിശ്വാസികൾ അഴിമതിക്കാരായ പുരോഹിതരോടും വിധേയത്വം പുലർത്തി അവരെ ദൈവതുല്യരായി കരുതുകയും ചെയ്യുന്നു. ചൂഷണവും പീഡനവും അനുഭവിക്കുകയെന്നത് അല്മെനികളുടെ മതപരമായ താല്പര്യത്തിനും ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ടു ബിഷപ്പിന് ഒരു നീതിയും സാധാരണക്കാർക്ക് മറ്റൊരു നീതിയുമായിരിക്കും.

ഒരു പുരോഹിതൻ വ്യപിചാരക്കുറ്റത്തിനു പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ സഭ കുറ്റം ചെയ്തവന്റെ പക്ഷത്തായിരിക്കും. ക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശിക്ഷ്യരിൽ ഒരാളായ യൂദാ പിഴച്ച കഥയും വിളമ്പും. കൂടാതെ അനേകം പുരോഹിതർ നല്ലവരായി ജീവിക്കുന്ന മഹത്വവും മാതൃകയായി അവതരിപ്പിക്കും.  പിഴച്ചു പോയ പുരോഹിതരല്ല ക്രിസ്തുവാണ് സഭയെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വിശ്വാസികളുടെ കണ്ണിൽ പൊടിയിടും. ഒരിക്കലും കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കു ബലിയാടാകുന്നവരുടെ പക്ഷം കൂടി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രം സഭയ്ക്കുണ്ടായിട്ടില്ല. 2017 ഫെബ്രുവരിയിൽ റോബിൻ വടക്കഞ്ചേരി എന്ന ലൈംഗിക കുറ്റവാളിയായ പുരോഹിതൻ പ്രായ പൂർത്തിയാകാത്ത പെൺക്കുട്ടിയെ ഗർഭിണിയാക്കി. അയാൾ മാനേജരായിരുന്ന സ്‌കൂളിലെ വിദ്യാർത്ഥിനിയായിരുന്നു, ആ കുട്ടി. എന്നാൽ പോലീസ് കുറ്റവാളിയെപ്പറ്റി അന്വേഷണം നടത്തുന്ന വേളകളിൽ അയാളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ മാനന്തവാടി ബിഷപ്പ് ജോസ് പൊരുന്നേടൻ മറച്ചു വെക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചിരുന്നത്.

ഒരു പുരോഹിതനിൽ നിന്നും അവിഹിത ബന്ധത്തിൽ കുട്ടികളുണ്ടായാൽ അക്കാര്യം രഹസ്യമാക്കുവാൻ ഹോസ്പിറ്റലുകളും അനാഥാലയങ്ങളും സഭയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പ്രായ പൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടി പ്രസവിച്ചാലും സഭാവക ഹോസ്പിറ്റലുകളോ അവിടുത്തെ ഡോക്ടർമാരോ ഈ വിവരം അധികാരികളെ അറിയിക്കുകയുമില്ല. അവിഹിതമായി ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ കന്യാസ്ത്രികൾ എടുത്തുകൊണ്ടു പോയി സഭാവക അനാഥാലയങ്ങളിൽ വളർത്തുകയും ചെയ്യും.

ക്രിസ്ത്യൻ സഭകളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണമായ ശാലോം മാഗസിനിൽ വന്ന വാർത്തയും വിചിത്രമായിരുന്നു. ലൈംഗിക കുറ്റാരോപണ വിധേയനായ ഫാദർ റോബിനെ ന്യായികരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വാർത്തയായിരുന്നു അത്. ശാലോം മാസിക റോബിന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ച കൗമാരക്കാരിയായ  അമ്മയെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടു എഴുതി, "മോളെ നിനക്ക് പതിനഞ്ചു വയസു കഴിഞ്ഞവളായിരുന്നു. എന്റെ മകളെപ്പോലെ നിന്നോട് ഞാൻ പറയട്ടെ, നീയും തെറ്റുകാരിയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ആദ്യം ഉത്തരം പറയേണ്ടത് നീയായിരിക്കും. നീ ഫാദർ റോബിനുമായി ലൈംഗിക ബന്ധം തുടർന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു പുരോഹിതനായിരുന്ന കാര്യം നീ എന്തുകൊണ്ട് ചിന്തിച്ചില്ല? ദുർബല നിമിഷങ്ങളിൽ ബലഹീനതകൾ ഏതു മനുഷ്യനും വന്നു ഭവിക്കാം. അദ്ദേഹം ഒരു പുരോഹിതനെന്ന കാര്യവും ഓർത്തുകാണില്ലായിരിക്കാം. പരിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുന്ന കുഞ്ഞേ നീ എന്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞില്ല! തെറ്റാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ബോധവൽക്കരിച്ചുകൊണ്ടു തിരുത്തിയില്ല?"

2016 ഫെബ്രുവരിയിൽ 'എഡ്വിൻ ഫിഗരേസ്' എന്ന പുരോഹിതൻ! പതിന്നാലു വയസുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ  പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നു. 2015 ജനുവരിക്കും മാർച്ചിനും ഇടയ്ക്കായിരുന്നു അയാൾ കുട്ടിയെ ലൈംഗികമായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. അതിന് അയാൾക്ക് ഇരട്ടി ജീവപര്യന്തം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒമ്പതു വയസുള്ള കുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ചതിന് 2014-ൽ തൃശൂരുള്ള 'രാജു കൊക്ക'നെന്ന മറ്റൊരു പുരോഹിതനെയും   അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. ആദ്യകുർബാനയ്ക്കുള്ള ഡ്രസ്സിന്റെ അളവെടുക്കുന്ന വ്യാജേനയാണ് ഈ പെൺകുട്ടിയെ ഇയാൾ പീഡിപ്പിച്ചത്. 2016-ൽ കോയമ്പത്തൂരിൽ ഫാദർ ആരോഗ്യ രാജിനെ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പതിനേഴു വയസുളള പെൺകുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ച ശേഷം കൊന്നു കളഞ്ഞതിലും അറസ്റ്റു ചെയ്തു. നാളിതു വരെയായിട്ടും കേരള ഹൈക്കോടതി കേസിനു യാതൊരു തീരുമാനവും എടുത്തിട്ടില്ല. 2013ൽ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ ഈ പെൺകുട്ടി ഫാദർ ആരോഗ്യ രാജിന്റെ മുറിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്നതായിരുന്നു കണ്ടത്. ആദ്യം ഈ കേസ് ആത്മഹത്യയായി വരുത്തി വെച്ചു. എന്നാൽ കുട്ടിയുടെ അമ്മയുടെ തീവ്ര പരിശ്രമം മൂലം അതൊരു കൊലപാതകമെന്നും തെളിഞ്ഞു. പുരോഹിതൻ ആ കുട്ടിയെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നുവെന്നു സമ്മതിച്ച പ്രകാരം പൗരാഹിത്യത്തിന്റെ ചുമതലകളിൽ നിന്നും അയാളെ മാറ്റുകയും ചെയ്തു.

മദ്ധ്യപ്രദേശിലെ ഒരു കോൺവെന്റിലുണ്ടായിരുന്ന യുവ കന്യാസ്ത്രിയായ 'സിസ്റ്റർ അനിതയുടെ' പരാതിയും വാർത്തകളിൽ പ്രാധാന്യം നേടിയിരുന്നു. 2011-ൽ അവർ ഒരു ഹൈസ്‌കൂൾ അദ്ധ്യാപികയായിരുന്ന സമയം ഒരു പുരോഹിതൻ അവരെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവർ നിന്നുകൊടുത്തില്ല. അതിന്റെ പേരിൽ ആ പുരോഹിതൻ കന്യാസ്ത്രിയ്ക്കെതിരെ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് പലവിധ മാനസിക പീഡനങ്ങളും നല്കിപ്പോന്നു. കാമഭ്രാന്തു പിടിച്ച ആ പുരോഹിതന്റെ പീഡന വിവരം അധികാരികളെ അറിയിച്ചതിന് എല്ലാവിധ സഹനങ്ങളും ആ യുവ കന്യാസ്ത്രിക്ക് മഠത്തിലെ സഹ സിസ്റ്റേഴ്‌സിൽനിന്നും സഹിക്കേണ്ടി വന്നു. അതിന്റെ പേരിൽ ഇറ്റലിയിലേക്ക് അവർക്കു സ്ഥലം മാറ്റം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെയും ഇതിന്റെ പേരിൽ കൂടുതൽ പീഡനങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വന്നു. പാതിരാത്രിക്ക് യുവതിയായ ഈ കന്യാസ്ത്രിയെ മഠത്തിൽ നിന്നു ഇറക്കി വിടുകയുമുണ്ടായി. ചില മലയാളി സംഘടനകളുടെ സഹായത്തോടെ അവർ ഇന്ത്യയിൽ മടങ്ങി വന്നു. അവരുടെ ആലുവായിലുള്ള മഠം അവരെ അകത്തു കയറാൻ അനുവദിക്കാതെ വീണ്ടും പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. കൊണ്ടുവന്ന പെട്ടിയും കിടക്കയും പുറത്തേക്ക് അവിടുത്തെ ക്രൂരരായ കന്യാസ്ത്രികൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. സിസ്റ്റർ അനിത കോൺവെന്റിനു മുമ്പിൽ നിരാഹാര സത്യാഗ്രഹം കിടക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ എറണാകുളം രൂപത ഇതിൽ ഇടപെടുകയുണ്ടായി. പന്ത്രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ കൊടുത്ത് കേസ് ഒത്തുതീർപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

മാടത്തരുവി കേസും അഭയാ കേസും സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും വിവാദപരമായ രണ്ടു കേസുകളായിരുന്നു. മാടത്തരുവി കേസ്സിൽ മറിയക്കുട്ടിയെന്ന വിധവയായ സ്ത്രീയെ ഫാദർ ബെനഡിക്ക്റ്റ് കത്തികൊണ്ട് കുത്തി കൊന്നശേഷം മൃതദേഹം റാന്നിയ്ക്കടുത്തുള്ള മാടത്തരുവിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഈ കേസിൽ കീഴ്കോടതി അയാളെ തൂക്കാൻ വിധിച്ചിരുന്നു. ഹൈക്കോടതിയിൽ സുപ്രസിദ്ധനായ വക്കീൽ 'ചാരി'യുടെ വാദത്താൽ ബെനഡിക്റ്റ് മോചിതനാവുകയും ചെയ്തു.  ബെനഡിക്റ്റ് കുറ്റക്കാരനല്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി കണ്ടെത്തിയില്ലെങ്കിലും തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തിൽ നിരുപാധികം മോചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നായിരുന്നു വിധി.

1992-ൽ സിസ്റ്റർ അഭയ എന്ന ഇരുപതു വയസുകാരി കോട്ടയം പയസ് മൗണ്ടിലുള്ള കിണറിനകത്ത് മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. സ്ഥലത്തെ പോലീസ് ഈ കേസ് ഒരു ആത്മഹത്യയാക്കി മാറ്റി കേസ് ഇല്ലാതാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം 1993-ൽ കേസ് വീണ്ടും പുനാരാരംഭിച്ചു. സി.ബി.ഐ കേസ് ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഫാദർ പുതൃക്കയിലും ഫാദർ തോമസ് കോട്ടൂരും സിസ്റ്റർ സെഫിയും ഈ കുറ്റകൃത്യത്തിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നുവെന്ന ആരോപണവും ഉയർന്നു. കുറ്റവാളികളെന്നു കരുതുന്ന ഇവർ മൂവരെയും അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സി.ബി.ഐ.യുടെ അന്വേഷണത്തിൽ ഈ രണ്ടു പുരോഹിതരും ഒന്നിച്ച് സിസ്റ്റർ സെഫിയുമായി പ്രകൃതി വിരുദ്ധ ലൈംഗികതയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നത് സിസ്റ്റർ അഭയ കണ്ടുവെന്നായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ സെഫി കോടാലിയുടെ കൈകൊണ്ട് സിസ്റ്റർ അഭയയുടെ തലക്കിട്ടു അടിച്ചുവെന്നും സി.ബി.ഐ. കരുതുന്നു. അതിനു ശേഷം പുരോഹിതരും കന്യാസ്ത്രിയുംകൂടി അഭയായെ കിണറ്റിൽ തള്ളിയെന്നും അനുമാനിക്കുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും നീണ്ട ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ ചരിത്രമാണിത്. ആ കേസ് ഇന്നും കോടതിയിൽ തീരുമാനമാകാതെ കിടക്കുന്നു.

സഭയ്ക്കുള്ളിലെ പീഡനങ്ങൾമൂലം ബലിയാടാകുന്നവർ മറ്റാരോടും പറയാതെ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയാണ് പതിവ്. എന്നാൽ തൃശൂർ സെന്റ് മേരീസ് കോളേജിലെ പ്രിൻസിപ്പാളായിരുന്ന സിസ്റ്റർ ജെസ്മി 'ആമേൻ' എന്ന തന്റെ ആത്മകഥയിൽ പുരോഹിതരുടെ ലൈംഗിക അസാന്മാർഗിക ജീവിതത്തെപ്പറ്റി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോൺവെന്റിലെ സ്വവര്‍ഗ്ഗാനുരാഗികളായ കന്യാസ്ത്രികളുടെ വിവരങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുരോഹിതരുമൊത്തുളള ലൈംഗികതയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന കന്യാസ്ത്രികളും അവരുടെ മറ്റു ബന്ധങ്ങളും ജെസ്മിയുടെ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. 178 പേജുകളുള്ള ഈ പുസ്തകം സഭയ്ക്കുള്ളിലും പുറംലോകത്തും വലിയ കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.

സിസ്റ്റര്‍ മേരി ചാണ്ടിയുടെ "നന്മ നിറഞ്ഞവരേ സ്വസ്തി"യെന്ന ആത്മകഥാപുസ്തകം ഒരു കന്യാസ്ത്രീയുടെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍നിറഞ്ഞ ജീവിതകഥയാണ്. സഭയെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന പൌരാഹിത്യ ലൈംഗിക വാര്‍ത്തകളുമായി ഗ്രന്ഥപ്പുരയില്‍ ഈ പുസ്തകം സ്ഥാനം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നാല്‍പ്പതില്‍പ്പരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ അമ്മ മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളില്‍, ജീവിതം ഹോമിച്ച് സന്യാസിനീജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച മേരി ചാണ്ടിയുടെ സ്വാനുഭവങ്ങളാണ് ഇതിലെ ഉള്ളടക്കം. പണമുള്ള വീടുകളിലെ അവിഹിതഗര്‍ഭങ്ങളെല്ലാം സാധാരണ പുറത്തു വരുന്നതിനുമുമ്പു ആ കഥതന്നെ നാമാവിശേഷമാകും. അരമനക്കു പണം ഉള്ളടത്തോളംകാലം കന്യാസ്ത്രീമതില്‍ക്കെട്ടിലുള്ളിലെ അരമനരഹസ്യങ്ങളും ക്രൂരതകളും തുടരുക തന്നെചെയ്യും. അസഹ്യമായ അപമാനത്തിന്‍റെയും വേദനകളുടെയും കഥകളാണ് ആശ്രമ ജീവിതത്തിനുള്ളിലുള്ളത്. ചില പെൺകുട്ടികൾ ആശ്രമത്തില്‍‍നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട് ഒളിച്ചോടുന്നു. മറ്റു ചിലർ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു. പെണ്‍ക്കുട്ടികളെ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുന്ന പല പുരോഹിതരെയും കന്യാസ്ത്രീവളപ്പില്‍ കാണാം. അത്തരം സംഭവങ്ങളില്‍ ആരെങ്കിലും പ്രതികരിച്ചാല്‍ ‍കുറ്റവാളിയായ പുരോഹിതനൊപ്പമേ സഹകന്യാസ്ത്രീകളും നില്‍ക്കുകയുള്ളൂ.

മേരി ചാണ്ടിയുടെ ജീവിതത്തിലും ദുഖകരമായ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ആറാംവയസ്സുമുതല്‍ യേശുവിനെമാത്രം ഹൃദയത്തിലെന്നും താലോലിച്ചുനടന്ന ഈ സഹോദരിയെ ഒരു പുരോഹിതന്‍ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യാനായി ശ്രമിച്ചതും സംഭവിക്കരുതാത്ത ഒരു അനുഭവം ആയിരുന്നു. ‍തന്‍റെ ചാരിത്രത്തിനു കളങ്കം വരുത്തുവാന്‍ ശ്രമിച്ച അയാളെ മേരി നല്ലവണ്ണം കൈകാര്യം  ചെയ്തു. പുരോഹിതൻ എന്തു  തെറ്റുചെയ്താലും പ്രതികരിക്കരുതെന്നുള്ള എഴുതപ്പെടാത്ത ഒരു നിയമവും കന്യാസ്ത്രി മഠങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നു. അന്നു മേരിക്കു പ്രായം ഇരുപതുവയസ്സു മാത്രം. ചേവായൂര്‍മഠം ആശ്രമത്തിലാണു ബലാല്‍സംഗത്തിനു പുരോഹിതൻ തുനിഞ്ഞത്. ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ കുര്‍‍ബാനയ്ക്കുശേഷം രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം നല്കിയപ്പോഴായിരുന്നു സംഭവം. പുരോഹിതന്‍റെ കള്ളനോട്ടം കണ്ടപ്പോഴേ മേരി വിറക്കുവാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പ്രഭാതഭക്ഷണം കൊടുക്കാതെ പിന്‍‍വാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. പുരോഹിതന്‍, ‍കസേരയില്‍നിന്നും എഴുന്നേറ്റു വാതിലിനു കുറ്റിയിടുകയും ബലമായി കൈകളില്‍ കയറിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. "മേരി നിനക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയില്ലേ" എന്നു പറഞ്ഞു അയാള്‍ മേരിയെ മാറോടമര്‍‍ത്തി. തന്‍റെ നിലവിളിച്ചുള്ള കരച്ചിലിന് ആരും ചെവികൊടുത്തില്ല. അയാളില്‍നിന്നും വിടുവിച്ച് ഓടിയ ഈ സഹോദരിയുടെ പിന്നാലെ പിടിക്കുവാന്‍ അയാൾ വീണ്ടും വന്നു. അപ്പോഴാണു കയ്യില്‍കിട്ടിയ സ്റ്റൂള്‍വെച്ച് നിര്‍ദ്ദയമായി പുരോഹിതനെ മര്‍ദ്ദിക്കേണ്ടിവന്നത്. അയാളുടെ നെറ്റിത്തടത്തില്‍നിന്നും രക്തം ചീറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേരിയെ മഠം അധികാരികൾ ദ്രോഹിയായും കുറ്റവാളിയായും ചിത്രീകരിച്ചു.

ജെസ്മിയുടെ ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നത് !"ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചാരിത്രം കവർ‍ന്നെടുത്താൽ, ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിച്ചാൽ‍ പ്രതികരിക്കുന്നവരില്ലേ? ആയിരത്തിലൊരാളെങ്കിലും പ്രതികരിക്കുകയില്ലേ? കന്യാസ്ത്രീ സഹോദരികളെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കൂ? നിസ്സഹായരായ അവർ ഒരിക്കലും പ്രതികരിക്കുകയില്ല. കന്യകാത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, സന്യാസിനിജീവിതം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഭയപ്പെടുന്നു."

ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോയുടെ ഇരയായ കന്യാസ്ത്രീ കരഞ്ഞു. ചാരിത്രവ്രതം നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ ഒറ്റക്കും കരഞ്ഞു. ഒരു തീരുമാനത്തിനായി മുട്ടാവുന്ന വാതിലുകൾ എല്ലാം അവർ മുട്ടി. സഭയുടെ മൗനം മാത്രമായിരുന്നു അവർക്കുള്ള മറുപടി. പൂർവികരുടെ അദ്ധ്വാനഫലവും പിടിയരിയും കൊടുത്തു സമ്പാദിച്ച സ്വത്തുക്കൾ പുരോഹിതരുടെ ലൈംഗിക പീഡന കേസുകൾക്കായി ചെലവഴിക്കുന്ന കാഴ്ചകളാണ് ഇന്ന് കേരള കത്തോലിക്ക സഭയിൽ കാണുന്നത്. മറിയക്കുട്ടി കൊലക്കേസ് വന്നപ്പോഴും അഭയാക്കേസ് വന്നപ്പോഴും സഭയുടെ അളവില്ലാത്ത അൾത്താരപ്പണം കുറ്റവാളികളായ പുരോഹിതർക്കു വേണ്ടി ചെലവഴിക്കുകയായിരുന്നു. പണവും പ്രതാപവും പിടിപാടും കാരണം ഈ രണ്ടു കേസുകളിലും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന പുരോഹിതർ ഇന്ത്യൻ നിയമവ്യവസ്ഥയെ തന്നെ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ബെനഡിക്റ്റ് ഓണംകുളവും, സെഫിയും, കൊട്ടൂരും പുതൃക്കയുമെല്ലാം കുറ്റക്കാരെന്ന് യുക്തിപൂർവം ചിന്തിക്കുന്നവർക്ക് അറിയാമെങ്കിലും ഭൂരിഭാഗം വിശ്വാസികളും പുരോഹിതരുടെ നെയ്തെടുത്ത നുണകളേ വിശ്വസിക്കുള്ളൂ. അതുപോലെ ബിഷപ്പ് ഫ്രാങ്കോ മുളയ്ക്കലും വിശുദ്ധ നുണകൾകൊണ്ട് വിശ്വാസികളെ അഭിഷേകം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

Read more

അമ്മയെ അപമാനപ്പെടുത്തുന്ന താര രാജാക്കന്മാര്‍

അമ്മയെന്ന ചുരുക്കപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്ന മലയാളസിനിമ താരങ്ങളുടെ സംഘടന ഇന്ന് വിവാദത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലാണ്. നടി ആക്രമിക്കപ്പെട്ടതില്‍ പ്രതി ചേര്‍ക്കപ്പെട്ട നടന്‍ ദിലീപിനെ തിരിച്ചെടുത്ത നടപടിയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വിവാദത്തിനു കാരണം. നടനെ തിരിച്ചെടുത്തത് തെറ്റാണെന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍ വാദിച്ചപ്പോള്‍ അതില്‍ തെറ്റില്ലെന്ന് മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ വാദിച്ചപ്പോള്‍ അതില്‍ തെറ്റില്ലെന്ന് മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ വാദിച്ചതോടെയാണ് ഇത് വിവാദത്തിന്റെ കൊടുമുടി കയറിയത്.

സോഷ്യല്‍ മീഡില്‍ എന്ന മഹാപ്രസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു ഈ വിഷയം ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടത്. അതില്‍കൂടി ഇരുകൂട്ടരും ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് മേമ്പൊടിയായി അന്തിച്ചന്ത ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തുന്ന നമ്മുടെ ചാനലുകാരും കൂടി. അതോടെ ഈ വിഷയം വിവാദത്തിന് തിരികൊളുത്തി. ഇന്ന് സോഷ്യല്‍ മീഡിയായും ചാനലുകളും അവരെക്കൊണ്ട് കഴിയാവുന്നത്ര വിവാദമുണ്ടാക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.ഇത്തരം വിഷയങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരുന്നത് ചായക്കടകളിലും മാടക്കടകളിലും വെയിറ്റിംങ്ങ് ഷെഡ്ഡിലും കലുങ്കിന് മുകളിലുമായിരുന്നു സമയം മെനക്കെടുത്തിയിരുന്നത്.

കേരളത്തിലെ പൗരന്മാരുടെ ഇടയിലായിരുന്നു. ഒരു ജോലിക്കും പോകാതെ നാട്ടുകാര്‍ക്കും വീട്ടുകാര്‍ക്കും യാതൊരു ഗുണവുമില്ലാതെ ഭൂമിയ്ക്ക് തന്നെ ഭാരമായി ഒരു കൂട്ടര്‍ നമ്മുടെ നാടിനെ ഒരു കാലത്ത് അലങ്കരിച്ചിരുന്നുയെന്ന് ആകാലഘട്ടത്തിലെ ആളുകള്‍ക്ക് അറിയാം. യാതൊരു ജോലിയുമില്ലാതിരുന്നെങ്കിലും ഇവരുടെ പ്രധാന ജോലി നാട്ടില്‍ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തി താത്വികമായ അവലോകനം നടത്തുകയെന്നതായിരുന്നു. ആ താത്വീകമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ രാവിലെ തുടങ്ങിയാല്‍ ഉച്ചയൂണിന് വിളിവരുന്നതുവരെയോ ആമാശയം ഹരിതവിപ്ലവം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെയോ ആമാശയം ഹരിതവിപ്ലവം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെയോ നീണ്ടു പോകാറുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ചര്‍ച്ചയുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയെന്നെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അത് ആ കരക്കപ്പുറം പോകാറില്ലായിരുന്നുയെന്നതാണ് സത്യാവസ്ഥ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത് ഒരിക്കലും ആഗോളവിപ്ലവവും വിവാദത്തിന്റെ മാലപ്പടക്കമോ ഉണ്ടാകാറില്ലായിരുന്നു.അന്ന് അങ്ങനെ ചര്‍ച്ച നടത്തിയിരുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഇന്നത്തെ ആധുനിക ലോകത്ത് സോഷ്യല്‍ മീഡിയായില്‍ കൂടിയാണെന്നതാണ് ഒരു വസ്തുത. ഇതില്‍ ആര്‍ക്കും പങ്കുചേരുമെന്നതും ഏത് വ്യക്തിക്കും എന്തും പറയാമെന്നതും അത് ലോകം മുഴുവന്‍ അറിയുമെന്നതുമാണ് ഒരു പ്രത്യേകത.

ഇതിന്റെ ഒരു ഗുണമെന്തെന്നാല്‍ വന്‍കിട മാധ്യമങ്ങള്‍ പങ്കപാദം കാട്ടി സത്യങ്ങള്‍ മൂടപ്പെട്ടാലും അത് വളച്ചൊടിച്ചാലും സോഷ്യല്‍ മീഡിയായില്‍ കൂടി അത് പുറത്തു വരികയും ജനങ്ങള്‍ അത് അറിയുകയും അതിനെകുറിച്ച് ചര്‍ച്ചചെയ്യുകയും ചെയ്യുമെന്നതാണ്. പല പകല്‍മാന്യന്മാരുടെയും കണ്ണടച്ചുള്ള പാലുകുടി കണ്ടെത്തുകയും അത് പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കാന്‍ കഴിയുകയും ചെയ്യുമെന്നതു മാത്രമല്ല അവരുടെ പുറം തോല്‍ പുറത്താക്കി അവരുടെ യഥാര്‍ത്ഥ രൂപം തുറന്നു കാട്ടാന്‍ കഴിയുമെന്നതുകൂടിയുണ്ട്.

ശരിയോ തെറ്റോ എന്തും പുറംലോകത്ത് മാധ്യമഭീമന്മാരുടെ പിന്തുണയില്ലാതെ എത്തിക്കാന്‍ സോഷ്യല്‍ മീഡീയായ്ക്ക് കഴിയുമെന്നതാണ്. സംഘടനകളുടെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും സര്‍ക്കാരിന്റെയും വരെ തെറ്റായ തീരുമാനങ്ങളും നടപടികളും ഇന്ന് സോഷ്യല്‍മീഡിയായില്‍ സജീവമായി ചര്‍ച്ചയാകുന്നുണ്ട്. അത് വിവാദങ്ങളും വിമര്‍ശനങ്ങളുമാകാറുണ്ട്. അത്തരത്തില്‍ ഒരു ചര്‍ച്ചയാണ് ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ മലയാള സിനിമ നടിനടന്മാരുടെ സംഘടനയായ അമ്മയുടെ ദിലീപിനെ തിരിച്ചെടുത്ത നടപടിയെ ചൊല്ലിയുണ്ടാകുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് സോഷ്യല്‍ മീഡിയായില്‍ കൂടി നടക്കുന്നതും വിവാദമാകുന്നതും.

അമ്മയെന്ന സംഘടന നടന്‍ ദിലീപിനെ തിരിച്ചെടുത്തതില്‍ തിരക്കു പിടിച്ച് തീരുമാനമെടുത്തുയെന്നാണ് പ്രധാന വിമര്‍ശനം.വിമര്‍ശനം വിവാദമായതോടെ സംഘടനയും ഭാരവാഹികളും പ്രതിഷേധത്തിന്റെ മുള്‍മുനയിലായി തീര്‍ന്നു. അതില്‍ കിടന്ന് ഞെളിപ്പിരികൊള്ളുകയാണവര്‍ ഇപ്പോള്‍. മലയാള സിനിമയെന്നത് ചില താര രാജാക്കന്മാരുടെയും അവര്‍ക്കൊപ്പം ഒത്താശപാടി നില്‍ക്കുന്ന സഹനടീനടന്മാരുടെതുമായി ഇന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള വിവാദത്തിന്റെയും ഇതിനു മുമ്പ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വിവാദങ്ങളുടെയും കാരണം ഇതുതന്നെയാണ്.

തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ കൂടി മാത്രമെ മലയാളി സിനിമപോകാവുയെന്നതാണ് ഈ താരരാജാക്കന്‍മാരുടെ ആഗ്രഹം. അതിനവര്‍ അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവരെയും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തെയും വശത്താക്കിക്കൊണ്ട് അവരുടേതായ ഒരു സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയാണിപ്പോള്‍ ചെയ്യുന്നത്. അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരെ ഉന്‍മൂലനം ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ ഏത് മാര്‍ഗ്ഗവും ഇതിനായി സ്വീകരിക്കും.

സംവിധായകരെക്കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് അവസരങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും അവരഭിനയിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ തീയ്യേറ്ററുകളില്‍ വന്നാല്‍ തങ്ങളുടെ അപ്രഖ്യാപിതരായ ഗുണ്ടകളെന്നറിയപ്പെടുന്ന ഫാന്‍സുകാരെകൊണ്ട് തീയ്യേറ്ററുകളില്‍ കയറ്റി കൂവിപടം വളരെ മോശമാണെന്ന് വരുത്തി തീര്‍ക്കും. ഒന്ന് രണ്ട് ചിത്രങ്ങളില്‍ അവസരം ലഭിക്കാതെ വന്നാല്‍ സിനിമാലോകത്തു നിന്നു തന്നെ പുറത്തായ അവസ്ഥയാണ് പിന്നീട് ഉണ്ടാകുന്നത്.ഇനിയും രണ്ട് പടങ്ങള്‍ക്ക് കൂവി പടം വിജയിച്ചില്ലയെന്ന് പ്രചരണമുണ്ടായാലും അവര്‍ക്ക് പിന്നീട് സിനിമകള്‍ കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയായിരിക്കും.

പിന്നീട് ഒരു സംവിധായകനോ നിര്‍മ്മാതാവോ അവരെ വിളിക്കാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടാകുമെന്ന് ഈ താരരാജാക്കന്മാരുടെ പീഡനകലാരൂപങ്ങള്‍ക്ക് ഇരയായവര്‍ക്കറിയാം. പലരും അത് വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചലച്ചിത്രമേഖലയില്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹമുള്ളവര്‍ ഈ താരരാജാക്കന്മാരെ എതിര്‍ക്കാറില്ല. കൂടുതല്‍ അവസരങ്ങള്‍ കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ചിലര്‍ ഇവരുടെ ഇത്തിള്‍ കണ്ണികളുമാകാറുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രത്തില്‍ മാത്രമെ മോളിവുഡ് ചലിക്കാവൂയെന്ന രീതിയില്‍ എതിര്‍്ക്കുന്നവര്‍ക്ക് പണിയും മറുപണിയും നല്‍കുന്ന ഈ താരരാജാക്കന്മാരെന്ന സ്വരൂപങ്ങള്‍ മലയാള സിനിമാ ലോകത്തെ വൃത്തികേടുകളുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളും കൂട്ടികൊടുപ്പിന്റെ ലോകവും പാദസേവകരുടെ ആലയങ്ങളുമാക്കി തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നു. അത് സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടെ മാനത്തിനു പോലും വില കല്പിക്കാത്ത രീതിയിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനമാണ് അവരില്‍ ചിലര്‍ ഇപ്പോള്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മലയാളി സിനിമാലോക ചരിത്രത്തില്‍ ഒരു നടിയെ ആക്രമിച്ച് അവരുടെ നഗ്‌നത വീഡിയോയില്‍ പകര്‍ത്തിയത് ഒരു സൂപ്പര്‍സ്റ്റാറിന്റെ മേല്‍നോട്ടത്തിലായിരുന്നുയെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ മലയാള സിനിമാ താരങ്ങളുടെ നിലവാരം ഇന്ന് എത്രയെന്ന് ഊഹിയ്ക്കാം.

ലോകോത്തര സിനിമകളുടെ നിലവാരത്തില്‍ മലയാള സിനിമയെ കൊണ്ടെത്തിച്ച സിനിമാ സംവിധായകരും നടന്മാരും നമ്മുടെ മലയാള സിനിമകളില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം കഴിവിനൊപ്പിച്ച് കഥാപാത്രങ്ങളെ തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളെകൊണ്ട് സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത് വന്‍ പരസ്യത്തില്‍ കൂടി സൂപ്പര്‍താര പദവിയിലെത്തിയ ഇന്നത്തെ സൂപ്പര്‍ താരങ്ങള്‍ അവരുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാന്‍ പോയാല്‍ ജനങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ അവരുടെ മനസ്സില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള സ്ഥാനം ഒരു ലൈറ്റ് ബോയിയുടെ അത്രയും പോലുമില്ല.

സ്വന്തം സാമ്രാജ്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ പാലും പഴവും നല്‍കി വളര്‍ത്തികൊണ്ടുവരുന്ന മാര്‍ജാരപ്രജകളുടെ സ്തുതി പ്രകടനങ്ങള്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ ഒരു കാര്യം ഓര്‍ക്കുന്നത്് നന്ന്. റേഷന്‍ വാങ്ങാന്‍ പോലും കടം വാങ്ങിക്കുന്നവര്‍ നിര്‍മ്മാതാക്കള്‍ മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ക്കുപോലും ഡേറ്റ് കൊടുത്തിരുന്ന നിത്യഹരിത നായകന്‍മാര്‍ മലയാള സിനിമയിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സംഘമോ സംഘടനയോ അവര്‍ക്കുചുറ്റുമോ അവ രംഗമായോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്നാല്‍ അവര്‍ക്ക് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിലുണ്ടായ സ്ഥാനം നിങ്ങള്‍ ഇന്ന് വാങ്ങുന്ന പ്രതിഫലത്തെക്കാള്‍ എത്രയോ അധികമായിരുന്നുയെന്ന് ചിന്തിക്കണം. ജനങ്ങളുടെ കൈയ്യിലെ കൈയ്യടിയും കാശുമാണ് തങ്ങളെ നായകരാക്കുന്നതെന്ന് പറയുക മാത്രമല്ല ആ ജനത്തെ മറന്നുള്ള യാതൊരു പ്രവര്‍ത്തിയും അവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായിട്ടില്ലയെന്ന് ഓര്‍ക്കണം.ഇന്നും പകരം വെയ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അതുല്യ നടന്മാരുടെ നാട്ടില്‍ സ്വയം ആളാകാനും വേണ്ടി തല്ലി കൂട്ടിയ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ എന്ത് നടന്നാലും അത് സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളെ ബാധിക്കില്ല.

നിങ്ങള്‍ ആരെ തിരിച്ചെടുത്താലും പുറത്താക്കിയാലും അത് നിങ്ങളെ മാത്രം ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്‌നം മാത്രമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് കേരളത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ പട്ടിണികിടക്കുന്നുമില്ല. എന്നാല്‍ അവരുടെ മനസ്സില്‍ നിന്ന് നിങ്ങള്‍ പുറത്തായാല്‍ നേരെ തിരിച്ചായിരിക്കും സംഭവിക്കുക. ജനങ്ങളില്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ അംഗീകാരമില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള സ്ഥാനം എവിടെയെന്ന് നാലാംകിട രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്നതിനിടയിലും കുതികാല്‍ വെട്ടുന്നതിനിടയിലും സഹപ്രവര്‍ത്തകരെ വെട്ടിനിരത്താനുള്ള തന്ത്രങ്ങള്‍ക്കിടയിലും ഓര്‍ക്കുന്നത് നന്ന്.നിങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തികളും കോലാഹലങ്ങളും വിവാദങ്ങളും അന്തിച്ചര്‍ച്ച നടത്തുന്ന ചാനലുകാര്‍ക്ക് രണ്ട് ദിവസത്തേയ്ക്ക് കിട്ടിയ ഇരമാത്രമാണ്.

പത്രക്കാര്‍ക്ക് കോളം തികയ്ക്കാനുള്ള വിഷയം മാത്രമാണ്. സോഷ്യല്‍മീഡിയായില്‍ കൂടിയുള്ളവര്‍ക്ക് ഒരു നേരം പോക്കും അതില്‍ കൂടി അവരുടെ പ്രതിഷേധവുമായിരിക്കും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല സമൂഹമാധ്യമത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ സ്വയം കരിവാരി മുഖത്ത് തേച്ചതിന് തുല്യമാകും ജനങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ അതില്‍ കൂടി വെറുക്കും എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ അപമാനിക്കുന്നത് മഹത്തായ പാരമ്പര്യം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന മലയാള ചലച്ചിത്ര ലോകത്തെയാണ്
Credits to joychenputhukulam.com

Read more

ഗ്ലോക്കോമയും കാറ്ററാക്റ്റ്സും, ഒരു പഠനം

നാം അറിയാതെ പോവുന്ന രണ്ടു നേത്ര രോഗങ്ങളാണ് ഗ്ലോക്കോമയും തിമിരം അഥവാ കാറ്ററാക്റ്റ്സും. ഗ്ലോക്കോമയെ കണ്ണിന്റെ നിശബ്ദമായ കൊലയാളിയെന്നും വിളിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ശരീരത്തെപ്പറ്റി സ്വയം ബോധവാന്മാരെങ്കിൽ ആരോഗ്യത്തിനെ തുരങ്കം വെക്കുന്ന പല രോഗങ്ങളിൽനിന്നും നമുക്ക് വിമുക്തി നേടാൻ സാധിക്കും. നാം തന്നെയും നാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മനസ്സും നമ്മുടെ ശരീരവുമാണ് ഏറ്റവും നല്ല വൈദ്യനെന്നു ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതും ഓർമ്മിക്കുന്നു.  ഏകദേശം ഇരുപത്തിയഞ്ചു വർഷം മുമ്പ് അവിചാരിതമായിട്ടായിരുന്നു ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ന്യൂയോർക്കിലുള്ള  'ന്യൂ റോഷലിലെ' കണ്ണു ഡോക്ടറായ ഡോക്ടർ മോറോല്ലോയെക്കൊണ്ട് പരിശോധിപ്പിച്ചത്. എന്റെ കണ്ണുകൾക്കും ഗ്ലോക്കോമ ബാധിച്ചുവെന്ന കാര്യം  അന്നാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അതിനുശേഷം നാളിതുവരെ വർഷത്തിൽ രണ്ടു പ്രാവിശ്യം ഡോക്ടറെ കാണുകയും കണ്ണിൽ ദിവസവും മരുന്നൊഴിക്കുകയും കണ്ണുകൾ സൂക്ഷ്മതയോടെ പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗ്ലോക്കോമ ഒരു പാരമ്പര്യ രോഗമായി കണക്കാക്കുന്നു. എന്റെ മുത്തച്ഛനും പിതാവിനും ബന്ധുജനങ്ങളിൽ പലർക്കും കണ്ണുകളിൽ ഗ്ലോക്കോമയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ രോഗം മൂലം മുത്തച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നഷ്ടപ്പെടുകയുമുണ്ടായി. കണ്ണു കാണില്ലാത്ത മുത്തച്ഛന്റെ വടിയെ പിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചിരുന്ന ബാല്യകാലങ്ങളും ഓർമ്മയിലുണ്ട്. എന്റെ കണ്ണുകൾ ശരിയാം വിധം  സംരക്ഷിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു നാളിതു വരെ   സർജറിയില്ലാതെ ജീവിതം തള്ളി നീക്കാൻ സാധിച്ചു. എന്നാൽ ഈ അടുത്ത ദിവസം ഓർക്കാപ്പുറത്ത് പ്രായമാകുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന കാറ്ററാക്റ്റ്സുകൂടി ബാധിച്ചപ്പോഴാണ് കണ്ണിന്റെ ഈ രണ്ടു രോഗങ്ങളെപ്പറ്റി ഒരു ലേഖനം എഴുതണമെന്നുള്ള ആശയമുണ്ടായത്. കാറ്ററാക്റ്റ്സിനുള്ള സർജറി ഈ മാസം ചെയ്യുകയും വേണം.

പ്രായം കഴിയുംതോറും ആരോഗ്യം ക്ഷയിക്കുകയെന്നത് പ്രകൃതിയുടെ നിശ്ചയമാണ്. ഒരുവന്റെ ജീവിതത്തിലെ കടന്നുപോവുന്ന കാലങ്ങളിൽ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ നൊമ്പരങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുകയും വേണം. അക്കൂടെ ഡയബീറ്റിക്സ്, ഹൃദയാഘാത പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവകളെല്ലാം കാരണങ്ങളാകാം. അതുപോലെ പ്രായമാകുമ്പോൾ കണ്ണിനും രോഗം വരുകയെന്നത് സാധാരണമാണ്.  പതിവായി ഡോക്ടറെ സന്ദർശിച്ച് കണ്ണുകൾ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ നമ്മുടെ കണ്ണുകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ നമ്മളാൽ കഴിയുന്നതു ചെയ്തുവെന്ന സംതൃപ്തിയും  ലഭിക്കും. ഗ്ലോക്കോമായും  കാറ്ററാക്റ്റ്സും (തിമിരം)  പ്രായമായശേഷമുള്ള കണ്ണിന്റെ മറ്റു രോഗങ്ങളും പെട്ടെന്ന് കാണപ്പെടാനോ അറിയാനോ സാധിക്കില്ല. കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുന്നത് വളരെ സാവധാനമായിരിക്കും. ഈ രോഗങ്ങൾ  ആരംഭത്തിൽ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചാൽ രോഗം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടു കണ്ണിനെ പരിപാലിക്കാൻ സാധിക്കും.

ഡയബീറ്റിക്സുള്ളവർ കണ്ണുകൾ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം. കാരണം ഡയബീറ്റിക്സ് പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകളെ ബാധിക്കുകയും കാറ്ററാക്റ്റ്സിനു വഴി തെളിയിക്കുകയും ചെയ്യും. അമേരിക്കൻ ഡയബെറ്റിക്സ് സംഘടനയുടെ സ്ഥിതിവിവര കണക്കുകളനുസരിച്ച് ഏകദേശം 22 മില്യൺ രോഗികൾ തങ്ങൾക്കു ഡയബെറ്റിക്സുണ്ടെന്നുള്ള വസ്തുത അറിയുന്നില്ല. കണ്ണുകൾ ഡോക്ടർ പരിശോധിക്കുമ്പോഴാണ് ഡയബെറ്റിക്സ് ഉള്ള വിവരം അറിയുന്നത്. 'റേറ്റിനായിൽ' രക്ത വാഹിനിയിൽ ഷുഗർ ലവൽ ശേഖരിക്കുമ്പോൾ പ്രോട്ടീൻ ചോരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അങ്ങനെ കണ്ണിന്റെ റെറ്റിനയ്ക്ക് തകരാറ് സംഭവിക്കുന്നു. ഡയബീറ്റിക്സ് ഉള്ളവർക്ക് കണ്ണിന്റെ കാഴ്‌ച കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഓക്സിജനും ന്യുട്രിജനും കണ്ണിൽ എത്താത്തതാണ് കാരണം. വർഷം തോറും കണ്ണിന്റെ പരിശോധനയ്ക്ക് പോയാൽ പ്രശ്നങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധിക്കും. ബ്ലഡ് ഷുഗർ ലെവൽ നിയന്ത്രിച്ച് കണ്ണിനെ രക്ഷിക്കാനും സാധിക്കും.

നാം അറിയാതെ പതിയെ നമ്മുടെ കണ്ണിനെ അന്ധമാക്കുന്ന ഒരു രോഗമാണ് ഗ്ലോക്കോമ. ഒരിക്കൽ കാഴ്ച കുറഞ്ഞാൽ പിന്നീട് പൂർവ്വ സ്ഥിതിയിൽ ഒരിക്കലും കണ്ണിനെ കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കില്ല. ഗ്ലോക്കോമയുടെ ആരംഭത്തിൽ നേരെയുള്ള വസ്തുക്കൾ വ്യക്തമായി നാം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും പാർശ വശങ്ങൾ അദൃശ്യങ്ങളായിരിക്കും. കണ്ണിന്റെ മർദ്ദം സാധാരണ ലെവലിൽ നിന്ന് അധികമായാൽ ചീകത്സ തുടങ്ങേണ്ടതാണ്. വർഷത്തിൽ ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഡോക്ടറെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കണം. കണ്ണിലെ റെറ്റിനയുടെ ആവരണത്തിൽ സെല്ലുകൾ നശിക്കുന്ന കാരണം മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വസ്തുക്കൾ കാണാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകും. ചിലപ്പോൾ വസ്തുക്കളെ രണ്ടായി കാണും. രണ്ടു വശങ്ങളും സൂക്ഷ്മ ദൃഷ്ടിയോടെ കാണാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ടു ഗ്ലോക്കോമയുള്ളവർ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ കൂടുതൽ അപകടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. കണ്ണ് വീർക്കുകയും ചുമക്കുകയും അമിതമായി കണ്ണിൽ വെള്ളം വരുകയും ചെയ്യാം. ഗ്ലോക്കോമയുടെ ആരംഭ പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം കണ്ണിൽ മരുന്നൊഴിച്ച് പരിഹരിക്കാനും സാധിക്കുന്നു.

ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള വ്യായാമങ്ങൾ നല്ലതു തന്നെ. എന്നാൽ ചില തരം വ്യായാമങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ കണ്ണിന് തകരാറുണ്ടാക്കും. അമിതമായ ഭാരം എടുത്തുകൊണ്ടുള്ള വ്യായാമം (Weight Lifting)കണ്ണിന് നല്ലതല്ല. ഭാരം എടുത്തുകൊണ്ടു ശ്വസോച്ഛാസത്തെ നിയന്ത്രിച്ചാൽ കണ്ണിനെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങളിൽ കാണുന്നു. നീണ്ട സമയം ഭാരം ചുമക്കുന്നതുമൂലം കണ്ണിന്റെ സമ്മർദ്ദം കൂടുകയും ഗ്ലോക്കോമ, തിമിരംപോലുള്ള കണ്ണിന്റെ അസുഖങ്ങൾ വഷളാവുകയും ചെയ്യും. കൂടാതെ ബ്ലഡ് പ്രഷർ കൂടിയാലും ഗ്ലോക്കോമയ്ക്കു വഴിയൊരുക്കും.

കണ്ണിൽ സ്വാഭാവികമായുണ്ടാകുന്ന ദ്രാവകം ഉത്ഭാദിപ്പിക്കുകയും ആ ദ്രാവകം ഒഴുകിപോവുകയും ചെയ്യുന്ന അനുപാതം തെറ്റുമ്പോഴാണ് ഗ്ലോക്കോമ ഉണ്ടാവുന്നത്. ഒരു ബാസ്‌ക്കറ്റ് ബോളിന്‌ അതിന്റെ ശരിയായ ആകൃതിക്ക് കാറ്റു നിറക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. എങ്കിലേ അതിന്റെ വട്ടത്തിലുള്ള ആകൃതി നിലനിൽക്കുള്ളൂ. അതുപോലെ കണ്ണിലെ ഉണ്ണിക്ക് സ്വയം ഉണ്ടാവുന്ന ദ്രാവകം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ മാത്രമേ അത് പന്തിന്റെ ആകൃതിയിലാവുകയും നമുക്ക് കാണാൻ സാധിക്കുകയുമുള്ളൂ. കണ്ണിന് എന്തെങ്കിലും തകരാറു സംഭവിച്ചാൽ ദ്രാവകം ഉത്ഭാദിപ്പിക്കാതെ വരുകയും ഗ്ലോക്കോമയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. ശരിയായ പരിപാലനമില്ലെങ്കിൽ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ഗ്ലോക്കോമ സൂക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ വളരെ വഷളാകുന്ന ഒരു കണ്ണു രോഗമാണ്. കണ്ണിനകത്തുള്ള സമ്മർദം (pressure) കൂടുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗ്ലോക്കോമയായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത്. കണ്ണിലെ ഈ രോഗം ഏതു പ്രായത്തിലുള്ളവർക്കും ഉണ്ടാകാം. രോഗം മൂർച്ഛിച്ചാൽ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച ശക്തിയും നശിക്കാം. സാധാരണ ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു കണ്ണിന്റെ മർദ്ദം പന്ത്രണ്ടു മുതൽ ഇരുപതുവരെയാണ് നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ പരിധി കഴിഞ്ഞാൽ ഗ്ലോക്കോമ രോഗമായി മാറും. സമ്മർദം ഇരുപത്തിയഞ്ചു കഴിയുമ്പോൾ കണ്ണിന് ലേസർ സർജറി മുതലായ പരിഹാര മാർഗങ്ങൾ തേടേണ്ടി വരും. പരിധി കഴിഞ്ഞുള്ള സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കാൻ ഡോക്ടറിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളനുസരിച്ച് 'ലുമീഗൻ', 'കോംബിഗൻ' മുതലായ ഔഷധ ദ്രാവകങ്ങൾ കണ്ണിലൊഴിക്കേണ്ടി  വരുന്നു.

കണ്ണിന്റെ ബാഹ്യമായ അറകളിൽനിന്നും തെളിമയാർന്ന ഒരു ദ്രാവകം സാധാരണ ഊർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. അത് രക്തവാഹിനിക്കുഴലിൽ നിന്നും രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു  വരുന്ന ദ്രാവകമാണ്. ഈ ദ്രാവകം മറുവശത്തുകൂടി പൊയ്ക്കൊണ്ടുമിരിക്കും. മനുഷ്യ ശരീരത്തിൽ പ്രായമനുസരിച്ച് മർദ്ദങ്ങളുടെ മാറ്റമുണ്ടാകാം. കണ്ണിന്റെ അളവുകോലായ പന്ത്രണ്ടിനും പത്തൊമ്പതിനുമിടക്ക് മർദ്ദം നിന്നില്ലെങ്കിൽ ദ്രാവകം അറയിൽ ശേഖരിച്ച് കണ്ണിന്റെ ലെൻസിനെ പുറകോട്ടു തള്ളാൻ കാരണമാകും. അത് കാഴ്ച്ചയെ  ബാധിക്കും.

ഗ്ലോക്കോമ കൂടാതെ കണ്ണിനെ പ്രായമാകുമ്പോൾ ബാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു രോഗമാണ് കാറ്ററാക്റ്റ്സ് അഥവാ തിമിരം. കാറ്ററാക്റ്റ്സ്   തന്നെ പലവിധമുണ്ട്. ഏറ്റവും പ്രധാനമായത് പ്രായത്തിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കാറ്ററാക്റ്റ്സാണ്.  അറുപതും എഴുപതും പ്രായമടുക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകളിൽ ഈ രോഗമുണ്ടാകാം. മറ്റൊന്ന് മുറിവുകൾ കൊണ്ട് പരിക്കേൽക്കുമ്പോഴുള്ള കാറ്ററാക്റ്റ്സാണ്. അത് സാധാരണ കായിക കളി മേഖലകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർക്കുണ്ടാവാം. അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണിനുള്ളിൽ അപകടം സംഭവിക്കുന്ന വിധം ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്കും വരാം. ജന്മനാലുള്ള കാറ്ററാക്റ്റ്‌സുകളുമുണ്ട്. അത് ഒരു വയസുള്ള കുഞ്ഞിനും സംഭവിക്കാം. അത്തരംകാറ്ററാക്റ്റ്സുകൾ അപൂർവമാണ്. കോർട്ടികൊ സ്റ്റിറോയ്ഡ്, ഡയബീറ്റിക്സ്, കൂടാതെ ചില മെഡിക്കേഷൻ മൂലവും കാറ്ററാക്റ്റ്സ് അപൂർവമായി സംഭവിക്കാറുണ്ട്.

കണ്ണ് ധാരാളം പ്രവർത്തിച്ചതുകൊണ്ടോ, വളരെയധികം വായിച്ചതുകൊണ്ടോ ടെലിവിഷൻ അമിതമായി കണ്ടതുകൊണ്ടോ നീണ്ട സമയം കംപ്യൂട്ടറിന്റെ മുമ്പിലിരുന്നതുകൊണ്ടോ, കുറച്ചു സമയം ഉറങ്ങിയതുകൊണ്ടോ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് ഉണ്ടാവില്ല. നാം പുലർത്തുന്ന പല പാരമ്പര്യങ്ങളായ ധാരണകളും തെറ്റായ വിശ്വാസങ്ങളാണ്. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച രോഗമാകാം. അതായത് മാതാപിതാക്കൾക്കോ അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്കോ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് തലമുറകളിൽക്കൂടി ലഭിക്കുകയുമാവാം. കണ്ണിനു മുറിവ് പറ്റിയാലോ കണ്ണ് എവിടെയെങ്കിലും മുട്ടിയാലോ കാറ്ററാക്റ്റ്സിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.

നിരവധി ടെസ്റ്റുകളിൽക്കൂടി കാറ്ററാക്റ്റ്സുണ്ടോയെന്നു അറിയാൻ സാധിക്കുന്നു. ടെസ്റ്റുകൾ നടത്തുന്നത് കണ്ണിന്റെ സ്പെഷ്യലിസ്റ്റുകളായിരിക്കും. പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ലൈറ്റിൽക്കൂടി ഡോക്ടർമാർ  കണ്ണിന്റെ 'ബാൾ' ടെസ്റ്റ് ചെയ്യും. എന്നിട്ട് കാറ്ററാക്റ്റ്സ് ഉണ്ടോയെന്ന് തീരുമാനിക്കും. കണ്ണ് മുഴുവനായി ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാതെ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് നിശ്ചയിക്കുക സാധിക്കില്ല. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് പഴകി പോയില്ലെങ്കിൽ, അടുത്ത നാളുകളിലാണ് കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച്ച മങ്ങിയതെങ്കിൽ ഭയപ്പെടേണ്ട ആവശ്യവുമില്ല.

ചിലർക്ക് കാറ്ററാക്റ്റ്സ് അവരുടെ സുവർണ്ണ കാലത്തു തന്നെ സംഭവിക്കുന്നു. കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമായ കാറ്ററാക്റ്റ്സുകൾ ഭേദപ്പെടുത്തുവാൻ ആധുനിക മെഡിക്കൽ ശാസ്ത്രത്തിന് ഇന്ന് പല പോംവഴികളുണ്ട്. എങ്കിലും കാറ്ററാക്റ്റ്സ് എന്തെന്ന് രോഗം ബാധിച്ചവർ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതായുമുണ്ട്. ഇത് പാരമ്പര്യ രോഗമായതുകൊണ്ടും പ്രായമായവർക്ക് ഉണ്ടാവുന്ന രോഗമായതുകൊണ്ടും അതിന്റെ വളർച്ചയെ തടയാൻ സാധിക്കില്ല. എങ്കിലും കണ്ണിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനുവേണ്ടി പലതും ചെയ്യാൻ സാധിക്കും. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ സൂര്യ താപമേൽക്കേണ്ടി വരുന്നുവെങ്കിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ  കണ്ണിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ് ധരിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. തലയിൽ തൊപ്പി ധരിക്കുന്നതും കണ്ണിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനു സഹായകമാകും. അതുപോലെ വോളിബാൾ, ഫുട്ട്ബാൾ കളിക്കുന്നവരും കെട്ടിട നിർമാണ തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരും കണ്ണിന് പരിക്കേൽക്കാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം.  വേണ്ട രീതികളിൽ കണ്ണിനെ സംരക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് കണ്ണിന് കേടുകൾ സംഭവിക്കാൻ സാധ്യതകളുണ്ട്.

മനുഷ്യ ശരീരത്തിലെ അഞ്ച് ഇന്ദിരീയങ്ങളിൽ കണ്ണാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനമായിട്ടുള്ളത്. ഒരുവന് കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം ചിന്തിക്കാനും സാധിക്കില്ല. എല്ലാ പ്രായത്തിലുള്ളവർക്കും കണ്ണിന്റെ ലെൻസിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. നമ്മുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളായ പുകവലി, മദ്യപാനം കൊണ്ടും കണ്ണിലെ മൂടൽ അനുഭവപ്പെടാം. പുകവലി ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമെന്ന് നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാം. അതിന്റ ദുരിത ഫലം അനുഭവിക്കുന്നതും നമ്മുടെ കണ്ണുകളാണ്. പുകവലിയും പ്രായം ഏറെയാകുന്നതും കാറ്ററാക്റ്റ്സിനു കാരണമാകും. പുകവലി നിർത്തുന്നവരിൽ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് കുറവെന്നും കാണുന്നു. കുടിയന്മാർക്കും കാലക്രമത്തിൽ ഈ രോഗം ബാധിക്കാം. രോഗം ബാധിക്കുന്നത്
 കുടിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലായിരിക്കില്ല. കള്ളുകുടിയുടെ അളവ് കുറയ്ക്കുന്നതു ആരോഗ്യത്തിനും കണ്ണിനും നല്ലതായിരിക്കും. ഭക്ഷണം ശരിക്കു കഴിക്കാതിരുന്നാലും  സ്റ്റിറോയ്ഡ് പോലുള്ള മെഡിക്കേഷൻ എടുക്കുന്നവർക്കും കണ്ണിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടാം. ചുവന്ന വൈൻ മിതമായി കുടിക്കുന്നത് കാറ്ററാക്റ്റ്സ് ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ നല്ലതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഒരിക്കലും കുടിക്കാത്തവർക്കും അല്പം ചുവന്ന വൈൻ ആരോഗ്യത്തിനു നല്ലതു തന്നെ. കണ്ണിനു ശരിയാം വിധം  സുരക്ഷിതത്വം  നൽകാതെ സൂര്യ പ്രകാശത്തിൽ നടന്നാലും കൂടുതൽ സമയം നട്ടുച്ചകളിൽ സമയം ചെലവഴിച്ചാലും കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യം നശിച്ചേക്കാം.

കാറ്ററാക്റ്റ്സ് മൂലം കാഴ്ച്ചയുടെ പ്രശ്നമുണ്ടാവുന്നെങ്കിൽ ആദ്യം കണ്ണിനുള്ളിൽ മഴക്കാറുകൾ പോലെ കാണുക മാത്രമല്ല തീർത്തും ദൃശ്യങ്ങൾ അവ്യക്തവുമായിരിക്കും. അതിന്റെ കാരണം കാറ്ററാക്റ്റ്സിനു
ആവശ്യമുള്ള പ്രോട്ടീൻ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്ത് കൂടിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. കാറ്ററാക്റ്റ്സ്  കൂടുതോറും പുറമെയുള്ള വസ്തുക്കൾ മഞ്ഞ നിറത്തിലോ ബ്രൗൺ നിറത്തിലോ കണ്ണുകളിൽ കാണപ്പെടും. ശരിയായി കണ്ണുകളുടെ സുരക്ഷിതത്വം പാലിക്കാത്തവർ ഈ രോഗം മൂലം കണ്ണിനെ അന്ധമാക്കും.

കാറ്ററാക്റ്റ്സിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെന്തെന്നും ഭാവിയിൽ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് എങ്ങനെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്നും അറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് അനുഭവപ്പെടുന്നത് കണ്ണിനു മൂടൽ വരുകയോ, കാണുന്ന വസ്തുക്കൾ അവ്യക്തമായി കാണുമ്പോഴാണ്. ആരംഭത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ മാത്രം മങ്ങലുകൾ അനുഭവപ്പെടാം. ഡ്രൈവിംഗ് സമയത്തോ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴോ മൂടലിനെപ്പറ്റി ശ്രദ്ധിച്ചേക്കാം. വളരെ സാവധാനം കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച്ച മങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യരുടെ മുഖം തിരിച്ചറിയാനും കാറോടിക്കാനും പ്രയാസമായി വരുകയും ചെയ്യും. രാത്രിയിൽ വസ്തുക്കൾ തിരിച്ചറിയാനും കാണാനും ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും. കാരണം, കാറ്ററാക്റ്റ്സ് കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച്ച ഇരുട്ടാക്കുന്നു. കാറ്ററാക്റ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, പകൽസമയങ്ങളിൽ കാഴ്ചയ്ക്ക് അധികം പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയില്ല. രാത്രികാലങ്ങളിൽ വണ്ടികൾ ഓടിക്കുന്നവർക്ക് കാറ്ററാക്റ്റ്സുമൂലം കാണാൻ സാധിക്കാതെ അപകടങ്ങളുണ്ടാകാം.

പ്രായേണ ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു വ്യക്തിക്ക് കണ്ണിലേക്ക് ലൈറ്റ് വരുമ്പോൾ പെട്ടെന്നു കണ്ണിന് അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെടുക സാധാരണമാണ്. അതുപോലെ ഇരുട്ടുമുറിയിൽ നിന്നും പ്രകാശത്തിലേക്ക് പോവുമ്പോഴും കണ്ണിന് മഞ്ചലുണ്ടാവുന്നു. കണ്ണിലേക്ക് ഫ്‌ളാഷ് ലൈറ്റ് വന്നടിക്കുമ്പോഴും കണ്ണ് അറിയാതെ അടച്ചുപോകും. ലൈറ്റിൽ നിന്നും പെട്ടെന്നു ഭവിക്കുന്ന പ്രതിഫലനം മാറി പോവുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ കാറ്ററാക്റ്റ്സുള്ളവർക്കു ലൈറ്റിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശവും പ്രതിഫലനങ്ങളും കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവർക്ക് വെളിച്ചം വേദനാജനകവും ആയിരിക്കും. കഴിഞ്ഞ കാലത്തേക്കാളും പ്രകാശത്തോട് കൂടുതൽ അലർജിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും.

കത്തി നിൽക്കുന്ന ഒരു ബൾബിനു ചുറ്റും  കണ്ണുകൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായി ദീപ്തി വലയം കാണുന്നുവെങ്കിൽ കാറ്ററാക്റ്റ്സുണ്ടന്നു അനുമാനിക്കാം. അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് രാത്രിയിൽ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ എതിരെയുള്ള കാറിന്റെ പ്രകാശ വലയം അപകടത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കാൻ കാരണമാകാം. പ്രത്യേകിച്ച് പട്ടണത്തിൽ കൂടി ഓടിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ അപകട സാധ്യതകളും തെളിയും.

പുതിയ പുതിയ കണ്ണടകളും കോണ്ടാക്റ്റ് ലെൻസുകളും മാറി മാറി ആവശ്യം വരുന്നതും കാറ്ററാക്റ്റ്സിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. സാധാരണ കണ്ണടയിലുള്ള ഗ്ലാസ്സുകൾക്ക് മാറ്റങ്ങളാവശ്യം വരുന്നത് മൂന്നും നാലും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമായിരിക്കും. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിലോ ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷമോ കണ്ണടകൾ മാറ്റേണ്ട ആവശ്യം വരില്ല. കണ്ണടകൾ കൂടെക്കൂടെ മാറേണ്ട ആവശ്യം വരുന്നുവെങ്കിൽ കണ്ണിന്റെ ഡോക്ടറെ കാണേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായി വരുന്നു. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണിന് മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നവുമാകാനും സാധ്യതയേറും.

കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു വസ്തുവിനെ രണ്ടായി കാണുന്നതും കാറ്ററാക്റ്റ്സിന്റെ  അടയാളമാണ്. കണ്ണിന്റെ ലെൻസിനു ചുറ്റും പ്രോട്ടീൻ സമാഹരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഒരാൾക്ക് കാണുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകുന്നത്. അത്തരം അടയാളങ്ങൾ കണ്ണിനു വീർപ്പോ, നീരോ, സ്ട്രോക്കോ, തലച്ചോറിന് ക്യാൻസറോ വന്നവർക്കും വരാം.

കണ്ണിന് ഒരു മൂടലാണ് സാധാരണ കാറ്ററാക്റ്റ്സിൽ ഉണ്ടാവുന്നത്. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് രൂപീകരിക്കുന്ന ആദ്യഘട്ടത്തിൽ കണ്ണുകൾക്കു കാണാൻ ബുദ്ധിമുട്ടു വരണമെന്നില്ല. എന്നാൽ പ്രായമാകുംതോറും കണ്ണിലെ പ്രോട്ടീൻ വളരെയധികം ക്ഷയിക്കും. സാവധാനമേ കണ്ണിൽ ഈ രോഗം വളരുകയുള്ളൂ. ചിലപ്പോൾ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് തുടങ്ങി പൂർണ്ണ വളർച്ചയെടുക്കാൻ വളരെ വർഷങ്ങൾ വേണ്ടി വരും. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ കണ്ണിന്റെ ഈ രോഗം ബാധിക്കുന്നതു ഒരുവന്റെ എഴുപതും എൺപതും വയസുകൾ കഴിഞ്ഞ കാലഘട്ടങ്ങളിലായിരിക്കാം. ഒരു വസ്തു കാണുമ്പോൾ ചില ഭാഗങ്ങൾ അദൃശ്യങ്ങളായിരിക്കാം. നിറങ്ങളും മങ്ങിയതായി മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കുള്ളൂ.

ആരോഗ്യ പരിപാലനത്തിന് ധാരാളം വെള്ളം കുടിക്കേണ്ടതും ആവശ്യമാണ്. കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ആവശ്യത്തിനുള്ള വ്യായാമവും വേണം. നടക്കുകയും ഓടുകയും നീന്തുകയും മുതലായ വ്യായാമങ്ങൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഉത്തമമാണ്. ആരോഗ്യം മെച്ചമായിരിക്കുന്നടത്തോളം നമ്മുടെ കണ്ണുകളും ആരോഗ്യമായി തന്നെ നിലകൊള്ളും. പോഷകാംശമുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ പ്രായമാകുമ്പോഴുളള ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശമനം വരാം. കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യ രക്ഷയ്ക്ക് വിറ്റാമിൻ എ.സി.ഇ ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങൾ സഹായകമെന്നു ഗവേഷകരുടെ കുറിപ്പുകളിൽ കാണുന്നു. ഈ വിറ്റാമിനുകൾ പഴവർഗങ്ങളിലും പച്ചക്കറികളിലും ഉണ്ട്. ബ്രോക്കളിയും ഓറഞ്ചും ക്യാരറ്റും കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ സഹായകമാണ്. ക്യാരറ്റുകൾ കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഉത്തമമെന്നു പഴമക്കാരും പറയാറുണ്ട്. അവരുടെ ആപ്തവാക്യങ്ങൾ തികച്ചും സത്യമാണ്. ശരീര ഭാരം അധികം കൂടാതെ വ്യായാമത്തിൽക്കൂടി ഡയബീറ്റിക്സിനെയും നിയന്ത്രിച്ചാൽ കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യം നില നിർത്താൻ സാധിക്കും. ഡയബീറ്റിക്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ കണ്ണിലുള്ള രക്തവാഹിനികൾ നശിക്കുകയും അതുമൂലം കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടാനും സാധ്യതയുണ്ട്. പ്രായം കൂടുംതോറും കണ്ണിൽ പലയിടത്തും അന്ധമാകാനുള്ള ലക്ഷണങ്ങളുമുണ്ടാകും. മറ്റൊരാളിന്റെ മുഖം തന്നെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളുമുണ്ടാകാം.

കാറ്ററാക്റ്റ്സ് മൂർച്ഛിക്കുമ്പോൾ സർജറി വേണ്ടി വരും. സർജറിയിൽക്കൂടി മൂടിക്കിടക്കുന്ന കണ്ണിന്റെ സ്വാഭാവിക ലെൻസിനെ നീക്കം ചെയ്തശേഷം അതേ സ്ഥാനത്ത് കൃത്രിമമായ മറ്റൊരു ലെൻസ് സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഓരോ വർഷവും അമേരിക്കയിൽ നാലു മില്യൺ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് സർജറികൾ നടത്തപ്പെടാറുണ്ട്. ഇത്തരം സർജറികൾ അമേരിക്കയിൽ സർവ്വ സാധാരണമാണ്. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് രോഗത്തെ സ്വാഭാവിക രീതിയിൽ തടയാൻ സാധിക്കില്ല. സർജറിയിൽക്കൂടി മാത്രമേ മങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കണ്ണിനു രോഗ നിവാരണം നടത്താൻ സാധിക്കുള്ളൂ.

കാറ്ററാക്റ്റ്സിനുള്ള സർജറി നടത്തിയ ഭൂരിഭാഗം പേരും സർജറിയിൽ തൃപ്തരും അത് ആവശ്യമെന്നു കരുതുകയും ചെയ്യുന്നു. തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും രോഗ നിവാരണത്തിന് സർജറിയുടെ ആവശ്യകതയെപ്പറ്റി ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും പിന്നീട് കണ്ണട വെക്കേണ്ട ആവശ്യം വരില്ല. ഇത് അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ സർജറിയായിട്ടാണ് കരുതുന്നത്‌. എന്നിരുന്നാലും പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അണുബാധ, വ്രണം, പഴുപ്പ് മുതലായവകൾ കണ്ണിനെ ബാധിക്കാം. സർജറിക്കുമുമ്പ് സർജറി ചെയ്യുന്ന ഡോക്ടർ സംഭവിക്കാവുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ നേരത്തെ തന്നെ രോഗിയെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യും.

കാറ്ററാക്റ്റ്സിനു പല രീതികളിലുള്ള ചീകത്സാസമ്പ്രദായങ്ങളുണ്ട്. കൂടുതലും കേസുകളിൽ സർജറി വേണ്ടി വരും. കാറ്ററാക്റ്റ്സ് നീക്കം ചെയ്തിട്ട് അവിടെ കൃത്രിമമായ ലെൻസ് വെക്കുന്നു. സർജറിക്ക് മുമ്പ് ഏതു തരം ലെൻസാണ് അനുയോജ്യമെന്ന് ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കും. സർജറി മൂലം എസ്റ്റിമാറ്റിസം (Astimaticsm) പോലുള്ള കണ്ണിന്റെ പ്രശ്നവും ഒപ്പം പരിഹരിക്കാൻ സാധിക്കും. അതായത് ദൂരെയുള്ള കാഴ്ചകൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സർജറിയിൽക്കൂടി പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നു. സർജറിയല്ലാതെ കാറ്ററാക്റ്റ്സിന്റെ രോഗനിവാരണത്തിനായി പ്രത്യേകമായ ഒരു മെഡിക്കേഷനും മാർക്കറ്റിലില്ല.

സാധാരണ കാറ്ററാക്റ്റ്സ് സർജറിയ്ക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ലോക്കൽ അനസ്‌തേഷ്യ തരും. അതിനുശേഷം അന്നേ ദിവസം തന്നെ വീട്ടിൽ പോവാനും സാധിക്കുന്നു. സർജറിയുടെ എല്ലാ നടപടി ക്രമങ്ങളും അപ്പോൾത്തന്നെ പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യും. സർജറിയുടെ ചിട്ടകൾ വളരെ ലളിതമാണെങ്കിലും സർജറി എപ്പോഴും ഗൗരവമേറിയതു തന്നെയാണ്. ഡോക്ടർമാരുമായി ഇതേപ്പറ്റി വിശദമായ ഒരു ചർച്ചയും സർജറിക്ക് മുമ്പ് ആവശ്യമാണ്. അതുപോലെ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമയം നോക്കി സർജറി നടത്തുകയും ചെയ്യണം.

Read more

അമേരിക്കൻ മലയാളികളേ, നാം ഇനി എങ്ങോട്ട്? (വാൽക്കണ്ണാടി)

അൻപതോളം വർഷങ്ങളായി അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറിയ മലയാളിക്കു കുറെയേറെ രൂപാന്തരം ബാധിച്ചു. ജന്മനാട്ടിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സമയം അവൻ വിയർപ്പൊഴുക്കി അദ്ധ്വാനിച്ചു പടുത്തുയർത്തിയ കുടുംബം, സൗഹൃദങ്ങൾ, സാംസ്‌കാരിക തനിമ, അവനറിയാതെ കൂടെ കൊണ്ടുപോന്ന തുടിപ്പിക്കുന്ന സുവർണ്ണസന്ധ്യകൾ, ബാല്യകാല ഓർമ്മകൾ, താളം പിടിക്കുന്ന ഗൃഹാതുര സ്മരണകൾ ഒക്കെ അവനൊപ്പം നിലയുറപ്പിച്ചു. ഓരോ മഴചാറ്റലിലും അവൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ഓടിച്ചേരാൻ കൊതിക്കുന്ന ദാരിദ്ര്യം നിറഞ്ഞ ഓലപ്പുരകളുടെയും, ചീർന്നൊലിക്കുന്ന പള്ളിക്കൂടങ്ങളുടെയും മങ്ങിയ നനുത്ത ഓർമ്മകൾ ഒക്കെ  അവന്റെ സിരകളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു കിന്നാരം പറയാറുണ്ട്. ‘ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയതെവിടെനിന്നോ ഇനിയിലൊരു വിശ്രമം എവിടെച്ചെന്നോ’ അമേരിക്കൻ മലയാളിക്ക് വയലാറിന്റെ വരികൾ ഹൃദസ്‌ഥ്യം!.

അമേരിക്കയിലെ ജീവിതം അവനു സമ്മാനിച്ച സുരക്ഷിതമായ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ. കുട്ടികൾ വളർന്നു അമേരിക്കൻ മുഖ്യധാരയുടെ ഭാഗമാകുമ്പോൾ, അവൻ ഓർക്കുവാൻ പോലും സാധിക്കാത്ത നമ്മുടെ മലയാളഭാഷയും നമ്മുടെ രുചിക്കൂട്ടുകളും, രസകൂട്ടുകളും. എന്തൊക്കയോ നമ്മളെ നാം ആക്കി എന്ന് വിശ്വസിച്ചു കൂട്ടിയ മിഥ്യാധാരണകളും ഒക്കെ ഒന്നൊന്നായി അർത്ഥം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു പോകുന്നത് വെറുതെ നോക്കി നിൽക്കാനേ അവനു സാധിക്കുന്നുള്ളൂ. കുറെയൊക്കെ മലയാളിയായി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും, എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ  എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയ ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങളോട് അവൻ മല്ലടിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കകയാണ് ഓരോ നിമിഷവും. 

പണ്ടൊക്കെ, അവന്റെ സ്വന്തമായ ശ്മശാന ഭൂമിയുടെ അവകാശങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള പരസ്യത്താളുകൾ മെയിൽ ബോക്സിൽ വന്നു നിറയുമ്പോൾ ഭീതിയോടെ, അത് തുറക്കാതെ തന്നെ ഗാർബേജ് ബാഗിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളുകയായിരുന്നു. കൊഴിഞ്ഞു വീണ നീണ്ട വർഷങ്ങളും അറിയാതെ കൂടെകൂടിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും, അത്തരം പരസ്യത്താളുകളെ പുതിയ  അർത്ഥത്തോടെ നോക്കി, വരികളിലൂടെ വായിച്ചു, വേണ്ടതു ചെയ്യുവാൻ തമ്മിൽ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.ചിലർ അത്തരം സ്വസ്ഥമായ ഇടങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കുകയും ഇടക്ക് അവിടെ പോയി നോക്കാനും തുടങ്ങി. സുഹൃത്തുക്കൾ അടുത്തടുത്തു കിടന്നു കിന്നാരം പറഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ അടുത്ത സ്ഥലങ്ങളും സ്വന്തമാക്കി. അമേരിക്കൻ മണ്ണിലെ ഈ ആറടി മണ്ണ് സ്വന്തമാക്കിയതുമുതൽ പിറന്ന മണ്ണിനോട് മനസ്സ് കൊണ്ട് സലാം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അല്ലാതെതന്നെ അമ്മയുടെ മരണത്തോടെ നാട്ടിൽ പോകുന്നത് ഒരു വിനോദ യാത്രയുടെ മൂഡിലാണ് ഏറെപ്പേർക്കും.  “ഈ മണ്ണിൽ കിടക്കുന്ന കൊഴിഞ്ഞ പൂക്കൾ, ഇതുവഴി പോയവർ തൻ കാലടികൾ” അതാണ് അമേരിക്കൻ മലയാളി ഇന്ന് നോക്കുന്നത്.

ആകെ ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ. ഇവിടെ ഒന്നിനും അവനു താല്പര്യമില്ല, ഒന്നിനെയും അവനു വിശ്വാസമില്ല എങ്കിലും വടക്കു നോക്കിയന്ത്രം പോലെ കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയവും, ഇവിടുത്തെ പള്ളി രാഷ്ട്രീയവും, മലയാളം സീരിയലുകളും, കാശുകൊടുക്കാതെ വായിക്കാവുന്ന ഓൺലൈൻ പത്രങ്ങളും മാത്രം അവന്റെ ദിവസങ്ങൾ നിറക്കുന്നു. കുറെയേറെ രാജ്യങ്ങൾ യാത്രചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതും മടുത്തു. നാട്ടിൽ പോയി നിൽക്കുന്നതും മടുത്തു, കേരളത്തിൽ പോയാൽ തന്നെ എത്രയും വേഗം തിരികെ എത്താനാണ് അവൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ സാംസ്‌കാരിക നായകരെ ഒട്ടുമേ അവനു താല്പര്യമില്ല. പക്ഷെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ വായിക്കണമെന്ന് അവനു ആഗ്രഹമുണ്ട്. തന്റെ നാളുകൾക്കു നീളം കുറഞ്ഞു വരുന്നു എന്ന അറിവിൽ, പേരകുട്ടികളെ നോക്കുന്നതും,മെഡിക്കൽ അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ്സ് ഒക്കെയായി ജീവിതം വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു.  അടുത്തകാലത്ത് തുടങ്ങിയ ചെറിയ കൂട്ടമായ ക്ലബ്ബ്സംസ്കാരം അൽപ്പം സ്മാളും കുറെ കുന്നായ്മയും, വേനലിലെ കൃഷിയും അവനെ ചെറിയ ലോകത്തിലെ വലിയ രാജാവാക്കി. ഓണവും ക്രിസ്മസും തിരഞ്ഞെടുപ്പും മാത്രം ആഘോഷിക്കുന്ന മലയാളി സംഘടനകൾ ശുഷ്ക്കമായ കൂട്ടങ്ങളായിത്തുടങ്ങി.

നാടൻ വിഭവങ്ങളും പെരുന്നാളുകളും ഉത്സവങ്ങളും മുണ്ടും തിരുവാതിരയും ചെണ്ടയുമൊക്കെ ഇന്ന് അവനു ഹരമാണ്, പക്ഷേ താമസിയാതെ ഓർമയുടെ വിഹായസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മഴവിൽ കാവടികൾ ആയി ഇവ മാറും. മലയാളം സിനിമയും പാട്ടുകളും പത്രങ്ങളും സ്റ്റേജ് ഷോകളും ഒക്കെ പഴയ തലമുറക്കു താല്പര്യം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.  ഇവിടെ വളർന്ന പുതിയ തലമുറക്ക്  ഇതൊന്നും ഒട്ടുമേ ദഹിക്കാത്തയായി. ഇപ്പോഴുള്ള തലമുറ കുറച്ചു കാലം കൂടി ഇങ്ങനെ പോകും എന്നതിൽ തർക്കമില്ല, എന്നാൽ ഇനിയും നാം എങ്ങോട്ട് എന്ന് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങണം.

മലയാളിക്ക് ഇന്നും അവനെ ഒന്നുചേർത്തുനിർത്തുന്ന മാജിക്, നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയമാണ്. എന്തൊക്കയോ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട അവനു, രാഷ്രീയ നേതാക്കളുമായുള്ള ഫോട്ടോയും ചങ്ങാത്തവും ആദരിക്കലും ആകെ അവനെ മലയാളിയാക്കി പിടിച്ചു നിലനിർത്തുന്നു. എന്നാൽ അമേരിക്കയിലെ പൊങ്ങച്ചൻ മലയാളിയെപ്പറ്റി  പുച്ഛത്തോടെ അടക്കം പറകയും , നേരിൽ കാണുമ്പോൾ പൊക്കി പറകയും ചെയ്യുന്ന കേരള രാഷ്ട്രീയ, സമുദായ  നേതാക്കളുടെ കാപട്യം ഒക്കെ അവന് അറിയാമെങ്കിലും അവൻ അതിൽ ഒരു നിഗൂഢ സായൂജ്യം അണയുന്നു. എന്നാൽ ഇനിയും ഇത് തുടരണോഎന്ന് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങണം.

ആദ്യാനുഭവമുള്ള മലയാളി, ആക്റ്റീവ് റിട്ടയർമെൻറ്റിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയും, ഇവിടെ ജനിച്ചു വളർന്ന പുതിയ തലമുറ, മലയാളി അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ത്യക്കാരൻ എന്നറിയപ്പെടാൻ അത്ര താല്പര്യം കാട്ടാതെയും ഇരിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥിതി വിശേഷം നിലനിൽക്കുന്നു. നമുക്ക് നമ്മുടേതായ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്. പഞ്ചാബിയും  ഗുജറാത്തിയും തമിഴനും തൻറെ ഭാഷയോടും സംസ്കാരത്തോടും കാട്ടുന്ന അഭിനിവേശവും, അത് പുതു തലമുറയിൽ നിലനിർത്താൻ കാട്ടുന്ന പരിശ്രമവും മലയാളി കാട്ടാറില്ല. അവന്റെ പുതുതലമുറ വളരെ വേഗം അമേരിക്കൻ ധാരയിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുകയാണ്. ഇവിടെ മലയാളിത്തം ഓർമ്മ മാത്രമാവുകയാണ്. അതായതു ഈ മലയാളി ആഘോഷങ്ങൾ ഇന്നാട്ടിൽ കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ കൂടി മാത്രം.

ഒന്നിനും താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത ഒരു വലിയ കൂട്ടം വിശ്രമ ജീവിതം വെറുതെ ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നു. മതിയായ നേതൃത്വവും കാഴ്ചപ്പാടും ഇവിടുത്തെ സാമൂഹിക നേതൃത്വത്തിന് കാണാനില്ല എന്നത് ഒരു വിധിവൈപരീത്യം. മതസംഘടനകളിൽ തളച്ചിട്ട അമേരിക്കൻ മലയാളി പൊട്ടക്കുളത്തിലെ തവളകൾ പോലെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകയാണ് എന്നത് വേദനിപ്പിക്കുന്ന  യാഥാർഥ്യമാണ്. മലയാളിത്തം വേണ്ടാത്ത ഒരു പുത്തൻ തലമുറ. അത് അമേരിക്കനാണോ ഏഷ്യൻ ആണോ ഏതു ഗണത്തിൽ  അറിയപ്പെടണം?, മിശ്ര വിവാഹങ്ങളിലൂടെ വേരുകൾ നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവർ, നമ്മുടെ കുട്ടികളിൽ വർധിച്ചുവരുന്ന ആത്മഹത്യകൾ, ക്ഷുദ്രവാസനകൾ, ഒക്കെ കണ്ടില്ല എന്ന് നടിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകാനാവില്ല.

സാമൂഹിക പ്രശ്ങ്ങൾ, കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ, കള്ളത്തരങ്ങൾ വഞ്ചന ഒക്കെ ജനസംഖ്യ അനുപാതത്തിനു അനുസരിച്ചു കുറവല്ലാത്ത ഒരു സമൂഹമാണ് നമ്മുടേതെന്നു ഇവിടെ സർക്കാരിന്റെ സോഷ്യൽ സെർവീസിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഒരു മലയാളി സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞെട്ടാതിരുന്നില്ല. ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടെങ്കിൽ ആരും ഇടപെടാനോ സഹായം തേടാനോ ശ്രമിക്കാറില്ല. സ്വയം ജീവൻ എടുത്ത ഒരു മലയാളികുട്ടിയുടെ ദാരുണമായ അന്ത്യം നടന്നു എന്നറിഞ്ഞു പെട്ടന്ന് ആ വീട്ടിൽ എത്തി ദുഃഖത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവിടെ ഒന്നും ഏശാതെ മാതാപിതാക്കൾ എല്ലാവരെയും സ്വീകരിക്കുകയും, നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു. ഇതേ അവസ്ഥയിൽ മറ്റൊരു കുട്ടിയുടെ ശവസംസ്‌കാരച്ചച്ചടങ്ങിൽ അവന്റെ അമ്മ വളരെ രസകരമായി കുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് യാതൊരു വികാരവുമില്ലാതെയായിരുന്നു. എന്തോ പൊരുത്തപ്പെടാനാവാത്ത എന്തോ ഒക്കെ അമേരിക്കൻ മലയാളികൾക്ക് ഉണ്ട് എന്ന് സമ്മതിച്ചേ മതിയാവുകയുള്ളൂ. പള്ളികൾ ഒക്കെ വെറും സാമൂഹിക ക്ലബ്ബിന്റെ നിലവാരത്തിൽ ഒത്തുചേരലിനു മാത്രമുള്ള ഇടങ്ങളായി. വിവാഹം കഴിക്കാനാഗ്രഹിക്കാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച ചെറുപ്പക്കാർ ഒരു വലിയ സാമൂഹിക പ്രശ്‌നമായി ചിലർ അടക്കം പറയുന്നുണ്ട്. വാർദ്ധക്യത്തിലെ ഏകാന്തത നാട്ടിലെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് മാത്രമല്ല ഇവിടുത്തെയും സ്ഥിതിവിശേഷമാണെന്നു പറയേണ്ടതില്ല.

ഇവിടുത്തെ നമ്മുടെ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലങ്ങൾ ഇവിടുത്തെ എഴുത്തുകാർ ഉൾകൊള്ളുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കണം. ചില സാഹിത്യ കൃതികൾ ഇല്ലാതില്ല, പക്ഷെ അത് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. അതിനുള്ള നമ്മുടേതായ മാധ്യമ ഇടങ്ങളിലും ഉള്ള കുറവ് തിരിച്ചറിയാതെയല്ല. അമേരിക്കൻ മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ നേർക്കാഴ്ച തുടിക്കുന്ന രചനകൾ, ചിത്രങ്ങൾ, സിനിമകൾ ഒക്കെ മലയാളിയുടെ മുഖ്യധാരയിൽ തന്നെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടണം. ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതം മലയാളിയുടെ കശേരുഖണ്ഡത്തിൽ നീറുന്ന വേദനയായെങ്കിൽ, സഫലമായ എഴുത്തുകാരുള്ള ഈ മണ്ണിൽനിന്നും അത്തരം ഒരു ജീവിത കഥ ഉണ്ടാവുന്നില്ല. വെറുതെ നാട്ടിൽ നിന്നും കുറെ എഴുത്തുകാരുടെ സഖിത്വം ഇവിടുത്തെ രചനകളെ എങ്ങനെ പോഷിപ്പിക്കും എന്നറിയില്ല അവർ സമ്മാനിക്കുന്ന അവജ്ഞയും ഇകഴ്‌ത്തലുകളും കുറ്റമറ്റ കൃതികൾക്ക് പോഷകഫലം ഉണ്ടാക്കുമോ എന്നും അറിയില്ല. അമേരിക്കൻ പ്രവാസി എഴുത്തുകൾ കേവലം ചവറുകൾ എന്ന നിലയിൽ കാണുന്ന മലയാള സാഹിത്യകാരന്മാർ നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ,നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ  ശ്രമിക്കാറില്ല. നാം കെട്ടി എഴുനെള്ളിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന രാഷ്ട്രീയ സാംസ്‌കാരിക നായകർ, കേരളത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ നമ്മോടു പറഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം?. നമ്മുടെ തനതായ പ്രശ്ശ്‌നങ്ങളിൽ അവർക്കു താല്പര്യവുമില്ല.

നമുക്ക് നമ്മുടേതായ പ്രശ്ങ്ങളും അവക്ക് നമ്മുടേതായ പ്രതിവിധിയുമാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്. നാട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന സാംസ്‌കാരിക - രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾക്ക് കേട്ട്കേഴ്വിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ സുഖിപ്പിക്കുന്ന അർത്ഥമില്ലായ്മ വിളമ്പുകയാണ്‌. അമേരിക്കൻ മലയാളിയുടെ ദേശീയ സംഘടനകൾക്ക് ഗുണപരമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകാനൊ, ചര്ച്ചകള് തിരികൊളുത്തണോ കഴിയാത്ത അർത്ഥമില്ലാത്ത കൂട്ടമായി. കുറെ പണം പിരിച്ചു കേരളിത്തിൽ പോയി ചാരിറ്റി നടത്തുന്നത് നാം ഇനിയെങ്കിലും നിർത്തണം. അവിടുത്തേക്കാളും അരക്ഷിതരായ ഒരു വലിയ കൂട്ടം നമുക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ട്. നാം കാണാത്തതുകൊണ്ടും അറിയാത്തതുകൊണ്ടും എല്ലാം ഭദ്രമാണെന്ന് പറയരുത്. നമ്മുടെ പ്രശ്ങ്ങൾ അക്കമിട്ടു നിരത്തണം. അതിനു പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ കെൽപ്പുള്ള  വൈദഗ്‌ദ്ധ്യമുള്ള, ഒരു കൂട്ടം നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.  പക്ഷെ അവരെ അടുപ്പിക്കാൻ കസേര വിട്ടൊഴിയാൻ  വിസമ്മതിക്കുന്ന   നേതൃത്വം സമ്മതിക്കില്ല. അഥവാ അവർ താല്പര്യം കാണിച്ചാൽ തന്നെ തെറിവിളിച്ചു ഓടിക്കുന്നതാണ് കണ്ടുവരുന്നത്.

ഒറ്റപ്പെട്ട തുരുത്തുകളിൽ നമുക്ക് നിലനിക്കാനാവില്ല. നാട്ടിലെ സ്വപ്ങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ടു ഇവിടെ നാട് സൃഷ്ട്ടിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. എല്ലാം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു വെറും അമേരിക്കക്കാരൻ എന്ന് ഞെളിഞ്ഞു നടക്കാനും ആവില്ല. അപ്പൊ പിന്നെ നാം എന്താകണം? എങ്ങോട്ടാണ് അമേരിക്കൻ മലയാളിയുടെ പോക്ക്?

“ഒരിടത്തു ജനനം ഒരിടത്തു മരണം, ചുമലിൽ ജീവിത ഭാരം

വഴിയറിയാതെ മുടന്തി നടക്കും വിധിയുടെ ബലി മൃഗങ്ങൾ - നമ്മൾ

വിധിയുടെ ബലി മൃഗങ്ങൾ”. - വയലാർ രാമവർമ്മ. 

Read more

വിമര്‍ശനം വിഴുപ്പലക്കലാകരുത് കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാക്കളെ

രാജ്യസഭാ സീറ്റ് കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിനു നല്‍കിയതോടെ കേരളത്തിലെ, കോണ്‍ഗ്രസ്സിനുള്ളില്‍ ചേരിതിരിവ് ശക്തമായി. കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാവും രാജ്യസഭാ ഉപാദ്ധ്യക്ഷനു മായ പി.ജെ. കുര്യന് കാലാവധി തീരുന്ന സീറ്റായിരുന്നു. കുര്യനെ വീണ്ടും മത്സരിപ്പിക്കാതെ കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സ് മാണി ഗ്രൂപ്പിനു നല്‍കിയത്, മുന്നണിയില്‍ പ്രവേശിക്കാതെ പുറത്തു നിന്ന് മാണി കയ്യാലപ്പുറത്തെ തേങ്ങ കണക്കിനായിരുന്നു ഈ അടുത്ത കാലം വരെയുള്ള നില്‍പ്. അമ്മാത്തു നിന്ന് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു ഇല്ലത്തൊട്ട് ചെന്നതു മില്ല എന്ന രീതിയില്‍ നിന്ന മാ ണി അഴിമതിയുടെ ആള്‍രൂപമെ ന്നു മുദ്രകുത്തിയ ഇടതു മുന്ന ണിയിലേക്ക് ചേക്കേറാന്‍ ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും കാനം കോലു മായി എ.കെ.ജി. സെന്ററിന്റെ പുറത്തു നിന്നതു കാരണം അകത്തു കടക്കാനായില്ല. ഏതെങ്കിലുമൊരു മുന്നണിയില്‍ കയറിപ്പറ്റിയില്ലെങ്കില്‍ തന്റെ പാര്‍ട്ടിയും അതിലെ ഇത്തിള്‍ കണ്ണി നേതാക്കളും അവതാളത്തിലാകുമെന്ന തായിരുന്നില്ല മാണിയെ ഉറക്കം കെടുത്തിയത് തന്റെ പിന്‍ഗാമി യും അതിലേറെ അരുമ മകനു മായ ജോസ് അനാഥനായി അല ഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ് വഴിയാധാരമാകു മെന്നതായിരുന്നു.

എക്കാലത്തെയും തന്റെ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളിയായ ബാലകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ മകന്‍ ഗണേശും തന്റെ അനുയായി ആ യിരുന്ന ജേക്കബ്ബിന്റെ മകന്‍ അനൂപും നിയമസഭയില്‍ ഇരുന്ന് വാഴുമ്പോള്‍ തന്റെ മകന്‍ ഗതി കിട്ടാപ്രേതംപോലെ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നത് മാണിക്ക് ചിന്തിക്കാ ന്‍ കൂടി കഴിയില്ലാത്തതാണ്. ഏതെങ്കിലും മുന്നിണിയില്‍ കയറിയാല്‍ തന്നെ അടുത്ത ലോക സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മത്സരിച്ച് ജയിക്കുകയെന്നത് ഒട്ടകത്തെ സൂചി കുഴലിലൂടെ കടത്തുന്നതി നേക്കാള്‍ പ്രയാസമായിരിക്കും. ഇടതു മുന്നണിയില്‍ കൂടി മത്സ രിച്ചാല്‍ സി.പി.ഐ. ഒരു ഭാഗ ത്തു നിന്നും കാലുവാരുകയും സി.പി.എമ്മിന്റെ കുട്ടി സഖാക്ക ള്‍ നിര്‍വ്വികാരരായി നോക്കി നില്‍ക്കുകയും ചെയ്യും. കഴി ഞ്ഞ സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് ധനമന്ത്രിയായിരുന്ന മാണിയെ ബാര്‍ കോഴക്കേസില്‍ നാണം കെടുത്തിയത് കേരളക്കര കണ്ട താണ്. അഴിമതിയുടെ ആള്‍രൂപ മായും നോട്ടെണ്ണല്‍ മെഷീന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായും ചിത്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് നിയമസഭയിലും പുറത്തും മാണിക്കെതിരെ സമരം നയിച്ചത് സി.പി.എമ്മും അവരുടെ യുവജന വിഭാഗവുമായ ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ.യുമായിരുന്നു. മാണിയുടെ

പാലായില്‍ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ നയിച്ച സമര മുറ കള്‍ ആരു മറന്നാലും ഡി.വൈ. എഫ്.ഐ. മറക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയില്ല. ആ ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. ഇടതു മുന്നണിയുടെ ഭാഗമായി മാണി മാറിയിരുന്നെങ്കില്‍ ജോസ് കെ. മാണി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നെങ്കില്‍ എങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്ന് മാണിക്കറിയാമായിരുന്നു. പൂഞ്ഞാറിലെ ആശാന്‍ ഉള്‍ പ്പെടെയുള്ളവര്‍ ശക്തമായി നി ലകൊള്ളുന്ന കോട്ടയത്ത് അതു കൊണ്ടുതന്നെ ഇടതില്‍ നിന്നാ ലും വലതില്‍ നിന്നാലും ഒരു പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നിന്ന് ജയിക്കുകയെന്നത് ജോസ് കെ. മാണിക്കാകില്ലെന്ന് മാണിക്ക് അ റിയാമായിരുന്നു. പണ്ട് മൂവാറ്റു പുഴയില്‍ നിന്ന് പി.സി. തോമസ്സി നെതിരെ മത്സരിച്ച് മൂന്നാം സ്ഥാനത്തു പോയ പാരമ്പര്യമുള്ള ജോസ് കെ. മാണി അടുത്ത ലോകസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ എത്രാം സ്ഥാനത്താകുമെന്ന് ചി ന്തിച്ച് മനസ്സുരുകി ഇരുക്കുമ്പോ ഴാണ് പി.ജെ. കുര്യനെതിരെ കോണ്‍ഗ്രസ്സിലെ യുവ തുര്‍ക്കിക ള്‍ രംഗത്തു വരുന്നത്. യുവ തു ര്‍ക്കികള്‍ മാത്രമല്ല ആത്മാര്‍ത്ഥ മായി കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ വിശ്വസി ക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയും പുറമെ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ ഖദറും അകമെ ബി.ജെ.പി.യുടെ കാവിയുമായി നടക്കുന്ന കുര്യന് വീണ്ടും രാജ്യസഭ സീറ്റ് നല്‍കുന്നതിനെ അനുകൂലിക്കുകയില്ല. ആകെ മൊത്തം ടോട്ടല്‍ എന്ന് കുതിര വട്ടം പപ്പു പറയുന്നതുപോലെ ആകെ മൊത്തം ടോട്ടല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ കുര്യനെതിരായപ്പോള്‍ ചെങ്ങന്നൂരിലെ ക്ഷീണം മാറ്റാന്‍ ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയുടെ ചെറിയ മനസ്സില്‍ തോന്നിയ ഒരാശയമായിരുന്നു മാണിക്ക് സീറ്റ് നല്‍കി യു.ഡി.എഫിലേക്ക് എടുക്കുക യെന്നത്. തന്ത്രശാലിയായ ചാണ്ടി നേരിട്ട് ഇടപെടാതെ കു ഞ്ഞാപ്പയെക്കൊണ്ട് അത് സാധി ച്ചെടുത്തുയെന്നു തന്നെ പറയാം. അല്ലാതെ സ്വപ്നത്തില്‍ പോ ലും കരുതാത്ത ഒരു കാര്യം കു ഞ്ഞാപ്പക്ക് ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് എങ്ങനെ പറയാന്‍ കഴിയും. കുര്യനെതിരെ ശക്തമായ നീക്കമുണ്ടാ യപ്പോള്‍ ആ കലക്കവെള്ളത്തി ല്‍ കൂടി മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ മാണി ഒരു കൈ നോക്കിയെന്നും പറ യാം.

മൂന്ന് ശരീരങ്ങളായിരു ന്നെങ്കിലും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി മാണി എന്നിവരു ടെ മനസ്സ് എന്നും ഒന്നായിരുന്നു. ചാരക്കേസ്സില്‍ ലീഡര്‍ കരുണാ കരനെക്കൊണ്ട് രാജി വയ്പിച്ച തു മുതല്‍ ആ കൂട്ടുകെട്ട് ഉണ്ടാ യിരുന്നു. ലീഡര്‍ രാജിവയ്ക്കു ന്നതിനു മുന്‍പ് കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി യുടെയും മാണിയുടെയും വീട്ടില്‍ ചെന്ന് പലവുരുമുട്ടിയെങ്കിലും അവരു തുറക്കാതിരുന്നത് ഉമ്മച്ചന്റെ ഉള്ളില്‍ അവരുണ്ടാ യതാണ്. ആ കൂട്ടുകെട്ട് പിന്നീട് ആന്റണിയുടെ രാജിയിലേക്കും എത്തിയപ്പോള്‍ യു.ഡി.എഫ്. എന്നത് ഈ മൂവര്‍സംഘവും കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ തീരുമാനമെ ന്നത് ഇവരുടെ തീരുമാനത്തെ ആശ്രയിച്ചുമായി മാറി. നിര്‍ഭാ ഗ്യവശാല്‍ മാണി യു.ഡി.എഫില്‍ നിന്ന് പോയ സമയമൊഴിച്ചാല്‍ ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളി ല്‍ നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ വരെയു ള്ള കാലങ്ങളില്‍ യു.ഡി.എഫ്. എന്നത് ഇവരുടെ തീരുമാനമായി മാറിയെന്നതാണ് സത്യം.

ഈ കൂട്ടുകെട്ട് യു.ഡി. എഫിനെ ശക്തിപ്പെടുത്താനോ കോണ്‍ഗ്രസ് മുഖ്യമന്ത്രിയെ സൃഷ്ടിക്കാനോ അല്ല, അത് അറി യാത്തത് ഒരു പക്ഷേ കോണ്‍ഗ്ര സ്സുകാര്‍ മാത്രമയിരിക്കും. ഈ കൂട്ടുകെട്ടില്‍ കൂടി ഈ മൂവര്‍ സംഘം അവരുടെ വ്യക്തിതാല് പര്യത്തിന് മുന്‍തൂക്കം നല്‍കി കൊണ്ടു തന്നെ പോകുന്നതെന്ന താണ് മറ്റൊരു സത്യം. പാര്‍ട്ടിക്കപ്പുറം തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹവും തീരുമാനങ്ങളുമാണ് ഇതില്‍ പ്രധാനം. കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിക്കും മാണിക്കും ഉള്ളില്‍ വലിയൊരു മോഹമുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ മു ഖ്യമന്ത്രിക്കസേര. അത് നേടിയെടുക്കണമെങ്കില്‍ തങ്ങള്‍ കോണ്‍ ഗ്രസ്സിനേക്കാള്‍ ശക്തരാണെന്ന് തെളിയിക്കണം.

നിയമസഭയില്‍ കോ ണ്‍ഗ്രസ്സിനേക്കാള്‍ അംഗബലമു ണ്ടാക്കാനാണ് ലീഗും കേരളാ കോണ്‍ഗ്രസ്സും പല നാളുകളായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടു പ്പു വേളയില്‍ ലീഗ് ഏറ്റവും വ ലിയ ഒറ്റ കക്ഷിയാകുമെന്ന് ശക്തമായ പ്രചരണം വരെ നടത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു ശ്രമം നടത്തിയിരുന്നു. ഈ നിയമസഭയില്‍ ലീഗിന്റെയും കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ യും അംഗങ്ങളുടെ അംഗസംഖ്യ അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളെ പരമാവ ധി ജയിപ്പിച്ചെടുക്കാന്‍ ലീഗും കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സും കോണ്‍ഗ്ര സ്സുകാരുടെ സഹായം നേടിയെടുക്കുമ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് സ്ഥാ നാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കുവേണ്ടി കേരള കോണ്‍ഗ്രസോ ലീഗോ അത്രകാ ര്യമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാറില്ല. അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് ഇത് പറയുന്നതെന്ന് കൂടി വ്യ ക്തമാക്കട്ടെ. ലീഗിന്റെയും കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെയും ഈ മന സ്സിലിരിപ്പ് മനസ്സിലാക്കാതെ തമ്മില്‍ തല്ലുന്ന കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാക്കള്‍ കര്‍ണ്ണാടകത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയില്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കുമെന്ന് തന്നെ പറയാം.

ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റ കക്ഷിയായിട്ടു കൂടി കോണ്‍ഗ്രസ്സല്ല അവിടെ മുഖ്യമന്ത്രി പദവിയി ലെത്തിയത്. അവസരത്തിനൊ ത്ത് നിയമസഭയില്‍ അംഗങ്ങളെ എത്തിച്ച കുമാര സ്വാമിയാണ് അവിടെ മുഖ്യമന്ത്രി. അതേ അ വസ്ഥ തന്നെ ഒരുപക്ഷെ അടു ത്ത നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഉണ്ടായി കൂടായ്കയില്ല. കര്‍ണ്ണാടകം നല്‍കുന്ന പാഠം കേരള ത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ ഓര്‍ ക്കുന്നത് നന്ന്.

കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ ത മ്മില്‍ തല്ലുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കാത്ത ഒരു സത്യമുണ്ട് നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ തല്ലുമ്പോള്‍ അതില്‍ ആത്മസ ന്തോഷം കൊണ്ട് ആനന്ദിക്കുന്ന വരാണ് മാണിയും കുഞ്ഞാലി ക്കുട്ടിയുമെന്ന്. നിങ്ങളുടെ ചോ രകൊണ്ട് അവര്‍ തടിച്ചു വീര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തകരുന്നത് നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പാര്‍ട്ടിയും മാത്രമല്ല മറിച്ച് ആ പ്രസ്ഥാനത്തിനു വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന അദ്ധ്വാ നിക്കുന്ന വിയര്‍പ്പൊഴുക്കുന്ന ആത്മാര്‍ത്ഥമായി വിശ്വസിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകരുടെ പ്ര തീക്ഷകളാണ്. ഷുഹൈബിനെ പ്പോലെ പാര്‍ട്ടിക്കുവേണ്ടി ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പിച്ചവര്‍ നിരവധി പേരുടെ ജീവന് വിലയില്ലാതെ യാകുന്ന പ്രവര്‍ത്തികളാണ് ഉമ്മ ന്‍ചാണ്ടിയും ഹസ്സനും ചെന്നിത്തലയും സുധീരനും സുധാകരനും ഇപ്പോള്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

മാണിയും മകനും മ രുമകളുമായി തീരുമാനമെടുത്താല്‍ കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ തീരുമാനമാകും. അതിനപ്പുറം ആ രെങ്കിലും എതിര്‍ക്കാന്‍ ആ പാര്‍ ട്ടിക്കില്ല. ചങ്കൂറ്റത്തോടെ ആ പാ ര്‍ട്ടിയില്‍ നടക്കുന്ന കുടുംബ വാഴ്ചയെ എതിര്‍ക്കുന്നവരും ഇല്ല. അങ്ങനെ പറയാന്‍ നട്ടെല്ലുള്ള വര്‍ അതിലുണ്ടോയെന്നുമറി യില്ല. അങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെ ങ്കില്‍ കിട്ടിയ രാജ്യസഭാ സീറ്റ് മാണി മകനു കൊടുത്ത് ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കില്ല. ഇനിയും മന്ത്രിസ്ഥാനമായാലും മകന് മാ ത്രമായിരിക്കും മുന്‍ഗണന. മകന്‍ കഴിച്ച് തൃപ്തനായി അധികം വല്ലതുമുണ്ടെങ്കില്‍ അണികള്‍ക്ക് കൊടുക്കും. ധനവാന്റെയും ലാസറിന്റെയും കഥ ഇവിടെ ഉചിതമായി തന്നെ പറയട്ടെ.

അതേ അവസ്ഥ ത ന്നെയാണ് മുസ്ലീം ലീഗിന് അതിന്റെ അവസാന വാക്ക് കുഞ്ഞാ ലിക്കുട്ടിയാണ്. പാലക്കാട്ട് നിന്ന് ഒരു പച്ചക്കൊടി കാണിച്ചാല്‍ കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയുടെ തീരുമാനമാ ണ് ലീഗിന്റേത്. എന്നാല്‍ കോ ണ്‍ഗ്രസ്സ് അങ്ങനെയല്ല. ഗ്രൂപ്പും ഗ്രൂപ്പിനകത്ത് ഗ്രൂപ്പും ഒക്കെയു ണ്ടെങ്കിലും ഏതു തീരുമാനവും ഏകദേശ ധാരണയുടെ അടി സ്ഥാനത്തിലാണ് എടുക്കുക. നേതാക്കളുടെ അഭിപ്രായവും പ്രവര്‍ത്തകരുടെ വികാരവും മനസ്സിലാക്കിയാണ് ഏറെക്കുറെ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് തീരുമാനമെടുക്കു ക. ഇന്ന് സി.പി.എമ്മില്‍ പോ ലും അങ്ങനെയൊരു ഉള്‍പാര്‍ട്ടി ജനാധിപത്യമില്ല. പിണറായി കല്പിക്കുന്നു കോടിയേരി നട പ്പിലാക്കുന്നു അത്രതന്നെ. കൊല്ലത്ത് മുകേഷിനെ കൊണ്ടുവന്ന് മത്സരിപ്പിച്ചതും ഗണേഷ്കുമാറിനെ പത്തനാപുരത്ത് ഒപ്പം കൂട്ടിയതും അതുതന്നെ. ആ കഥ അ ങ്ങനെയങ്ങ് നീങ്ങുന്നു. എന്താ യിരുന്നാലും കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ ഇ ന്നും ജനാധിപത്യമുണ്ട്. അത് തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തന മാണ് ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയും ഹസ്സ നും ചെന്നിത്തലയും മാണിയെ യു.ഡി.എഫിലേക്ക് എടുക്കാന്‍ വേണ്ടി ചെയ്തത്. മാണിയെ യു.ഡി.എഫില്‍ എടുക്കുന്നതു കൊണ്ട് മാണിക്ക് മാത്രമായി നേട്ടമുണ്ടാക്കി കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ ബലഹീനപ്പെടുത്തി എന്നതാണ് കോണ്‍ഗ്രസ്സിലെ പൊട്ടിത്തെറി. എന്നും സ്വാര്‍ത്ഥത മാത്രം നോ ക്കി രാഷ്ട്രീയം കളിക്കുന്ന മാ ണിയുടെ തന്ത്രത്തിന് മുന്നില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് വഴങ്ങി കൊടുത്തു എന്നത് ഏതൊരു കോണ്‍ഗ്രസ്സു കാരനെയും മുറിവേല്‍പ്പിക്കും. രാഷ്ട്രീയ കാര്യസമിതി വരെ യുള്ള കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ ഒരു ചര്‍ ച്ച നടത്തി ഉചിതമായ തീരുമാന മെടുക്കാന്‍ നേതാക്കള്‍ ശ്രദ്ധിക്ക ണമായിരുന്നു. അക്കര പച്ചകണ്ട് അവസരത്തിനൊത്ത് പ്രവര്‍ത്തി ക്കുന്ന മാണിയെ ഒപ്പം കൂട്ടുമ്പോ ള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് ദോഷകരമായി തീ രുന്നുവെന്ന് ഇവര്‍ ചിന്തിക്ക ണമായിരുന്നു.

മാണിയെ കൂട്ടിയതല്ല പ്രശ്‌നം കോണ്‍ഗ്രസ്സ് എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നെഞ്ചത്ത് കൂടി ചവിട്ട് വേദിയില്‍ കയറ്റി കൈ യ്യിലിരുന്ന പൂമാലയണിയിച്ച് ആ ളായതാണ് പ്രശ്‌നം. അതിന് പരിഹാരം കാണാന്‍ ഇനിയും കഴിയണം. അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയവര്‍ക്കും വിമര്‍ശിക്കു ന്നവര്‍ക്കും കഴിയണം. പാര്‍ട്ടിയുടെ തെറ്റായ തീരുമാനത്തെ വിമര്‍ ശിക്കാം പക്ഷേ അതും പാര്‍ട്ടിയെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കാ തെ തെറ്റായ തീരുമാനത്തിനെതി രെയാകണം. അതിന് തിരുത്താനും ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കാനുമാകണം. വിമര്‍ശിക്കാം പക്ഷേ അത് വിഴുപ്പലക്കാനല്ല. പാര്‍ട്ടി യില്‍ പറയേണ്ടത് പൊതുനിര ത്തില്‍ പറഞ്ഞു നടന്നാല്‍ അത് പാര്‍ട്ടിയെ കരിവാരി തേക്കുന്ന തിലേക്ക് മാറും. ആത്മാര്‍ത്ഥത യുള്ള പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകന് അ ത് ഏല്പിക്കുന്ന പ്രഹരം കനത്തതായിരിക്കും. പാര്‍ട്ടിയെ വി മര്‍ശിക്കുന്നതോടൊപ്പം പാര്‍ട്ടി യെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും പ്രവര്‍ത്തകരെ ആത്മധൈര്യത്തോടെ നയിക്കുന്നവരുമാണ് ആത്മാ ര്‍ത്ഥത നിറഞ്ഞ നേതാക്കള്‍ അ ങ്ങനെയുള്ളവരെ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ അംഗീകരിക്കും. മാണിക്ക് നാളെ വേറൊരു താവളത്തി ല്‍ ചാടാന്‍ കഴിയും. എന്നാല്‍ അങ്ങനെയാണോ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്. ചുവരുണ്ടെങ്കിലേ ചിത്രം വരക്കാന്‍ കഴിയൂ. അത് ഉമ്മനും കൂ ട്ടരും സുധീരനും സുധാകരനും ചിന്തിക്കണം.

ബ്‌ളസന്‍ ഹൂസ്റ്റന്‍ (Blessonhouston@gmail.com)
Credits to joychenputhukulam.com

Read more

മുതിര്‍ന്നവര്‍ മാതൃകകളാവണം

ഒരു തഹശീല്‍ദാര്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോള്‍ ധര്‍മ്മാരങ്ങള്‍ വീട്ടുവിശേഷങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍ മക്കളുടെ പഠനത്തെക്കുറിച്ചും ഒരു അപ്‌ഡേറ്റ് നല്‍കി. “രാമന്‍കുട്ടിക്ക് ഇന്ന് രണ്ട് അടി കിട്ടി. നമ്മുടെ ആ കൃഷ്ണന്റെ മകന്‍ അര്‍ജ്ജുനന്റെ പെന്‍സില്‍ മോഷ്ടിച്ചതിന്.” തഹശീലദ്യം മകനെ വിളിച്ച് വിചാരണ ചെയ്തു. ഒടുവില്‍ പറഞ്ഞു: “മേലാല്‍ മോഷ്ടിക്കരുത്. അപ്പഴപ്പോള്‍ മക്കള്‍ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞാല്‍ മതി. അച്ഛന്‍ ആഫീസില്‍ നിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുവരാം, കേട്ടോ”.

ആ കുട്ടി എന്ത് പാഠമാണ് പഠിക്കുന്നത്? പിടിക്കപ്പെടാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ഇടങ്ങളില്‍ നിന്ന് മോഷ്ടിക്കരുത്. സര്‍ക്കാരിലാവുമ്പോള്‍ പല പെന്‍സിലുകള്‍ ഉള്ളതില്‍ ഒന്ന് എടുത്താല്‍ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല. ഒരു വ്യക്തിയുടെ മുതല്‍ മോഷ്ടിച്ചാല്‍ ഉടന്‍ പരാതിയും അന്വേഷണവും ഉണ്ടാകും. പൊതുമുതല്‍ ഒതുക്കത്തില്‍ മോഷ്ടിച്ചാല്‍ ആരും അറിയുകയില്ല.

ക്രിസ്തുഭഗവാന്‍ പണ്ടു പറഞ്ഞു, മനം തിരിഞ്ഞ് ശിശുക്കളെപ്പോലെ ആകാത്തവന്‍ മോക്ഷം പ്രാപിക്കയില്ല.

എന്താണ് ശിശുവിന്റെ പ്രത്യേകതകള്‍. ഒന്നാമത് അകന്മഷത, സംശുദ്ധമായ മനസ്സ്, ആരോടും പകയില്ല. രണ്ടാമത് അച്ഛനിലുള്ള പൂര്‍ണ്ണവിശ്വാസം. അച്ഛനെക്കാള്‍ ഉറപ്പുള്ള പാറയില്ല. മൂന്നാമത് അച്ഛനെ അനുകരിക്കുക.

നാം നിഷ്ക്കളങ്കത ലഭ്യമാക്കണം. എളുപ്പമല്ല എങ്കിലും ശ്രമിക്കണം. ഓരോ ദിവസവും രാവിലെ കട്ടിലില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക: “സകലത്തിന്റെയും ഉടയവന്‍ ആയ ഈശ്വരാ, ഈ ദിവസത്തില്‍ പാപമലിനതകള്‍ കൂടാതെ നീതിയില്‍ പരിപാലിക്കുവാന്‍ എന്നെ യോഗ്യനാക്കണമേ”. വൈകിട്ട് ഉറങ്ങുവാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിച്ച് കഴിഞ്ഞുപോയ പകല്‍ വിലയിരുത്തുക. അറിഞ്ഞുചെയ്ത തെറ്റുകളും അറിയാതെ വന്നുപോയ അബദ്ധങ്ങളും ഈശ്വരസന്നിധിയില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുക. കുചേലന്റെ അവില്‍ കണക്കെ നമുക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞ സത്കൃത്യങ്ങളും ഓര്‍ക്കാം. ശേഷം ഈശ്വരസാന്നിദ്ധ്യം മനസ്സാ അനുഭവിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക: “ഈശ്വരാ ഇന്ന് അങ്ങ് എനിക്ക് അനുവദിച്ചുതന്ന ആയുസ്സിനെപ്രതി ഞാന്‍ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഈ ദിവസം അങ്ങയുടെ പ്രതിപുരുഷനായി ചില നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുവാന്‍ അങ്ങ് എന്നെ അനുവദിച്ചുവല്ലോ. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ചില തെറ്റുകള്‍ ചെയ്തുപോയി. മാപ്പാക്കണം. ഇനി അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍ എന്നെ ബലപ്പെടുത്തണം. അറിയാതെ ചെയ്ത ചില അബദ്ധങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ വീണുപോയി. ഇനി അങ്ങനെ സംഭവിക്കാതെ അങ്ങ് എന്റെ രക്ഷകര്‍ത്താവായിരിക്കണം”. ഇങ്ങനെ നിത്യവും ചെയ്തു ശീലിച്ചാല്‍ നാം നിഷ്ക്കളങ്കതയിലേക്കുള്ള തീര്‍ത്ഥാടനം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

മോഷണത്തെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തഹശീല്‍ദാരുടെ കഥ പറഞ്ഞുവല്ലോ. അത്തരം സംഗതികള്‍ ഒഴിവാക്കണം. ഒപ്പം നല്ല മാതൃകകള്‍ മക്കള്‍ക്ക് കൊടുക്കുകയും വേണം.

എന്റെ അച്ഛന്‍ പറയാതെ പറഞ്ഞുതന്ന രണ്ട് സംഗതികള്‍ കുറിക്കട്ടെ.

പൊതുവേ മാനംമര്യാദയായി കഴിഞ്ഞ ഒരു ബാല്യകാലം. സ്വാഭാവികമായും എനിക്ക് അടിയൊന്നും കൊള്ളേണ്ടി വന്നില്ല. ഒരിക്കലൊഴിച്ച്. അന്ന് ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സ് പ്രായം. യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് ഏറെ ആയിട്ടില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി. റിപ്പബ്ലിക് ആയില്ല. ദാരിദ്ര്യം നാട്ടില്‍ നടമാടിയിരുന്നു. സര്‍ക്കാരിന്റെ നെല്ലെടുപ്പും പൊതുവിതരണവും ഉണ്ട്. അത്യാവശ്യക്കാര്‍ക്ക് സ്‌പെഷ്യല്‍ പെര്‍മിറ്റ് കൊടുക്കാന്‍ നാട്ടിലെ മാന്യന്മാരെ സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരപ്പെടുത്തി. സര്‍ക്കാരിന് ശമ്പളം ലാഭം. എന്റെ അച്ഛന് ആ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അച്ഛന്‍ ഞങ്ങളുടെ നെല്ല് സര്‍ക്കാരിലേക്ക് അളക്കുകയും സര്‍ക്കാരിന്റെ റേഷന്‍ കൊണ്ടു മാത്രം ജീവിക്കുകയും ചെയ്തുവന്നു. ഹൈസ്കൂള്‍ ഹെഡ്മാസ്റ്ററും വൈദികനും ആയിരുന്നതിനാല്‍ സ്വാഭാവികമായും ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവര്‍ക്ക് മാതൃക ആകാന്‍ ശ്രമിച്ചു അച്ഛന്‍.

ചോളക്കഞ്ഞി കുടിക്കേണ്ടു വന്നു ഒരിക്കല്‍. ഇന്നത്തെപ്പോലെ യന്ത്രങ്ങളൊന്നുമില്ല ചോളം പൊടിച്ചെടുക്കാന്‍. പുകയടുപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് പലഹാരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ പ്രയാസം. അതുകൊണ്ടാവണം കഞ്ഞി വച്ചത്. അച്ഛന്‍ ഒരറ്റത്ത് കസേരയില്‍. അനിയനും (കെ. റോയ് പോള്‍ ഐ.എ.എസ്) ഞാനും ഓരോ സ്റ്റൂളില്‍ ഇരുവശത്തുമായി. അച്ഛന്റെ ഇടതുവശത്താണ് ഞാന്‍. ചോളക്കഞ്ഞി എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ഞാന്‍ ചിണുങ്ങി. കരഞ്ഞോ, പരാതിപ്പെട്ടോ? ഓര്‍മ്മയില്ല. അച്ഛന്റെ കൈ എന്റെ തലയുടെ പിന്‍ഭാഗത്ത്. വടക്കന്‍ തിരുവിതാംകൂറിലെ വാക്ക് ‘കിഴുക്ക്’ എന്നാണ്. ഞാന്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. എനിക്ക് അച്ഛനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അച്ഛന് എന്നെയും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലേ? എന്നിട്ടും കിഴുക്ക്. വേദനയേക്കാള്‍ സങ്കടം ആയിരുന്നു കൂടുതല്‍. “ഈ നാട്ടില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും കഴിക്കാം. നിനക്കുമാത്രം വയ്യ. മിണ്ടാതിരുന്ന് കുടിച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പോടാ”.

രുചികരമായ ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും മുന്നില്‍ കാണുന്നതെന്തും പിറുപിറുപ്പും പരാതിയും ഇല്ലാതെ കഴിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പഠിച്ചത് ഈ സംഭവം മൂലമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. മുപ്പത്തഞ്ച് വര്‍ഷം ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ച സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥ പത്‌നി ഒരിക്കല്‍പ്പോലും ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഭര്‍ത്താവിന്റെ പരാതി കേട്ടിട്ടില്ല.

പഴയ ചോളക്കഞ്ഞിയുടെ പാഠം ഇന്നും എനിക്ക് ഗുണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അമ്മയോ സഹോദരിയോ വേലക്കാരിയോ (തുണ സഹോദരി എന്ന് വിളിക്കണം) എത്ര പാടുപെട്ടാണ് ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കി വിളമ്പുന്നത്? നന്നായാല്‍ അനുമോദിക്കണം. മോശമായാല്‍ പരിഭവവും പരാതിയും പറയരുത്.

മറ്റൊന്ന് കുറെക്കൂടെ മുതിര്‍ന്നിട്ടാണ് 1953. അച്ഛന്‍ ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ ആയിരുന്ന പെരുമ്പാവൂര്‍ കുറുപ്പംപടി എം.ജി.എം. ഹൈസ്കൂളില്‍ ആയിരുന്നു ഞാന്‍ പഠിച്ചുവന്നത്. പെരുമ്പാവൂരില്‍ കുറെക്കൂടെ പ്രശസ്തമായ ഒരു പള്ളിക്കൂടം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ബോര്‍ഡിംഗ് സ്കൂള്‍. ആശ്രമം ഹൈസ്കൂള്‍ എന്ന് പേര്. എന്നോടൊപ്പം രണ്ടാംക്ലാസ് തൊട്ട് പഠിച്ചുവന്ന രാജുവിനെ ആ സ്കൂളിലേക്കാണ് മാതാപിതാക്കള്‍ അയച്ചത്. അപ്പോള്‍ എനിക്കും തോന്നി അങ്ങോട്ട് മാറണം എന്ന്. അച്ഛന്റെ മുന്‍പാകെ ആവശ്യം അവതരിപ്പിച്ചു. അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞ മറുപടി: “നിന്നെ ആശ്രമത്തില്‍ പഠിക്കാന് വിട്ടിട്ട് പിന്നെ എന്ത് ന്യായത്തിലാണ് മറ്റ് കുട്ടികളെ ഞാന്‍ ഈ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ ചേര്‍ക്കുന്നത്?” സര്‍ക്കാര്‍-എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളഇലെ അദ്ധ്യാപകരുടെ യോഗങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ പലപ്പോഴും ഉയര്‍ത്താറുള്ള ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ് ഇത്. മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും ഗുരുക്കന്മാര്‍ക്കും ഗുരുസ്ഥാനീയര്‍ക്കും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം ഉണ്ട് നല്ല മാതൃകകള്‍ ആയിരിക്കുക.

ആലുവാ യൂണിയന്‍ ക്രിസ്ത്യന്‍ കോളജില്‍ ആണ് എഞ്ചിനീയറിംഗിന് മുന്‍പുള്ള രണ്ട് വര്‍ഷം ഞാന്‍ പഠിച്ചത്. പില്‍ക്കാലത്ത് രാഷ്ട്രപതിയായിരുന്ന രാധാകൃഷ്ണനൊപ്പം മദ്രാസ് ക്രിസ്ത്യന്‍ കോളജില്‍ പഠിച്ച് ഒന്നാം റാങക് പങ്കിട്ട കെ.സി. ചാക്കോയും മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളും ചേര്‍ന്ന് തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനം. ക്രിസ്തുധര്‍മ്മ പ്രചോദിതം, ഭാരതീയതയില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ ദേശീയ ബോധം, മാനുഷ്യകം അഥവാ മാനവികതയോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത എന്നീ സംഗതികളാണ് ആ സരസ്വതീക്ഷേത്രത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. തുടക്കം മുതല്‍ ഇന്നും പ്രവേശനത്തിനും നിയമനത്തിനും കോഴ വാങ്ങിക്കാത്ത ധര്‍മ്മസ്ഥാനം. അവിടെ ഒരു അദ്ധ്യാപകന്‍. തോമസ്, ഒന്നാം ക്ലാസ്സും, ഒന്നാം റാങ്കും നേടിയ വ്യക്തി. പ്രശസ്തനായ ഒരു ക്രൈസ്തവ നേതാവിന്റെ പുത്രന്‍. സാഹിത്യത്തില്‍ കമ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു യുവനിരൂപകന്‍. എല്ലാംകൊണ്ടും വിദ്യാര്‍ത്ഥിനീവിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ ആരാധനാപാത്രം. പിരിച്ചുവിട്ടു. എന്തിനെന്നോ? കാമ്പസില്‍ സിഗരറ്റ് വലിച്ചതിന്. ഇന്നാണെങ്കില്‍ കേസും പുക്കാറും ഒക്കെ ഉണ്ടായേനേ. പണ്ടും വിപ്ലവം കുറവായിരുന്നില്ല ആ കുന്നില്‍. കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള അദ്ധ്യാപകനായും പി. ജി, പി. കെ. വി., ചിത്തരഞ്ജന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ മുദ്ര ചാര്‍ത്തിയ ഇടം. ഒരിലയും അനങ്ങിയില്ല. അദ്ധ്യാപകന്‍ മാതൃകയായിരിക്കണം എന്ന പാഠം എല്ലാവര്‍ക്കും അംഗീകരിക്കാനായി.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍, മൂല്യങ്ങള്‍ പഠിക്കുന്നത് മാതൃകകള്‍ കണ്ടിട്ടാവണം. വിദ്യാഭ്യാസം വഴി പരിചയപ്പെടുത്താം. ആചാര്യാല്‍ പാദ്യമാദത്തേ. അറിവിന്റെ നാലിലൊന്ന് ആണ് ആ വഴി കിട്ടുക മാത്രമല്ല പുകവലിയുടെ ദോഷങ്ങള്‍ പാഠപുസ്തകം വഴി അറിയാന്‍ കഴിയും. അത് പഠിപ്പിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകന്‍ പുക വലിച്ചാലോ? ഏട്ടിലപ്പടി വയറ്റിലിപ്പിടി എന്നാണ് തോന്നുക. അതുകൊണ്ട് മുതിര്‍ന്നവര്‍-മാതാപിതാക്കള്‍, ഗുരുക്കന്മാര്‍, ഗുരുസ്ഥാനീയര്‍-മൂല്യാധിഷ്ഠിത സമീപനങ്ങളുടെ മാതൃകകളായി വര്‍ത്തിക്കാതെ സമൂഹത്തിന് മൂല്യബോധം കൈവരിക്കയില്ല. 
Credits to joychenputhukulam.com

Read more

ഡൊണാൾഡ് ട്രംപും അനധികൃത കുടിയേറ്റ പ്രശ്നങ്ങളും ഉപരോധവും

അമേരിക്കയുടെ തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ  അതിർത്തി കടന്നുള്ള കുടിയേറ്റ ലംഘനങ്ങൾ  രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ എന്നുമുണ്ടായിരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നു.  'അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ രാഷ്ട്രത്തിനു യാതൊരു ഭീക്ഷണിയുമില്ലെന്നു സെനറ്റിലെയും കോൺഗ്രസ്സിലെയും ചില നേതാക്കന്മാർ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കുടിയേറ്റക്കാരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരല്ല. ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള മത്സരയോട്ടത്തിൽ അവർ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പത് വ്യവസ്ഥിതിയോട് ഒത്തുചേർന്നു ജീവിതം മെച്ചമാക്കാൻ ഇവിടെയെത്തി. കുടിയേറ്റക്കാരെ പുറത്താക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അവരെപ്പറ്റിയുള്ള മാനുഷിക പരിഗണനകളും കണക്കാക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിയമാനുസൃതമല്ലാതെ കുടിയേറിയതിന്റെ പേരിൽ അവരാരും  കുറ്റവാളികളല്ല. എം.എസ് 13- എന്ന ഭീകര ഗ്രുപ്പിലെ അംഗങ്ങളുമല്ല.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും മെക്സിക്കോയും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ ഏകദേശം 1951 മൈലുകളോളം ഉണ്ട്. കാലിഫോർണിയാ മുതൽ ടെക്‌സാസ് വരെ അതിരുകൾ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു. ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അനധികൃതർ കടന്നുകൂടുന്ന അന്തർ ദേശീയ അതിരാണത്. ഓരോ വർഷവും കുറഞ്ഞത് എട്ടു ലക്ഷം അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ അതിരുകൾ കടക്കാറുണ്ട്. അവരിൽ മയക്കുമരുന്നു കച്ചവടക്കാർ, നീന്തി കടക്കുന്നവർ, സുരക്ഷിതാ സേന ഇല്ലാത്ത പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ നുഴഞ്ഞു കയറുന്നവർ,  തെറ്റായ ഡോക്കുമെന്റുകൾ തയാറാക്കിയവർ, വിസായുടെ കാലാവധി കഴിഞ്ഞിട്ട് പോവാത്തവർ, എന്നിങ്ങനെയുള്ള എല്ലാ ക്യാറ്റഗറിയിലും ഉൾപ്പെട്ടവരുണ്ട്.

സ്ത്രീകളെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പാതിരാത്രി അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും അവരെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ദയനീയമാണ്. മനുഷ്യത്വരഹിതവുമാണ്. എന്നാൽ അത് രാജ്യത്തെ സംബന്ധിച്ച് ആവശ്യവുമായി വരുന്നു. ചിലപ്പോൾ നിയമപരമായി താമസിക്കുന്നവരെയും തെറ്റുപറ്റി അറസ്റ്റ് ചെയ്യാറുണ്ട്. കൂട്ടത്തോടെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു  രാജ്യത്തിൽനിന്നും   പുറത്താക്കുന്ന കാരണം ഇവിടെ  സാമ്പത്തിക പ്രശ്നവും അരാജകത്വവും ഉടലെടുക്കുന്നു.

അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കുട്ടികളെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നു വേർപെടുത്തുന്നത് നിന്ദ്യവും ക്രൂരവുമാണെന്നു പ്രഥമ വനിത മെലാനിയായും ബാർബറാ ബുഷും പറഞ്ഞു. ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ ശക്തിയേറിയ നയങ്ങളെ ഒരു പ്രഥമ വനിത എതിർക്കുന്നതും രാജ്യത്തിലെ ചരിത്രത്തിലെ അപൂർവ സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. സർക്കാരിന്റെ നയപരിപാടികളനുസരിച്ച് കുട്ടികളെ വേർപെടുത്തുന്നതു യുദ്ധകാലങ്ങളിലെ കുടുംബമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന പട്ടാള ക്യാംപിലുള്ളവർക്കു തുല്യമാണ്. കുട്ടികളെ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തുന്ന പ്രവണത അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് യു.എൻ. മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ രണ്ടായിരത്തിൽപ്പരം കുട്ടികളെ സുരക്ഷിതാ സേനകൾ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തിയിരുന്നു. അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ലജ്‌ജാകരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ് നാമിന്ന് കടന്നുപോകുന്നത്. ഏതായാലും കുട്ടികളെ വേർപെടുത്താനുള്ള വിവാദപരമായ നിയമത്തിൽ നിന്ന് ട്രംപ് പിന്മാറി.  അധാർമ്മികമായ ഈ നിയമത്തിൽ നിന്നു ട്രംപ് പിന്മാറാൻ തീരുമാനിച്ചത്, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെയും മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളുടെയും എതിർപ്പുകൾകൊണ്ടായിരുന്നു.

മാതാപിതാക്കൾ അനധികൃത കുടിയേറ്റം മൂലം സുരക്ഷിതാ സേനകളുടെ കസ്റ്റഡിയിലായിരിക്കെ  മക്കളെ സംരക്ഷണ കേന്ദ്രത്തിൽ ആക്കണമെന്നായിരുന്നു ട്രംപിന്റെ നിയമം. അനധികൃതമായി എത്തുന്ന മാതാപിതാക്കൾ നിയമ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കുട്ടികളെ തങ്ങളിൽനിന്നും മാറ്റി പാർപ്പിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകളായിരുന്നു നിയമത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. നിയമാനുസൃതമല്ലാതെ രാജ്യത്തു പ്രവേശിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളെയും കുട്ടികളെയും ഒന്നിച്ചു നിയമത്തിനു മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരുമെന്നും ട്രംപ് വ്യക്തമാക്കി. മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നും കുട്ടികളെ അകറ്റുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം ഹൃദയമുള്ള ഒരാൾക്കും കണ്ടുനിൽക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. 'അതിർത്തിയുടെ സുരക്ഷയോടൊപ്പം കുടിയേറ്റക്കാരുടെ മക്കളെ അവരുടെ വികാരം മാനിച്ച് ഒന്നിച്ചു നിൽക്കാനും അനുവദിക്കുമെന്ന് ട്രംപ് വ്യക്തമാക്കി. കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കരയുന്ന ചിത്രങ്ങൾ ഇന്റർനെറ്റിൽ വൈറലായി പ്രചരിച്ചിരുന്നു.

അമേരിക്കൻ ജനതകളുടെയിടയിലും സെനറ്റിലും കോൺഗ്രസിലും ട്രംപിന്റെ കുടിയേറ്റ നിയമ ബില്ലിനെ അനുകൂലിച്ചും പ്രതികൂലിച്ചുമുള്ള വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളും ചൂടുപിടിച്ച വാദപ്രതിവാദങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർക്കു പൗരാവകാശം കൊടുക്കുന്നതു  മുതൽ അതിർത്തിയിൽ മതിൽ പണിയുകയും രാജ്യത്തു നിന്ന് അവരെ പുറത്താക്കൽവരെയുമുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ വരെയും ചർച്ചാ വിഷയങ്ങളായിരുന്നു. കൂടാതെ അതിർത്തിയിൽ സുരക്ഷിതത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും മാർഗങ്ങൾ തേടിയിരുന്നു. എന്നാൽ ചർച്ചകളിൽ പൊന്തിവന്ന നിർദേശങ്ങളൊന്നും പ്രായോഗികമായി നടപ്പാക്കാൻ എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. അതിർത്തിയിൽ കൂടുതലായി സെക്യൂരിറ്റി ഫോഴ്സിനെ നിയമിക്കേണ്ടി വന്നാൽ രാജ്യത്തിനെ സംബന്ധിച്ച് അത് സാമ്പത്തിക ഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനെ ഉപകരിക്കൂ. വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിൽ പരിചയവുമുള്ളവർ ഈ രാജ്യത്ത് കടന്നുവന്നാൽ രാജ്യത്തിന്റെ വ്യവസായ പുരോഗതിക്കും സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾക്കും പ്രയോജനപ്പെടും. എന്നാൽ ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് വന്നു ചേരുന്നവർ ഇവിടെ വന്നാലും ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി അലയേണ്ടി വരും. കാര്യമായ തൊഴിലുകളൊന്നും നേടാൻ സാധിക്കില്ല. അവർ രാജ്യത്തിനു ബാധ്യതയായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് അതിർത്തികൾ ശക്തമായി അടച്ചിടണമെന്നു ട്രംപ് ഭരണകൂടം വാദിക്കുന്നത്.

ട്രംപ് പറഞ്ഞു, "അമേരിക്കയുടെ തെക്കേഭാഗം സുരക്ഷിതത്വത്തിനുവേണ്ടി അടച്ചിടേണ്ടതായുണ്ട്. ഡെമോക്രാറ്റുകൾ അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരെപ്പറ്റി വ്യാജ കഥകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരുടെ ദുഃഖങ്ങളേയും കഷ്ടപ്പാടുകളെയും വിവരിച്ചുകൊണ്ട് വിലപിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ രാജ്യം അതിർത്തി കടന്നു വരുന്ന നിയമാനുസൃതമല്ലാത്ത കുടിയേറ്റക്കാരുടെ അധീനതയിൽ അകപ്പെടുവാൻ അനുവദിക്കില്ല. രാഷ്ട്രീയ മുതലെടുപ്പിനുവേണ്ടി തന്റെ പ്രതിയോഗികൾ കുടിയേറ്റ പ്രശ്നങ്ങളെ  മുതലെടുക്കുന്നു. നമ്മുടെ അതിർത്തികൾ സുരക്ഷിതമാവേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാത്ത പക്ഷം കോടിക്കണക്കിന് കുടിയേറ്റക്കാർ നിയമം ലംഘിച്ച് ഈ രാജ്യത്തിലേക്ക് ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത തകർക്കും. അത് സംഭവിക്കാൻ നാം അനുവദിക്കില്ല."

ഒരു രാജ്യത്തിന് അതിരുകളില്ലെങ്കിൽ ആ രാജ്യത്തെ രാഷ്ട്രമെന്ന് പറയാൻ സാധിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടു മെക്സിക്കൻ അതിർത്തിയിൽ 'ഭിത്തി' പണിയണമെന്നാണ് ട്രംപ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അതിന്റെ ചെലവ് മെക്സിക്കോ വഹിക്കണമെന്നും നിർദേശിക്കുന്നു. മെക്സിക്കോയിൽ നിന്നു വരുന്നവർക്ക് വിസാ ഫീസും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ പദ്ധതിയിടുന്നു. ബോർഡർ കടക്കുന്നതിന് ഫീസും ഈടാക്കും. അതേ സമയം മെക്സിക്കോക്കാർ പണം നൽകില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കി കഴിഞ്ഞു. അത് പാഴാണെന്ന് മെക്സിക്കോ ചിന്തിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വരുന്നുവെങ്കിൽ വാണിജ്യ രംഗത്ത് ഏറ്റവും നഷ്ടം സംഭവിക്കുന്നത് അമേരിക്കക്കായിരിക്കുമെന്നും മെക്സിക്കോ കരുതുന്നു.

ട്രംപ് പറഞ്ഞു, "യൂണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറുന്നവരെ യാതൊരു കുറ്റ വിസ്താരവും നടത്താതെ അവർ പുറപ്പെട്ട രാജ്യത്തേയ്ക്ക് പറഞ്ഞു വീടും. രാജ്യം ഛിന്നഭിന്നമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അക്രമികളെപ്പോലെ അവരെയും കരുതും. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ശക്തമായ അതിർത്തി ബന്ധനവും ആവശ്യമാണ്. ഇവിടെ കുടിയേറ്റങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കും ശമനമുണ്ടാക്കണം." പ്രസിഡണ്ടിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ നിയമ വിരുദ്ധമായി പലരും കണക്കാക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയുടെ ലംഘനവുമായി കരുതുന്നു. ഭരണഘടന പൗരന്മാർക്കും പൗരന്മാരല്ലാത്തവർക്കും ഒരേ നിയമമാണു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. 'നൂറു മൈലിനുള്ളിൽ ഒരു കുടിയേറ്റക്കാരനെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ, വന്നിട്ട് പതിനാലു ദിവസത്തിനു താഴെയെങ്കിൽ ഉടൻ തന്നെ ഡീപോർട്ട് ചെയ്യണമെന്നാണ്' ട്രംപ് പറയുന്നത്'

അനധികൃതമായി കുടിയേറിയവർക്ക് പൗരത്വം കൊടുക്കണമെങ്കിലും പല കടമ്പകളും കടക്കേണ്ടതായുണ്ട്. നിയമം തെറ്റിച്ച് താമസിക്കുന്നവരായ ഇവർക്ക് പൗരത്വം ലഭിക്കാൻ അമേരിക്കൻ  നിയമം അനുവദിക്കുന്നില്ല. അവർക്ക് സമാധാനമായി ഈ രാജ്യത്ത് ജീവിക്കണമെങ്കിൽ ധൈര്യപൂർവം മുമ്പോട്ട് വരേണ്ടതായുണ്ട്. അവരുടെ കഴിഞ്ഞകാല ജീവിതത്തെപ്പറ്റി അന്വേഷണം നേരിടണം.  നികുതി കൊടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ പിഴ സഹിതം കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയ്ക്ക് പരിജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരിക്കണം. അമേരിക്കൻ പൗരാവകാശങ്ങളെപ്പറ്റി അറിവുണ്ടായിരിക്കണം. സർക്കാരിന്റ സഹായം കൂടാതെ അവരുടെ കുടുംബത്തെ പോറ്റാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരിക്കണം. കള്ളന്മാരും മയക്കുമരുന്നുവ്യാപാരികളും ഭീകര ഗ്രുപ്പിലുള്ളവരും ലൈംഗിക കുറ്റവാളികളും പൗരത്വം നേടാൻ അർഹരല്ല. പൗരത്വം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ഇവർക്കെല്ലാം വരുമാനമുണ്ടായിരിക്കണം. അതിനുള്ള ടെസ്റ്റുകൾ പാസായാൽ പൗരത്വം ലഭിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

ഏകദേശം പതിനൊന്നു മില്യണിലധികം  നിയമാനുസൃതമല്ലാത്ത കുടിയേറ്റക്കാർ ഈ രാജ്യത്തുണ്ട്. അമേരിക്കയിൽ കുടുംബമായി താമസിക്കുന്ന ഇവരെ രാജ്യത്തുനിന്നു പുറത്താക്കുന്നത് മനുഷ്യത്വമല്ലെന്നാണ് ഒരു വാദം. ഈ കുടിയേറ്റക്കാരെ നിയമാനുസൃതമാക്കണമെന്നും അവർക്ക് പൗരത്വം നൽകണമെന്നും സെനറ്റിലും കോൺഗ്രസിലും ശക്തമായ വാദങ്ങളുയരുന്നുണ്ട്. അവരെ  നിയമാനുസൃതമാക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത് ദേശീയ സുരക്ഷിതയ്ക്കും സഹായകമാകും. അവരുടെ കഴിവുകൾ ഈ രാജ്യത്ത് അർപ്പിക്കുന്നതോടെ രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക മേഖലകളും അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കും. വ്യത്യസ്തമായ സംസ്‌കാരങ്ങളിൽ മെച്ചമായ ഒരു അമേരിക്കയെയും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കും.

കുടിയേറ്റം നിയമാനുസൃതമാക്കിയാൽ, കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് പൗരത്വം കൊടുത്താൽ, സമ്പത് വ്യവസ്ഥിതി വർദ്ധിക്കുമെങ്കിലും ഉത്ഭാദനം വർദ്ധിക്കുമെങ്കിലും തൊഴിൽ വേതനം കൂടുവാൻ കാരണമാകും. നിലവിലുള്ള അനധികൃതരെ കുടിയേറ്റം അനുവദിച്ചാൽ 850 ബില്യൻ ഡോളർ പത്തുകൊല്ലം കൊണ്ട് നേടുമെന്നും കണക്കുകൾ പറയുന്നു. ഒന്നേകാൽ ലക്ഷം പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. നികുതി വരുമാനം 110 ബില്യൺ ഡോളർ വർദ്ധിക്കുമെന്നാണ് കണക്ക്. പത്തുവർഷം കൊണ്ട് ഒന്നര ട്രില്ലിയൻ ഡോളർ ജി.ഡി.പി യും വർദ്ധിക്കും.

അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ പൊതുവെ  തൊഴിൽ നൈപുണ്യമുള്ളവരല്ലെങ്കിലും അവരിൽ ധാരാളം വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടിയവരുമുണ്ട്. മാനേജ്‌മെന്റിലും സാമ്പത്തിക മേഖലകളിലും പ്രൊഫഷണൽ തൊഴിലിലും ഏർപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്. അവരെ തൊഴിലിൽ നിന്നും പിരിച്ചു വിടുമ്പോൾ അത് ബാധിക്കുന്നത് തൊഴിൽ മേഖലകളെയും ബിസിനസുകാരെയുമായിരിക്കും. അമേരിക്കയുടെ തൊഴിൽ മേഖലകളിലെ മൊത്തം തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരുടെ ആറു ശതമാനമടുത്ത് അനധികൃത തൊഴിലാളികളുണ്ട്. ഭൂരിഭാഗവും ശരിയായ രേഖകൾ കൈവശമില്ലാത്തവരാണ്. തൊഴിലില്ലായ്മ കുറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് പൗരന്മാരിൽനിന്നും അനുയോജ്യമായ തൊഴിലാളികളെ കണ്ടുപിടിക്കുക എന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അങ്ങനെയുളള സാഹചര്യങ്ങളിൽ തൊഴിൽ മേഖലകളിൽ നിയമാനുസൃതമല്ലാതെ തൊഴിലാളികൾക്ക് ജോലി നൽകാൻ മാനേജ്‌മെന്റ് നിർബന്ധിതരാകുന്നു.

അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ രാജ്യത്തിനു പ്രയോജനപ്രദമെന്നു കാണാൻ സാധിക്കുന്നു. സാധാരണ അനധികൃത തൊഴിലാളികളെ തൊഴിലിനേർപ്പെടുത്തിയാൽ ഉടമകൾക്ക് സാമ്പത്തിക ലാഭമുണ്ടാകും.  മിനിമം വേതനത്തെക്കാളും കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ ഇവരെ ജോലിക്കു നിയോഗിക്കുന്നു. അത് അമേരിക്കൻ വ്യവസായത്തിന് സഹായകമാണ്. ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് കുറഞ്ഞ വിലക്ക് സാധനങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. വ്യവസായങ്ങൾ വളരുന്നതോടെ അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയും വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. അതുമൂലം തൊഴിലവസരങ്ങളും വർദ്ധിക്കും. നികുതി വർദ്ധനവുണ്ടായി വരുമാനവും വർദ്ധിക്കും. ഇരു രാഷ്ട്രങ്ങളും തമ്മിൽ രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക മേഖലകളിൽ മെച്ചപ്പെട്ട ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചാൽ അവിടെ സമാധാനാന്തരീക്ഷവും സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. മനുഷ്യക്കടത്ത്, മയക്കു മരുന്നു വ്യാപാരം എന്നിവകൾക്കു പരിഹാരമാകും. പലവിധ രോഗങ്ങളും ഇവർ മെക്സിക്കോയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്. അവരെ നിയമപരമായി താമസിക്കാൻ അനുവദിക്കുമെങ്കിൽ രോഗ നിവാരണങ്ങൾക്കും ശ്രമങ്ങളാരംഭിക്കാനും സാധിക്കുന്നു.

നിയമാനുസൃതമായി താമസിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ പൗരന്മാർക്കു അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ! സാമ്പത്തിക ഭാരം നൽകുമെന്നാണ് ഒരു വാദം. കൂടുതൽ നിയമ പാലകരെയും പോലീസുകാരെയും അനധികൃത കുടിയേറ്റമൂലം നിയമിക്കേണ്ടി വരുന്നു. അത് സർക്കാരുകൾക്ക് കൂടുതൽ സാമ്പത്തിക ഭാരം സൃഷ്ടിക്കും. എന്നാൽ അത്തരക്കാരായ തൊഴിലാളികൾക്കു കുറഞ്ഞ വേതനം കൊടുക്കുന്നു. പലർക്കും നിയമാനുസൃതമായ ജോലിക്കുള്ള കൂലിപോലും ലഭിക്കാറില്ല.

സാധാരണ കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് വലിയ കുടുംബവുമുണ്ടായിരിക്കും. അത് വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരത്തെയും ലോക്കൽ സ്‌കൂൾ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിനെയും ബാധിക്കും. നികുതി ദായകർ കൂടുതൽ നികുതിയും നൽകേണ്ടി വരുന്നു. എങ്കിലും അത്തരം വാദഗതികളിൽ നീതികരണമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ശരിയായ ഡോക്കുമെന്റുകൾ ഇല്ലാത്തവർക്കും തൊഴിൽ വേതനത്തിൽ നിന്ന് നികുതി കൊടുത്തേ മതിയാകൂ. ദേശീയ തലത്തിൽ സ്റ്റേറ്റുകളുടെ നികുതി വരുമാനത്തിൽ എട്ടു ശതമാനം ഡോകുമെന്റില്ലാതെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്നുവെന്നു കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ബോസ്റ്റൺ-മാരത്തോൺ ബോംബിങ്ങും അനധികൃത കുടിയേറ്റവുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിർത്തികളിൽ കർശനമായ നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതുകൊണ്ടും നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാരെ അനുവദിക്കുന്നതുകൊണ്ടും മയക്കു മരുന്നു ലോബികളും അൽക്കാടാ ഭീകരരും രാജ്യത്ത് താമസിക്കുന്നു. ഇത് ഇന്ന് ദേശീയ പ്രശ്നവുമായും കണക്കാക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ഭീകരരുടെ വരവിന് അമേരിക്കയുടെ തെക്കേ അതിർത്തി കാരണമല്ലെന്നുള്ളതാണ് സത്യം. ഇന്നുവരെ പിടിക്കപ്പെട്ട ഭീകരന്മാർ എല്ലാവരും തന്നെ ഓരോ കാലത്ത് നിയമാനുസൃതമായി ഈ രാജ്യത്ത് കുടിയേറിയവരാണ്. അല്ലെങ്കിൽ വിദ്യാർത്ഥി വിസയിലോ ടൂറിസ്റ്റായോ വന്നവരാണ്. വിസാ കാലാവധി കഴിഞ്ഞവരിൽ ചിലർ നിയമ വിരുദ്ധമായി താമസിക്കുന്നുണ്ടാകാം. അതും അതിർത്തി കടന്നുവരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരുമായി സാമ്യപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കില്ല.

കുടിയേറ്റം രാജ്യത്തിന്റെ ഇക്കണോമിയെയും ബാധിക്കുമെന്നാണ് വാദം. തൊഴിലാളികളുടെ സപ്ലൈ കൂടുമ്പോൾ തൊഴിൽ വേതനവും കുറയും.  അവരെ ജോലിക്കെടുക്കുന്ന മുതലാളിമാർ തൊഴിലാളികളെ കുറഞ്ഞ വേതനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കും. കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷത്തിനുള്ളിൽ തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് രാജ്യത്തിലെ താണ ജോലിക്കാരെയും വിദഗ്ദ്ധ ജോലിക്കാരെയും ഒന്നുപോലെ ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു. അതുമൂലം സഹിക്കേണ്ടി വരുന്നത് കറുത്തവരും ഹിസ്പ്പാനിക്ക് സമൂഹങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരുമായിരിക്കും. അമേരിക്കയിലെ തെക്കുള്ള കമ്പനികളിൽ ഇമ്മിഗ്രെഷൻകാരുടെ റെയ്ഡ് മൂലം 75 ശതമാനം തൊഴിലാളികളെ വരെ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവർ പിന്നീട് പത്രത്തിൽ പരസ്യം ചെയ്തു കൂടുതൽ വേതനം കൊടുത്ത് തൊഴിലാളികളെ ജോലിക്കെടുക്കേണ്ടി വരുന്നു.

തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം അനധികൃത കുടിയേറ്റം മൂലം വർദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും നിയമാനുസൃതമായവരുടെ വരുമാനം കുറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മറുവശവുംകൂടി ചിന്തിക്കണം. കൂടുതൽ തൊഴിലാളികൾ ജോലി ചെയ്യാൻ വരുമ്പോൾ അവർ അപ്പാർട്ടുമെന്റുകൾ വാടകയ്‌ക്കെടുക്കും. ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, തലമുടി വെട്ടൽ, സെൽ ഫോൺ മേടിക്കൽ എന്നിങ്ങനെ ആവശ്യങ്ങൾ കൂടും. അങ്ങനെ വ്യവസായ സാമ്രാജ്യം വലുതാവുകയും രാജ്യം സാമ്പത്തിക പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യും. കുടിയേറ്റക്കാർ ജോലികൾ തട്ടിയെടുക്കുമ്പോൾ സ്‌കൂളിലും കോളേജിൽ നിന്നും പാസായി വരുന്ന യുവതി യുവാക്കൾക്ക് ജോലി ലഭിക്കാതെ വരുമെന്നാണ് മറ്റൊരു ചിന്താഗതി. ഇക്കണോമി വളരുന്നതുകൊണ്ടു പുതിയതായി വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കുന്നവർക്ക് കൂടുതൽ തൊഴിലവസരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നുവെന്നതും വസ്തുതയാണ്.

ലോസ് ഏഞ്ചൽസിലും തെക്കുള്ള ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിലും 75 ശതമാനം കുറ്റവാളികൾ അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരെന്നും ആരോപിക്കുന്നു. 1990 മുതൽ ശരിയായ കണക്കുകൾ എഫ്.ബി.ഐ. രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിദേശികളുടെ എണ്ണം കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പതിമൂന്നു ശതമാനം ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ഇരുപതു വർഷം കൊണ്ട് അനധികൃതരായവർ മൂന്നിരട്ടി വർധിച്ചു. മൂന്നര മില്യൺ അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരിൽനിന്ന് പതിനൊന്നര മില്യനായി. ഇതേ സമയം കുറ്റവാളികളുടെ എണ്ണം 48 ശതമാനം കുറഞ്ഞുവെന്നാണ് എഫ്.ബി.ഐ. പറയുന്നത്. പിടിച്ചുപറി, ദേഹോപദ്രവം, ഭവന കൊള്ള, ബലാൽ സംഗം, കൊലപാതകങ്ങൾ മുതലായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെല്ലാം ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു.

നിയമാനുസൃതമല്ലാത്ത കുടിയേറ്റക്കാരിൽ 57 ശതമാനം മെക്സിക്കോക്കാരാണ്. തൊഴിൽ വേതനം കുറച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് മുതലാളിമാർ അവരെക്കൊണ്ടു പണിയെടുപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അമേരിക്കൻ വ്യവസായ വളർച്ചക്ക് അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരായ തൊഴിലാളികൾ സഹായകമാകുന്നു. എങ്കിലും അമേരിക്കൻ പട്ടണങ്ങളിൽ അവർ മൂലം ജനസംഖ്യ വർദ്ധിക്കുകയും പല പട്ടണങ്ങളിലും അവർ തിങ്ങി പാർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടുതലും ദരിദ്രരായതുകൊണ്ട് സാമൂഹിക സേവനത്തിനും തടസങ്ങൾ നേരിടുന്നു. അതുമൂലം പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നത് അമേരിക്കൻ പൗരന്മാർക്ക് മാത്രമല്ല മെക്സിക്കോയിൽ നിന്ന് നിയമാനുസൃതമായി വന്നവരും ബുദ്ധിമുട്ടുകളനുഭവിക്കുന്നു.

നിയമ വിരുദ്ധമായി താമസിക്കുന്ന കുടിയേറ്റക്കാർ അമേരിക്കയുടെ ഹോസ്പിറ്റലുകളും സ്‌കൂളുകളും സൗജന്യമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്. നികുതി കൊടുക്കാതെയാണ് ഈ സൗകര്യങ്ങളൊക്കെ അവർ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നത്. നിയമ വിരുദ്ധരായവരെ രാജ്യത്തുനിന്നു പുറത്താക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് പൗരത്വം കൊടുക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ അത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾക്കു പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കുമെന്നു കരുതുന്നു. അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർ! രാജ്യത്തിനുള്ളിലെ കുറ്റവാളികൾക്കു ബലിയാടായാലും അവർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാറില്ല. കാരണം അവരെ രാജ്യത്തുനിന്നും പുറത്താക്കുമെന്നു ഭയപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ ഡോക്കുമെന്റില്ലാത്ത ക്രിമിനലുകളെ കണ്ടുപിടിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും. കുടിയേറ്റക്കാരെ പുറത്താക്കുന്നവഴി പ്രകടനങ്ങൾ, പ്രതിക്ഷേധ ജാഥകൾ, മറ്റു സർക്കാർ പ്രവർത്തന തടസങ്ങൾ സംജാതമാവുന്നു. ഇതുമൂലം സാമൂഹിക അശാന്തിയുമുണ്ടാവുന്നു.

നിലവിലുള്ള അനധികൃതർക്ക് പൗരത്വം കൊടുത്തുകൊണ്ട് അതിർത്തിയിൽ ശക്തമായ സുരക്ഷിത സേനയെ നിയോഗിക്കണമെന്നും നിർദേശമുണ്ട്. അവർക്ക് പൗരാവകാശം കിട്ടുന്നവരെ രാജ്യത്ത് താമസിക്കാനും സാധിക്കും. അങ്ങനെ രാജ്യത്തുനിന്നു പുറത്താക്കുമെന്ന ഭയമില്ലാതെ ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കാനും അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് സാധിക്കുന്നു. താൽക്കാലിക ജോലിക്കാരായി തുടരാനുള്ള 'അതിഥി വിസ' ('ഗസ്റ്റ് വിസാ') പ്രോഗ്രാമും ആലോചനയിലുണ്ടായിരുന്നു. അത്തരം വിസായുള്ളവർക്ക് തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് തെളിവുകൾ ഉള്ളടത്തോളം കാലം രാജ്യത്ത് താമസിക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു.

മെക്സിക്കോയുടെ സാമ്പത്തിക മേഖലകളിൽ (Economy) യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സഹായിച്ചാൽ മെക്സിക്കോയും സാമ്പത്തികമായി പുരോഗമിക്കും. അവിടെ പണം നിക്ഷേപിക്കുകയും അവരുടെ രാജ്യത്തെ വ്യവസായവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ മെക്സിക്കോയിൽ നിന്നും ഇവിടെ അവസരങ്ങൾ തേടി വരുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറയും. മെക്സിക്കൻ ഇക്കണോമി മെച്ചമായി കഴിയുമ്പോൾ അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റത്തിനു മെക്സിക്കോക്കാർ താൽപ്പര്യം കാണിക്കില്ല. നിയമപരമല്ലാത്ത കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് പൗരത്വം നൽകിയാൽ കൂടുതൽ ആളുകൾ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് സർക്കാരിന് നികുതിയിനത്തിൽ വരുമാനവും വർദ്ധിക്കും. എല്ലാ അനധികൃത മെക്സിക്കോകാരെയും പുറത്തു ചാടിച്ചാൽ അമേരിക്കൻ ജോലികൾ അമേരിക്കക്കാർക്ക് മാത്രമാകും. അതുമൂലം വേതനം വർദ്ധിക്കുന്നതുകൊണ്ട് വിലപ്പെരുപ്പവുമുണ്ടാകാം.

Read more

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാവി (വാൽക്കണ്ണാടി)

(ന്യൂയോർക്കിലെ വിചാരവേദിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്)
 
ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാവി ശോഭനമാണോ, അപകടത്തിലാണോ എന്നാണ്ചിന്തിക്കേണ്ടത്. അപകടത്തിലാണ് എന്ന ആശങ്ക നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ഒന്നും പേടിക്കാനില്ലഎന്ന ഉത്തരം എത്രമാത്രം ആത്മാർഥമായി പറയാനാവും എന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 
 
സമകാലിക സാഹചര്യങ്ങൾ 
 
സൗത്ത് ഈസ്റ്റ് ഏഷ്യയിലെ 71 വര്ഷം പഴക്കമുള്ള, ശക്തമായ മൂല്യം നിലനിർത്തുന്നരാജ്യമാണ് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യo. It is still a strong functioning democracy. ചുറ്റുമുള്ള പലജനാധിപത്യങ്ങളും കടപുഴകി വീണപ്പോഴും ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ അടിയന്തരാവസ്ഥ തരണംചെയ്തും ഒരു മഹാമേരുപോലെ  സൗത്ത് ഈസ്റ്റ് ഏഷ്യയിൽ ജാഗ്രതയോടെനിലനിൽക്കുന്നതാണ് അടിത്തറയുള്ള നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ സംസ്‍കാരം.
 
എന്നാൽ, ചില ആശങ്കകൾ നിരത്തട്ടെ:
  1. ഹിന്തുവതയിൽ അരക്ഷിതായരായ മുസ്ലിം, ക്രിസ്ത്യൻ ന്യൂനപക്ഷം, ദളിതർ 
  2. രാഷ്ട്രീയ അജന്തയോടെ മറനീക്കി വന്ന മതഭ്രാന്ത് 
  3. മത- രാഷ്ട്രീയ- കോർപ്പറേറ്റ് സഖ്യം 
  4. അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിടാനുള്ള പുരോഗമനം എന്നപരസ്യങ്ങൾ 
  5. സംഘർഷപൂരിതമായ മതസ്പർദയിലൂടെ ഉള്ള രാഷ്ട്രീയവത്കരണം 
  6. സ്വതന്ത്ര ആശയ വിനിമയത്തിലെ അസഹിഷ്ണുതകൾ 
  7. മൊത്തമായി വിലക്കെടുക്കുന്ന നാലാം എസ്റ്റേറ്റ് - മാധ്യമങ്ങൾ 
  8. രാഷ്ട്രീയവല്കരിക്കപ്പെടുന്ന നീതിന്യായ സംവിധാങ്ങൾ 
  9. ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കൽ 
  10. നെഹ്രുവിയൻ ചിന്തകളെ ഒരു പകപോക്കലോടെ തിരസ്കരിച്ചു, പെരിയാർരാമസ്വാമിസ്മരണകളെ തച്ചുടച്ചു സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന പുതിയ പ്രതീകങ്ങൾ
  11. പശുവിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന നരഹത്യകൾ 
 
ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മാറുന്ന മുഖങ്ങൾ 
 
സമവാക്യങ്ങൾ മാറി വരുമ്പോൾ ഇന്ന് ഏറ്റവും അപകടം പിടിച്ച പദം - ജനാധിപത്യം. 'ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി, ജനങ്ങളാൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന ജനങ്ങളുടെ സംവിധാനം'  എന്ന എബ്രഹാംലിങ്കന്റെ നിർവചനവും, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പിള്ളത്തൊട്ടിലായ ഗ്രീസിലെ സിറ്റി- സ്റ്റേറ്റ്എന്ന രൂപകൽപ്പനയും ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ ഇന്ത്യയിലെ ജനാധിപത്യവും രൂപത്തിലുംഭാവത്തിലും ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു.
 

പോളിറ്റിസ്കെയിൽ (Polity Scale) –

Polity Score ranges from -10 to +10

 

minimum value

maximum value

autocracies

-10

-6

anocracies

-5

5

democracies

6

10

 
ഓരോ രാജ്യത്തിന്റെയും ജനാധിപത്യ നിലവാരം അളക്കുന്ന സംവിധാനം - 10  മുതൽ - 6വരെ സ്വേച്ഛാധിപത്യം, - 5  മുതൽ 5  വരെ ഭാഗിക ജനാധിപത്യം, 6  മുതൽ  10 വരെജനാധിപത്യo എന്ന സംവിധാനത്തിൽ ഇന്ത്യക്കു 9, പാകിസ്താന് 7 , യു .കെ 10 , അമേരിക്ക 8 ,സൗദി അറേബ്യ 0 , ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ വലിയ കുഴപ്പം കാണാനില്ല.  
 
ജനാധിപത്യനിലവാരം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതികൾ, വിവിധ മതവിശ്വാസം, പൗര സ്വാതന്ത്ര്യം, രഷ്ട്രീയ നീതി, ബഹുസ്വരത, സർക്കാരുകളുടെ പ്രവർത്തന ക്ഷമത, സമ്മതിദായകരുടെസുരക്ഷിതത്വം, ബാഹ്യ ഇടപെടലുകൾ, ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കാര്യസ്ഥത, തുടങ്ങിയമാനദണ്ഡങ്ങൾ വച്ച് വിലയിരുത്തുമ്പോൾ ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യ നിലവാരം ലോകത്തിലെ167 രാജ്യങ്ങളിൽ വച്ച് 42 -)o സ്ഥാനമാണ്. അതായതു 'അപര്യാപ്‌തമായ ജനാധിപത്യം "എന്നാണ് കാണിക്കുന്നത്. ആദ്യത്തെ 20 രാജ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഇടം തേടിയില്ല എന്നത്അപായമണിയാണ് മുഴക്കുന്നത്.   
 
സ്വാതന്ത്യ്രത്തിന്റെ നിലവാര സൂചികകൾ - പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം, ധാർമ്മിക നിലവാരം ,സാമ്പത്തീക സ്വാതന്ത്ര്യം, മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ‍  തുടങ്ങിയ സൂചികകൾവച്ചു നോക്കുമ്പോഴും ദുഷ്കരമായ - അപര്യാപ്‌തമായ ജനാധിപത്യം എന്ന കണക്കുകൾ ആണ്കാണിക്കുന്നത്.
 
ലോകത്തിലെ സ്വതന്ത്ര രാജ്യങ്ങൾ - സമ്മതിദാനം വിനയോഗിക്കപ്പെടുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെപൗരസ്വാതന്ത്ര്യവും രാഷ്ട്രീയ നീതിയും കഴിഞ്ഞ 18 വര്ഷങ്ങളായി നോക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യനിലവാരമുള്ള സ്വതന്ത്ര രാജ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ തന്നെയാണെന്നത് തല്ക്കാലം ആശ്വാസംപകരും. എന്നാൽ ഈ സ്ഥിതി തുടരാനാവുമോ എന്നാണ് വിലയിരുത്തേണ്ടത്.  71  വര്ഷംപഴക്കമുള്ള ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം  പീഡിതമായ ഒരു അവസ്ഥയിലേക്കാണോ പോകുന്നത്എന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നവർ കൂടുതലുണ്ട്.  
 
 ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭീഷണികൾ 
 
വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുന്ന വലിയ കൂട്ടം  ഇന്ത്യയിൽകൂടിവരുന്നു എന്നത് ആശങ്കയുളവാക്കുന്നു.  ഇന്ത്യയുടെ ആകെ സമ്പാദ്യ വർദ്ധനവ് 2017ഇൽ 25 ശതമാനം കൂടും എന്നാണ് കണക്കു കൂട്ടുന്നത്. ഇത് ലോകത്തിലെ ആറാമത്തെധനിക രാജ്യത്തിൻറെ നിലയിലേക്കാണ് ഉയരുന്നത്.ഇരുപതിനായിരത്തിലേറെ ശതകോടീശ്വരന്മാർ ഇന്ത്യയിലുണ്ട്. മുംബൈ, ലോകത്തിലെപന്ത്രണ്ടാമത്തെ സമ്പന്നമായ സിറ്റി ആയി മാറുന്നു. 
 
എന്നാൽ രാജ്യം വളരുന്നതോടൊപ്പം ദാരിദ്ര്യവും വളരുന്നു . ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നകർഷകരുടെ എണ്ണം എക്കാലത്തെയുംകാൾ കൂടുതൽ, ആസാദ് ഇന്ത്യാ ഫൌണ്ടേഷൻകണക്കു പ്രകാരം ഇന്ത്യയിലെ 38 ശതമാനം (380 മില്യൺ) ജനങ്ങളും ദരിദ്രരാണ് . ഈ പോക്ക്ഇപ്പോഴത്തെ എസ്റിമേറ്റ് കടത്തി വെട്ടും. കുറഞ്ഞ  ഉത്‌പാദനക്ഷമതയും തൊഴിലില്ലായ്മയുംഗ്രാമീണജീവിതങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നു. മൂലധന - മത- രാഷ്ട്രീയകൂട്ടുകെട്ടിൽ രാജ്യം കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ആട്ടിയോടിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജനങ്ങൾ 12കോടിയോളമാണ്. ഭവനരഹിതർ 78 മില്യൺ, 11 മില്യൺ കുട്ടികൾ നിരത്തിൽ അന്തിഉറങ്ങുന്നു. കോർപറേറ്റ് ഫാസിസിസത്തിന്റെ ഇരകളായി പശുവിന്റെ പേരിൽതല്ലികൊല്ലപ്പെടുന്നവർ, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദളിതർ, കുടിയിക്കപ്പെടുന്ന അരക്ഷിതരായജനലക്ഷങ്ങൾ. ഫാസിസത്തിന്റെ അനിഷേദ്ധ്യ നേതാവായിരുന്ന മുസോളിനി പറഞ്ഞു,വലതുപക്ഷ തീവ്രവാദം കേവലം സംഘടിതമായ പദ്ധതിയുടെ അനിർവാര്യമായഅടയാളങ്ങൾ മാത്രമാണ് എന്ന്. ഇടശ്ശേരിയുടെ കുടിയിറക്കം എന്ന കവിതഇവിടെ അന്വർഥമാണ്, 'കുടിയിറക്കപ്പെട്ടവരെ പറയിൻ നിങ്ങൾ ഏതു ദേശക്കാർ'.അപര്യാപ്‌തമായ ഒരു ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഇരകളാവുന്നു അറിയാതെ നമ്മൾ. 
 
ഹിന്ദുവതയുടെ പേരിൽ പൊള്ളയായ ദേശീയവാദം 
 
വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ എല്ലാവര്ക്കും അടയാളങ്ങൾ കൂടിവരുന്നു. കൈയ്യിലെ ചരട്,നെറ്റിയിലെ പ്രകടമായ കുറികൾ, കാവി മുണ്ടു ഒക്കെ അല്ലാതെ ദേശീയതപ്രകടിപ്പിക്കാനാവില്ല എന്ന അവസ്ഥ നാമറിയാതെ സമൂഹത്തിൽ പ്രകടമാവുന്നു. ജനങ്ങൾഎന്ത് ധരിക്കണം, എന്ത് കഴിക്കണം, ഒരുപോലെ ചിന്തിക്കണം, ഒരേ മതം , ഒരേ ഭാഷ, ഒരേസംസ്കാരം ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവിലെ നാനാത്വത്തിലെ ഏകത്വം എന്ന തീതല്ലിക്കെടുത്തുകയാണ്. ദേശീയ ഗാനം ചെല്ലുമ്പോൾ തീയേറ്ററുകളിൽ പോലും എഴുനേറ്റുനിൽക്കണം എന്ന നിർബന്ധം ഒട്ടൊന്നുമല്ല പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമേൽഅടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അടുത്ത കാലത്തു കർണാടകയിൽ പൊതു പരിപാടിയിൽദേശീയഗാനം  ആലപിച്ചപ്പോൾ ഗവർണർ എഴുനേറ്റു പോയത് ടി. വി. യിൽ കാണുക ഉണ്ടായി.
 
ടാഗോറിന്റെ വരികൾ ബ്രിട്ടീഷ് രാജിന്റെ സ്തുതിഗീതമായതു കൊണ്ട് വന്ദേമാതരമാണ് ഇനിദേശീയഗാനമായി കൊണ്ടുവരേണ്ടത് എന്നൊക്കെയുള്ള വിവാദങ്ങളും തുറന്നു വച്ചിരിക്കുന്നു.ഇതൊക്കെ ഇന്ത്യയുടെ ബഹുസ്വരത, മതനിരപേക്ഷമായ ജനാധിപത്യത്തെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ളഗൂഢതന്ത്രം ആണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഉണ്ടാവേണ്ടത്. ഭൂരിപഷം ന്യൂനപക്ഷത്തെ എന്തിനാണ്ഭയപ്പെടുന്നത് ? അസ്ഹഷ്ണുത ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്? എല്ലാ മതസംഹിതകളെയും ഉൾകൊണ്ട ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിന് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായിഅഭംഗുരം നില നിൽക്കാനായെങ്കിൽ മതപരിവർത്തനത്തെ എന്തിനു ഭയപ്പെടണം?   
 
എന്തിനു ഭീതിപരത്തി ന്യൂനപക്ഷത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തണം? ദേശീയവാദം ഒരുശല്യമാണെന്നും, ദേശഭക്തിഎന്റെ ആത്മീയ അഭയല്ലെന്നും, മനുഷ്യകുലം ആണ് എന്റെഅഭയമെന്നും പറഞ്ഞ ടാഗോറിനെ ചിലർക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. സങ്കുചിതമായമതിലുകൾ ഭേദിക്കണം, അതിരുകളില്ലാത്ത ഒരു വലിയ ലോകത്തെപ്പറ്റി സ്വപ്നം കാണണംഎന്നു പറഞ്ഞ നെഹ്രുവിന്റെ രൂപം പോലും ചരിത്രത്തിന്റെ ചവിട്ടു കൊട്ടയിൽതള്ളിക്കളയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ എന്താണ് നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ? ദേശീയതയുടെ പുത്തൻപ്രതീകമായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്ന സർദാർ പട്ടേലിന്റെ അതികായകരൂപം വാമനഅവതാരംപോലെ, ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവെന്ന മഹാബലിയെ പാതാളത്തിലേക്കു ചവിട്ടി താഴ്ത്താനുള്ളശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗം അല്ലേ എന്ന്  സംശയിക്കേണ്ടിവരുന്നു. 
 
ചരിത്രത്തിൽ അതിരുകൾ ഒന്നും സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കാറില്ല, പേരുകൾ പോലുംമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇന്ത്യയെ ഹിന്ദുരാജ്യം ആക്കാൻ ഒരു പക്ഷെ തീവ്ര നിലപാടുകൾക്ക്സാധിച്ചേക്കും, അപ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യ മരിച്ചിരിക്കും, അതിരുകളും വേരുകളും മാറിവികൃതമായ ഒരു ഭൂപടം അവശേഷിക്കും. മതം മൂല്യമാണോ അനുഭൂതിയാണോ വെറുംആചാരമാണോ എന്ന് ചിന്തിക്കണം. സങ്കുചിതമായ മതിലുകൾ ഭേദിച്ച് മാനസീകമായിഉയരണം. നാം അറിയാതെ മാനസീകമായി അകന്നു കഴിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യക്കൂട്ടം ആണിന്ന്‌.ആർക്കും ആരെയും വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത എന്തിനോവേണ്ടി ആരൊക്കയോ മാർച്ചുചെയ്യുന്നു, ആയോധനം നടത്തുന്നു. ഇതൊക്കെയാണ് ഒരു ചെറിയ കൂട്ടം തീവ്രവാദികൾനിരന്തരം നമ്മുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചിരുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയണം. 
 
പല രാജ്യങ്ങളുടെയും സർവ്വനാശം സംഭവിച്ചാലേ ചില സാമ്പ്രാജ്യങ്ങൾ നിലനിൽക്കയുള്ളു.ഇന്ന് ആണവ ആയുധങ്ങളേക്കാൾ മാരകം മതഭ്രാന്തു നിറച്ച ദേശീയതയാണ്. സവർണ്ണമേധാവിത്തത്തിനെതിരെ, പൗരോഹിത്യ അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കെതിരെ,ജാതിവ്യവസ്ഥികൾക്കെതിരെ, ഒഴിവാക്കലുകൾക്കെതിരെ, കപട ദേശീയതക്കെതിരെ,വേട്ടയാടലുകൾക്കെതിരെ നിരന്തരം ജാഗ്രതയോടെ ജനമുന്നേറ്റം ഉണ്ടാവണം.ശ്രീബുദ്ധനുപദേശിച്ച കരുണ, വേദാന്തത്തിലെ തെളിവുള്ള ആത്മീയഅംശങ്ങൾ, പങ്കുവെക്കൽ, സഹവർത്തിത്വം, ഇതൊക്കെയാവട്ടെ നമ്മുടെ ഘർവാപ്പസി.
 
പരമോന്നത നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ അപചയം 
 
ഇന്ത്യൻ സുപ്രീം കോടതിയിലെ പ്രമുഖ ന്യാധിപന്മാർ ഒന്നായി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനെതിരെപരസ്യമായി പത്രസമ്മേളനം നടത്തി മാറാലകൾ അഴിച്ചിട്ടത് സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ മുഖത്തുവസൂരിക്കല പടർന്നപോലെയായി. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ആ കളങ്കത്തിന് ഒരു മറുമരുന്നില്ല.ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക കണ്ടിട്ടാവണമല്ലോ സമുന്നതരായ ന്യാധിപന്മാർ വിഷയംമാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. ഹോണറബിൾ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ദീപക് മിശ്ര, പതിവുകൾതെറ്റിച്ചു കൊളിജിയത്തിനെ അവഗണിച്ചു രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യത്തോടെ സമുന്നത ജഡ്ജിമാരെനിയമിക്കാൻ ഒരുമ്പെട്ടത്, എതിർപ്പുകളെ അവഗണിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകുന്നത് എന്തിനുള്ളശ്രമമാണ്? താൻ ഉൾപ്പെടുന്ന അഞ്ചംഗ ന്യാധിപന്മാരുടെ കൊളിജിയ നിർദേശകപ്രകാരമാണ്സുപ്രീം കോർട്ട് ജഡ്ജിമാരെ പ്രസിഡന്റ് നിയമിക്കേണ്ടത്. ഇത് ഒഴിവാക്കി നേരിട്ട് തങ്ങളുടെഅജന്ത നടപ്പാക്കേണ്ടവരെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനെക്കൊണ്ട് നിയമിക്കുന്നു. ഇവിടെ പരമോന്നതനീതിപീഠം രാഷ്രീയക്കാരുടെ വെറും ഉപകരണമായി മാറുന്ന അവസ്ഥ,ജനാധിപത്യത്തിന് ഏറ്റ കനത്തആഘാതമാണ്. 
 
ബിജെപി അദ്ധ്യക്ഷൻ അമിത് ഷാ ഉൾപ്പടെ നിരവധി നേതാക്കളെ പ്രതികൂട്ടിൽ നിർത്തിയ,ഡിസംബർ 2014 ലെ, സിബിഐ സ്പെഷ്യൽ ജഡ്ജ്  ബി. എച്‌. ലോയയുടെ, സംശയകരമായസാഹചര്യത്തിലെ മരണം, ഒരു മാധ്യമ പ്രവർത്തകനായ ബി. ആർ. ലോണെ സുപ്രീംകോർട്ടിൽ ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. സൊഹ്രാബുദ്ദിൻ ഷെയ്ഖ് കൊല്ലപ്പെട്ടത് കൃത്രിമമായഏറ്റുമുട്ടൽ എന്ന പകപോക്കലാണെന്നു പരക്കെ സംസാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. ജഡ്ജ്  ബി. എച്‌.ലോയ ഈ കേസിൻറെ ചുമതലയിൽ ആയിരുന്ന മുഹൂർത്തത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെദുരൂഹ മരണം. ന്യായാധിപന്മാർ തമ്മിൽ സംശയവും ഒറ്റപ്പെടുത്താലും ഒഴിവാക്കലുംപകപോക്കലും ഉണ്ടാവുന്നു. സുതാര്യമല്ലാത്ത നിയമനം ആരൊക്കയോ എന്തൊക്കയോഒളിക്കുന്നു എന്ന വിവരങ്ങൾ അപ്രിയമായ സംവിധാനം ആണ് മറനീക്കി കാണുന്നത്.അപര്യാപ്‌തമായ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കരുവാളിച്ച മുഖമാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. 
 
വിലക്കെടുക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങളും,സ്വതന്ത്ര ചിന്തകരെ തുടച്ചു നീക്കുന്നതും 
 
മാധ്യമങ്ങൾ ഏകോപിപ്പിച്ചു ചൊല്പടിയിൽ നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുക ഒരു പുതിയ സംഗതി അല്ല.എന്നാലും വൻ മുതൽ മുടക്കും ലാഭവും ഉണ്ടാക്കുന്ന മുതാളിമാർ ഈ വ്യവസ്ഥിതിതുടരാനായി കനത്ത വില തന്നെ കൊടുത്തു പ്രധാനപ്പെട്ട മാധ്യമങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കുകയും ഒരുകൂട്ടം പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഒത്തുചേര്‍ന്ന് വിപണി നിയന്ത്രിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥ വളരെ അപകടരമായഅവസ്ഥയാണ്. മാധ്യമങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തത ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ട അവസ്ഥ, നെറ്റ്‌ ന്യൂട്രാലിറ്റിസന്ദിഗ്‌ദ്ധാവസ്ഥ നേരിടുക, പത്ര സ്വാതന്ത്യവും എഡിറ്റോറിയൽ ഇന്റെഗ്രിറ്റിയിലും അപകടസൂചന, ഒക്കെ അപര്യാപ്‌തമായ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണ്. സ്വതന്ത്രചിന്തകരായ  ഗൗരി ലങ്കേഷ്,  കൽബുർഗി , ഗോവിന്ദ് പൻസാരെ , നരേന്ദ്ര ദബോൽക്കർ ഒക്കെക്രൂരമായി വധിക്കപ്പെട്ടത് ഒരു അജന്തയുടെ ഭാഗം തന്നെയാണ് എന്നാണ് വെളിവാക്കുന്നത്.പത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, 180 രാജ്യങ്ങളിൽ വച്ച് 136 ആം സ്ഥാനമാണ് ഇന്ത്യക്കുനൽകപ്പെട്ടത്.
 
പാർലമെൻറ്ററി സംവിധാനത്തെ അവഗണിക്കുക 
 
ബജറ്റ് സമ്മേളനത്തിനിടെ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ,പാർലമെന്റിന്റെ അകത്തളത്തിൽ തന്നെ ഉപവാസ സമരം എന്ന നാടകം അരങ്ങേറിയത്കാണുകയുണ്ടായി. സഭയുടെ പുറത്തു ബിജെപി നേതാക്കൾ ദേശവ്യാപകമായ സമരവുംപ്രഖ്യാപിച്ചു. സഭയിൽ ദുർബലമായ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടി, പാർലമെൻറ്ററി സംവിധാനത്തെവെല്ലുവിളിച്ചു തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു പരാതി. ദളിതർക്കുനേരെരാജ്യത്തുടനീളം നടക്കുന്ന പീഡനങ്ങൾ‍, വർഗീയ സംഘർഷം എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽകോൺഗ്രസ് പാർട്ടി എടുത്ത കടുത്ത സമരപരിപാടികളെ പൊളിക്കുക എന്നതായിരുന്നുഉദ്ദേശം. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്തകരെ തുറന്നു കാട്ടുകയായിരുന്നു എന്നാണ് പ്രധാനമന്ത്രി,കോൺഗ്രസ് സമരത്തെ ആക്ഷേപിച്ചത്. ഇതിനിടെ വലിയ ചർച്ചകളോ ഒന്നുമില്ലാതെബഹളത്തിനിടെ ബജറ്റ് പാസ് ആയി. ഗൗരവമായ ഒരു കാര്യത്തിനും ചോദ്യമോ ഉത്തരമോഉണ്ടായില്ല. അത്യാവശ്യം കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ക്യാഷ് ബേസിസിൽ സ്പെഷ്യൽ ഓർഡിനൻസ്ആയി മുന്നോട്ട് പോയി. ഇത് പാർലമെൻറ്ററി സംവിധാനത്തെ കളിയാക്കുക ആയിരുന്നു എന്ന്പ്രതിപക്ഷം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ജനപ്രതിനിധി സഭകൾ, അവയുടെ സബ് കമ്മറ്റികൾ ഒക്കെ വെറുംഉണ്ടുപിരി കമ്മറ്റികളായി അധഃപതിച്ചു എന്ന് വേണം വിലയിരുത്താൻ. ഇവിടെ ജനാധിപത്യ മര്യാദകൾ കടപുഴകുന്നത് വെറുതേ നോക്കി നിൽക്കാനേ മാധ്യമങ്ങൾക്കുംപ്രതിപക്ഷത്തിനും സാധിച്ചുള്ളൂ. 
 
വേണ്ടത് 
 
ചായ തിളപ്പിക്കുമ്പോൾ പാത്രം നിറയെ വെള്ളം നിറക്കാറില്ല, വെള്ളം വെട്ടി തിളക്കാനുള്ളആവശ്യംഇടം നിലനിർത്തേണ്ടതുണ്ട്. അടുപ്പിനു താങ്ങാനാവുന്നതിൽ കൂടുതൽ വെള്ളംകയറ്റി വയ്ക്കരുത്. തിളക്കലിന്റെ ചിലമ്പല്‍ കേൾക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കുക !! ചായപാകത്തിനു ചൂടും കടുപ്പവും ഉണ്ടായിരിക്കണമെങ്കിൽ ജാഗ്രത കൈവിടാതിരിക്കണം.ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന് ചൂടു പിടിച്ചെങ്കിൽ നിതാന്തമായ ജാഗ്രത അതാവശ്യംഉണ്ടാവണം. 
 
അഴിമതിക്ക് കനത്ത തിരിച്ചടിയെന്നോണം ഭരണത്തിലെത്തിയ മോഡി സർക്കാരിന്റെ പേരിൽ അങ്ങനെ പറയത്തക്ക കുംഭകോണ ആരോപണങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല എന്നത് ശുഭകാര്യo.ഹിന്ദുവതയുടെ പേരിൽ തീവ്രവാദികൾ കുത്തിപ്പൊക്കുന്ന അസഹിഷ്ണുതകൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും ന്യൂനപക്ഷത്തെ ഉൾകൊള്ളാൻ ശ്രമിക്കയും ചെയ്താൽ ഇന്ത്യക്കു നന്മയുള്ള സംവത്സരങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാം. ശക്തമായ പ്രതിപക്ഷം ജനാധിപത്യത്തെ തിളക്കമുള്ളതാക്കും. എന്നാൽ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടി ഇപ്പോഴും അവരുടെ ശീലദോഷങ്ങൾ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കാത്തതും, കുടുംബവാഴ്ചക്കും, അഴിമതിക്കും നേരെ ഉറച്ച സമീപനം എടുക്കാത്തതും ആ ഗ്രാൻഡ് ഓൾഡ് പാർട്ടിയെ വെറും നഴ്‌സറിസ്കൂൾ  നിലവാരത്തിലേക്ക് തരം താഴ്ത്തുകയാണ്. പ്രാദേശിക പാർട്ടികളുടെ സംയുക്ത നിലപാടുകൾ പലപ്പോഴും ദേശീയ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായകമായിട്ടില്ല. അൽപ്പആയുസ്സായ അത്തരം കൂട്ടുകെട്ടുകളേക്കാൾ ദേശീയ വീക്ഷണമുള്ള ശക്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നീക്കം ഉണ്ടാകും എന്ന് തന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കാം. 
 
 ശുഭപ്രതീക്ഷകൾ 
 
ഇത്രയും വൈവധ്യമായ ജനതതിയും ഭൂവിഭാഗവും ഉള്ളതിനാൽ ഒരു സൈന്യത്തിനുപോലുംശക്തമായി ഭരണം എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ഒരുപോലെ ചെലുത്താനാവില്ല എന്ന ഗുണകരമായഒരു തോന്നൽ, തല്ക്കാലം രാജ്യത്തെ എല്ലാ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജാനാധിപത്യസംവിധാനങ്ങളും കോട്ടമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മാധ്യമങ്ങൾക്ക് കൂച്ചുവിലങ്ങില്ലാതെപ്രവർത്തിക്കുവാനുള്ള കരുത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ശുഭകരമായ പ്രതീക്ഷകൾ വന്നു നിറയുമ്പോഴുംജാഗ്രതയോടെ ഉണർന്നിരിക്കേണ്ട സമയം ഉറക്കം നടിച്ചിരിക്കുവാൻ പാടില്ല. നല്ല ഒരുജനമുന്നേറ്റത്തിനു രാജ്യത്തിൻറെ ജനാധിപത്യo സംരക്ഷിക്കാനാവും.
 
‘The price of liberty is eternal vigilance.’- Thomas Jefferson
 
ജയ് ഹിന്ദ്
Read more

ഫൊക്കാനയെ നശിപ്പിക്കരുത്

മഹാനുഭവരായ മുന്‍ ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രപതി കെ.ആര്‍. നാരായണന്‍, അമേരിക്കന്‍ മണ്ണില്‍ മലയാണ്മയെ ഊട്ടി വളര്‍ത്തിയ ഡോ. എം. അനിരുദ്ധന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ 1982-ല്‍ മുന്‍കൈയ്യെടുത്ത്, അമേരിക്കന്‍ മലയാളികള്‍ക്കായി ഒരു കൂട്ടായ്മ വേണമെന്ന സദുദ്ദേശത്തോടെ രൂപം കൊടുത്ത, അമേരിക്കന്‍ മലയാളി സംഘടനകളുടെ സംഘടന 'ഫൊക്കാന' 36 വര്‍ഷങ്ങള്‍ പിന്നിട്ട ശേഷം ഇപ്പോള്‍ എവിടെ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും.

മാതൃകാപരമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വന്നിരുന്ന ഈ സംഘടനയില്‍ അക്ഷന്തവ്യമായ പിടിപ്പുകേടിന്റേയും ചതിയുടേയും വഞ്ചനയുടേയും ഫലമായി 2006-ല്‍ പിളര്‍പ്പുണ്ടായി. സത്യത്തിന്റേയും നീതിയുടേയും പക്ഷത്തു നിന്ന ഫൊക്കാന വിഭാഗത്തിന് കോടതി വിധിയും അനുകൂലമായിരുന്നു. തുടര്‍ന്നങ്ങോട്ട് ഇന്നുവരെ ഏതാനും വ്യക്തികളും അവര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നവരുടേയും അവരെ പിന്താങ്ങുന്നവരുടേയും മാത്രമായി ഫൊക്കാന എന്ന മഹാസംഘടന ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

2026 വരെയുള്ള ഫൊക്കാനയുടെ പ്രസിഡന്റുമാരെ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞെന്നാണ് തലമുതിര്‍ന്ന ഒരു നേതാവിന്റെ വീരസ്യം. ഇതേ രീതിയില്‍ കൊണ്ടുവന്ന മൂന്നു പ്രസിഡന്റുമാര്‍ ഫൊക്കാനയുടെ മൂന്ന് മുന്‍ കണ്‍വന്‍ഷനുകള്‍ നടത്തി ഭീമമായ നഷ്ടവും സംഘടനയ്ക്ക് വരുത്തി വെച്ചത് പകല്‍ പോലെ സത്യം ! 2016-ല്‍ കൊണ്ടുവന്ന, ജാതി സംഘടനയുടെ പിന്‍ബലമുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനാര്‍ഥി താന്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തിരുന്ന സംഘടനയെത്തെന്നെ പിന്‍വലിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം രക്ഷിച്ചെങ്കിലും, മേല്പറഞ്ഞ തല്പരകക്ഷികളായ നേതാക്കള്‍ അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും രംഗത്തിറക്കിയിരിക്കുന്നത് അമേരിക്കയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മതേതര സംഘടനകള്‍ക്ക് നാണക്കേടുണ്ടാക്കുമെന്നു മാത്രമല്ല ദൂരവ്യാപകമായ പ്രശ്‌നങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചേക്കാനിടയുണ്ട്. ഫൊക്കാനയില്‍ ചേരാന്‍ താന്‍ രൂപീകരിച്ച സംഘടനയുടെ പേരില്‍ അല്പം ചില മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിയെങ്കിലും ആ സംഘടന ഇപ്പോഴും ഒരു മതസംഘടന തന്നെയെന്ന് തെളിയിച്ചിരിക്കുകയാണിപ്പോള്‍. ആഗസ്റ്റ് 10, 11, 12 തിയ്യതികളില്‍ ചിക്കാഗോയില്‍ വെച്ച് നടക്കുന്ന ഒരു സാമുദായിക ദേശീയ കണ്‍വന്‍ഷനില്‍ അമേരിക്കയിലേയും കാനഡയിലേയും നിരവധി അംഗസംഘടനകളാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. അവയില്‍ ഒന്ന് മേല്പറഞ്ഞ സംഘടനയുമുണ്ട്.

ഫൊക്കാനയുടെ ഭരണഘടനയുടേയും സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളുടേയും മേല്‍നോട്ടമുള്ള ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് കഴിഞ്ഞ പത്തു വര്‍ഷങ്ങളായി ഓഡിറ്റു ചെയ്ത മുഴുവന്‍ കണക്കുകളും അംഗസംഘടനകളെ അറിയിക്കുകയോ അതാതു സമയത്ത് ഇന്റേണല്‍ റവന്യൂ സര്‍വീസ്സസിന് സമര്‍പ്പിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന വസ്തുത ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഓരോ വര്‍ഷവും ഒരു പ്രഹസനം പോലെ തുണ്ടുകടലാസില്‍ ഏതാനും തുക രേഖപ്പെടുത്തി കൈയ്യടിച്ചു പാസ്സാക്കി സ്വയം സായൂജ്യമടയുന്നതല്ലാതെ അടുക്കും ചിട്ടയോടും കൂടി ഒരു എക്‌സ്റ്റേണല്‍ ഓഡിറ്റു നടത്തി കണക്കുകള്‍ സുതാര്യമാക്കാന്‍ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡിന് ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എല്ലാ കണ്‍വന്‍ഷനുകളും നഷ്ടത്തില്‍ കലാശിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോഴും, ഒരു കണക്കിലും പെടുത്താതെ ഏകദേശം അര ലക്ഷത്തോളം ഡോളര്‍ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് ഭാരവാഹികള്‍ അക്കൗണ്ടില്‍ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയുമ്പോഴാണ് സ്ഥിതി എത്ര ഭീകരമാണെന്ന് അംഗസംഘടനാ ഭാരവാഹികള്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

കണ്‍വന്‍ഷന്‍ കഴിഞ്ഞ് 150 ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ കണക്ക് ബോധിപ്പിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ആദ്യം പ്രസിഡന്റ്, സെക്രട്ടറി, ട്രഷറര്‍ എന്നീ ഭാരവാഹികളെ സസ്‌പെന്‍ഡ് ചെയ്യണമെന്നും, എന്നിട്ടും കണക്കു ബോധിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ അവരെ ഫൊക്കാനയുടെ എല്ലാ സ്ഥാനമാനങ്ങളില്‍ നിന്നും നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും, അവരുള്‍പ്പെടുന്ന സംഘടനകളെയടക്കം ഫൊക്കാനയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ നിന്ന് മാറ്റി നിര്‍ത്തണമെന്നും ഫൊക്കാന ഭരണഘടനയില്‍ നിഷ്‌ക്കര്‍ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഭരണഘടനയും സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളും രണ്ടും ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുതരമായ ഈ വീഴ്ച സംഭവിക്കുന്നത്. കണക്കു കാര്യങ്ങളില്‍ വീഴ്ച വരുത്തിയ നേതാക്കളേയും അവര്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സംഘടനകളേയും മാറ്റി നിര്‍ത്തിയാല്‍ ഫൊക്കാനയില്‍ ഇപ്പോഴുള്ള അംഗ സംഘടനകളില്‍ പകുതിയിലേറെ പുറത്തുപോകേണ്ടിവരും എന്ന അവസ്ഥയാണുള്ളത്.

ജനറല്‍ ബോഡി നിശ്ചയിക്കുന്ന മൂന്നു പേരുടെ സംഘമായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളില്‍ ഫൊക്കാനയുടെ ഇലക്ഷന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത്. ആ ജോലിയും ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് ഏറ്റെടുത്തതോടുകൂടി 'സുതാര്യമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്' എന്ന പ്രക്രിയ ഫൊക്കാനയില്‍ അവസാനിച്ചു. കണ്‍വന്‍ഷനുകള്‍ അടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് ഒരു പ്രസിഡന്റിനേയും അതുവരെ കേട്ടുകേള്‍വി പോലുമില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും സംഘടനകളേയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഭരണഘടന വ്യക്തമായി നിര്‍വചിച്ചിട്ടുള്ള മാതൃകയില്‍ നിന്നും വ്യതിചലിച്ച് മിക്കവാറും എല്ലാ കടലാസു സംഘടനകള്‍ക്കും ഒന്‍പത് പ്രതിനിധികളെ വീതം അയയ്ക്കാനുള്ള സംവിധാനം ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥ സംഘടനകളുടെ അംഗബലം നിശ്ചയിച്ച് അതനുസരിച്ച് പ്രതിനിധികളെ അയച്ചാല്‍ ഈ ഇറക്കുമതി നേതാക്കള്‍ പച്ചതൊടാതെ പുറത്താകും.

നാനൂറിലധികം അംഗസംഖ്യയുള്ള സംഘടനകള്‍ക്കു മാത്രമേ 9 പ്രതിനിധികളെ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന നിയമം നിലനില്‍ക്കേ എല്ലാ കടലാസു സംഘടനകള്‍ക്കും ഏതടിസ്ഥാനത്തിലാണ് 9 വീതം പ്രതിനിധികളെ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് സമ്മാനിക്കുന്നത്? വിവേചനബുദ്ധിയുള്ള അമേരിക്കന്‍ മലയാളി ഈ ചോദ്യം ഇലക്ഷന്‍ കമ്മീഷനോടും ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡിനോടും ചോദിക്കാന്‍ മടി കാണിക്കേണ്ടതില്ല.

ഈ ലേഖകന്റെ നിരീക്ഷണത്തില്‍ ഏകദേശം നൂറിലധികം 'ചാത്തന്‍' വോട്ടുകള്‍ 2018-ലെ ഇലക്ഷനില്‍ രേഖപ്പെടുത്താന്‍ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡും ഇലക്ഷന്‍ കമ്മീഷനും കൂടി അനുവാദം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെയാണ് 2016-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ സ്വന്തം സംഘടനയെത്തന്നെ പിന്‍വലിക്കേണ്ടി വന്ന വ്യക്തിയെ പ്രസിഡന്റായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു പുതിയ സംഘടനയെ ഫൊക്കാനയില്‍ അംഗത്വം നല്‍കുന്നതിന് ഒരു വര്‍ഷത്തെ 'വെയ്റ്റിംഗ് പീരിയഡ്' ഉണ്ടെന്ന നിയമം ഇലക്ഷന്‍ കമ്മീഷന് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല. അവര്‍ അമേരിക്കന്‍ മലയാളികളെ വിഢികളാക്കുന്നതിന്റെ തെളിവുകൂടിയാണിത്. ഫിലഡല്‍ഫിയയും ന്യൂജെഴ്‌സിയും ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഒരേ റീജനില്‍ അടുത്തടുത്ത് രണ്ട് കണ്‍വന്‍ഷന്‍ നടത്തും എന്നു പറയുന്നതിന്റെ സാംഗത്യവും ഈ പ്രതിഭാധനന്മാര്‍ തന്നെ പറയട്ടെ..!

ഫൊക്കാനയുടെ ഇലക്ഷന്‍ നിയമപ്രകാരം ഒരു സംഘടനയില്‍ നിന്ന് പരമാവധി മത്സരിക്കാന്‍ യോഗ്യതയുള്ളവര്‍ രണ്ടു പേരാണ്. പക്ഷെ 2018-ലെ ഇലക്ഷനില്‍ ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ ഒരു സംഘടനയില്‍ നിന്ന് ആറു പേരാണ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ ! ഒരു വീട്ടില്‍ നിന്നുള്ള മാതാപിതാക്കളും മകനും അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡും ഇലക്ഷന്‍ കമ്മിറ്റിയും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടു തന്നെയാണ് ഈ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ നടക്കുന്നത്.

അമേരിക്കന്‍ മലയാളികള്‍ക്കും കേരളീയര്‍ക്കും എണ്ണമറ്റ സല്‍ക്കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നടത്തി മലയാളി മനസ്സുകളില്‍ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിയ ഫൊക്കാനയുടെ സമീപകാല ജീവകാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ആരെയും ലജ്ജിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലാണ്. പള്ളിയിലെ സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ ലഭിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒരു നേതാവ് പരുമല പള്ളിക്ക് രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ സംഭാവന നല്‍കുന്നു, മറ്റൊരു ഒരു നേതാവ് നാട്ടില്‍ ആളാവാന്‍ ആറന്മുള വള്ളം കളിക്ക് 5 ലക്ഷം രൂപ നല്‍കുന്നു, രണ്ടും ഫൊക്കാനയുടെ അക്കൗണ്ടില്‍ ചേര്‍ക്കുന്നു...!! കൈയ്യില്‍ നിന്ന് ഒരു പൈസ പോലും ചിലവാക്കാതെ അങ്ങനെ നേതാവ് പട്ടം നേടി. ചിക്കാഗോയിലെ ഫൊക്കാന പ്രവര്‍ത്തകര്‍ കേരളത്തിലെ അംഗവൈകല്യമുള്ളവര്‍ക്ക് ഗുണകരമായ ''ജില്ലയ്ക്കൊരു കാല്‍'' പദ്ധതി നല്ല രീതിയില്‍ കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും പിന്നീട് പരാജയപ്പെട്ടത് നടത്തിപ്പിലെ പോരായ്മകള്‍ തന്നെയാണ്.

ഫൊക്കാനയുടെ എക്കാലത്തേയും അഭിമാനമായിരുന്ന 'ഭാഷയ്ക്കൊരു ഡോളര്‍' പദ്ധതി ബഹുമാന്യരായ ഐ. വര്‍ഗീസ്, ഡോ. പാര്‍ത്ഥസാരഥി പിള്ള, ഡോ. സണ്ണി വൈക്ലിഫ് തുടങ്ങിയവര്‍ ഇരന്നു പിരിച്ചെടുത്ത 'ഡോളറും പെട്ടിയും' ഫൊക്കാനയിലെ മാന്യ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് പിടിച്ചെടുത്ത് അതിലുണ്ടായിരുന്ന പണം മുഴുവന്‍ അവരുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മാറ്റുകയും ആ പദ്ധതി തന്നെ നിര്‍ത്തലാക്കുകയും ചെയ്തു ! ആ പെട്ടിയില്‍ എത്ര ഡോളര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നോ അതിന്റെ പ്രയോജകരര്‍ ആരൊക്കെയായിരുന്നെന്നോ ഉള്ള യാതൊരു കണക്കുകളും ഈ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് ജനങ്ങളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല...... ആരും അതേക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല...!

മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കപ്പലാണ് ഫൊക്കാന. അതില്‍ കയറിക്കൂടിയവരെല്ലാം ആഴക്കടലിലേക്ക് മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവര്‍ പോലും അറിയുന്നില്ല. ആ മുങ്ങുന്ന കപ്പലിനെ രക്ഷിച്ചെടുക്കാന്‍ ശക്തരും സത്യസന്ധരുമായ കപ്പിത്താന്മാരെയാണ് ആവശ്യം. വടക്കേ അമേരിക്കന്‍ മലയാളികളുടെ അഭിമാനമാകേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു മഹാസംഘടനയെ കഴിഞ്ഞ പത്തു വര്‍ഷമായി ചവിട്ടിയരച്ച് നഷ്ടത്തിന്റെ കഥകള്‍ മാത്രം നിരത്തി സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റേയും അഴിമതിയുടേയും കൂത്തരങ്ങാക്കി മാറ്റിയ ഈ ട്രസ്റ്റീ ബോര്‍ഡ് നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ടോ? തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന നാഷണല്‍ കമ്മിറ്റിക്ക് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും ആനക്കാര്യം ഈ നേതാക്കന്മാര്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുമോ?

അമേരിക്കന്‍ മലയാളിക്കോ ഫൊക്കാനയ്ക്കോ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഈ 'അഴിമതി' സ്ഥാപനം ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പോടുകൂടി അവസാനിക്കണം. ഇനിയും പ്രതികരണശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത സംഘടനാതല്പരരായ അമേരിക്കന്‍ മലയാളികള്‍ പ്രതികരിക്കണം.....! 

Read more

നഷ്ടപ്പെട്ട മകനുവേണ്ടി ഒരു അമ്മയുടെ നിയമ യുദ്ധങ്ങളും പോരാട്ടവിജയവും

അമേരിക്കൻ മലയാളികളുടെ ചരിത്രത്തിൽ വളരെയേറെ കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ച പ്രവീൺ വർഗീസ് വധ കേസിൽ പ്രതി കുറ്റക്കാരനെന്നു വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.! ഇത്  നീതി ന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ വിജയവും ഓരോ മലയാളിയുടെയും അഭിമാന നിമിഷവുമാണ്. ഇതിനായി രാവും പകലുമില്ലാതെ, തോരാത്ത കണ്ണുനീരുമായി, മുട്ടേണ്ട വാതിലുകളെല്ലാം മുട്ടി, നീതിക്കായി പട പൊരുതി വിജയിച്ച ശ്രീമതി ലൗലി വർഗീസിനും കുടുംബത്തിനും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ പ്രണാമം ആദ്യം അർപ്പിക്കട്ടെ. ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മലയാളി അമ്മമാർക്കും ഒരു മാതൃകയാണവർ. സതേൺ ഇല്ലിനോയി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ കൗമാരം വിട്ടു മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്ന പ്രവീൺ എന്ന സമർഥനായ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ മരണത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ദുരൂഹതകൾക്ക് ഒരു അന്ത്യം കൂടിയായിരുന്നു ഈ വിധി. ലൗവ്!ലിയുടെ ഈ വിധിന്യായ വിജയത്തിന്റെ പിന്നിൽ കേഴുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ തോരാത്ത കണ്ണുനീരുമുണ്ട്.

2014-ലാണ് പ്രവീണിന്റെ മൃതദേഹം ഇല്ലിനോയിലുള്ള കാർബൺഡെയിലിൽ ദുരൂഹമായ സാഹചര്യത്തിൽ അഞ്ചാം ദിവസം കണ്ടെത്തിയത്. പൊന്നുമോന്റെ മരണത്തിൽ നീതിക്കായി അലഞ്ഞു നടന്ന ഒരു അമ്മയുടെ വൈകാരിക ചിന്തകൾ അടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഈ വിധിയിലൂടെ ഉത്തരവും കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചു. ഓമനിച്ചു വളർത്തിയ മകന്റെ ഓർമ്മകൾക്കു മുമ്പിൽ അടിപതറാതെ പടപൊരുതിയ ലവ്‌ലിയ്ക്ക് അനുകൂലമായ ഈ വിധിയിൽ മനസു നിറയെ ആശ്വാസവും ഉണ്ടായി. വിധി പ്രസ്താവിച്ച ദിനത്തിൽ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അന്ന് അവർ സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങിയെന്നും പറഞ്ഞു.

ലവ്‌ലിയുടെ വാക്കുകൾ ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ആരുടേയും കരളലിയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. "ഞങ്ങൾ കാത്തു കാത്തിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ പുത്രൻ പ്രവീണിന്റെ ദിനം അവസാനം വന്നെത്തി. ഈ വിധിക്കുവേണ്ടി പൂമ്പാറ്റയായി ഞങ്ങളുടെ ഭവനത്തിനു ചുറ്റും അവൻ പാറി പറക്കുന്നുണ്ടായായിരുന്നു. ഇനിമേൽ നിത്യതയിൽ സമാധാനമായി അവൻ വസിക്കട്ടെ."

പ്രവീണിന്റെ അമ്മ അവനു നീതി ലഭിച്ചതിൽ സംതൃപ്തയാണ്. വിധിയിൽ സംഭവിക്കാൻ പോവുന്നതു അവർക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 'താനിന്ന് സമാധാനവതിയെന്നും ഈ വിജയത്തിനു കാരണം തന്റെ ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളുമെന്നും' ലവ്‌ലി പറഞ്ഞു. പലരും ജോലിസ്ഥലത്തു നിന്നും അവധിയെടുത്തു വിസ്താരവേളകളിൽ കോടതിയിൽ ഹാജരുണ്ടായിരുന്നു. കോടതിയിൽ നിത്യം വന്നിരുന്ന ആളുകളുടെ കണക്കുകൾ തന്നെ എത്രയെന്നറിയില്ല. സമൂഹത്തിന്റെ നാനാ ഭാഗത്തുനിന്നുമുള്ളവർ വിധി കേൾക്കാൻ കോടതി വരാന്തകളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവരിൽ പലർക്കും നീതി നിഷേധിച്ചവരായിരുന്നു. ലവ്‌ലി പറഞ്ഞു, "അവരെല്ലാം ഞങ്ങളെ നോക്കി നീതിക്കായുള്ള പ്രതീക്ഷകളും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ കെട്ടിപിടിച്ച് അഭിനന്ദങ്ങളും അറിയിച്ചിരുന്നു."

ലവ്‍ലിയും ഭർത്താവും ഇരുവരും പ്രൊഫഷണൽ ജോലിക്കാരാണ്. അമേരിക്ക എന്ന സ്വപ്നഭൂമിയിൽ കിട്ടിയ അവസരങ്ങൾ പാഴാക്കാതെ കുട്ടികളെ വളർത്തുകയെന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഈ മാതാപിതാക്കൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. സ്‌കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകർക്കും കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവർക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും പ്രിയങ്കരമായിട്ടായിരുന്നു കുട്ടികൾ വളർന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ മകൻ 'പ്രവീൺ വർഗീസ്' ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ കാട്ടിനുള്ളിൽ മരിച്ചുവെന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന വാർത്ത ആ കുടുംബത്തെ ഒന്നാകെ തളർത്തിയിരുന്നു. മകൻ പ്രവീൺ കാർബൺ ഡെയിൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ക്രിമിനോളജിയും ക്രിമിനൽ ജസ്റ്റിസുമായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്. ഒരു സമർത്ഥനായ പോലീസ് ഓഫീസറാകണമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ സ്വപനം. കൂടാതെ അവനു അമേരിക്കയിൽ എഫ്.ബി.ഐ. യിൽ ഉദോഗസ്ഥനാകണമെന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇവർക്ക് വളരെയധികം പ്രതിഭാവൈശിഷ്ട്യമുള്ള, സംഗീതത്തിലും ഡാൻസിലും പ്രഗൽപ്പരായ രണ്ടു പെൺമക്കളുമുണ്ട്‌. പ്രവീണും സംഗീതത്തിലും ഡാൻസിലും ജീവിച്ചിരുന്ന നാളുകളിൽ കഴിവുകൾ പ്രകടമാക്കിയിരുന്നു. ചിരിയും കളിയുമായുള്ള കുശല വർത്തമാനങ്ങൾ വഴി മറ്റുള്ളവരെ ചിരിപ്പിക്കയെന്ന പ്രത്യേകമായ വാസനയും അവനുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടുകാർക്കും നാട്ടുകാർക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും പ്രിയങ്കരനുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ സകല വിധ സന്തോഷത്തിലും സമാധാനത്തിലും കഴിഞ്ഞിരുന്ന നാളുകളിലാണ് പ്രവീൺ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടത്.

2014 ഫെബ്രുവരി പതിനാലാം തിയതി പ്രവീണും അവന്റെ കസ്യാനുമൊന്നിച്ച് ഒരു ക്ലബിൽ നടന്ന പാർട്ടിയിൽ സംബന്ധിച്ചിരുന്നു. അന്നു രാത്രി പതിനൊന്നര മണിയായപ്പോൾ അവൻ പാർട്ടി കഴിഞ്ഞു ആരോടും പറയാതെ മടങ്ങി പോയി. ഒറ്റയ്ക്ക് അവൻ എവിടെ പോയിയെന്നും എന്തു സംഭവിച്ചെന്നും പിന്നീടാർക്കും ഒന്നുമറിയില്ലായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും മുടങ്ങാതെ അവൻ മാതാപിതാക്കളെ വീട്ടിൽ വിളിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അന്നവൻ വന്നില്ല.
വിളിച്ചില്ല.

ലവ്‍ലിയുടെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും കോടതി വിധിയിൽക്കൂടി വിജയത്തിന്റെ ഉച്ചാവസ്ഥ പ്രാപിച്ചത് അവരുടെ കുടുംബത്തിനും അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കും അമേരിക്കൻ മലയാളികൾക്കും സന്തോഷം നൽകിയ ഒരു വാർത്തയായിരുന്നു. പ്രവീണിന്റെ കൊലയിൽ കുറ്റക്കാരനായ 'ഗാജെ ബെഥൂനെ'യ്‌ക്കെതിരെ (Gaege Bethune) ഫസ്റ്റ് ഡിഗ്രി കൊലക്കുറ്റമാരോപിച്ചാണ് വിധി വന്നിരിക്കുന്നത്.  ഇരുപതു മുതൽ അറുപതു വർഷം വരെ ശിക്ഷ കിട്ടാനുള്ള വകുപ്പുകൾ ചേർത്തായിരുന്നു കേസ്സുകൾ ഫയൽ ചെയ്തിരുന്നത്.

പ്രവീണിന്റെ മരണത്തിൽ ഉത്തരം കിട്ടാതെ അനേകം ചോദ്യങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്ന വേളയിലായിരുന്നു കോടതിയുടെ അനുകൂലമായ ഈ വിധി വന്നത്. കാർബൺ ഡെയിലിലെ അധികാരികൾ ആദ്യം മുതൽ ഈ കേസ് മുക്കിക്കളയുവാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാഭാവിക മരണമെന്നു പറഞ്ഞു കേസ് തള്ളിക്കളയാൻ അവർ സകലവിധ വ്യാജ റിപ്പോർട്ടുകളുമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. കേസിനെ ബലഹീനമാക്കാൻ കുതന്ത്രങ്ങളിൽക്കൂടി കുടുംബത്തെ തെറ്റി ധരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ലവ്‌ലി കുടുംബം അധികാരികളുടെ കാപട്യത്തിനു മുമ്പിൽ തല കുനിക്കാതെ സ്വന്തമായ അന്വേഷണങ്ങളോടെ കൊലപാതകത്തിന്റെ തെളിവുകൾ ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ദ്വൈമുഖ പരിവേഷമണിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള  കാർബൺ ഡെയ്‌ലിലെ  പോലീസ് ഓഫിസർ പത്തു പേജ് റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുകയും കുറ്റങ്ങൾ മുഴുവൻ ഒന്നൊന്നായി പ്രവീണിൽ ചാരുകയും ചെയ്തു. പ്രവീൺ മദ്യപാനിയെന്നു റിപ്പോട്ടിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിലൊന്നിലും തെളിവില്ലാത്ത അടിസ്ഥാന രഹിതമായ ആരോപണങ്ങൾ നിരത്തിയിരുന്നു. ലവ്!ലിയുടെ സുഹൃത്തുക്കളും സമൂഹവും ജീവിതത്തിന്റെ നാനാതുറകളിലുള്ളവരും അവരെ എല്ലാ വിധത്തിലും പിന്താങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം കേസ് ഒരു സ്പെഷ്യൽ പ്രോസിക്യൂട്ടറിന്റെ അടുത്തു പോവുകയും അങ്ങനെ കേസ് നേരായ ദിശയിൽ തിരിയുകയും ചെയ്തു. പുതിയു സ്പെഷ്യൽ പ്രോസിക്യൂട്ടർ റിപ്പോർട്ട് പരിശോധിക്കുകയും പോലീസുകാരുടെ റിപ്പോർട്ടിലെ വ്യാജ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കുകയും ചെയ്തു.

എല്ലാ പോലീസുകാരും ഒരുപോലെ എഴുതിയിരുന്നത് പ്രവീണന്റെ മൃതശരീരത്തിലോ, തലയിലോ മുറിവുകളില്ലെന്നായിരുന്നു. മകനെപ്പറ്റി ചിലയിടത്ത് വെളുത്ത മനുഷ്യനെന്നും കൊന്നവനായ ഡ്രൈവറുടെ മൊഴിയിൽ കറുത്തവനെന്നും റിപ്പോർട്ടിൽ പൊരുത്തമില്ലാതെയുണ്ടായിരുന്നു. പതോളജിസ്റ്റ് പ്രവീണിന്റെ ദേശീയതയെപ്പറ്റി 'മിഡിൽ ഈസ്റ്റേൺ' എന്നെഴുതി. പോലീസും പതോളജിസ്റ്റും തമ്മിലുള്ള കള്ളക്കളികളിൽ തലയിൽ മുറിവുകളൊന്നും കണ്ടില്ല. ചില റിപ്പോർട്ടുകളിൽ പതോളജിസ്റ്റ് ശവശരീരത്തെ സ്ത്രീയുടേതായിട്ടും കുറിച്ചു വെച്ചിരുന്നു.

പ്രവീണിനെപ്പറ്റി ഇല്ലാത്ത ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചപ്പോൾ ലവ്!ലീയുടെ മനസ് തകർന്നിരുന്നു. എന്ത് നിയമപരമല്ലാത്ത പ്രവർത്തികളാണ് അവൻ ചെയ്തതെന്ന കാര്യവും വിശദീകരിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. ഓഫീസറിന്റെ ഇല്ലാത്ത കുറ്റാരോപണങ്ങൾക്കു മുമ്പിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഹൃദയവുമായി ലവ്‌ലി നിശബ്ദമായി അതെല്ലാം കേൾക്കേണ്ടി വന്നു. കുറ്റാരോപിതനായ പ്രതിയുടെ പേരിൽ യാതൊരു ചാർജൂം ചെയ്തില്ല. ഈ കേസ് ഇവിടംകൊണ്ട് ക്ളോസ് ചെയ്യുകയാണെന്നും അറിയിച്ചു. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അയാൾ പ്രവീണിനെതിരെ സംഭവ്യമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കൂട്ടിയിണക്കി സംസാരിക്കുമായിരുന്നു.

പ്രവീണിന്റെ ദുരൂഹ മരണത്തിൽ തിരിമറിയുണ്ടെന്ന് ആദ്യം മുതൽ തന്നെ കുടുംബം സംശയിച്ചിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ഔദ്യോഗികമായ മൃതശരീര പരിശോധനയിൽ (ഓട്ടോപ്സി) സംശയം തോന്നി പണം മുടക്കി വ്യക്തിഗത നിലയിൽ മറ്റൊരു ഓട്ടോപ്സി നടത്തി. അപ്പോഴാണ് പ്രവീണിന്റെ മരണം സ്വാഭാവികമല്ലായിരുന്നുവെന്നും മറിച്ച് മാരകമായ മുറിവുകൾ ശരീരത്തിൽ ഏറ്റതുകൊണ്ടായിരുന്നുവെന്നും കുടുംബത്തിനു മനസിലായത്.  രണ്ടാം ഓട്ടോപ്സിയിൽ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ലഹരിയോ മയക്കുമരുന്നുകളോ ഉപയോഗിച്ചതായി ലക്ഷണമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വഴിയിൽ സ്റ്റേറ്റ് പോലീസ് പ്രതിയെ കാണുകയും ഒരു കറുത്തവൻ അവനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഓഫീസറെ അറിയിക്കുകയുമുണ്ടായി. എന്നിട്ടും സ്റ്റേറ്റ് പോലീസ് ഒരു റിപ്പോർട്ടും തയ്യാറാക്കിയില്ല.

 ലവ്‌ലി, സത്യത്തിന്റെ നിജസ്ഥിതി ലോകത്തെ അറിയിക്കാൻ ഒരു വാർത്താ സമ്മേളനം വിളിച്ചുകൂട്ടിയിരുന്നു.  ആ സമ്മേളനത്തിൽ കോൺഗ്രസിലെ പല അംഗങ്ങളും അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പ്രമുഖരായവരും പങ്കെടുത്തിരുന്നു. നിരുത്തരവാദിത്വത്തോടെ കേസ് കൈകാര്യം ചെയ്ത കാർബൺ ഡെയിലിലെ അധികാരികൾക്കും ചീഫിനും എതിരെ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സ്വജന പക്ഷപാതിയും നിരുത്തരവാദിയുമായ പോലീസ് അധികാരിയെ ജോലിയിൽനിന്നും മറ്റേതോ കാരണത്താൽ പറഞ്ഞു വിടുകയും ചെയ്തു.

ക്ലബിലെ പാർട്ടിയ്ക്കു ശേഷമുള്ള ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ 'പ്രവീണിനെ ക്യാമ്പസ്സിൽ നിന്നും കാണാതായിരിക്കുന്നുവെന്നു' പോലീസ് ഓഫീസർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, അവർ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഓഫിസർമാർ ഒരു നിസാരമട്ടിലാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്. 'എല്ലാ കോളേജ്  വിദ്യാർത്ഥികളും ക്ളാസുകൾ ബഹിഷ്‌കരിച്ച് ദൂര സ്ഥലങ്ങളിൽ പോവും. കൂട്ടുകൂടി നടക്കും. അതിനു ശേഷം മടങ്ങി വരുമെന്നല്ലാം  മുടന്തൻ ന്യായങ്ങളിലുള്ള ഉത്തരങ്ങളാണ് ഓഫീസർമാരുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും ലഭിച്ചത്. അന്നേ ദിവസവും പിറ്റേദിവസവും പോലീസ് ഭാഗത്തുനിന്നും കാര്യമായ അന്വേഷണം നടന്നില്ല. അവർക്ക് അന്വേഷിക്കാൻ ഉദ്യോഗസ്ഥരില്ലെന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഈ സംഗതികളെല്ലാം കാണിച്ചു മീഡിയായെ അറിയിക്കുകയും പ്രവീണിനെ കാണാനില്ലെന്ന് പത്രങ്ങൾ  റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 'ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ മീഡിയായിൽ സംസാരിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നുവെന്നും അത് അന്വേഷണത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും പോലീസ് ഓഫിസർ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

'പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ ഹാളുകളിൽ നീണ്ട മണിക്കൂറുകൾ കാത്തിരുന്നിട്ടും ഇരിക്കാൻ പോലും പറയാനുള്ള സാമാന്യമര്യാദ ആരും പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലെന്നും' ലവ്!ലി പറഞ്ഞു. പ്രവീണിന്റെ മൃതദേഹം കാട്ടിനുള്ളിൽ കണ്ടെത്തിയ വിവരം നാലഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് ഡെപ്യുട്ടി പോലീസ് വന്നു പറയുന്നത്. പ്രവീൺ പഠിക്കുന്ന കോളേജിലെ വിദ്യാർത്ഥിയല്ലാത്ത ഒരുവനിൽനിന്നും റൈഡ് ലഭിക്കുകയും മകൻ ഹൈപോതെർമിയായിൽ മരിച്ചുവെന്ന് അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് മകന്റെ ബോഡി കാണാമോയെന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ സാധ്യമല്ലെന്നു പറഞ്ഞു. 'നിങ്ങൾക്ക് ഫ്യൂണറൽ ഹോമിൽ മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കുള്ളൂ. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഫ്യൂണറൽ ഹോം തെരഞ്ഞെടുക്കാമെന്നും' പോലീസ് ഓഫിസർ പറഞ്ഞു. വാഗ്വാദങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും അധികാരികളുടെ  കർശനമായ തീരുമാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ പ്രവീണിന്റെ മൃതശരീരം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാണാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. മുഖം മാത്രമേ കാണിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. മുഖത്തു മുഴുവൻ ഉപദ്രവിച്ച പാടുകളുണ്ടായിരുന്നു. 'ആരോ എന്റെ മകനെ ഭീകരമായി ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു ലവ്‌ലി പറഞ്ഞിട്ടും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.

ഈ കേസ് അന്വേഷിക്കാനായി ലവ്!ലി എല്ലാ പഴുതുകളും തേടി. അവസാനം കേസ് സ്റ്റേറ്റ് അറ്റോർണിയുടെ ഫയലിലും എത്തി. സ്റ്റേറ്റ് അറ്റോർണിയിൽനിന്ന് വളരെ ലജ്‌ജാകരമായ പെരുമാറ്റമാണ് ഉണ്ടായത്. ഇല്ലാത്ത കുറ്റാരോപണങ്ങളെല്ലാം പ്രവീണിന്റെ പേരിൽ അയാൾ ആരോപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 'നിങ്ങളുടെ മകൻ നിയമപരമല്ലാത്ത പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.' അയാളുടെ മാന്യമല്ലാത്ത വാക്കുകളിൽനിന്നും പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരുന്നതു പ്രവീൺ ലഹരി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന വ്യാജ ആരോപണമായിരുന്നു. .

ലവ്‌ലിയുടെ ശ്രമഫലമായി നാൽപ്പതിനായിരത്തിൽപ്പരം ഒപ്പുകൾ ശേഖരിക്കുകയും വേണ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് അയക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അധികാര സ്ഥാനങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരിലും പരാതികൾ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പ്രവീണിന്റ ദുരൂഹമായ മരണ സാഹചര്യങ്ങളും പോലീസു കാണിക്കുന്ന ഉദാസീനതയും നേരിട്ടും പരാതികളിലും വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.

മനസുനിറയെ താങ്ങാനാവാത്ത ദുഃഖം പേറിക്കൊണ്ട് ലവ്‌ലി പറഞ്ഞു, 'ഞാനൊരു തകർന്ന കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീ, ഭർത്താവ് മകന്റെ മരണശേഷം മനസു തകർന്ന് നിശബ്ദനായി തീർന്നു.  ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ എന്ത് നിയമമാണ് ഈ രാജ്യത്ത് നടക്കുന്നതെന്നും ചിന്തിച്ചുപോയി. തകർന്ന കുടുംബത്തിന്റെ ദുഖവും പേറി എനിക്ക് നിയമത്തോട് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. എന്തായാലും ഞാൻ എന്റെ യുദ്ധം വിജയം കാണാതെ അവസാനിപ്പിക്കില്ലെന്നും പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. ഒരു സ്പെഷ്യൽ പ്രോസിക്യൂട്ടറെ കിട്ടിയതുമൂലം സമാധാനം കൈവരിക്കാൻ സാധിച്ചു.'

ജൂറിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒമ്പതു ദിവസങ്ങളോളം സാക്ഷികളെ വിസ്തരിച്ച ശേഷം 'ഗാജെ ബെഥൂനെ'  ഫസ്റ്റ് ഡിഗ്രി കൊലപാതകപ്രകാരം കുറ്റക്കാരനെന്നു തെളിഞ്ഞു. വർഗീസ് കുടുംബത്തെ സംബന്ധിച്ച് നീതിക്കായുള്ള നിയമ യുദ്ധം അത്ര എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു. ഈ നിയമ യുദ്ധം ദുരിതങ്ങളിൽക്കൂടിയും യാതനകളിൽക്കൂടിയുമായിരുന്നു കടന്നു പോയിരുന്നത്. 'അങ്ങേയറ്റത്തെ ശത്രുക്കൾക്കു പോലും ഇത് സംഭവിക്കരുതേയെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്നവെന്നു' ലവ്!ലി പറയാറുണ്ട്. അവരുടെ മകനുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടത്തിനുശേഷം 2018 ജൂൺ പതിനാലാം തിയതി വെള്ളിയാഴ്‌ച  'ഗാജെ ബെഥൂനെ' കുറ്റക്കാരനെന്നുള്ള വിധി നീണ്ട നാലു വർഷങ്ങങ്ങളിലെ നിയമ യുദ്ധങ്ങളുടെ സഫലീകരണമായിരുന്നു. വിധി വരുന്നവരെ ചഞ്ചലമായ അവരുടെ മനസു നിറയെ കൊള്ളിയാൻ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പ്രവീണിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയോളം കേസ് വിസ്താരത്തിൽ പങ്കുകൊണ്ടും കോടതി വരാന്തയിൽ ദിവസവും ഏഴുമണിക്കൂറോളം കാത്തിരിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. വിധി വന്നപ്പോൾ ലവ്‌ലിക്കും ഭർത്താവിനും രണ്ടു പെണ്മക്കൾക്കും അടക്കാൻ പാടില്ലാത്ത വികാരങ്ങൾകൊണ്ട് സന്തോഷം കര കവിഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്നു. ബെഥൂനെയുടെ കുടുംബം ദുഃഖം മൂലവും പ്രവീണിന്റെ കുടുംബം സന്തോഷം മൂലവും കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ പൊഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുപത്തി മൂന്നു വയസുള്ള പ്രതി ജാമ്യത്തിലായിരുന്നു. വിധിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ കൈവിലങ്ങുമായി അയാൾക്ക് ഇനി ജയിലിൽ പോവണം.

ഈ കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷ വാർത്തയിൽ പങ്കുചേരാൻ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നുമാണ് അവരുടെ ഭവനത്തിൽ അനുമോദനങ്ങളുമായി സന്ദേശങ്ങൾ എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

കേസ്സു വിസ്താരം നടക്കുന്ന വേളയിൽ ബെഥുനെയുടെ അറ്റോർണി പ്രവീണിന്റെ മരണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അധികാരികളുടെ നിഗമനങ്ങൾ ലവ്‌ലി കുടുംബം ശരി വെക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ലവ്‌ലി തന്റെ മകന്റെ ഘാതകനോട് വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നയമായിരുന്നു പുലർത്തിയത്. "എന്റെ മകന്റെ നിഷ്കളങ്കത തെളിയുംവരെ എനിക്ക് വിശ്രമമില്ലെന്ന്" ലവ്!ലിയും പറയുമായിരുന്നു. ഒരു പുതിയ വിസ്താരത്തിനായി ബെഥുനെയുടെ കുടുംബം വീണ്ടും കോടതിയെ സമീപിക്കുമെന്നും അറിയിച്ചു. ഗുരുതരമായ പ്രഹരങ്ങൾ ഏറ്റതുകൊണ്ടാണ് പ്രവീൺ മരിച്ചതെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

മുറിവുകൾ മരണത്തിന് കാരണമല്ലെന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും കോടതിയിൽ പോവുമെന്ന് പ്രതിയുടെ വക്കീൽ വേപ്സി (Wepsiec) പറഞ്ഞു. പ്രതി കുറ്റക്കാരനെന്നു വിധിച്ചുള്ള വിധി ഞെട്ടലുളവാക്കുന്നതെന്നും ക്രൂരമായ മർദനം കൊണ്ട് മരിച്ചുവെന്ന് തെളിവുകളില്ലെന്നും അറ്റോർണി പറഞ്ഞു. അതേ സമയം വാദി ഭാഗത്തെ അറ്റോർണി പ്രോസിക്യൂട്ടർ 'ഡേവിഡ് റോബിൻസൺ' വിധിയിൽ അതീവ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. ജൂറികൾ നല്ല സമയമെടുത്ത് കേസ് പഠിക്കുകയും യുക്തമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് റോബിൻസൺ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും ഇത്തരം ദാരുണസംഭവങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ദൗർഭാഗ്യകരമെന്നും അതുമൂലം രണ്ടു കുടുംബങ്ങളാണ് കണ്ണുനീരു കുടിച്ചതെന്നും റോബിൻസൺ പറയുകയുണ്ടായി. ഒരാളിന്റെ ജീവനും മറ്റേയാളുടെ ജീവിതവും ഇതുമൂലം നഷ്ടപ്പെട്ടു. സംഭവ ദിവസം 'ബെഥുനെ' മദ്യപിക്കുകയും പ്രവീണിനെ അടിക്കുകയും പണം അപഹരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കാട്ടിലേക്ക് ഓടുന്നതിനുമുമ്പ് പ്രവീണിന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന പണം ഇയാൾ കരസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു.

പ്രതിഭാഗം വക്കീലിന്റെ വാദം, പ്രവീണിന്റെ മുറിവുകളെല്ലാം കൃത്രിമമായിരുന്നുവെന്നാണ്.  പ്രവീണിന്റെ ശരീരത്തിൽ വെറും 24 ഡോളർ മാത്രമേ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടുള്ളൂവെന്നും വാദിച്ചു. അധികാരികളുടെ കണ്ടെത്തലുകളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായുള്ള ഫസ്റ്റ് ഡിഗ്രി കൊലപാതക കുറ്റം ചുമത്തുന്നത് ന്യായീകരിക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്നും വാദിച്ചു. പ്രവീണിന്റെ മരണം ഹൈപ്പോതെർമിയാ മൂലമെന്നും മറ്റു യാതൊരു പ്രകോപനങ്ങളോ പ്രതിയിൽനിന്ന് മർദ്ദനങ്ങളോ ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്നും വാദഗതികളുണ്ടായിരുന്നു. ലവ്‌ലി കുടുംബത്തിന്റെ കാഴ്‌ചപ്പാടിൽ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നിരുന്നു. പ്രതിയായ യുവാവുമായി വാക്കു തർക്കമുണ്ടായെന്നു പൊലീസിന് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നീടാണ് അയാൾ ബെഥുനെയെന്ന് മനസിലാക്കിയത്. അതി ശൈത്യമുണ്ടായിരുന്ന വനത്തിൽ മൃതദേഹം കണ്ടെത്തിയത് ഒരു ജീൻസും ഷർട്ടും ധരിച്ച നിലയിലായിരുന്നു.

ഇല്ലിനോയിയിലെ ഒരു പോലീസുകാരന്റെ റിപ്പോർട്ടും കോടതി വിധിക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ സംശായാസ്പദമായി വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തത് കണ്ട പോലീസുകാരനോട് ബെഥുനെയുടെ മുഖത്തു കണ്ട ചുവന്ന പാടിനെപ്പറ്റി വിവരിച്ചത് ഇങ്ങനെ, "ഒരു മനുഷ്യനെ താൻ വണ്ടിയിൽ കയറ്റുകയും അയാൾ തന്നെ കൈകൾ കൊണ്ട് ഇടിച്ചിട്ടു വനത്തിലേക്ക് ഓടുകയും ചെയ്തു." ഓഫീസർ വനത്തിൽക്കൂടി നിരീക്ഷണം നടത്തിയെങ്കിലും ഒന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. പിന്നീട് കാണാതായത് പ്രവീണായിരുന്നുവെന്ന് വഴിയിൽ കാത്തുകിടന്ന പോലീസ് ഓഫിസർക്ക് മനസിലാക്കാനും  സാധിച്ചിരുന്നില്ല.

സ്റ്റേറ്റ് ട്രൂപ്പർ അന്നു രാത്രി പ്രതിയെ കണ്ടുമുട്ടിയെങ്കിലും റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയില്ല.  അന്വേഷിക്കാനുള്ള സന്മനസ്സും കാണിച്ചില്ല. പോലീസ് ആ കഥ ഒളിച്ചു വെക്കുകയും ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവത്തെപ്പറ്റി പറയുകയുമുണ്ടായില്ല.

വിധി വന്നയുടൻ ലവ്!ലി പറഞ്ഞു, "അങ്ങ് ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണുകളുയർത്തി ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിച്ചു. പ്രവീണിന്റെ ചിത്രത്തെ എന്റെ കൈകൾകൊണ്ട് സ്പർശിക്കുകയും തലോടുകയും ചെയ്തു. പത്തു മാസം ഉദരത്തിൽ ചുമന്നു നടന്ന ഒരു അമ്മയുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ പ്രതിഫലമായിരുന്നു ആ വിധി. ആത്മാവിൽനിന്നു എവിടെനിന്നോ 'മമ്മി നമ്മൾ വിജയിച്ചുവെന്ന' അവന്റെ ശബ്ദം എന്റെ ഉപബോധമനസിനെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. ഞാൻ പൂർണ്ണമായും സമാധാനമുള്ളവളായി തീർന്നു. കരഞ്ഞില്ല, കരയാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. കരയാനുള്ള കണ്ണുനീരും വറ്റിത്തീർന്നിരുന്നു. എന്റെ പൊന്നുമോന്റെ ഈ ശബ്ദം മുമ്പും ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു. നീതിയുടെ പീഠത്തിൽ നിന്ന് ന്യായാധിപൻ എന്റെ മകന്റെ കൊലയാളി കുറ്റക്കാരനെന്നു വിധി വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനം വന്നില്ല. പക്ഷെ അപവാദങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിൽ എന്റെ മകൻ ഇനി ബലിയാടല്ലെന്നു ഓർത്തപ്പോൾ എന്നിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി. എന്റെ മകൻ പ്രവീൺ ഇന്ന് അനേകരുടെ മകനായി, സഹോദരനായി, ആങ്ങളയായി, കൊച്ചുമകനായി; അങ്ങനെ ഉദിച്ചുയരുന്ന താരക്കൂട്ടങ്ങളുടെയിടയിൽ അവനും പ്രശോഭിതനായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തോളം എന്റെ മകന്റെ മഹത്വം തെക്കേ ഇല്ലിനോയി മുഴുവൻ കളങ്കമില്ലാതെ  തിളങ്ങണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നു."

പ്രവീൺ, നീയായിരുന്നു അമ്മയുടെ സ്നേഹം. ഇന്ന് നീയായ സത്യമില്ല. പൊടിയായ ദേഹിയിൽ ജീവന്റെ ചൈതന്യവും ഇല്ല. നിന്റെ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ മരവിച്ച ഇന്നലെകളുടെ ചരിത്രം നെയ്തെടുക്കുന്നുണ്ടാവാം. നീ ഭൂമിയിലായിരുന്നപ്പോൾ നിന്റെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകളെ നോക്കി അമ്മ നിൽക്കുമായിരുന്നു. സ്നേഹ സ്പുരണകളോടെ നിന്നെ തലോടാൻ എന്നും കൊതിയുണ്ടായിരുന്നു. വിധി നിന്നെ അംബരചുമ്പികളായ വിഹായസ്സിനപ്പുറം പറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറന്നകന്നുപൊയി. അത് നീതിയല്ലായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ഒരേയൊരുമകൻ, എല്ലാം സ്വപ്നകൂടാരങ്ങളായിരുന്നു. ജീവിതപാളികളെ മടക്കാതെ നിനക്കുമുമ്പിൽ വർഷങ്ങൾ നിനക്കായി കാത്തുകിടപ്പുണ്ടെന്നും അവർ ഓർത്തുപോയി. നിന്റെ വിധിയായ പുതിയ ഭവനത്തിൽ ഇനിമേൽ നിനക്ക് ദുഖമില്ല. ആനന്ദ ലഹരിയിൽ മതിമറന്ന നിന്റെ സ്വർഗീയ വീണക്കമ്പികളിൽ കൈകളമർത്തി നീ പാടുന്ന ഗീതങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും ശ്രവിക്കട്ടെ.

Read more

കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ ഇനിയെങ്കിലും നാവടക്കൂ, പണിയെടുക്കൂ....

കഴിഞ്ഞ അര നൂറ്റാണ്ടോളം കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ നേതാക്കന്മാരുടെ ഗ്രൂപ്പിസവും, ചാണക്യതന്ത്രങ്ങളും കുതികാല്‍ വെട്ടലും അതിപ്രസരമായി തുടര്‍ന്നപ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടിപ്രവര്‍ത്തകരും സാധാരണ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് അനുഭാവികളായ ജനവും സ്ത്ബ്ധരായി അന്താളിച്ചു കഴിയുന്ന അവസ്ഥയാണ് കണ്ടു വരുന്നത്.

ഏതുഗ്രൂപ്പ് വഴക്കുകള്‍ക്കും ചെറിയ തലത്തിലുള്ള സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിനിര്‍ണ്ണയത്തിനുപോലും ഒരു സമവായമോ, ഒത്തുതീര്‍പ്പിനോ വഴങ്ങാതെ ഒറ്റക്കായും ഗ്രൂപ്പുകളായും എല്ലാവരും ഓട്ടപ്രദിക്ഷണം അങ്ങു വടക്കോട്ടു ന്യൂഡല്‍ഹിയിലേക്ക് യാത്ര. കൊച്ചു പിള്ളേര്‍ വഴക്കിടുമ്പോള്‍ വല്യമ്മച്ചിയോടു പരാതി പറയുന്നപോലെ ലജ്ജയില്ലാത്ത മുതിര്‍ന്ന നേതാക്കള്‍ തേരാപാരാ പല തവണ ഡല്‍ഹിക്കു പറക്കാന്‍ ഈ നേതാക്കള്‍ക്കു ആരാണ് പണം നല്‍കുന്നത്.

സാധാരണ ബൂത്തുതലത്തിലുള്ള ചര്‍ച്ചയോ, കോണ്‍ഗ്രസ്സ് പ്രവര്‍ത്തകരുടെ വികാരങ്ങളോ, അഭിപ്രായങ്ങളോ ആവശ്യങ്ങളോ, മാനിക്കാതെ വടക്കോട്ട് ഓടുന്ന പ്രവണതക്ക് അന്തം കുറിക്കാന്‍ നാളായി. പ്രവര്‍ത്തകരെ അടിമപ്പണിക്കാരെപ്പോലെ കാണുന്ന രീതി അവസാനിപ്പിച്ചേ മതിയാവൂ...കുറെ മുതിര്‍ന്ന നേതാക്കള്‍ അങ്ങു വടക്ക് ആസനസ്ഥാരായി പാദസേവന ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു. പലരും പല തവണ മന്ത്രി പദങ്ങള്‍ അലങ്കരിച്ചു. പക്ഷെ കേരളത്തിനു അഭിമാനിക്കാവുന്നതായി ഒരു നല്ലപദ്ധതി നടപ്പാക്കാന്‍ ഇക്കൂട്ടര്‍ക്കു സാധിച്ചിട്ടില്ല.

എം.പി.ഫണ്ട് പോലും ചിലവാക്കാത്തവരും ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ഇക്കൂട്ടര്‍ മാടമ്പി സ്വഭാവം വെടിയണം. എനിക്കുശേഷം പ്രളയം എന്നുള്ള ചിന്ത വെടിയണം.നേതാക്കന്മാര്‍ സ്റ്റേജുകളില്‍ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാല്‍ പോരാ, ആള്‍്ക്കൂട്ടം വെടിഞ്ഞു താഴെത്തട്ടിലേക്ക് വന്നു പ്രവര്‍ത്തകരോടും സമ്മദിദായകരോടും കൂടെ ചേര്‍ന്ന് അവരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍, പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടു വരണം. കാസര്‍ഗോഡു മുതല്‍ കന്യാകുമാരി വരെ ജനരക്ഷായാത്ര നടത്തിയിട്ടു കാര്യമില്ല.

അവരവരുടെ മണ്ഡലങ്ങളില്‍ നാടിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കു പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക്ു പരിഹാരം കാണുന്നതിലാണ് ശ്രദ്ധ ചെലുത്തേണ്ടത്. മുഖ്യമന്ത്രി പിയൂണിന്റെ പണി ഏറ്റെടുത്തു നാടു നീളെ ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കുകയല്ല മാര്‍ഗ്ഗം. കൂടെയുള്ള മന്ത്രിമാരെ, ജോലിക്കാരെ ജോലി ചെയ്യാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.കോണ്‍ഗ്രസ്സ് പാര്‍ട്ടിയുടെ എക്കാലത്തെയും ശത്രുക്കള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാക്കന്മാര്‍ മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്നും സ്ഥിതി വിഭിന്നമല്ല.

ഈ സ്ഥിതിക്കു മാറ്റം വരണ്ടത് രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിക്ക് അനിവാര്യമാണ്.മോദി സര്‍ക്കാരിന്റെ ഏകാധിപത്യ ഭരണത്തില്‍ രാജ്യമാകെ വിറങ്ങളിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, ഭാരതത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതൃത്വത്തിലേക്ക് കണ്ണുകള്‍, തിരിക്കുന്നു. കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ വിശാല ഐക്യമുന്നണി രൂപീകരിച്ച് അടുത്ത വര്‍ഷം വരാനിരിക്കുന്ന പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ നേരിടാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍ ഇവിടെ കേരളത്തില്‍ കുറെ കൂറ നേതാക്കന്മാര്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ഭിന്നത വളര്‍ത്തുന്ന കാഴ്ച ദയനീയമാണ്.

കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് ശക്തിപ്രാപിച്ചു ഭരണവും തുടര്‍ഭരണവും കരസ്ഥമാക്കാന്‍ നേതാക്കള്‍ ഗ്രൂപ്പു മറന്നു ഒത്തൊരുമിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. സീനിയര്‍ നേതാക്കള്‍ ഉപദേഷ്ടാക്കളായി തുടരുക. പുതിയ യുവജന തലമുറയ്ക്കു അവസരം ഒരുക്കുക. ജനങ്ങളുടെ ഇടയില്‍, അണികളുടെ കൂടെ ബൂത്ത് തലങ്ങളിലും വോട്ടര്‍മാരുടെ ഭവനങ്ങളിലും കയറി പ്രവര്‍ത്തിക്കുക ഇനിയും സമയമുണ്ട്. കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നാടിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ!

ജയ്ഹിന്ദ് 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

ദുരഭിമാനം വരുത്തി കൂട്ടുന്ന ദുരന്തം

എന്ത് വിവാദമാണ് ഇന്നുണ്ടാകുന്നതെന്ന ചിന്തയുമായിട്ടാണ് ഇന്ന് കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ ഒരു ദിവസം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഒരു ദിവസം ഒരു വിവാദമെന്നതാണ് ശരാശരി കണക്ക്. കസ്റ്റഡിമരണവും രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളും തട്ടിപ്പും വെട്ടിപ്പും തുടങ്ങി വിവാദങ്ങളുടെ ഒരു നിര തന്നെ ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിലെ ദിനങ്ങള്‍ക്കുണ്ട്. ഒരു കാലത്ത് തട്ടിപ്പും വെട്ടിപ്പുമായിരുന്നു കേരളത്തിന്റെ ദിനങ്ങളെങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ അത് കൊലപാതകങ്ങളിലേക്ക് മാറി. രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങള്‍ക്ക് കണ്ണൂര്‍ സാക്ഷിയാണെങ്കില്‍ മദ്ധ്യകേരളം കസ്റ്റഡി മരണങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷിയാണ്. തെക്കന്‍ കേരളം വ്യക്തി വൈരാഗ്യത്തിന്റെയും ദുരഭിമാനത്തിന്റെയും പേരില്‍ കൊലമരങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കേരളത്തിലെ പലഭാഗങ്ങളിലും അവിഹിത ബന്ധങ്ങളുടെ മറ തീര്‍ക്കാനാണ് കൊലപാതകങ്ങള്‍ നടക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ മാടുകളേക്കാള്‍ മനുഷ്യര്‍ കൊല ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ഒരു സത്യം. അങ്ങനെ പോയാല്‍ കേരളം താമസിയാതെ കൊലകേരള മാറും. കാരണം ആര്‍ക്കും ആരെയും കൊല്ലാന്‍ ഇന്ന് കേരളത്തില്‍ യാതൊരു മടിയുമില്ല.

അതില്‍ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ ഇരയോ ഉദാഹരണമോ ആണ് കെവിന്‍ എന്ന ചെ റുപ്പക്കാരന്റെ കൊലപാതകം. ഉയര്‍ന്ന ജാതിയില്‍പ്പെട്ട പെണ്‍ കുട്ടിയെ അല്ലെങ്കില്‍ സാമ്പത്തി കമായി ഉയര്‍ന്ന കുടുംബത്തി ലെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിച്ചുയെന്നതാണ് കെവിന്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ കൊല്ലാന്‍ കാരണം. അതും പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാരുടെ നിര്‍ദ്ദേശത്തില്‍ വാടക കൊലയാളികളുടെ കൈകളാല്‍. വീട്ടുകാരുടെ എതിര്‍പ്പിനെ അവഗണിച്ച് സ്‌നേഹിച്ച പുരുഷനെ വിവാഹം ചെയ്ത പെണ്‍കുട്ടിയോട് സ്വന്തം വീട്ടുകാര്‍ ചെയ്ത പ്രതികാരം മ നസാക്ഷിയെ മരവിപ്പിക്കുന്നതാ യിരുന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നാം നാള്‍ ഭര്‍ത്താവിനെ നഷടപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ആ കുട്ടി അനുഭവിച്ച വേദന യൗവനം വിട്ടുമാറാത്ത പ്രായത്തില്‍ തന്നെ വിധവയാകേണ്ടി വന്ന അവസ്ഥ വാക്കുകള്‍കൊണ്ട് വിവരിക്കാനാകാത്തതാണ്. കുടുംബത്തിന്റെ അഭിമാനത്തിന് പോറലേല്‍ക്കുമെന്ന ഭയത്തില്‍ സഹോദരിയുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാന്‍ കൂട്ടു നിന്ന സഹോദരന്‍ കാട്ടിയ ക്രൂരത കേരള മന സാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ചുയെന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം.

പുരോഗമനം വായില്‍ കൂടി ഉരുവിടുകയും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ജാതിയും മതവും പണക്കാരനും പാമരനുമെന്ന ചിന്ത ഇന്നും മലയാളിയില്‍ ഉണ്ടെന്ന സത്യമാണ് അത് തുറന്നു കാട്ടുന്നത്. ജാതിഭ്രാന്തില്‍ മനുഷ്യരെ കുരുതി കഴിക്കുന്ന ഉത്തരേന്ത്യന്‍ ജാതി ഭ്രാന്തിനെ നാം കളിയാക്കുമ്പോള്‍ അവരേക്കാള്‍ നാമും ഒട്ടും പിന്നിലല്ലായെന്ന് തിരിച്ചറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

കീഴ് ജാതിക്കാരനെ വിവാഹം കഴിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ മകളുടെ കഴുത്തറുത്ത് പ്രതികാരം തീര്‍ത്ത അച്ഛനും ജാതിയുടെ മതിലുകള്‍ തീര്‍ത്തിരുന്നു. നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വവും മതേതരത്വവുമൊക്കെ നാം ഭരണഘടനയില്‍ എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ടെ ങ്കിലും അത് മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളില്‍ എത്ര മാത്രമുണ്ടെന്ന് ഈ സംഭവങ്ങളൊക്കെ തുറന്നു കാട്ടി ത്തരുന്നു. അന്യഗ്രഹങ്ങളില്‍ ജീവിക്കാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുന്ന ലോകത്ത് കേരളമെന്ന സംസ്ഥാനം ഇന്നും ജാതിയുടേയും മതത്തിന്റെയും മറ തീര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുയെന്നത് പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയാണ്. മതം മനുഷ്യനെ മയക്കുന്ന കറുപ്പാണെന്ന് ക മ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ ലോകത്തു പാടി നടന്ന കാലത്തു നിന്ന് മതം മനുഷ്യനെ അഭിമാനിയും ദുരഭിമാ നിയുമാക്കി ഇന്ന് മാറ്റുന്നു യെന്നുവേണം കരുതാന്‍. അതും അതേ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ അനുയായികളുടെ വേരോട്ടമുള്ള മണ്ണില്‍ ആ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ ഭരണത്തിലിരിക്കുന്ന സമയത്ത്.

മനുഷ്യര്‍ മതത്തില്‍ അഭിമാനിക്കുകയാണോ അതോ അതിനെ അംഗീകരിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്. ഒരു മതത്തില്‍ ജനിച്ചതുകൊണ്ടു മാത്രം മനുഷ്യന്‍ പൂര്‍ണ്ണനാകുന്നില്ല. അതു കൊണ്ട് ആരും മഹാനുമാകുന്നില്ല. ഒരു മതവും മറ്റൊരു മതത്തേക്കാള്‍ മഹത്തായതോ അ കൂടിയതോ കുറഞ്ഞതോ അല്ല. മനുഷ്യര്‍ മതത്തെ വേര്‍തിരിച്ചപ്പോഴാണ് അതിന് വ്യത്യാസങ്ങളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളുമുണ്ടായത്. അങ്ങനെയൊരു വേര്‍തിരിവും വ്യത്യാസങ്ങളും ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് അഭിമാനവും ദുരഭി മാനവുമുണ്ടാകുന്നത്.

പുറമെ മതസൗഹാര്‍ദ്ദം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നവര്‍ പോലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഈ വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നു. സോഷ്യലിസം പ്രസംഗിക്കുകയും പാടി നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ പോലും മക്കളുടെ വിവാഹം ആലോചിക്കുന്നത് സ്വന്തം സമുദായത്തില്‍ നിന്ന്. കോട്ടയത്തെ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടിലെത്തി മുതലക്കണ്ണീരൊഴുക്കിയവരും ചാനലുകളില്‍ കൂടി ഉച്ചനീചത്വത്തിനെതിരെ പ്രസംഗിച്ചവരും ആരും തന്നെ യഥാര്‍ത്ഥ ജീവി തത്തില്‍ എന്തേ അത് കാണിച്ചു കൊടുക്കാതിരുന്നത്. പുരയ്ക്കു തീ പിടക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവരു മോടിയെത്തിയത് വാഴവെട്ടാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് ഇവിടെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. തുല്യത എന്ന സങ്കല്പത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നില്ല. ഇപ്പോഴും ജന്മി വ്യവ സ്ഥിതിയുടെ പിന്‍മുറക്കാരായി മാത്രം ജീവിക്കുന്നവര്‍ നമ്മുടെ ഇടയില്‍ ജീവിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന താണ് സത്യം.

ഒരേ വിശ്വാസത്തില്‍ തന്നെ ഉച്ചനീചത്വമെന്നത് വിദ്യാസമ്പന്നരായ മലയാളികളുടെ ഇടയില്‍ ഉണ്ടെന്നതാണ് കോട്ടയത്ത് നടന്ന യുവാവിന്റെ കൊ ലപാതകം തുറന്നു കാട്ടുന്നത്. ഇരു വീട്ടുകാരും ക്രിസ്തുമ തത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിലുള്ളവരായിരുന്നെങ്കിലും ജാതിയിലെ വേര്‍തിരിവായിരുന്നു പ്രധാന കാരണം. അപ്പോള്‍ വിശ്വാസമല്ല വിശ്വാസത്തിനപ്പുറമുള്ള ജാതി യാണ് പ്രശ്‌നം. മറ്റൊരു രീതിയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വാസത്തെ ഭരിക്കുന്നത് ജാതിയാണ് ഇന്നും.

ജാതിയില്ല മതമില്ലായെന്ന് പുലമ്പുന്ന തൊഴിലാളി ജനകീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ വരെ ജാതിനോക്കിയാണ് പാര്‍ട്ടിയില്‍ തീ രുമാനങ്ങളെടുക്കുന്നത്. ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പു വന്നാല്‍ പോലും ജാതിക്കു മുന്‍തൂക്കം നല്‍കി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്ന രീതി ഇന്ന് കേരളത്തിലെ ഈ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളെല്ലാം തന്നെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പാര്‍ട്ടിയില്‍ സ്ഥാനങ്ങള്‍ ചില പാര്‍ട്ടികള്‍ നല്കുന്നതുപോലും ജാതി മുന്‍ തൂക്കം നോക്കിയാണ്. അങ്ങനെയൊരു സ്ഥിതിവിശേഷമാണ് കേരളത്തിലിപ്പോള്‍ കൂടുതലായി ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഏതാനും നാളുകള്‍ക്ക് മുന്‍പ് കേരളത്തിലെ ഒരു തൊഴിലാളി പാര്‍ട്ടിയുടെ യുവജനനേതാവ് ഒരു പോലീസ് ഓഫീസറെ പ്രകടനത്തിനിടെ ജാതി പേര് പറഞ്ഞ് അപമാനിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത് സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ കൂടി കാണാന്‍ സാധിച്ചു. എന്തിന് ഇന്ന് ഭരണത്തിലിരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ പാര്‍ട്ടിയുടെ എം.എല്‍.എ.യെ ആ പാര്‍ട്ടിയുടെ ജില്ലാ നേതാവ് ജാതി പറഞ്ഞ് തരം താഴ്ത്തി സംസാരിച്ച ശ ബ്ദരേഖ ഏറെ വിവാദങ്ങള്‍ക്ക് ഇടവരുത്തുകയുണ്ടായത് കഴി ഞ്ഞ രണ്ട് വര്‍ഷത്തിനു മുന്‍പായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാഷണം സ്വന്തം കാമുകിയോ മറ്റോ ടേപ്പ് ചെയ്തായിരുന്നു അത് പുറത്തു വിട്ടത്. അ ങ്ങനെ ജാതി വേര്‍തിരിവും ജാതി മേല്‍ക്കോയ്മയും ഇന്നും നമ്മുടെ നാടിനെ ഭരിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വേര്‍തിരിവ് മാറാത്ത കാലത്തോളം പ്രേമിക്കുന്നതു പോലും ജാതിയും മതവും നോക്കി വേണമെന്ന അപകടകരമായ സന്ദേശമാണ് കോട്ടയത്തും മറ്റുമുള്ള സംഭവങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

പ്രേമത്തിന് കണ്ണും മൂക്കും വായും ജാതിയും മതവും ഒന്നുമില്ലെന്നാണ് അലിഖിത ലോക നിയമം. വിദ്യാഭ്യാസ മോ സൗന്ദര്യമോ പദവിയോ സാമ്പത്തിക വലിപ്പചെറുപ്പങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെ ആത്മാര്‍ത്ഥ പ്രേമത്തിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ സാംസ്കാരിക കേരളത്തില്‍ പ്രേമിക്കാന്‍ ഇതെല്ലാം നോക്കണമെന്ന സ്ഥിതിയാണ് ഇന്നും. കേരളത്തിലേതെന്ന് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നു കോട്ടയത്ത് യുവാവിന്റെ കൊലപാതകം മതത്തിന്റെ മതില്‍കെട്ടിനുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് വീ ട്ടുകാരുടെ ആഗ്രഹത്തിനനു സരിച്ച് സ്‌നേഹിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ആ സ്‌നേഹത്തിന് വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് ലോ കത്തിനു മുന്നില്‍ കേരളം കാണിച്ചുകൊടുത്തു കോട്ടയത്തെ യുവാവിന്റെ കൊലപാതകത്തിലൂടെ. അതിന് മൗനാനുവാദമായി നിയമ പാലകരുമുണ്ടെന്നത് കേരളത്തിലെ നിയമ പാലകരുടെ വീഴ്ചയായി തന്നെ കാണാം.

മക്കള്‍ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹത്തിനനുസരിച്ച് വളരണമെന്നും പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ് എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും. എന്നാല്‍ അതിനു വിപരീതമായി പോയാല്‍ അതിനെ അതിക്രൂരമായി നേരിടുകയെന്നത് മൃഗീയ മനോഭാവത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. അത് മൃഗീതയുടെ പര്യായവുമാണ്. അതിനെ ഒരിക്കലും ന്യായീകരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹത്തിന് വിപരീതമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മക്കളെ അകറ്റി നിര്‍ത്തി അവരെ അരുംകൊല ചെയ്യുന്നത് അതിക്രൂരത ത ന്നെയെന്നതിന് സംശയമില്ല.

അതിനെ ന്യായീകരിക്കാന്‍ ആര് ശ്രമിച്ചാലും അത് അങ്ങേയറ്റം തെറ്റു തന്നെയാണ്. മകളുടെ സന്തോഷമല്ല മറിച്ച് തങ്ങളുടെ ദുരഭിമാനമാണ് വലുതെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം നമുക്കിടയില്‍ ഉണ്ടെന്നതാണ് അഭിമാനത്തിന്റെ പേരില്‍ മകളെ കഴുത്തറുത്തു കൊന്ന അച്ഛനേയും മകളെ വേര്‍തിരി ക്കാന്‍ വേണ്ടി ആ കുട്ടിയുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ അതിക്രൂരമായി വാടക കൊലയാളികളെക്കൊണ്ട് കൊല്ലിച്ചത് തുറന്നു കാട്ടുന്നത്. ദുരഭിമാനമെന്ന അതിദുരന്തം മാറണമെങ്കില്‍ സമൂഹത്തിന്റെ മ നോഭാവം ആകെ മാറേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇല്ലെങ്കില്‍ അത് ഇതു പോലെയുള്ള അതിക്രൂരതകള്‍ക്ക് സാക്ഷിയാകേണ്ടി വരും. പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കണ്ണുനീര്‍പുഴ തന്നെയൊഴുകും. അതില്‍ നാം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച സംസ്കാ രവും പേരും പെരുമയുമെല്ലാം ഒലിച്ചുപോകും. അന്ന് നമ്മെ നോക്കി സംസ്കാരശ്യൂനരെന്ന് ലോകം വിളിക്കുമ്പോള്‍ നാം എന്തിനേക്കാളും വലുതായി കണ്ട അഭിമാനം എന്തായിത്തീരും. ആത്മാര്‍ത്ഥ സ്‌നേഹത്തെ തകര്‍ക്കാന്‍ മരണത്തിനു പോലും കഴിയില്ല. ആ പെണ്‍കുട്ടി ഇനിയുള്ള കാലം ഞാന്‍ കെവിന്റെ ഭാര്യയായി ജീവിക്കു മെന്ന് ദൃഢ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തത് അതാണ് കാണിക്കുന്നത്. അതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ സ്‌നേഹം അതിന് അഭിമാനമോ ദുരഭിമാനമോ ഇല്ല. ആത്മാര്‍ത്ഥത മാത്രം. അത് കാണാന്‍ കഴിയണം ലോകത്തിന്. 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

Chengannur by-election: How Congress in Kerala has ceded the Secular space to Communists

Not too long ago, a Christian in Central Travancore in Kerala would have had a hard time pulling the lever for the hammer and sickle in an electron booth, the forever symbol of the Communist Party of India. Times have indeed changed. In a recently concluded election in Chengannur, Kerala, Christians overwhelmingly voted in favor of the Communists whose original doctrine is based on anti-God and anti-Church philosophies; under that red flag scores of Christians were persecuted and murdered in the former Soviet Union and China.

What is the reason for this drastic turn of events? Why have the staunch supporters of the Congress Party and dedicated followers of its values and principles shown the about-face? If one carefully examines the recent election history, there should be no surprise at this slow evolution among Christians switching the allegiance from a party which founded the Secular Democratic Republic to a party dedicated to the totalitarian philosophy!

I belong to the Chengannur Constituency and happened to be there in the early part of the campaign after attending the AICC plenary session in Delhi. With all those whom I have conversed, it became quite evident that all the indications pointed to a Communist victory in Chengannur. Some of the pundits who have analyzed the election results have concluded that Chengannur constituents wanted to continue with development work that was initiated under the late MLA Ramachandran Nair and therefore voted for CPM. Some others including the opposition leader Ramesh Chennithala openly stating that some minority consolidation bordering on reverse communalism was the reason for the loss.

Once again, we are witnessing Congress party leadership that is tone deaf and so detached from the grassroots that they are even unable to comprehend the aspirations of their constituents. Knowing fully well the daunting task ahead for the Congress party before the election, I took the initiative in bringing together Thiruvanchoor Radhakrishnan, a former Home Minister and one of those Congress stalwarts together with a Pastor of one of the leading Pentecostal Churches in Kallissery for a meeting. The Pastor did not mince words by telling him that he along with other believers of the Church have just utterly lost faith in the Congress leadership in protecting their religious freedom or  providing security to their places of worship. 

The Protestant churches that may have about 15,000 or more votes in the constituency were becoming increasingly fearful of the BJP agenda and terrified at the stories of attacks on minorities and Dalits that were occurring across North India. They were even more distressed and disappointed at the lack of response from the Congress leadership in the State who seem to appear at their doorstep only at a time of an election. There may be the only handful of Congress leaders in the State who might even pick up their calls or return their emails.

Although Kerala is known for its communal harmony over the years, any NRI who returns to Kerala could easily sense the change in the cultural and religious dynamics. Communities appear to be increasingly growing apart and a sense of division and polarization has been seeping in. Although there is no large-scale riots or mayhem taking place anywhere in Kerala, the BJP under Amit Shah appears to have succeeded in exploiting the differences of the people, primarily based on religion.

RSS, which was quietly amassing their strength in Kerala over the years, has also become louder and bolder since the ascendance of Narendra Modi at the helm in Delhi. Although they have mostly shied away from physical violence in the central Travancore area, they would use any legal means to stop or delay Christian gatherings for worship such as Section 153 A of the Indian penal code (promoting enmity between different groups on the grounds of religion, race, etc.)  For Christian communities, getting a permit for a convention or mounting a sound system in the public space or merely inviting a Christian leader from abroad have become a procedural nightmare. Moreover, any new building permit for a church would require intense police scrutiny and certification of unanimous approval from the surroundings.

An incident before the election in Kumbanad has also shaken the confidence of a segment of the Christian Community - a gang of RSS activists broke the wall and destroyed the gate of the Church of God, an evangelical group that has a strong presence in the area. According to the sources, the Church has  made multiple calls to the leaders of the Congress Party as well CPM. The response from CPM leadership was swift and effective while Congress leaders showed up only a few days later. That pretty much illustrates the widening chasm between the Congress party and the people of the minority faith.

It should also be noted that Muslims in the Constituency have also voted overwhelmingly for CPM although Muslim league is a member of the UDF coalition. The sad reality is that the Congress Party that won independence for India and founded the constitutional republic which guaranteed religious freedom to every citizen has now found itself with leaders who are reluctant to hoist its secular flag and not brave enough to challenge the growing menace of communalism. Some of them would even go to the extent of arguing that such a loud voice would alienate the majority community. However, the truth of the matter is Congress Party was at its peak when it had leaders such as Jawaharlal Nehru who was an unapologetic defender of secularism. 

Mr. D. Vijaykumar, the candidate selected by the Congress, was an excellent choice considering his long and dedicated service to the party. He has indeed won more votes for the party this time than in the previous election. However, he couldn’t turn the tide in his favor due to some of the issues discussed before. There was also an underlying group rivalry along with lack of volunteers for a door-to-door campaign that might have also influenced the outcome. 

The Christian Community in Kerala has a 2000 year old history. Christianity came to Kerala even before England had embraced that religion. Why then, they are made to feel that they don’t belong there or should act subservient to the majority community? Does religion define Indian ness? Obviously, RSS appears to be following Golwalker, their Guru of hate to the hilt.

Unless the Congress Party examines themselves well and readies a plan of action soon, a minority consolidation towards CPM will not only continue, but the Congress Party may be in grave danger of ceding the Secular space to CPM and consequently may be relegated to a third-place supplanting BJP in Kerala.

(Writer is a former Chief Technology Officer of the United Nations and Vice-Chairman of the Indian Overseas Congress, USA)

Read more

കോയിനോണ്യയോ? - ക്രിസ്ത്യാനിക്കും ജാതി തന്നെ കാര്യം (വാൽക്കണ്ണാടി)

അടുത്തയിടെ നാട്ടിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ് പത്രത്തിൽ നിന്നും ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ 'അമ്മ മരിച്ച വാർത്ത കണ്ടത്.  അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഒരു വണ്ടി പിടിച്ചു അടക്കത്തിന് പോയി. കോന്നി കഴിഞ്ഞ ഏതോ ഉൾഗ്രാമത്തിലാണ് സംസ്കാരം നടക്കുന്ന പള്ളി. വഴി അത്ര പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലമായതിനാൽ പത്രത്തിലുള്ള വിവരങ്ങൾ വച്ച് ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു പോകയായിരുന്നു. കുറെ കുറേ സ്ഥലങ്ങൾ കറങ്ങിയിട്ടും ഒരു അടക്കം നടക്കുന്ന ആൾകൂട്ടം കാണാനില്ല. കുറച്ചുകൂടി പോയപ്പോൾ ഏതായാലും ഭാഗ്യത്തിന് ഒരു ആൾകൂട്ടം! ആരോ ഒരു റീത്തുമായി റോഡ് മുറിച്ചു പോകുന്നു.

വണ്ടി അരികിൽ നിർത്തി വഴിയിൽ കണ്ട ഒരാളോട് മരിച്ച ആളുടെ വിവരം അന്വേഷിച്ചു, ഒക്കെ ഏതാണ്ട് അടുത്ത് വരുന്ന വിവരങ്ങൾ തന്നെ. മക്കൾ ഗൾഫിലുണ്ട്...ആരൊക്കെയോ വിദേശത്തുണ്ട്.... കൂട്ടത്തിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു? ഓ, അത് പത്രത്തിൽ നിന്നാണ് , അവധിക്കു എത്തിയ കൂട്ടത്തിൽ, അവിടെയുള്ള സുഹൃത്തിന്റെ അമ്മയല്ലേ, അതാണ് വന്നത്. പതുക്കെ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി, അപ്പൊ അറിഞ്ഞില്ലേ, മരിച്ചയാൾ ഒരു ആശാരിയായിരുന്നു പിന്നെ ..,  എന്റമ്മോ എന്ന് അറിയാതെ പറഞ്ഞു തിടുക്കത്തിൽ വണ്ടിയിൽ കയറി ഡ്രൈവറോട് വീട് തെറ്റി..ട്ടോ, വിട്ടു പൊക്കോ എന്ന് അലറി.  

കുറെ ഏറെനേരം വീണ്ടും ചോദിച്ചു തന്നെ ഒരുവിധം വഴി മനസ്സിലാക്കി വണ്ടി വിട്ടു.  പോകുന്ന വഴി തീരെ ഇടുക്കവും കുത്തനെയുള്ള വഴി, കാറുകൾ അങ്ങനെ അധികം പോയിട്ടില്ലാത്ത വഴി, പക്ഷേ പണ്ടെങ്ങോ ടാർ ചെയ്തതിന്റെ ലക്ഷണം കാണാനുമുണ്ട് . ഏതായാലും ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചു, ഒരു വാശി പോലെ കണ്ടുപിടിക്കുക തന്നെ!!. അപ്പോൾ ഒരാൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ കുത്തനെയുള്ള പാറകൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ കാർ മെല്ലെ മെല്ലെ മുന്നോട്ടു കയറി പോയി. വഴി തീർന്നു. പിന്നെ റബ്ബർ തോട്ടം മാത്രം. കുറച്ചു താഴോട്ട് ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ ഒരു വീട്ടു മുറ്റത്തു നിൽക്കുന്ന ആൾ കാട്ടിത്തന്ന ഒരു വീട്, അയാൾ പറഞ്ഞു , ആ പള്ളിയുടെ കപ്യാർ അവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്. അവിടെ ചെന്ന് പള്ളിയെവിടെ എന്ന് തിരക്കിയപ്പോൾ ആകെ അവർക്കൊരു പരിഭ്രമം.

ശവസംസ്കാരത്തിനാണ് എത്തിയതെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ പള്ളിയിൽ അന്ന് ഒരു സംസ്കാരവും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞു. പത്രം കാട്ടിയപ്പോൾ, ഓ ഇത് ഒരു പക്ഷെ ആ പള്ളിയായിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു വഴി കാട്ടി തന്നു. എന്തു ലക്ഷണം കണ്ടാണ് അന്ന് ഇറങ്ങിയതെന്നു പരിതപിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ വഴിയിൽ നേരത്തേ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞുവിട്ട വിദ്വാൻ ചെറു ചിരിയോടെ അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്. ‘എനിക്ക് പിന്നാ സംശയം തോന്നിയിയത്, അത് പുലയന്മാരുടെ പള്ളിയാ ..അവിടെ കാർ ഒന്നും ചെല്ലില്ല’. എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ അയാളെ ഒരു ദീന ഭാവത്തോടെ നോക്കി പുതിയ പള്ളി അന്വേഷിച്ചു പോയി. 

നന്നേ ചെറുപ്പത്തിൽ നിരണത്തുള്ള  അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ അവധിക്കു പോകുമ്പോൾ, ലോകം മറ്റൊന്നായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. കുടുംബത്തിന് അടുത്ത് താമസിക്കുന്ന കുടിലുകൾ, അവിടൊക്കെ പത്രോസ് പുലയൻ, പൗലോസ് പുലയൻ എന്നിങ്ങനെ അപ്പച്ചൻ പേരുവിളിക്കുന്ന കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവര് മിക്കവാറും വീട്ടിലും കൃഷിയിടങ്ങളിലും സഹായിച്ചു ജീവിച്ചു. 'കൊച്ചുതമ്പ്രാൻ' എന്ന വിളി ഇപ്പോഴും കാതിൽ മുഴങ്ങുങ്ങുന്നുണ്ട്.

മൂക്കഞ്ചേരിയിൽ പത്രോസ് മാർ ഒസ്താത്തിയോസ് തിരുമേനി നിരവധി ഹരിജൻ കുടുംബങ്ങളെ ക്രിസ്തീയ സമുദായത്തിൽ ചേർത്ത വിപ്ലവകരമായ സാമൂഹിക സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മിക്കുന്നു. പള്ളി പെരുന്നാളിനു ഹരിജൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ചെണ്ടമേളത്തോടെ അവർ ഘോഷയാത്രയായി പള്ളിയിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ അതിലൊന്നും സുറിയാനിക്കാർ പങ്കെടുത്തിരുന്നില്ല.

പിതാവിന്റെ ചെറുപ്പകാലത്തു പുതുക്രിസ്താനികൾ പള്ളിയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ യാഥാസ്ഥികർ സമ്മതിക്കാതിരിക്കയും യുവാക്കൾ അതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്തതായി പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവരെ പള്ളിയുടെ പടിപ്പുരയിൽ നിർത്തുകയും അവർക്കു പിറകിൽ സുറിയാനി യുവാക്കൾ നിന്നു കുർബാന കാണുകയും , അതേച്ചൊല്ലി ചില്ലറ സംഘട്ടങ്ങൾ അന്ന് നില നിന്നതായും പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു. ഏതായാലും അവരുടെ തലമുറ ഒന്നും ക്രിസ്ത്യാനിയായി ജീവിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല, അല്ലെങ്കിൽ സമ്മതിച്ചില്ല എന്നു വേണം അനുമാനിക്കാൻ. 

AD 849 ഇൽ വേണാട് ഭരിച്ചിരുന്ന അയ്യനടികൾ തിരുവടികൾ രാജാവ് കൊല്ലത്തെ നസ്രാണികൾക്കായി  ചെമ്പു പട്ടയങ്ങൾ വഴി നിരവധി സാമൂഹ്യ പദവികളും, താണ ജാതിക്കാരുടെമേൽ അധികാര അവകാശങ്ങളും നൽകി. 1225 ഇൽ വീരരാഘവ ചക്രവർത്തി കൊടുത്ത ഒട്ടനവധി സ്ഥാനമാനങ്ങളും പദവികളും ഇക്കൂട്ടർക്ക് നൽകുക ഉണ്ടായി. ഇതൊക്കെ പഴയ ചരിത്രം ആണെങ്കിലും പരമ്പരാഗതമായി ഒരു ജാതി എന്ന നിലവാരത്തിൽ അറിയപ്പെടാൻ നസ്രാണികൾ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അവർക്കു നേതാവായി ജാതിക്കുകർത്തവ്യനും, പോരാളികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു പരിധിവരെ അർത്ഥമറിയാതെ ഉരുവിടുന്ന ആരാധന ക്രമങ്ങളെക്കാൾ, അവരുടെ സത്വബോധം പരിരക്ഷിക്കുക ആയിരുന്നു നസ്രാണി പാരമ്പര്യം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ജാതിദൂരവും ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളും നിരന്തരം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാലക്രമത്തിൽ അറബികളും, പോർത്തുഗീസുകാരും , ഡച്ചുകാരും പിന്നെ ഇംഗ്ലീഷുകാരുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടുവാനും ശ്രമിച്ചത് അവരുടെ ജാതിചേതന കൊണ്ടായിരിക്കാം. അങ്ങനെ കൊടുത്തും വാങ്ങിയും അവരുടെ ജാതിപശ്ചാത്തലത്തെ സൂക്ഷിച്ചു.

ഇംഗ്ലീഷുകാരുമായുള്ള സംസർഗ്ഗത്തിൽ നിരവധി പുരോഗമന ആശയങ്ങളും കാൽവയ്പുകളും അവരുടെ ഇടയിലും സമൂഹത്തിൽ പൊതുവെയും ഉണ്ടായി. അങ്ങനെ ബൈബിൾ പരിഭാഷയും വിശദീകരണങ്ങളും നവീകരണം കൊണ്ടുവരികയും പുരോഹിത മേധാവിത്വം അതിനെ ശക്തമായി നേരിടുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. നവീകരണ ആശയങ്ങൾ പുത്തൻ കാഴചപ്പാടോടുകൂടി മറ്റു ജാതികളിൽ പരിചയപ്പെടുത്തുവാനും, സാമൂഹികമായി അടിമത്തത്തിൽ കിടന്ന ഒരു വലിയ സമൂഹത്തിനു പ്രതീക്ഷകൾ സമ്മാനിക്കാനും ശ്രമിച്ചു. അങ്ങനെ ഹിന്ദുക്കൾ എന്ന് കണക്കുകൂട്ടത്ത അധഃകൃത വർഗം ഒരു നവ സംസ്കൃതിക്ക്‌ തുടക്കമിട്ടു. പാരമ്പര്യക്കാർക്കു ഇത് തീരെ ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്ന സത്യം പിന്നീട് കടുത്ത നിലപാടുകൾക്കും വിഘടങ്ങൾക്കും വഴിവച്ചു.

മിശ്രവിവാഹങ്ങൾ അത്ര അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും,ഇന്ന് ഏറെ പ്രശ്ങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാതെ കേരളസമൂഹത്തിൽ ഇടം പിടിച്ചു വരുന്നുണ്ട്. സാമ്പത്തീകമായി കുഴപ്പമില്ലെങ്കിലും തരത്തിനൊത്ത ജാതിയാണെകിലും വലിയ കുഴപ്പമില്ലാതെ പോകുമായിരിക്കും, എന്നാൽ ഇതല്ല സ്ഥിതിയെങ്കിൽ ചിത്രം വല്ലാതെ മാറും. എത്ര വിശാലമായി ചിന്തിക്കുന്ന ആളുകൾ ആയാലും സ്വന്തം കുട്ടികളോ സഹോദരങ്ങളോ ജാതിയിൽ താഴെയുള്ള ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. നസ്രാണികളുടെ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലം, യഹൂദരുടെ അയിത്തവും ജാതിയും നിറഞ്ഞ സാമൂഹിക ക്രമങ്ങളിൽ നിന്നും ഒട്ടും വിഭിന്നല്ലായിരുന്നു. ജാതി സ്പർദ്ധയെപ്പറ്റി വ്യക്തമായ സൂചനകൾ ക്രിസ്തു സുവിശേഷ പുസ്തകങ്ങളിൽ അങ്ങോളം കാണാം.  

യഹൂദർക്ക് തീണ്ടലുണ്ടായിരുന്ന നല്ലശമര്യക്കാരൻ ചെയ്ത നന്മകളുടെ കഥ, ശമര്യക്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ കൈയിൽനിന്നും വെള്ളം വാങ്ങി കുടിച്ച ക്രിസ്തു, സാമുദായിക തീണ്ടലിനെതിരെ പ്രതികരിക്കുകയായിരുന്നു. വിശന്നു അവശനായ പത്രോസിന്റെ മുന്നിലേക്ക് ആകാശത്തുനിന്നും കെട്ടിയിറക്കിയ യഹൂദനു നിഷിദ്ധമായ ജന്തുക്കൾ, കൊന്നു ഇവയെ കഴിക്കൂ എന്ന് സ്വർഗത്തിൽ നിന്നും നിരന്തരമായ ഉത്തരവ്, മലിനമോ അശുദ്ധമോ ആയതൊന്നും ഞാൻ ഒരുനാളും തിന്നിട്ടില്ലല്ലോ, എന്ന് പത്രോസ് പറയുന്നു. ദൈവം ശുദ്ധീകരിച്ചതു നീ മലിനമെന്നു വിചാരിക്കരുതു എന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മറുപടി.

ബൈബിളിലെ അപ്പോസ്തോല പ്രവർത്തികൾ പത്താം അദ്ധ്യായത്തിൽ, കൊർന്നേല്യൊസ് എന്നു പേരുള്ളോരു പുറജാതിക്കാരനായ ശതാധിപൻ, ക്രിസ്തീയ സഭയിൽ ചേരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യഹൂദ പാരമ്പര്യങ്ങൾ നിഷേധിച്ചു ഒരു പുതിയ നീതി, സുവിശേഷം അവിടെ കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. പത്രോസ് പറയുന്നു, അന്യജാതിക്കാരന്റെ അടുക്കൽ ചെല്ലുന്നതും അവനുമായി പെരുമാറ്റം ചെയ്യുന്നതും യെഹൂദന്നു നിഷിദ്ധം എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവല്ലോ. എങ്കിലും ഒരു മനുഷ്യനെയും മലിനനോ അശുദ്ധനോ എന്നു പറയരുതെന്നു ദൈവം എനിക്കു കാണിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു.  ദൈവത്തിന്നു മുഖപക്ഷമില്ല എന്നും ഏതു ജാതിയിലും അവനെ ഭയപ്പെട്ടു നീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനെ അവൻ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നും ഞാൻ ഇപ്പോൾ യാഥാർത്ഥമായി ഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മെപ്പോലെ പരിശുദ്ധാത്മാവു ലഭിച്ച ഇവരെ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു കൂടാതവണ്ണം വെള്ളം വിലക്കുവാൻ ആർക്കു കഴിയും എന്നു പത്രോസ് പറയുന്നു. ഇതാണ് യഥാർത്ഥമായ ക്രിസ്തീയ വീക്ഷണം എന്നിരിക്കെ, ക്രിസ്തീയ സഭകൾ ഇന്ന് കാട്ടികൂട്ടുന്ന വിവേചനം ദൈവ നിഷിദ്ധം എന്നല്ലാതെ പറയാനൊക്കില്ലല്ലോ. 

അംഗീകാരവും സംരക്ഷണവും അഭിവൃദ്ധിയും കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസവും മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ക്രിസ്തീയ സുവിശേഷത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ ദളിതർ താല്പര്യം കാണിച്ചത്. പക്ഷെ സവർണ്ണ മനസ്ഥിയിലുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഇവരെ പുതുക്രിസ്താനികൾ എന്ന് വിളിച്ചു മാറ്റിനിർത്താൻ പരിശ്രമിച്ചു. ഇവരുമായി സംസർഗത്തിനോ ബന്ധത്തിനോ ഇന്നും സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ തയ്യാറല്ല. ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ വരുമ്പോൾ വിശാലമായി ചിന്തിക്കുകയും ഈ ലേഖകനെപ്പോലെതന്നെ നന്മക്കുവേണ്ടി വാ തുറക്കുകയും, സ്വന്തം കാര്യം വരുമ്പോൾ ഇടുങ്ങി ചിന്തിക്കയുമാണ് ചെയ്യാറുള്ളത്. 

2018 ലെ, അമേരിക്കയിലെ 'നാഷണൽ സ്പെല്ലിങ്ങിങ് ബീ' മത്സരത്തിൽ ഏറ്റവും കഠിനമായ ഇംഗിഷ് പദം കൃത്യമായി പറഞ്ഞു സമ്മാനം നേടിയത് ഇന്ത്യൻ വംശജനായ കാർത്തിക് നെമ്മാനിയായിരുന്നു. കോയിനോണ്യ എന്നതിന്റെഅർത്ഥം, ക്രിസ്തീയ സഹോദര്യത്തിലുള്ള കൂട്ടായ്മ എന്നതാണ് എന്നാണ് നെമ്മാനി പറഞ്ഞത്. രണ്ടായിരം വര്ഷം സുവിശേഷം ഏറ്റുപറഞ്ഞ വിശ്വാസികൾക്ക് ഏറ്റവും കഠിനമായ പദം തന്നെയാണ് കോയിനോണ്യ, ക്രിസ്തീയ കൂട്ടായ്മ. ഒരു മനുഷ്യനെയും മലിനനോ അശുദ്ധനോ എന്നു പറയരുതെന്നു ദൈവം കാണിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു, പക്ഷെ, കാണാനാവുന്നില്ല.

Read more

വാഴ്ത്തപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് ഹിറ്റ്ലറിൻറെ മാർപ്പാപ്പയോ?

വാഴ്ത്തപ്പെട്ട 'പന്ത്രണ്ടാം പിയുസ്' മാർപ്പാപ്പ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള ചരിത്രത്തിലെ വിവാദ നായകനായിട്ടാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. നിരവധി ആരോപണങ്ങളാണ് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഹിറ്റ്ലറെ സ്വാധീനിച്ച്, അദ്ദേഹം ജർമ്മൻ കത്തോലിക്ക പാർട്ടിയുടെ എതിരാളികളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്തുവെന്നു ആരോപിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലെ യഹൂദരെ ചതിച്ചുവെന്നും അവരുടെ കൂട്ടക്കൊലയിൽ മാർപ്പാപ്പ നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നുവെന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. തെറ്റി ധരിക്കപ്പെടുന്ന യഹൂദരുടെയിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രതിച്ഛായക്ക് മങ്ങലേറ്റെങ്കിലും സത്യം ഇന്നു അദ്ദേഹത്തിനു  അനുകൂലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചരിത്രം മാർപ്പാപ്പയോട് ക്രൂരമായി പെരുമാറിയെന്നു കരുതണം

1939 മുതൽ 1958 വരെ റോമ്മിന്റെ ബിഷപ്പും റോമ്മൻ കത്തോലിക്ക സഭയുടെ തലവനും മാർപ്പാപ്പയുമായിരുന്ന അദ്ദേഹം ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ വിവാദാസ്പദമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.   അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭരണ കാലഘട്ടത്തിൽ, നാസികളുടെ ക്രൂരയഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളും, അവർ നടത്തിയ കൂട്ടക്കൊലകളും, രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധവും, ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടങ്ങളും സോവിയറ്റ് കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് ഭരണവും യഹൂദ കൂട്ടക്കൊലകളും യുദ്ധ ശേഷമുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ പുനർനിർമ്മാണവും ശീതസമരവും ചരിത്ര രേഖകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ ജീവിക്കുന്ന വിശുദ്ധനായി സമകാലിക ലോകത്തിലെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ കരുതിയിരുന്നെങ്കിലും യഹൂദ കൂട്ടക്കൊലകളിൽ പ്രതിക്ഷേധ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കാതെ നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നതുകൊണ്ടു ലോക മാധ്യമങ്ങളിൽ അങ്ങേയറ്റം വിമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. യുദ്ധത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിൻറെ നയങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങൾ മാറ്റവും കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് വിരോധവും കൂടുതൽ വിവാദങ്ങളിലേക്കു വഴി തെളിയിച്ചു.

പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയുടെ ഔദ്യോഗികമായ പേര് 'യൂജിനോ മരിയ ഗിസേപ്പേ പസെല്ലി' (Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli,) എന്നായിരുന്നു. അദ്ദേഹം 1876 മാർച്ച് രണ്ടാം തിയതി റോമ്മിൽ ജനിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾ ധനികരും സഭയുടെ ഉപദേഷ്ടാക്കളായ നിയമജ്ഞർ അടങ്ങിയ കുടുംബവുമായിരുന്നു. തലമുറകളായി വത്തിക്കാനിൽ ഈ കുടുംബം വിവിധ തലങ്ങളിൽ സേവനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഗ്രിഗറി പതിനാറാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ കാലത്ത് (1831–46) അദ്ദേഹത്തിൻറെ മുതു മുത്തച്ഛൻ വത്തിക്കാന്റെ സാമ്പത്തിക ചുമതലകൾ വഹിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ഛൻ പതിനൊന്നാം പീയൂസിന്റെ കാലത്ത് (1846–78) വത്തിക്കാന്റെ അണ്ടർ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു. പിതാവ് വത്തിക്കാൻ അറ്റോർണിമാരുടെ 'ഡീൻ' ആയിരുന്നു. രണ്ടു സഹോദരികളും ഒരു സഹോദരനുമുണ്ടായിരുന്നു. തീവ്ര ദൈവ ഭക്തി നിറഞ്ഞ ഒരു കത്തോലിക്ക കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിൽ വളർന്നു. ബാല്യകാലം മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞു. ഒരു പരിഷ്കൃത യുവാവായിട്ടാണ് യൂജിനിയോ പസെല്ലി വളർന്നത്. മിക്കവാറും സമയങ്ങളിൽ കൈകളിൽ വായിക്കാൻ ഒരു പുസ്തകമുണ്ടായിരുന്നു. ഭാഷകൾ പഠിക്കാൻ നല്ല പ്രാഗത്ഭ്യവും നേടിയിരുന്നു. അഗാധമായ ദൈവ ഭക്തിയിലാണ് വളർന്നതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയമായി അദ്ദേഹം തികച്ചും ഒരു തന്ത്രശാലിയുടെ നിലവാരത്തിൽ പെരുമാറിയിരുന്നു. അവിടെ ഒരിക്കലും വിട്ടുവീഴ്ചകൾക്ക് തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

'യൂജിൻ പസെല്ലി' പ്രൈമറി സ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസവും സെക്കണ്ടറി വിദ്യാഭ്യാസവും കഴിഞ്ഞു ഗ്രിഗോറിയൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് നിയമവും ദൈവ ശാസ്ത്ര ഡിഗ്രികളും നേടി. 1899ൽ ഒരു പുരോഹിതനായി വ്രതമെടുത്തു. 1901-ൽ 'പേപ്പൽ സെക്രട്ടറി ഓഫ് സ്റ്റേറ്റ്' എന്ന പദവിയിൽ നിയമിതനായി. കാനോൻ നിയമങ്ങൾ പരിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം കർദ്ദിനാൾ ഗാസ്പാരിയുടെ (Cardinal Gasparri) സഹകാരിയായി പ്രവർത്തിച്ചു. റോമ്മിലെ നയതന്ത്രർക്കുള്ള സ്‌കൂളിൽ നിയമം പഠിപ്പിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകനായും ജോലി ചെയ്തു. വത്തിക്കാന്റെ സെക്രട്ടറിയായി 1914 മുതൽ ചുമതലകൾ വഹിച്ചിരുന്നു.

1848 മുതൽ മാർപ്പാപ്പമാർക്ക് ഇറ്റലിയുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. 'യൂജിൻ' ജനിക്കുന്നതിനു അഞ്ചു വർഷംമുമ്പ്‌ റോമ്മാ ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും പേപ്പസിയ്ക്ക് ഭീഷണികൾ നേരിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1870-ൽ ഒന്നാം സൂനഹദോസ് കൂടുകയും മാർപ്പാപ്പമാർക്ക് തെറ്റാവരമെന്ന അപ്രമാദിത്യം കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭൗതിക കാര്യങ്ങളിൽ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും അദ്ധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങളിൽ മാർപ്പാപ്പ ആഗോള സഭകളുടെ പരമാധികാരിയായി നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു. രാജ്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് ആത്മീയ നിലകളിൽ അധികാരം ഉറപ്പിക്കാനുളള ഒരു ഉപാധികൂടിയായിരുന്നു അപ്രമാദിത്വം. 1870-ൽ പ്രത്യേകമായ ഒരു ചാക്രിക ലേഖനത്തിൽക്കൂടി മാർപ്പാപ്പമാരുടെ അപ്രമാദിത്വമെന്ന അധികാരം ബലവത്താക്കുകയും ചെയ്തു. 1901-ൽ യുവ അഭിഭാഷകനായ യൂജിൻ പാസെല്ലിയെ നിയമ പരിഷ്ക്കരണത്തിനായി പതിനൊന്നാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു. കാനോൻ നിയമങ്ങൾ പരിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നതിന് അദ്ദേഹം മുൻകൈ എടുത്തു.1917-ൽ പ്രസിദ്ധരായ ഏതാനും നിയമജ്ഞരുടെ സഹായത്തോടെ പസെല്ലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ  കാനോൻ നിയമത്തിൽ ചില പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ വരുത്തി.

1917-ൽ ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനായി ബെനഡിക്റ്റ് പതിനഞ്ചാം മാർപ്പാപ്പ (1914–22) യുജിൻ പസെല്ലിയെ വത്തിക്കാന്റെ അംബാസഡറായി ജർമ്മനിയിലയച്ചു. സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹം ബെനഡിക്റ്റ് പതിനഞ്ചാം മാർപ്പാപ്പായുടെ നിഷ്പക്ഷ നയങ്ങളെ ഇരുമുന്നണികളോടും ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. യുദ്ധത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം മ്യൂനിച്ചിലുള്ള ബവേറിയൻ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. കമ്മ്യുണിസത്തിന്റെ ക്രൂരമായ അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളിൽ അവരുടെ പാർട്ടിയെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും ഭയപ്പെടാനും തുടങ്ങി.

1929-ൽ പസെല്ലി കർദ്ദിനാളായി സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്തു. 1930-ൽ കർദ്ദിനാൾ ഗാസ്പരി (Gasparri) വഹിച്ചിരുന്ന സെക്രട്ടറി ഓഫ് സ്റ്റേറ്റ് സ്ഥാനവും ലഭിച്ചു. 1935-ൽ പതിനൊന്നാം പിയുസ് മാർപ്പാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വത്തിക്കാന്റെ പ്രധാന കാര്യസ്ഥനായി (papal chamberlain) നിയമിച്ചു. പസെല്ലി, മാർപ്പാപ്പയുടെ പ്രതിനിധിയായി വിവിധ രാജ്യങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. 1934ൽ തെക്കേ അമേരിക്കയും, 1936-ൽ വടക്കേ അമേരിക്കയും 1937-ൽ ഫ്രാൻസും സന്ദർശിച്ചു. ജർമ്മൻ ഭാഷാ പരിജ്ഞാനവും ജർമ്മനിയിലുള്ള ജീവിത പരിചയവും മൂലം അദ്ദേഹത്തെ പതിനൊന്നാം പിയുസ് മാർപ്പാപ്പയുടെ പ്രധാന ഉപദേഷ്ടാവായി നിയമിച്ചു. ഹിറ്റ്ലറിന്റെയും നാസികളുടെയും നയങ്ങളെ പഠിക്കുക എന്നതും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ചുമതലയായിരുന്നു. ഹിറ്റ്ലറിൻറെ വർഗ നയങ്ങളെ എതിർത്തിരുന്നു. എങ്കിലും ഹിറ്റ്ലറെയും നാസികളെയും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല.

1939 ഫെബ്രുവരി പത്താംതീയതി പതിനൊന്നാം പിയൂസ് മരിച്ച ശേഷം കർദ്ദിനാൾ യുജിൻ പസെല്ലിയെ കർദ്ദിനാൾ സംഘം മാർപ്പാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. കർദ്ദിനാൾ സംഘത്തിന്റെ മുമ്പാകെ പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് എന്ന നാമവും സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട സമയവുമായിരുന്നു.  യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ച് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാനായി മാർപ്പാപ്പ യൂറോപ്യൻ സർക്കാരുകളുമായി നിരന്തരം ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നെങ്കിലും വിജയം കണ്ടെത്തിയില്ല. നാസി ജർമ്മനിയുടെയും ഫാസിസ്റ്റ് ഇറ്റലിയുടെയും ശത്രുത നേടാൻ മാർപ്പാപ്പ  ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു അവരെ വെറുപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പേപ്പൽ ലേഖനങ്ങൾ അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കിയിരുന്നില്ല. അതുമൂലം അദ്ദേഹത്തിൻറെ എതിരാളികൾ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ കടുത്ത വിമർശനങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ജർമ്മനി പോളണ്ടിനെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ മാർപ്പാപ്പ യാതൊരു എതിർപ്പും കാണിക്കാതെ നിശബ്ദനായിരുന്നതും കടുത്ത വിമർശനങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.

യുദ്ധം വ്യാപിക്കുന്നതു തടയാൻ കഴിയാതെ അദ്ദേഹം തുടർച്ചയായി സമാധാനത്തിന്റെ സന്ദേശവാഹകനായി റേഡിയോ പ്രഭാഷണങ്ങൾ മുഴക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുത്തനായ ഒരു ലോക വ്യവസ്ഥിതിക്കായി ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളെ ബോധവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്വാർത്ഥ തീവ്ര ദേശീയതക്കെതിരെ പോരാടാനായുള്ള സന്ദേശങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. യുദ്ധ മുന്നണിയിലെ ഇരു കക്ഷികളോടും നിഷ്പക്ഷമായ ഒരു സമീപനമായിരുന്നു അനുവർത്തിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ തീവ്രമായ കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് വിരോധം പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കമ്മ്യുണിസത്തോടു വിരോധമായിരുന്നെങ്കിലും നാസികൾ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ ആക്രമിച്ചത് അദ്ദേഹം പിന്താങ്ങിയില്ല. 1940-ൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റിന്റെ പ്രസിഡന്റ് 'ഫ്രാങ്ക്‌ളിൻ റൂസ്‌വെൽറ്റി'ന്റെ പ്രതിനിധി 'മിറോൺ സി റ്റെയിലോറു'മായി (Myron C. Taylor) വത്തിക്കാനിൽ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയിരുന്നു. എങ്കിലും നാസികളുടെ ഭീകരതയെ മാർപ്പാപ്പ എതിർക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. പകരം യുദ്ധത്തിന്റെ തിന്മകളെ മാത്രം ചൂണ്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പ്രസ്താവനയിറക്കി. നാസികൾക്കെതിരെ പ്രസ്താവനകൾ ഇറക്കിയാൽ ഹിറ്റ്ലർ വത്തിക്കാനിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.

1943 ജൂലൈ പത്തൊമ്പതാം തിയതി ആംഗ്ലോ അമേരിക്കൻ ശക്തികൾ റോമ്മിലുള്ള സാൻ ലോറെൻസോയിൽ ബോംബിട്ടപ്പോൾ മാർപ്പാപ്പ അവിടം സന്ദർശിച്ചു. 1943 സെപ്റ്റംബറിൽ ഇറ്റലി, ആംഗ്ലോ അമേരിക്കൻ ശക്തികൾക്ക് കീഴടങ്ങിയപ്പോൾ ജർമ്മൻ പട്ടാളം അവിടം തിരിച്ചു പിടിച്ചു. ഫാസിസത്തിന് എതിരായി പ്രവർത്തിച്ച രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കും യഹൂദർക്കും രഹസ്യമായി പള്ളികളിൽ അഭയം കൊടുത്തതും പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയായിരുന്നു. 1943 ഒക്ടോബർ പതിനാലാം തിയതി ഒരു ശാബത്ത് ദിനത്തിൽ പട്ടാളം യഹൂദ വീടുകൾ വളഞ്ഞു. ആയിരക്കണക്കിന് പേരെ രക്ഷപെടുത്താൻ വത്തിക്കാനു സാധിച്ചെങ്കിലും എണ്ണൂറിൽ കൂടുതൽ യഹൂദരും രാഷ്ട്രീയപോരാളികളും ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നു.

യുദ്ധം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, ജർമ്മനി, ജപ്പാൻ അച്ചുതണ്ടു കക്ഷികൾ ആംഗ്ലോ അമേരിക്കൻ ശക്തികൾക്കുമുമ്പിൽ നിരുപാധികം കീഴടങ്ങണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ മാർപ്പാപ്പ അത് എതിർത്തു. യുദ്ധം നീണ്ടുപോവുമെന്നും കമ്മ്യുണിസം ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുമെന്നും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. സോവിയറ്റ് യുണിയന്റെ കമ്മ്യുണിസം കിഴക്കേ യൂറോപ്പിലും മധ്യ യൂറോപ്പിലും വ്യാപിക്കുമെന്നും ആശങ്കയുണ്ടായി. പ്രസിഡന്റ് റൂസ്‌വെൽറ്റും ജോസഫ് സ്റ്റാലിനും വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിലും ഒത്തുചേർന്നു 'യാൾട്ടാ കോൺഫറൻസിൽ' ഒപ്പുവെച്ച ഉടമ്പടിയിലും സന്തുഷ്ടനായിരുന്നില്ല. മാർപ്പാപ്പ കണക്കുകൂട്ടിയതുപോലെ സംഭവിച്ചു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ സ്വാധീനം കിഴക്കും മധ്യ യൂറോപ്പും മുഴുവനും വ്യാപിച്ചു. ഹംഗറിയിലെയും പോളണ്ടിലെയും കർദ്ദിനാൾമാരെ അവിടത്തെ ഭരണകൂടങ്ങൾ ജയിലിൽ അടച്ചു. 1949-ൽ മാർപ്പാപ്പ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ഏകാധിപത്യത്തിനെതിരെ ചാക്രിക ലേഖനം ഇറക്കിയിരുന്നു. ദൈവമില്ലെന്ന സമൂഹത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ മതത്തിൽനിന്നും പുറത്താക്കാനും കൽപ്പിച്ചു.

1869–70-ൽ നടന്ന ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ സുനഹദോസിലെ അപ്രമാദിത്വ വരമനുസരിച്ച്, യേശുവിന്റെ അമ്മയായ മേരി ഉടലോടെ സ്വർഗത്തിൽ പോയിയെന്ന ചാക്രീക വിളംബരം മാർപാപ്പാ പുറപ്പെടുവിച്ചു. അദ്ദേഹം യാഥാസ്ഥിതികരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ ലിബറൽ ചിന്താഗതിക്കാർ അസ്വസ്ഥരാകുമായിരുന്നു. വിവാഹ ജീവിത രീതികളിലും കുടുംബാസൂത്രണ വിഷയങ്ങളിലും   യാഥാസ്ഥിതികരോടൊപ്പമായിരുന്നു. അതേ സമയം നോമ്പ് നോക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ കുറച്ചതിൽ യാഥാസ്ഥിതികരെ കുപിതരാക്കിയിരുന്നു. കുർബാന കൈകൊള്ളുന്നതിനു മുമ്പ് ഉപവസിക്കണമെന്ന നിയമത്തിനും അയവു വരുത്തി. പ്രാർത്ഥനാ പുസ്തകങ്ങൾ പരിഷ്‌കരിച്ചു. കുർബാന, സായം കാലങ്ങളിലും അർപ്പിക്കാമെന്ന പരിഷ്‌ക്കാരവും വരുത്തി.

1950-ൽ മാർപ്പാപ്പയുടെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ വത്തിക്കാന്റെ ഭരണകാര്യങ്ങൾ  യാഥാസ്ഥിതികരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരുന്നു. യാഥാസ്ഥിതികരുടെ നേതൃനിരയിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടു 'ആൽഫ്രഡോ ഒട്ടവാനി' വത്തിക്കാന്റെ ചുമതലകൾ വഹിക്കുകയും ചെയ്തു. മാർപ്പാപ്പയുടെ ആരോഗ്യം മോശമാവുകയും വേനൽക്കാല വസതിയായ ഇറ്റലിയിലെ കാസ്റ്റിൽ ഗണ്ടോഫോയിൽ വിശ്രമത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ, അവിചാരിതമായി മരണത്തിനു കീഴ്പ്പെടുകയും ചെയ്തു. മരണാചാര ചടങ്ങുകളിൽ സംബന്ധിച്ച ലോക നേതാക്കന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമാധാന ദൗത്യങ്ങളെ അങ്ങേയറ്റം വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ട് പ്രസംഗിച്ചിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് യഹൂദ നേതാക്കന്മാർ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധ കാലങ്ങളിലെ യഹൂദരുടെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻറെ മാനുഷിക സേവനങ്ങളെ പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.

1963-ൽ 'ഡെപ്യുട്ടി' എന്ന പ്രൊഫഷണൽ നാടകം സ്റ്റേജിൽ അരങ്ങേറിയപ്പോൾ മുതലാണ് പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പായുടെ പേരിനു മങ്ങലേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. ജർമ്മൻകാരനായ 'റോൾഫ് ഹോച്ചുത്ത്' ആയിരുന്നു ആ നാടകം അവതരിപ്പിച്ചത്. കത്തോലിക്ക സഭ അതിലെ കഥകൾ അവാസ്തവമെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടും അതിന്റെ മാറ്റൊലി കാട്ടുതീ പോലെ ലോകം മുഴുവൻ പകർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിൽ പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയെ യഹൂദ ജനത ക്രൂരനായ മതഭ്രാന്തനായിട്ടാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് ലഭിച്ച പേരുദോഷം ഇന്നും മാറ്റമില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്നു.

പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസിനെ ഹിറ്റ്ലറിൻറെ മാർപ്പാപ്പയായി അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ബ്രിട്ടനിലെ പ്രസിദ്ധ ജേർണലിസ്റ്റായ ജോൺ കോൺവെൽ 1990-ൽ വിവാദപരമായ ഒരു പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.  നാസിസം വളരുന്ന കാലത്തിൽ അതിനെതിരായി പ്രതികരിക്കാതെ നിശബ്ദത പാലിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് പുസ്തകത്തിലെ ആരോപണം. എന്നാൽ ഈ ആരോപണം ശരിയല്ലെന്ന് കാണിച്ച് മാർക്ക് റിബ്ലിങ് പുതിയ ഒരു പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഹിറ്റ്‌ലറെ അധികാര സ്ഥാനത്തുനിന്ന് നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള പദ്ധതികളിൽ മാർപ്പാപ്പ സഹകരിക്കുകയായിരുന്നവെന്നാണ് പുസ്തകത്തിലെ ഉള്ളടക്കം. അതിനായി മാർപ്പാപ്പ ജർമ്മൻ വിമതർക്കൊപ്പം സഹകരിച്ചതായ തെളിവുകളും പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ്, സഭയുടെ വിശ്വാസം കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു സന്യാസിയെപ്പോലെ ജീവിച്ചിരുന്ന മാർപ്പാപ്പയായിരുന്നു. അങ്ങനെ വിശുദ്ധമായി ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പുരോഹിതൻ യഹൂദരെ ചതിച്ചുവെന്നുള്ള പ്രചാരണം തികച്ചും അവിശ്വസനീയമാണ്. ചിലരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പ ഹിറ്റ്ലറെ അധികാരം നിലനിർത്താനായി സഹായിച്ചിരുന്നുവെന്നും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. തെളിവുകളുടെ അഭാവങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനെതിരായുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രകടവുമാണ്. യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ ശേഷമുള്ള നാസികൾക്കെതിരായ പ്രസ്താവനകൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ കപട മുഖമായിരുന്നുവെന്നു ഒരു വലിയ വിഭാഗം യഹൂദ ജനത വിശ്വസിക്കുന്നു.

അറുപതു ലക്ഷത്തിൽപ്പരം യഹൂദരെയാണ് ഹിറ്റ്ലറിൻറെ നാസിപ്പട കൊന്നൊടുക്കിയത്. പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസിന്റെ ജീവിതവും നാസി കൂട്ടക്കൊലകൾക്കെതിരെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രതികരണങ്ങളും അയ്യായിരത്തില്പ്പരം കത്തുകളുമുൾപ്പടെ പന്ത്രണ്ടു വാള്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തക ശേഖരം വത്തിക്കാൻ ലൈബ്രറിയിലുണ്ട്. മർദ്ദന വിധേയരായ യഹൂദർക്ക് വേണ്ടി അദ്ദേഹം സഹായം അഭ്യർത്ഥിക്കുകയും സഹായം ലഭിച്ചവരുടെ നന്ദി പ്രകടനങ്ങളും വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലായി അദ്ദേഹം നൽകിയ സഹായവും പുസ്തകങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

1939-ൽ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മുതൽ യഹൂദരുടെ രക്ഷക്കായി എല്ലാ വിധ സജ്ജീകരണങ്ങളും വത്തിക്കാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നയതന്ത്രമുള്ള രാജ്യങ്ങളുമായി ബന്ധം ദൃഢപ്പെടുത്തി അവരുമായുള്ള സഹായ സഹകരണങ്ങൾ അതാതു രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നും വത്തിക്കാൻ നേടിയിരുന്നു. യുദ്ധകാലത്തു യഹൂദ ജനതയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നത് വത്തിക്കാന്റെ സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ വഴിയായിരുന്നു. ജാതിയോ മതമോ ദേശമോ നോക്കാതെ  യുദ്ധത്തിൽ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് സഹായമെത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വത്തിക്കാനു നയതന്ത്രമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ അഭയാർത്ഥികളെ എത്തിച്ച് അവരുടെ യാതന നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിനു ആശ്വാസവും നൽകിയിരുന്നു.

നാസി ഭരണത്തിന്റെ ക്രൂരതയെ അപലപിക്കുകയും അവരുടെ കിരാത പ്രവർത്തികളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള പ്രസ്താവനകൾ വത്തിക്കാനിലെ യുദ്ധ കാല റേഡിയോകളിൽ ശ്രവിക്കാൻ സാധിക്കും. നാസികളുടെയും ഹിറ്റ്ലറിന്റെയും പേരെടുത്തുള്ള പ്രസ്താവനകൾ ഇല്ലെങ്കിലും സ്വേച്ഛാധിപത്യമെന്നും വർഗ ധ്രുവവൽക്കരണമെന്നുള്ള പ്രയോഗങ്ങളിൽനിന്നും വത്തിക്കാൻ റേഡിയോ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് നാസികളെയും ഹിറ്റ്ലറെയെന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു.

പന്ത്രണ്ടാം പിയുസിന്റെ മഹത്വമറിയാൻ ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റിന്റെ വാക്കുകളും പ്രസ്താവ്യമാണ്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "നാസികളുടെ അതിക്രൂരതയിൽ മനം മടുത്ത താൻ സ്വാതന്ത്ര്യം തേടി സർവ്വകലാശാലകളെ അഭയം പ്രാപിച്ചു. എന്നാൽ നാസികളുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കും മനുഷ്യ വേട്ടകൾക്കുമെതിരെ പ്രതികരിക്കാൻ അവർ അശക്തരായിരുന്നു. നിശബ്ദരായി നാസികളുടെ ഭീകരതയെ ശരി വെച്ചു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ശബ്ദവുമായി എന്നും പട പൊരുതിയിരുന്ന പത്ര പ്രവർത്തകരുടെയും പത്രാധിപന്മാരുടെയും മാധ്യമങ്ങളുടെയും സഹായം തേടി അവരുടെ മുമ്പിലും എത്തി. എന്നാൽ അവരും പ്രതികരിക്കാതെ നിശബ്ദരായി മാറിനിന്നു. വാസ്തവത്തിൽ സധൈര്യം നാസികൾക്കെതിരെ പ്രതികരിച്ചത് പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയും കത്തോലിക്കാ സഭയുമായിരുന്നു. പിയൂസും സഭയും ശക്തമായ ഭാഷയിൽ യുദ്ധത്തിനെതിരെയും സ്വേച്ഛാധിപത്യ ഭരണത്തിനെതിരെയും പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു."

യഹൂദരുടെ പത്രമായ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിൽ പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് യഹൂദരെ യുദ്ധക്കെടുതിയിൽ നിന്നും സംരക്ഷിച്ച കഥകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. 1945-ൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ചയുടൻ ഇസ്രായേൽ വിദേശ കാര്യമന്ത്രി 'മോഷെ ഫാരത്ത്' വത്തിക്കാനിൽ എത്തി യഹൂദർക്ക് ചെയ്ത ദുരിതാശ്വാസ സേവനങ്ങളെ പ്രകീർത്തിച്ച് മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് നന്ദി പറയുകയുണ്ടായി. യഹൂദരെ അപകടമേഖലകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാനും അവരുടെ കുട്ടികൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകാനും മാർപ്പാപ്പ നൽകിയ സേവനങ്ങൾ അവിസ്മരണീയവും ചരിത്രത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതുമാണ്. എട്ടു ലക്ഷത്തിൽപ്പരം യഹൂദരെ അദ്ദേഹം രക്ഷപ്പെടുത്തിയെന്നാണ് ചരിത്ര പണ്ഡിതർ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

പിഞ്ചാസ് ലാപിഡേ (Pinchas Lapide) എന്ന ഇസ്രായേലി നയതന്ത്രജ്ഞന്റെ വാക്കുകളും ശ്രദ്ധേയമാണ്. 'യഹൂദർക്ക് നന്ദി അർപ്പിക്കാൻ പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയേക്കാളും മഹനീയനായ മറ്റൊരു വ്യക്തി ചരിത്രത്തിലില്ല. പന്ത്രണ്ടാം പിയുസ് എന്ന പേരിൽ ഒരു വനം ഉണ്ടാക്കണമെന്നും ആ വനത്തിൽ മരിച്ചുപോയ യഹൂദരുടെ സ്മാരകമായി 8,60,000 വൃക്ഷങ്ങൾ നടണമെന്നും കത്തോലിക്ക സഭയും പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസും അത്രമാത്രം ജനലക്ഷങ്ങളുടെ ജീവൻ നാസികളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ കാരണമായിരുന്നുവെന്നും' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയെപ്പറ്റിയുള്ള യഹൂദ ലോകത്തിലെ തെറ്റായ ധാരണകൾക്കു മാറ്റങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ശ്രദ്ധാർഹമാണ്‌. ഒരു നല്ല വിഭാഗം യഹൂദ നേതാക്കന്മാർ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് അനുകൂലമായി സംസാരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചരിത്രപരമായ അന്വേഷണങ്ങളും യുദ്ധകാലത്തെ യഹൂദരെ രക്ഷിക്കാനുള്ള മാർപ്പാപ്പയുടെ ശ്രമങ്ങളും അതിനുള്ള തെളിവുകളും യഹൂദ ഗവേഷകർക്ക്‌ ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു. 'അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറിന്റെ മാർപ്പാപ്പാ' എന്ന ചിന്തകൾക്ക് മാറ്റം വരുത്തി അദ്ദേഹത്തെ ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിലെ നീതിമാന്മാരുടെ നിരയിൽ എത്തിക്കണമെന്നുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ ശക്തി പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ ഏതു രാഷ്ട്രങ്ങളെക്കാളും മതങ്ങളെക്കാളും മനുഷ്യ ജീവിതം രക്ഷിച്ചത് കത്തോലിക്കാ സഭയും പോപ്പ് പിയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമനുമായിരുന്നു.

ന്യൂയോർക്കിലുള്ള ഗാരി ക്രൂപ്പ (Gary Krupp) എന്ന സാമൂഹിക പ്രവർത്തകൻ പിയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പായ്ക്കെതിരെയുള്ള വിവാദ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കു മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി 200 പേജുകളുള്ള ഒരു ഗവേഷണ ഗ്രന്ഥം രചിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "മറ്റെല്ലാ യഹൂദരെപ്പോലെ താനും പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയെ മനസ്സുകൊണ്ടു വെറുത്തിരുന്നു. യഹൂദ കൂട്ടക്കൊലകളിൽ അദ്ദേഹം നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നുവെന്നുള്ള ധാരണയിൽ ബാല്യകാലം മുതൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ സങ്കുചിത മനസില്ലാതെയുള്ള അന്വേഷണങ്ങളും ചരിത്ര തെളിവുകളും കൂട്ടക്കൊലകളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടവരിൽനിന്നുള്ള ദൃക്‌സാക്ഷി വിവരങ്ങളും ഡോകുമെന്റുകളും പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അന്നുവരെ പുലർത്തിയിരുന്ന വിശ്വാസങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും തെറ്റായിരുന്നുവെന്നു മനസിലായി."

മത സൗഹാർദ്ദം ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റെന്ന നിലയിൽ ഗാരി ക്രൂപ്പ തയ്യാറാക്കിയ റിപ്പോർട്ടിൽ യുദ്ധകാല വാർത്താ റിപ്പോർട്ടുകളും നേരിൽ കണ്ട കഥകളും യുദ്ധകാല ശേഷം മാർപ്പാപ്പയെ പ്രകീർത്തിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രമുഖരുടെ പ്രഭാഷണങ്ങളും ദൃക്‌സാക്ഷി വിവരങ്ങളും ഇസ്രയേലിന്റെ പ്രധാന മന്ത്രി 'ഗോൾഡാ മേയറി'ന്റെ മാർപ്പാപ്പയെ പ്രകീർത്തിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രസ്താവനകളും ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റിന്റെ വാക്കുകളും പ്രമുഖ യഹൂദ പുരോഹിതരുടെ ഉദ്ധരണികളും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'ഗാരി ക്രൂപ്പ'  പറയുന്നു, 'നാസികളുടെ ക്രൂരതയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നവർക്കും കത്തോലിക്കാ സഭ രക്ഷിച്ചവർക്കും പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് മാർപ്പാപ്പയെപ്പറ്റി നല്ലതു മാത്രമേ പറയാനുള്ളൂ. എന്നാൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ച് നാസികളെ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം ജനിച്ചു വളർന്ന ചരിത്രബോധമില്ലാത്തവർക്ക് മറ്റൊരു അഭിപ്രായവുമാണുള്ളത്.'

പന്ത്രണ്ടാം പിയുസിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഗവേഷണ പരമ്പരകൾ ഒന്നൊന്നായി പുറത്തു വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പീയൂസിന്റെ വിമർശകരായിരുന്ന പലരുടെയും അഭിപ്രായങ്ങൾക്കും മാറ്റങ്ങൾ  സംഭവിച്ചു. 'ഹിറ്റ്ലറിൻറെ മാർപ്പാപ്പ' എന്ന പുസ്തകം എഴുതിയ 'ജോൺ കോൺവെൽ' പന്ത്രണ്ടാം പിയുസിന് അനുകൂലമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഭാവനകൾ നിരത്തിയെന്നും അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷങ്ങളായി യഹൂദ പണ്ഡിതർ യുദ്ധകാല മാർപ്പാപ്പയുടെ യഹൂദർക്ക് നൽകിയ സേവനങ്ങളെ പ്രകീർത്തിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പുസ്‌തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതുമൂലം സത്യത്തിന്റെ ചുരുളുകൾ ഒന്നൊന്നായി അഴിയുന്നതും കാണാം.

Read more

ക്യാന്‍സറുമായി മല്ലടിക്കുന്ന മഹാബലിയോടൊപ്പം ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍

ന്യൂയോര്‍ക്ക്: 2006 മുതല്‍ ഒരു പതിറ്റാണ്ടുകാലം ന്യൂയോര്‍ക്ക്, ന്യൂജേഴ്‌സി എന്നീ സ്റ്റേറ്റുകളില്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന നിരവധി മലയാളി സംഘടനകള്‍ക്കു വേണ്ടി ഓണാഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ച് മഹാബലിയായി വേഷമിട്ടിരുന്ന ജോയി പുളിയനാലിനെ വായനക്കാരില്‍ ചിലരെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ അമേരിക്കന്‍ മലയാളി കമ്യൂണിറ്റി ഓഫ് യോങ്കേഴ്‌സ്, ഇന്ത്യാ കാത്തലിക് അസ്സോസിയേഷന്‍ ഓഫ് അമേരിക്ക, കേരള സമാജം ഓഫ് ന്യൂജേഴ്‌സി, വെസ്റ്റ് ചെസ്റ്റര്‍ മലയാളി അസ്സോസിയേഷന്‍, യോങ്കേഴ്‌സ് മലയാളി അസ്സോസിയേഷന്‍, ബ്രോങ്ക്‌സ് സീറോ മലബാര്‍ കാത്തലിക് ചര്‍ച്ച് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന ആളാണ് ജോയിച്ചേട്ടന്‍. അറിയപ്പെടുന്നവരുടെ ഇടയില്‍ അദ്ദേഹം മഹാബലി എന്ന അപരനാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.

മഹാബലിയായി വേഷമിട്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തെ ഒരിക്കല്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ സാധാരണ മറക്കാറില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടവയറും, കൊമ്പന്‍ മീശയുമെല്ലാം കണ്ടാല്‍ ആദ്യമായി അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നവര്‍ ശരിക്കും ആള്‍ മഹാബലിയുടെ അവതാരം തന്നെ എന്നു തോന്നുമായിരുന്നു. വയറ് കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ അദ്ദേഹത്തിനുപറ്റിയ മഹാബലിയുടെ വേഷവിധാനങ്ങള്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നും പ്രത്യേകം ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുത്ത് അദ്ദേഹം തന്നെ തൈയ്പ്പിച്ചു കൊണ്ടുവന്നവയാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ഓലക്കുടയും. ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ ആയിരുന്നിട്ടുകൂടി സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി സ്വന്തം കൈയ്യില്‍ നിന്നും പണം മുടക്കി വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ടു വന്നതാണെന്നുള്ള സത്യം ഈ ലേഖകന് നന്നായി അറിവുള്ളവയാണ്. അദ്ദേഹം മഹാബലിയായി വേഷമിട്ടു കഴിയുമ്പോള്‍ കൊച്ചുകുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവര്‍ പോലും അദ്ദേഹത്തിനോടൊപ്പം നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ താല്പര്യം കാട്ടിയിരുന്നു.

വാസ്തവത്തില്‍ കൊച്ചുകുട്ടികളുമായി തമാശകള്‍ പറയാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് നല്ല ചാതുര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ ലേഖകനോടൊപ്പം നിരവധി പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെപ്പോലെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയുള്ളവരെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടുമുട്ടുക വളരെ വിഷമമാണ്.

അക്കാരണത്താല്‍ത്തന്നെയാണ് ഇത്തരത്തില്‍ ഒരു വാര്‍ത്ത എഴുതാന്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധതിനായിത്തീര്‍ന്നത്.

അദ്ദേഹത്തെപ്പോലെതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ മോളിയും ഒരു സാധാരണക്കാരിയായിരുന്നു. എങ്കിലും ജോയിച്ചേട്ടന്‍ എവിടെയെല്ലാം പോകാറുണ്ടോ അവിടെയെല്ലാം പോകാറുണ്ടായിരുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ കാലിഫോര്‍ണിയയിലെ ജയിലില്‍ കഴിയുന്ന ഫാഷന്‍ ഡിസൈനര്‍ ആനന്ദ് ജോണ്‍ ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ റൈക്കേഴ്‌സ് ഐലന്റില്‍ ഭീകരന്മാരോടൊപ്പം ജയിലില്‍ കിടന്നിരുന്ന അവസരത്തില്‍ എന്നോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്‍ വരാന്‍ തയ്യാറാണോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ധൈര്യസമേതം അദ്ദേഹം വരാമെന്നു സമ്മതിച്ച് എന്നോടൊപ്പം വന്നകാര്യം ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സ്മരിക്കുന്നു. 2010 മുതല്‍ 2013 വരെ റൈക്കേഴ്‌സ് ഐലന്റിലും മന്‍ഹാട്ടിനിലെ ജയിലുമായി കഴിഞ്ഞുകൂടിയിരുന്ന ആനന്ദ് ജോണിനെ കാണാന്‍ എന്നോടൊപ്പം നിരവധി പേര്‍ വന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന കാര്യം ഞാന്‍ വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ ആനന്ദ് ജോണ്‍ റൈക്കേഴ്‌സ് ഐലന്റിലെ ജയിലില്‍ കിടന്നിരുന്ന അവസരത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പല മലയാളികള്‍ക്കും പുച്ഛമായിരുന്നു. റൈക്കേഴ്‌സ് ഐലന്റില്‍ നിന്നും ആനന്ദ് ജോണ്‍ വെളിച്ചം കാണുകയില്ല എന്ന് മലയാളികള്‍ കൊട്ടിഘോഷിച്ചിരുന്ന ആ കാലത്ത് എന്നോടൊപ്പം ഭീകരന്മാരെ പാര്‍പ്പിച്ചിരുന്ന ആ ജയിലില്‍ വന്നിട്ടുള്ള ചുരുക്കം ചില മലയാളികളിലൊരാളാണ് ജോയി പുളിയനാല്‍. റൈക്കേഴ്‌സ് ഐലന്റിലെ ജയില്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്കറിയാം എത്രമാത്രം കഷ്ടതകള്‍ സഹിച്ചശേഷമാണ് ജയില്‍പുള്ളികളെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ സാധിക്കുക എന്നുള്ളത്. വാസ്തവത്തില്‍ ജയില്‍പുള്ളികളെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യത്തിന് അവകാശികളാണ് എന്ന് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് സത്യം തന്നെയാണെന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു പോകുന്നു. അക്കാരണത്താല്‍ത്തന്നെ ജോയിച്ചേട്ടനും സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യത്തിന് അവകാശിയാണെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാന്‍ കഴിയും.

ആനന്ദ് ജോണിനെ കോടതിയില്‍ ഹാജരാക്കിയിരുന്നപ്പോള്‍ എന്നോടൊപ്പം വരാറുണ്ടായിരുന്ന അപൂര്‍വ്വം ചില വ്യക്തികളാണ് ജോയിച്ചേട്ടനും ഭാര്യ മോളിയും. എത്ര ദിവസങ്ങള്‍ എത്രമാത്രം കഷ്ടതകള്‍ സഹിച്ചാണ് അവര്‍ എന്നോടൊപ്പം കോടതിയില്‍ വന്നിരുന്നതെന്നും ഞാനിപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ സാധാരണക്കാര്‍ക്കു മാത്രമേ അത്തരത്തിലുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ സഹിച്ച് കോടതിയിലും, ജയിലിലുമെല്ലാം പോകാനുള്ള സഹിഷ്ണുതയുള്ളു എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല.

ആനന്ദ് ജോണിന്റെ ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ കേസ് തീര്‍ന്നപ്പോഴാണ് ഹഡ്‌സണ്‍ റിവറില്‍ ബോട്ട് ആക്‌സിഡന്റില്‍പ്പെട്ട മലയാളി യുവാവിന്റെ പ്രശ്‌നം പൊന്തി വന്നത്. തുടക്കത്തില്‍ ആ മലയാളി യുവാവിനെ രക്ഷിക്കാന്‍ ആരും മുമ്പോട്ടു വരാതിരുന്ന അവസരത്തില്‍ എന്നോടൊപ്പം പല തവണ റോക്‌ലാന്റില്‍ പോകാന്‍ സന്നദ്ധത കാണിച്ച ജോയിച്ചേട്ടന്‍ സാധാരണക്കാരനെങ്കിലും വലിയൊരു മനുഷ്യന്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം.

അങ്ങിനെ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ശ്രീരാജ് ചന്ദ്രന്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ ഒരു സ്പാനിഷ്കാരന്‍ കാറിടിച്ചുകൊലപ്പെടുത്തിയതും ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ അമ്മയ്ക്കു നീതി ലഭിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഈ ലേഖകനോടൊപ്പം ശ്രീരാജ് ചന്ദ്രന്റെ ചിത്രമുള്ള ടീഷര്‍ട്ടുമണിഞ്ഞ് വെസ്റ്റ് ചെസ്റ്റര്‍ കൗണ്ടികോര്‍ട്ടില്‍ ധൈര്യസമേതം പോകാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ച വ്യക്തിയാണ് ജോയിച്ചേട്ടന്‍. ടീഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച് ചെന്നാല്‍ കോടതിയില്‍ കയറ്റുകയില്ലെന്ന് പല മലയാളി വക്കീലന്മാര്‍ വരെ ഉപദേശം നല്‍കിയ കാര്യം ഞാനിവിടെ ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു. പക്ഷേ ആരും തടഞ്ഞതുമില്ല. അമേരിക്കന്‍ ടി.വി. ചാനല്‍ വരെ അന്ന് ടീഷര്‍ട്ടും ധരിച്ചു ചെന്നവരെ ഇന്റര്‍വ്യൂ ചെയ്യുകയുണ്ടായി. ഒരൊറ്റ മലയാളം ചാനലുകാരും അതുപോലുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ ഇടാന്‍ മുമ്പോട്ടു വന്നതുമില്ല.

ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ ന്യൂജേഴ്‌സിയില്‍ ചാറ്റിങ്ങിലൂടെ ജയിലിലായ ചെറുപ്പക്കാരനെ വിമുക്തമാക്കാന്‍, ആ ചെറുപ്പക്കാരനു വേണ്ടി കോടതിയില്‍ ഹാജരാകാന്‍ ജോയിച്ചേട്ടനും മോളിയും നിരവധി തവണ, കഷ്ടതകള്‍ സഹിച്ച് എന്നോടൊപ്പം വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ള സത്യം ഞാന്‍ തുറന്നുപറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അത് ദൈവനീതിക്കു ചേര്‍ന്നല്ല എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

നാട്ടില്‍ നിന്നും വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുമ്പ് വന്ന അദ്ദേഹം അധികം വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ ആയിരുന്നു. അക്കാരണത്താല്‍ത്തന്നെ കുറഞ്ഞ ശമ്പളത്തില്‍ ഒരു കമ്പിനിയില്‍ മെഷീന്‍ ഓപ്പറേറ്റര്‍ ആയി കയറിപ്പറ്റി. തന്റെ തുച്ഛമായ വരുമാനം കൊണ്ട് കുടുംബം സംരക്ഷിച്ചുവന്നിരുന്നു. ഇതിനിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്പിനിയില്‍ ലേ ഓഫ് ഉണ്ടായി ജോലിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ആ സമയത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന് ക്യാന്‍സര്‍ ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കുന്നത്.

2 വര്‍ഷം മുന്‍പായിരുന്നു ക്യാന്‍സര്‍ രോഗം കണ്ടുപിടിച്ചത്. അതിന് കീമോതെറാപ്പിയും നല്‍കിയിരുന്നു. ഒരുമാസം മുന്‍പ് വീണ്ടും ഒരു സര്‍ജറി കൂടി നടത്തേണ്ടതായി വന്നു. രണ്ട് ആഴ്ചയോളം ഹോസ്പിറ്റലില്‍ കിടന്നശേഷം ഇപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തെ യോങ്കേഴ്‌സിലുള്ള സാന്‍ സൂസിറീഹാബ് സെന്ററിലേക്ക് മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. സര്‍ജറി നാക്കിലായതിനാല്‍ സംസാരിക്കാനോ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ സാധിക്കുകയില്ല എങ്കിലും കൈകാലുകള്‍ക്കും മറ്റ് അവയവങ്ങള്‍ക്കും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

തന്നെക്കാണാന്‍ സംഘടനക്കാരോ, പള്ളിക്കാരോ, താന്‍ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനാ ഗ്രൂപ്പുകാരോ വരാറില്ല എന്നദ്ദേഹം ആംഗ്യം കാണിക്കുകയുണ്ടായി- ചുരുക്കം ചിലരൊഴികെ. സീറോ മലബാര്‍ ചര്‍ച്ചില്‍ എല്ലാ ശനിയാഴ്ചയും, ഞായറാഴ്ചയും സ്ഥിരമായി പൊയ്‌ക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണദ്ദേഹം. ഇന്ത്യന്‍ അമേരിക്കന്‍ മലയാളി കമ്മ്യൂണിറ്റി ഓഫ് യോങ്കേഴ്‌സിന്റെ തുടക്കം മുതല്‍ എല്ലാ പരിപാടികളിലും സജീവമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. കൂടാതെ ഫൊക്കാനോ, കാത്തലിക് അസ്സോസിയേഷന്‍, തുടങ്ങിയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും.

വാസ്തവത്തില്‍ സംഘനക്കാര്‍ക്കും, പ്രാര്‍ത്ഥനാഗ്രൂപ്പുകാര്‍ക്കും, പള്ളിക്കാര്‍ക്കുമെല്ലാം ഇത്തരത്തിലുള്ളവരെ സന്ദര്‍ശിക്കാനും ആശ്വാസവാക്കുകള്‍ പറയാനും ഉള്ള ഒരു കടമയില്ലേ? ആരെങ്കിലും സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ വരുന്നതും, കുശലം പറയുന്നതുമെല്ലാം തനിക്ക് ആശ്വാസദായകമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ആംഗ്യം കൊണ്ട് പറയുകയുണ്ടായി. രോഗികളായിക്കഴിയുമ്പോള്‍ പലര്‍ക്കും ആള്‍ക്കാര്‍ വരുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല. എന്നാല്‍ ജോയിച്ചേട്ടന്‍ ആള്‍ക്കാരെ കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഒന്നും മറയ്ക്കാനില്ല. ആള്‍ക്കാര്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ വരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഒരു ചെറിയ വാര്‍ത്ത എഴുതി ഇടുന്നതില്‍ വിരോധമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അതില്‍ വളരെ സന്തോഷമേയുള്ളൂ എന്ന് അദ്ദേഹം സമ്മതം മൂളി.

വാസ്തവത്തില്‍ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയനായി കിടക്കുന്നയാള്‍ക്ക് വിഷമമുണ്ടായെങ്കിലോ എന്നു കരുതിയാവാം പലരും അറിഞ്ഞിട്ടും പോകാതിരിക്കുന്നത് എന്നനുമാനിക്കാം. ഇത്തക്കാരെ സംഘടനകള്‍ സഹായിക്കേണ്ടതല്ലേ? ഇന്നും വാടകവീട്ടിലാണദ്ദേഹം കിടക്കുന്നത്.

യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ രോഗികളെ സന്ദര്‍ശിച്ചാല്‍, ആശ്വസിപ്പിച്ചാല്‍ അത് സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യത്തിലേക്കുള്ള എളുപ്പവഴികൂടിയാണ്. സാധിക്കുന്നവര്‍ അദ്ദേഹത്തെ പോയി കാണുക. ആശ്വാസവാക്കുകള്‍ പറയുക.

അഡ്രസ്സ്: പാര്‍ക്ക് അവന്യൂ, യോങ്കേഴ്‌സ്, ന്യൂയോര്‍ക്ക്, റൂം നമ്പര്‍ 109-സാന്‍സൂസി റീ ഹാബ് സെന്റര്‍

Read more

മോദി സര്‍ക്കാര്‍ ദിനങ്ങള്‍ എണ്ണപ്പെട്ടു

വാഗ്ദാനപ്പെരുമയുമായി ഭൂരിപക്ഷം സീറ്റുകള്‍ നേടി അധികാരത്തിലേറിയ ബിജെപിയുടെയും പ്രധാനമന്ത്രി മോഡിയുടെയും ദിനങ്ങള്‍ എണ്ണപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.

1. വിദേശനിക്ഷേപം : അനധികൃത വിദേശനിക്ഷേപം മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു ഓരോ ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്റെയും ബാങ്കില്‍ 15 ലക്ഷം വീതം നിക്ഷേപിക്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു ജനങ്ങളെ ഹാലിളക്കി അധികാരത്തില്‍ കയറിയിട്ട് ഇതു പാലിച്ചില്ല എന്നു മാത്രമല്ല മറിച്ച് ഓരോ ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്റെയും അവകാശപ്പെട്ട ഇന്ത്യന്‍ ബാങ്കുകളെ കൊള്ളയടിച്ച് സ്വന്തം ബന്ധക്കാരും കൂട്ടുകാരും നാടുവിട്ടപ്പോള്‍ ഏകദേശം ഓരോ പൗരനും 20 ലക്ഷം രൂപ വീതം ബാങ്കിലടക്കാമായിരുന്ന തുക ലക്ഷക്കണക്കിനു കോടി എഴുതിത്തള്ളിയ പ്രധാനമന്ത്രി രാജ്യദ്രോഹിയാണ്. ഇന്ത്യന്‍ ജനതയോടുള്ള പരസ്യമായ വെല്ലുവിളിയാണ് മോദി നടത്തിയത്.

2. 135 കോടി ജനങ്ങള്‍ 65% പേരും 35 വയസ്സിനു താഴെയുള്ള അഭ്യസ്ഥവിദ്യരായ യുവജനങ്ങളെയാണ് ഓരോ വര്‍ഷവും ഓരോ കോടി വീതം പുതിയ തൊഴില്‍ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു വോട്ടു നേടി അധികാരത്തിലെത്തിയത്. ആകെ 6 ലക്ഷം പേര്‍ക്കാണ് പുതുതായി തൊഴില്‍ ലഭിച്ചത്. ലോകത്തിന്റെ തന്ന തൊഴില്‍ കേന്ദ്രം ഇന്ത്യയാക്കി മാറ്റുമെന്ന കാഹളനാദം മുഴക്കി അധികാരം പിടിച്ച പോദി യുവജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നു.

3. കാര്‍ഷികമേഖല തരിപ്പണമാക്കി രാജ്യത്തിന്റെ നട്ടെല്ലായ കര്‍ഷകമേഖലയെ ഉയര്‍ത്തും, കര്‍ഷകരുടെ വരുമാനം ഇരട്ടിയാക്കും, കാര്‍ഷിക കടങ്ങള്‍ എഴുതിത്തള്ളും, സബ്‌സിഡികള്‍ ഇരട്ടിയാക്കും, ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളുടെ താങ്ങുവില ഇരട്ടിയാക്കുമെന്നും മറ്റുമുള്ള മോഹനവാഗ്ദാനങ്ങള്‍ ചെയ്തു അധികാരത്തില്‍ കയറിയ മോദി കര്‍ഷകരെ അതിക്രൂരമായി ചതിച്ചുകളഞ്ഞു. ഒരു വാഗ്ദാനം പോലും നിറവേറിയില്ല. മറിച്ചു വിദേശത്തു നിന്നും ധാന്യങ്ങളും പാലും ഇറക്കുമതി ചെയ്തു കര്‍ഷകര്‍ കൂട്ടത്തോടെ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു തുടങ്ങി. 2016-ല്‍ മാത്രം 1 ലക്ഷത്തിലധികം കര്‍ഷകര്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. കൂനിന്മേല്‍ കുരു എന്ന പോലെ ഉലാീിശശേമെശേീിഉം അതിനു പിന്നാലെ ഏടഠയും ഏര്‍പ്പെടുത്തി ബാക്കി വരുന്ന കര്‍ഷകരെയും കുത്തുപാളയെടുപ്പിച്ചു. മുടക്കുമുതലിന്റെ പകുതി കിട്ടാതെ കര്‍ഷകര്‍ വലയുകയാണ്. ഇക്കൂട്ടര്‍ ഉണര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു. മോദിയുടെ പതനം കാണാതെ ഇവര്‍ക്ക് വിശ്രമമില്ല.

4. കുത്തക മുതലാളിമാരുടെ ദല്ലാളായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന പ്രധാനമന്ത്രി അംബാനിയുടെ ബ്രാന്റ് അംബാസിഡറായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയാണ്. കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുടെ ഇംഗിതത്തിന് ഒത്ത് പൊതുമേഖലയെ നശിപ്പിച്ചു തൂത്തെറിയുന്ന കാഴ്ച ഇന്ത്യയിലെ ഓരോ പൗരനും നിസ്സംഗതയോടെ വീക്ഷിക്കുകയാണ്.

ജനാധിപത്യത്തിന് അപമാനമായി മോദി സ്വേഛാദിപതിയെപ്പോലെ പെരുമാറുകയാണ്. നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെപ്പോലും അട്ടിമറിച്ചിരിക്കുകയാണ് ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്കും സ്ത്രീകള്‍ക്കും പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു പോലും ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന കാഴ്ച ഇന്ത്യയൊട്ടാകെ നിലനില്‍ക്കുന്നു.

5. നിയമവാഴ്ച രാജ്യത്ത് ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. മതത്തിന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും പേരില്‍ മനുഷ്യക്കുരുതി നടക്കുന്നു. കാര്‍സേനക് ഗുണ്ടകള്‍, ഗര്‍വാപ്പസി സേനകള്‍, സ്വയം സേവക ഗുണ്ടകള്‍, കാവിവസ്ത്ര കോമരങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യമൂല്യങ്ങളെ കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന കാഴ്ച ഇന്ത്യന്‍ ജനതയെ പരിഭ്രാന്തിയിലാക്കിയിരിക്കുകയാണ്.

6. ആരോഗ്യപരിപാലനം അമ്പേ താറുമാറായി ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളില്‍ ഇന്ത്യ 162-ാം സ്ഥാനത്തിനായി നാണിച്ചു തഴതാഴ്ത്തി നില്ക്കുന്നു. ശുദ്ധജലം, കുടിവെള്ളം ലഭിക്കാതെ ജനം വലയുമ്പോള്‍ സ്വച്ച് ഭാരത്, ക്ലീന്‍ ഗംഗാ എന്ന പേരില്‍ ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ അഴിമതി നടത്തി ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിലക്കയറ്റം നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ അമിതമായ വിലവര്‍ദ്ധന പൊതുജനം മരിച്ച വീഴുന്നു. കോര്‍പ്പറേറ്റുകള്‍ കീശ വീര്‍പ്പിക്കുന്നു.

7. പ്രധാനമന്ത്രി കോടികള്‍ മുടക്കി വിദേശത്തു സഞ്ചരിച്ച് സ്വയം പുകഴ്ത്തി നടക്കുന്നു. പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനോ, പാര്‍ലമെന്റില്‍ ജനപ്രതിനിധികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യാനോ, മാധ്യമങ്ങളോടു സംസാരിക്കാനോ കൂട്ടാക്കാതെ ഏകാതിപതിയായി നടക്കണം എവിടെയെങ്കിലും ഉഫതിരഞ്ഞെടുപ്പു നടന്നാല്‍ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഗീര്‍വാണങ്ങള്‍ അടിക്കാന്‍ സമയം ചിലവഴിക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്ത മോദിയുടെ കിരാത ഭരണം അവസാനിക്കാറായി. ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളില്‍ നിന്നു മോദിയെ പറിച്ചു നീക്കാന്‍ ജനം തയ്യാറെടുപ്പു തുടങ്ങി ഇതിന്റെ മാറ്റൊലി മുഴങ്ങി തുടങ്ങി. ജനാധിപത്യവും മതേതരത്വവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുവാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് വിശാല മുന്നണി ഒരുങ്ങിത്തുടങ്ങി.

‘JAI HIND’

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

തോക്കുകള്‍ കഥ പറയാതെ ഇരിക്കാന്‍ നമുക്ക് ഒന്നിക്കാം

ടെക്‌സാസിലെ സാന്റഫെ ഹൈസ്കൂളില്‍ നടന്ന വെടിവെയ്പ് അമേരിക്കന്‍ ജനതയെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി. അമ്പരപ്പും കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതയും ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി രക്ഷിതാക്കളെ ഭയവിഹ്വലരാക്കി. സ്കൂളുകളില്‍ പോലും തോക്കുകള്‍ കഥ പറയുന്ന രീതിയിലേക്ക് എത്തുന്നുയെന്നതാണ് അമേരിക്കന്‍ ജനത പറയുന്നത്. ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഫ്‌ളോറിഡയിലെ സ്കൂളില്‍ നടന്ന വെടിവെയ്പ് തീര്‍ത്ത ആ ഘാതത്തില്‍ നിന്ന് അമേരിക്കന്‍ ജനത വിട്ടുമാറുന്നതിന് മുന്‍പ് തന്നെ സാന്റഫെ ഹൈസ്കൂളില്‍ നടന്ന വെടിവെയ്പ് അമേരിക്കന്‍ ജനതയെ ഭയപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല ഞെട്ടിപ്പിക്കുക കൂടി ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ന്യൂജേഴ്‌സി -ഫിലാഡല്‍ഫിയ ഭാഗത്തുള്ള സ്കൂളില്‍ വെടിവെയ്പ് നടത്തിയപ്പോള്‍ മുതല്‍ സ്കൂളുകളിലെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനുമേല്‍ ഉള്ള ആശങ്ക രക്ഷിതാക്കളുടെ ഇടയില്‍ സജീവമായ ചര്‍ച്ചാ വിഷയമായിരുന്നു. ഫ്‌ളോറിഡയില്‍ അതിന് ആക്കം കൂട്ടിയപ്പോള്‍ സാന്റഫെയില്‍ അത് കൂടുതല്‍ ചിന്തിക്കാന്‍ കാരണമായി.

ഇന്ന് അമേരിക്കയിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ഇടയിലും രക്ഷിതാക്കളുടെ ഇടയിലും ഈ ചിന്ത ശക്തമായിക്കഴിഞ്ഞു. സ് കൂളുകളില്‍ മാത്രമല്ല തോക്കുകള്‍ കൂട്ടക്കുരുതികള്‍ നടത്തിയത് മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലുമുണ്ട്. ഒരു ഗവേഷണ വിദ്യാര്‍ത്ഥി കാലിഫോര്‍ണിയായിലെ ഒരു മാളില്‍ തോക്കിനിരയാക്കിയത് ഏകദേശം ഡസ്സനേളം ആളുകളെ ആയിരുന്നു. ഒരു കോണ്‍ഗ്രസ്സ് അംഗത്തെയുള്‍പ്പെടെ നിരവധിപ്പേരെ വെടിവെച്ചത് അമേരിക്കയില്‍ ഏറെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്. മരണത്തില്‍ നിന്ന് തലനാരിഴക്ക് രക്ഷപ്പെട്ട അവര്‍ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാന്‍ എടുത്തത് ഏറെ നാളുകളിലെ വിദഗ്ദ്ധ ചികിത്സയില്‍ കൂടിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ നിരവധി സംഭവങ്ങള്‍ നിരത്താം സ്കൂളുകളുടെ പുറത്തു നടന്നവയില്‍ എങ്കില്‍ പകയും വൈരാഗ്യവും തീര്‍ത്തത് അതിലൊക്കെ എത്രയോ ആണ്. അബദ്ധത്തില്‍ തോക്കില്‍ നിന്ന് വെടിയുതിര്‍ത്തത് തുടങ്ങി തോക്കു കൊണ്ട് കളിച്ച് സഹോദരങ്ങളെയോ സുഹൃത്തുക്കളെയോ ഇല്ലാതാക്കിയ കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ കഥയും നിരവധിയാണ്. ഇതുകൂടാതെയാണ് മോഷണത്തിനിടയിലും ഭവനഭേദന ത്തിനിടയിലും വെടിയുതിര്‍ക്കുന്നവരുടെ കഥ. അതില്‍ എത്ര പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നതിന്റെ കണക്കെടുത്താല്‍ ഒരു യുദ്ധത്തില്‍ മരിച്ചവരേക്കാള്‍ കൂടുതലുണ്ടാകാം. ഓരോ ദിവസവും അതിന്റെ എണ്ണം കൂടി വരുന്നുയെന്നതാണ് സത്യം.

അമേരിക്കയില്‍ 36 പേരെങ്കിലും ഒരു ദിവസം തോ ക്കിനിരയാകുന്നുണ്ട് എന്നാണ് കണക്ക്. 99 മുതല്‍ 2013 വരെ യുള്ള കണക്കില്‍ 464033 പേരോളം ആളുകള്‍ക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. തോക്കില്‍ നിന്ന് ഉതിര്‍ക്കുന്ന വെടിയുണ്ടകള്‍കൊണ്ട് അമേരിക്കയില്‍ 2018 വരെ പതിനെട്ട് സ്കൂളുകളില്‍ വെടിവെയ്പ് നടത്തിയിട്ടുണ്ട് അക്രമ കാരികള്‍. സ്വയരക്ഷയ്ക്കും മറ്റുമായി വെടിവെച്ചതുമായ കേസ്സുകളുടെ കണക്കെടുത്താല്‍ ഇതുവരെയും മൂന്ന് മില്യനോളമുണ്ടെന്നാണ്.

നൂറില്‍ എണ്‍പത്തിയെട്ടു പേര്‍ക്ക് അമേരിക്കയില്‍ തോക്ക് കൈവശമുണ്ടെന്നാണ് ശരാശരി കണക്ക്. ഇത് നിയമപരമായി കൈവശം വെയ്ക്കാനുള്ള കണക്കാണ്. ഇതില്‍ കൂടുതലായിരിക്കും അനധികൃതമായി സൂക്ഷിക്കുന്നവരുടെ കണക്ക്. മുപ്പത്തിയഞ്ച് ശതമാനം പുരുഷന്മാര്‍ക്കും പന്ത്രണ്ട് ശതമാനത്തോളം സ്ത്രീകള്‍ക്കും അമേ രിക്കയില്‍ തോക്ക് ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ലൈസന്‍സ് ഉണ്ട്. ഭരണ ഘടനയുടെ രണ്ടാം ഭേദഗതിയില്‍ സ്വയ രക്ഷക്കായി പൗരന് തോക്ക് കൈവശം വെക്കാവുന്നതാണെങ്കില്‍ അത് പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് തോക്കു മുതലാളിമാര്‍. അതുകൊണ്ടു തന്നെ തോക്കുകള്‍ അമേരിക്കന്‍ ജനതയുടെ ഭാ ഗമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണി പ്പോള്‍ അല്ല ആയിക്കഴിഞ്ഞു.

തോക്കില്ലാത്ത അമേരിക്കക്കാര്‍ എന്ന് പറയാത്ത രീതിയിലേക്ക് ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ എത്തിച്ചേരുമെന്നതാണ് ഈ കണക്കുകളില്‍ കൂടി വ്യക്തമാക്കുന്നത്. തോക്ക് വാങ്ങുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്ക് ഇളവ് വരുത്തുകയും ചെയ്തതോടുകൂടി തോക്കുകള്‍ യഥേഷ്ടം അമേരി ക്കയില്‍ വാങ്ങാമെന്ന സ്ഥിതിയാണ് ഇപ്പോള്‍. അക്രമണം നടത്തുന്നവരാണെങ്കില്‍ തോക്കുകള്‍ കരസ്ഥമാക്കുന്ന കടകള്‍ അതിക്രമിച്ചുകൊണ്ട് മോഷണത്തില്‍ കൂടിയാണ്.

പൊതു നിരത്തുകളില്‍ നടന്നിരുന്ന വെടിവെയ്പ് നൈറ്റ് ക്ലബ്ബുകളിലും മാളുകളിലും മറ്റുമായി പടര്‍ന്നു പിടിച്ചപ്പോള്‍ അമേരിക്കയുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തെപ്പറ്റി പലരും ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കള്ളന്മാര്‍ തോക്കുചൂണ്ടി പിടിച്ചുപറി നടത്താന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ അവരെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിക്കുന്നതാണ് പൊതു നിരത്തിലെ വെടിവെയ്പിന്റെ ഒരു കാരണമെങ്കില്‍ പകപോക്കലും വഴക്കും അടിപിടിയുമാണ് മറ്റൊരു കാരണം. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും അടിക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ തോക്കെടുത്ത് എതിരാളിയെ തകര്‍ക്കുന്നതാണ് അമേരിക്കന്‍ തെരുവില്‍ കൂടിയുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില്‍ കാണുന്നത്. പിടിച്ചു പറി മുതലായവയില്‍ കൂടി ജീവന്‍ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് നിരപരാധികള്‍ക്കാണ്. ഇവരെ നേരിടാനെത്തുന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും ജീവഹാനി സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിലാണ് അമേരിക്കയില്‍ തോക്കുകള്‍ ജനങ്ങളുടെ ജീവനെടുക്കുന്നത്. ഇതില്‍ ഇരയാകുന്നവര്‍ പലപ്പോഴും നിരപരാധികളാണ്. ഇപ്പോള്‍ അത് സ്കൂളുകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് കുട്ടികളു ടെ കൂടി ജീവനെടുക്കാന്‍ തുട ങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശക്തമായ തോ ക്കു നിയന്ത്രണം വേണമെന്ന ആവശ്യത്തിന് ഇപ്പോള്‍ ശക്തി വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തേണ്ടത് ഫെഡറല്‍ സ്റ്റേറ്റ് ഗവണ്‍മെന്റുകളാണ്. എന്നാല്‍ അവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് അങ്ങനെയൊരു ശക്തമായ നീക്കമുണ്ടോയെന്നാണ് ജനത്തിന്റെ സംശയം. ഓരോ പ്രസിഡന്റ് അധികാരത്തിലേറുന്നതിനു മുന്‍പും തോക്കു നി യന്ത്രണത്തെക്കുറിച്ച് വാചാലരാകാറുണ്ട്. അധികാരത്തില്‍ കയ റിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് അവര്‍ അത്രക്ക് ഒന്നും തന്നെ പറയാറില്ല.

ഒബാമയുടെ ഭരണകാലത്ത് തോക്കു നിയന്ത്രണം വരുമെന്ന് എല്ലാവരും കരുതിയതാണ്. രണ്ടാം ഭരണഘടന ഭേദഗതിക്ക് മാറ്റം വരുത്തിക്കൊണ്ട് ഇതിന് നിയന്ത്രണം വരുത്തുന്നതിന് അദ്ദേഹം ശ്രമങ്ങള്‍ ന ടത്തിയെങ്കിലും അത് പൂര്‍ണ്ണതയിലെത്തിയില്ല. പാര്‍ട്ടിക്കകത്തു പോലും എതിര്‍പ്പ് കണ്ടതോടെ കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ തിരിച്ചടി ഉണ്ടാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഭയന്നതുകൊണ്ടാണ് ആ ശ്രമത്തില്‍ നിന്ന് അദ്ദേഹം പിന്‍വാങ്ങിയ തെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

പ്രസിഡന്റ് ട്രംപും ശക്തമായ നിയന്ത്രണം കൊണ്ടു വരുമെന്ന് അധികാരത്തില്‍ കയറും മുന്‍പ് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ അടുത്ത സമയത്ത് ഡാളസ്സില്‍ നടന്ന എന്‍.ആര്‍.എ. കണ്‍വെന്‍ഷനില്‍ പ്രസിഡന്റ് ട്രംപ് പങ്കെടുത്തതോടെ അതിലും പ്രതീക്ഷ ഇല്ലാതായി. ഫ് ളോറിഡയിലെ സ്കൂളില്‍ നടന്ന വെടിവെയ്പിനുശേഷം നടന്ന കണ്‍വെന്‍ഷനായതിനാല്‍ ഡാളസ്സിലെ എന്‍.ആര്‍.എ. കണ്‍വെന്‍ഷന് ശക്തമായ പ്രതിഷേധവുമായി സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങള്‍ രംഗത്തു വരികയുണ്ടായി. എന്നാല്‍ അതിന് രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണയില്ലാത്തതിനാല്‍ യാതൊരു ചലനവുമുണ്ടാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലായെന്നതാണ് ഒരു സത്യം. തോക്കുകള്‍ക്ക് നിയന്ത്രണമേര്‍പ്പെടുത്തണമെന്ന അമേരിക്കയിലെ ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണ ഒരിക്കലും കിട്ടിയിട്ടില്ല. മറ്റ് മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങള്‍ക്ക് എതിരെ വാതോരാതെ സംസാരി ക്കുന്ന അമേരിക്കയിലെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങള്‍ ഈ വിഷയം വരുമ്പോള്‍ മൗനം പാലിക്കുകയാണ് പതിവ്. ആ വിഷയത്തെപ്പറ്റി അഭിപ്രായം പറയാന്‍ പോലും ഭയമാണ് ജനപ്രതിനിധികളുള്‍പ്പെടെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കന്മാര്‍ക്ക്. ചോറ് ഇവിടാണെങ്കിലും കൂറ് അവിടെ യെന്നതാണ് ഒരു കാരണമെന്നതാണ് പരക്കെയുള്ള ജനസംസാരം. ഇന്ത്യയിലെ കുത്തക മുതലാളിമാരെ പിണക്കാതെ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്ന അവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയ ജനപ്രതിനിധികളെ പ്പോലെയാണ് തോക്കു മുതലാ ളിമാരെ പിണക്കാറില്ല ഇവിടെയുള്ളവരുമെന്നതാണ് അതിന്റെ ര്തന ചുരുക്കം.

രാഷ്ട്രീയ പിന്‍ബലമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഈ ആവശ്യം അംഗീകരിക്കപ്പെടാന്‍ സാദ്ധ്യത വളരെ കുറവായിരിക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ ഒറ്റക്കെട്ടായി രംഗത്തു വരണം. സ്കൂളുകളിലായാലും പുറത്ത് മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളിലായാലും വെടിവെയ്പ് നടത്തിക്കഴിയുമ്പോള്‍ അധികാ രത്തിലിരിക്കുന്നവര്‍ പറയുന്ന ഒരു പല്ലവിയുണ്ട് ശക്തമായ നിയന്ത്രണം വേണമെന്ന്. ജനങ്ങളും അതു തന്നെ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിനും കുമിളകളുടെ ആയുസ്സുമാത്രമെ ഉള്ളു. കാരണം സായിപ്പിനെ കാണുമ്പോള്‍ കവാത്തു മറക്കുന്നതു തന്നെ. എന്നാല്‍ ജനങ്ങളുടെ ഈ ആവശ്യത്തിനുനേരെ അധികാരികള്‍ കണ്ണു തുറക്കണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ അത് എത്രമാത്രം ദുരന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് പറയാന്‍ പറ്റില്ല.

ഇന്നലെ വരെ എങ്ങോ നടന്ന ഒരു സംഭവം ഇന്ന് എന്റെ തൊട്ടരികില്‍ വന്നപ്പോള്‍ അറിയാതെ പകച്ചു പോയി. കാരണം സാന്റഫെ ഹൈസ്കൂള്‍ കേവലം മൈലുകള്‍ക്ക് അപ്പുറം മാത്രമാണെന്നതും അക്രമിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തത് അടുത്ത സിറ്റിയില്‍ നിന്നാണെന്നതാണ്. പലപ്പോഴും നാം കാര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കുന്നത് നമ്മെ അത് ബാധിക്കുമ്പോഴോ അങ്ങനെയൊരു തോന്നലുണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടാകുമ്പോഴോ ആണ്. അതു വരെയും നാം അതിനെ ഗൗരവമായി കാണില്ല. തോക്കുകള്‍ കഥ പറയുന്ന കാലത്തെ മാറ്റിയെടുക്കാം നമുക്ക്. അതിനായി നാം ഒറ്റക്കെട്ടായി പൊരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

വിജയനാണ് താരം

ചെങ്ങന്നൂരിലെ ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം വന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒന്നും സൂക്ഷ്മതയുള്ള രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകര്‍ക്ക് കാണാനില്ല. സജി ചെറിയാന്‍ ജയിക്കുമെന്നും 2016ല്‍ രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍ക്ക് കിട്ടിയതിനെക്കാള്‍ വലിയ ഭൂരിപക്ഷം അദ്ദേഹത്തിന് കിട്ടുമെന്നും അറിയാന്‍ പാഴൂര്‍ പടിപ്പുരവരെ പോകേണ്ടതില്ലായിരുന്നു. ബി.ഡി.ജെ.എസ് മുറുമുറുത്തത് കൊണ്ടോ ശോഭന പുഞ്ചിരിച്ചതുകൊണ്ടോ ഫലഭേദം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഭൂരിപക്ഷം വര്‍ദ്ധിച്ചതിന് പ്രധാനകാരണം പിണറായി വിജയന്റെ ഭരണം തന്നെ ആണ്. പത്രക്കാരെന്ത് പറഞ്ഞാലും പിണറായി കാര്യക്ഷമതയുള്ള, വികസന കാര്യത്തില്‍ ദീര്‍ഘവീക്ഷണവും വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടും ഉള്ള, കേരളം കാത്തിരുന്ന ഭരണാധികാരിയാണ് എന്ന് വിദ്യാഭ്യാസവും വസ്തുനിഷ്ഠ ചിന്താശീലവും ഉള്ള എല്ലാവരും സമ്മതിക്കും. രണ്ടാമത്തെ കാരണം യു.ഡി.എഫ്, എല്‍.ഡി.എഫ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളുടെ വ്യക്തിത്വവും ട്രാക്ക് റെക്കാഡും. ശ്രീധരന്‍പിള്ള പിറകോട്ടു പോയതിന്റെ കാരണം ശ്രീധരന്‍പിള്ളയല്ല എന്നതും സത്യം.

ഈ വിജയം പിണറായിയുടേതാണ് എന്ന പ്രസ്താവന വിശദീകരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ബാദ്ധ്യസ്ഥനാണ്. കാരണം ഉപദേശികള്‍ അകപ്പെടുത്തിയ പത്മവ്യൂഹത്തിലാണ് അദ്ദേഹം പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആ കോട്ടയുടെ പ്രത്യേകത പോരെങ്കില്‍ സകലമാന മാദ്ധ്യമങ്ങളും ആയുധപാണികളായി അതിന് ചുറ്റും നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. നമ്മുടെ മുഖ്യമന്ത്രി ചിരിക്കാന്‍ പഠിക്കണം എന്നും കടക്ക് പുറത്ത് ' എന്നതിന് പകരം, പുറത്ത് കടക്കുക' എന്ന് പറയണം എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളയാളാണ് ഞാന്‍. അതിന് ഒരു മാറ്റവും വരുത്താന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുമില്ല. എന്നാല്‍ പിണറായിയുടെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവും ആജ്ഞാശക്തിയും മലയാളി മാനിക്കുന്നതാണ് എന്ന് പിണറായി വിരുദ്ധര്‍ അറിയണം. ചെങ്ങന്നൂര്‍ നല്‍കുന്ന പാഠമാണ് അത്.

തിരുവിതാംകൂര്‍ ചരിത്രത്തില്‍ നിന്ന് ഉദാഹരണം പറയാം. രാജ്യസ്ഥാപകനായ മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ ഈസ്റ്റിന്ത്യാക്കമ്പനിയുടെ അധികാരം വളരുന്നത് ദൂരെ കണ്ടു. അവരെ എതിര്‍ക്കണമെന്നല്ല പിണക്കരുത് എന്നായിരുന്നു അനന്തരഗാമിയായ ധര്‍മ്മരാജാവിന് നല്‍കിയ ഉപദേശം. അദ്ദേഹം അത് അനുസരിച്ചു. ഇവര്‍ ഇരുവരെയും മഹാന്മാരായിട്ടാണ് നാം പരിഗണിക്കുന്നത്. പിറകെ വന്ന ബാലരാമവര്‍മ്മയുടെ വിവരണം ദുര്‍ബലന്‍' എന്നാണ്. സത്യത്തില്‍ സായിപ്പിനോട് രണ്ട് വര്‍ത്തമാനം പറയുകയും കമ്പനിയുടെ തീരുമാനങ്ങളോട് എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത രാജാവാണ് ഈ ദുര്‍ബല വര്‍മ്മ. എന്നാല്‍ എതിരഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ സ്വന്തം നിലപാടുകളില്‍ ഉറച്ചു നിന്നില്ല. കമ്പനിക്കെതിരെയും നിന്നില്ല. വേലുത്തമ്പിക്കെതിരെയും നിന്നില്ല. ധീരമായ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കാതിരുന്നതല്ല, എടുത്ത തീരുമാനങ്ങളില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കാതിരുന്നതാണ് ബാലരാമവര്‍മ്മയ്ക്ക് ദുര്‍ബല പരിവേഷം നല്‍കിയത്. ഉറപ്പുള്ള ഭരണാധികാരിയാണ് എന്ന ധാരണ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഒട്ടു കഴിഞ്ഞതുമില്ല.

മറ്റൊരുദാഹരണം സി.അച്ചുതമേനോന്‍ ഡയസ്&്വംിഷ;നോണ്‍ നടപ്പാക്കിയതാണ്. (അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം ദുര്‍ബലനായില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചേക്കാം. അതിന് കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടിയാണ്. പാര്‍ട്ടി വിട്ട് പോകാന്‍ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് പാര്‍ട്ടിയോടൊപ്പം ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെ അനുസരിച്ചു.) കുലുങ്ങാത്ത കേളനായാണ് മുഖ്യമന്ത്രി അച്ചുതമേനോനെ ജനം വാഴ്ത്തിയത്.

അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത് അധികാരത്തില്‍ ഇരുന്ന കക്ഷിയെ കേരളം വീണ്ടും അധികാരത്തില്‍ എത്തിച്ചത് കേരളം സെന്‍സറിംഗിനെയും കരുണാകരന് തോന്നിയവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിനെയും അനുകൂലിച്ചിട്ടല്ല. സമയത്ത് വണ്ടി ഓടിയതും സര്‍ക്കാരാഫീസില്‍ ആളുകള്‍ സമയത്ത് എത്തിച്ചേര്‍ന്നതും കണ്ട ജനം ആണ് എഴുപത്തേഴിലെ വിധി നിര്‍ണയിച്ചത്.

പിണറായി കുറെ കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് കോട്ടയത്ത് വച്ച് സഖാക്കളെ ശാസിച്ചത് എത്രപേര്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിയുന്നില്ല. സി.പി.എം യോഗം ഉഷാ ഉതുപ്പിന്റെ ഗാനമേളയല്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ ടിവിയില്‍ കണ്ടതാണ്. അതില്‍ ആജ്ഞാശക്തിയും നര്‍മ്മബോധവും സമ്മേളിച്ചിരുന്നു. എന്നുവച്ച് പിണറായി തിരുത്തുന്നില്ലേ വസ്തുതകള്‍ തെറ്റാണെന്ന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടാല്‍ തിരുത്താനും തയ്യാറാണ് ഈ മനുഷ്യന്‍. നേതൃത്വം പഠിപ്പിക്കുന്ന മാനേജ്‌മെന്റ് ഗുരുക്കന്മാര്‍ കേസ് സ്റ്റഡി ആക്കേണ്ട നേതൃത്വ ശൈലിയാണ് പിണറായിയുടേത്. പിണറായിയുടെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം, ആജ്ഞാശക്തി, പാലം കുലുങ്ങിയാലും താന്‍ കുലുങ്ങുകയില്ല എന്ന മട്ടിലുള്ള ധീരത തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ജനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. പിണറായിക്കൊപ്പം നില്‍ക്കാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസില്‍ ആരും ഇല്ലതാനും.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ടെക്‌നോപാര്‍ക്കില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സമര്‍ത്ഥനായ ഒരു യുവാവ് പറഞ്ഞുതന്നു, ടെക്കികളുടെ ഇടയില്‍ പിണറായിയെക്കുറിച്ച് വലിയ മതിപ്പാണെന്ന്. മാദ്ധ്യമങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നവരെയും മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ ചിലരെയെങ്കിലും വിലയ്‌ക്കെടുത്ത് അസ്തിത്വം ഉറപ്പിക്കുന്നവരെയും അല്ലാതെ മാധ്യമങ്ങളെ കൂസാതെ പലായധ്വം, പലായധ്വം എന്നു പറയുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവാകാന്‍ തന്റേടം ഉള്ള ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിയെയാണ് പുരോഗമനം തേടുന്ന കേരളത്തിന് വേണ്ടിയിരുന്നത് എന്നതാണ് അരാഷ്ട്രീയവാദിയായ ആ ടെക്കി യുവാവ് പിണറായിയെ ആദരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞ കാരണം. ഈ പൊതുധാരണ ചെങ്ങന്നൂരില്‍ ഇടതുമുന്നണിയെ സഹായിച്ചു. ഏതാണ്ട് എല്ലാ വീട്ടിലും ഒരു ബിരുദധാരി എങ്കിലും ഉള്ള മണ്ഡലമാണ് ചെങ്ങന്നൂര്‍ എന്ന് ഓര്‍മ്മിക്കുക. അവര്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങളെ അന്ധമായി പിന്‍പറ്റുന്നവരല്ല.

രണ്ടാമത്തെ കാരണം സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളുടെ ഗതകാലചിത്രം തന്നെ. സജി ചെറിയാനെ വേറിട്ടു നിറുത്തിയ പ്രധാന സംഗതി സാന്ത്വന പരിചരണ മേഖലയിലെ പ്രവര്‍ത്തനമാണ് എന്നാണറിയുന്നത്. എനിക്ക് ഈ എം.എല്‍.എയെ പരിചയം ഇല്ല. കണ്ടാല്‍ ഒരു സാന്ത്വനവും നല്‍കാന്‍ പോന്ന വ്യക്തിയല്ല എന്നാണ് തോന്നുക. തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മത്സരിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം ഒട്ടുമേ ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരു സേവന മേഖലയിലാണ് ഈ യുവാവ് രാഷ്ട്രീയത്തിനൊപ്പം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നത് എന്നത് ആള്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ പൊടുന്നനെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായപ്പോള്‍ ആ ചുറ്റുവട്ടത്ത് വലിയ ചലനം സൃഷ്ടിച്ചു. സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയുടെ സ്വഭാവം തിരഞ്ഞെടുപ്പുവിജ്ഞാപനം അനുസരിച്ച് മാറേണ്ടതല്ല. വിജയകുമാറിനെയും എനിക്ക് പരിചയം ഇല്ല. എന്നാല്‍ ഈ അടുത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ ടെലിവിഷനില്‍ കണ്ടതും അന്വേഷണത്തില്‍ അറിഞ്ഞതും ചേര്‍ത്തുവച്ചാല്‍ ആ മനുഷ്യന് ഇത്രയും വോട്ട് കിട്ടിയത് തന്നെ അദ്&്വംിഷ;ഭുതമാണെങ്കിലും അദ്ദേഹം നല്ല മനുഷ്യന്‍ ആയതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് കരുതാം. അദ്ദേഹത്തിന് ശാന്തവും സന്തുഷ്ടവും ആയ ഒരു വിശ്രമ ജീവിതം ആശംസിക്കാം.

പിന്നെ ശ്രീധരന്‍ പിള്ള. രണ്ട് സംഗതികളാണ് അദ്ദേഹത്തെ ചതിച്ചത് . ഒന്ന്. മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് കൊല്ലം കൊണ്ട് ചെങ്ങന്നൂരിലെ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ അറിയിച്ച സത്യവും അര്‍ദ്ധസത്യവും അതിശയോക്തിയും അസത്യവും ആയ ഉത്തരേന്ത്യന്‍ വാര്‍ത്തകള്‍.

പള്ളികള്‍ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു, ക്രിസ്മസ് കാരളിന് പോയ വൈദിക വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു, അക്കാര്യം അന്വേഷിക്കാന്‍ ചെന്ന റെക്ടറച്ചനെ കരണത്തടിക്കുന്നു, ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയും ക്രിസ്മസും ഒക്കെ ഔദ്യോഗിക പരിപാടികള്‍ വയ്ക്കുന്നു, പോത്തിറച്ചി വില്‍ക്കുന്നവരെ അടിച്ചുകൊല്ലുന്നു. മതമൈത്രിയുടെ സന്ദേശവുമായി 2016ല്‍ ഇറങ്ങിയ ശ്രീധരന്‍ പിള്ളയ്ക്ക് തലവഴി മുണ്ട് ഇടാതെ പുറത്തിറങ്ങാന്‍ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ. കഴിഞ്ഞ തവണ ഒപ്പം നിന്ന ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ കൂട്ടത്തോടെ ഒഴിഞ്ഞുപോയി. ശ്രീധരന്‍പിള്ളയെപ്പോലെ തന്നെ അവര്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന കുമ്മനത്തെയും ആ പാര്‍ട്ടി ഒഴിവാക്കി. കുമ്മനം ഗവര്‍ണറായത് എല്ലാവര്‍ക്കും ഇഷ്ടമായി. എന്നാല്‍ അത് വോട്ടെടുപ്പിന്റെ തലേദിവസം ആയത് ഒരു രാഹുല്‍ ബുദ്ധി ആയിപ്പോയി: ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയെ ഓടിച്ചത് വിജയകുമാറിനെ ബാധിച്ചതു പോലെ. നഷ്ടം അയ്യായിരം വോട്ട്. രണ്ടാമത്തെ കാര്യം പാര്‍ട്ടിയിലെ വിഭാഗീയതയും ബി.ഡി.ജെ.എസിലെ പരിഭവങ്ങളും. ആദ്യത്തേത് നിഷ്പക്ഷമതികളായ അനുഭാവികളുടെ മനസ് മടുപ്പിച്ചു. നഷ്ടം ആയിരം വോട്ട്. രണ്ടാമത്തേത് ബി.ഡി.ജെ.എസിനെ മാത്രമല്ല നിഷ്പക്ഷരായ ഭാ.ജ.പാര്‍ട്ടി അനുഭാവികളായി ഈഴവ സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവരെയും ഹതാശരാക്കി. നഷ്ടം രണ്ടായിരം വോട്ട്. ശ്രീധരന്‍ പിള്ളയുടെ വോട്ട് കുറഞ്ഞതിന് അദ്ദേഹം ഉത്തരവാദിയല്ല എന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍ ഇതാണ്.

നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍ പൊതുവേ ബൂര്‍ ബോണ്‍ രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ ആണ്. അവര്‍ ഒന്നും പഠിക്കുന്നുമില്ല. ഒന്നും മറക്കുന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട് 2019ല്‍ വലിയ മാറ്റമൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ല. തല്‍സ്ഥിതി തുടരാനാണ് സാദ്ധ്യത. ലീഗിന് ഒരു സീറ്റ് കിട്ടിയാലായി. പിണറായി ജാഗരൂകനായി തുടരുമെങ്കില്‍ ബാക്കിയെല്ലാം ഇ.ജ.മു നേടും. ഞാന്‍ ആര്‍ക്ക് വോട്ട് ചെയ്താലും അവര്‍ തോല്‍ക്കുകയാണ് പതിവ്. എന്റെ വോട്ട് പഴയതുപോലെ തന്നെ. വിജയം പിണറായിയുടെ മുന്നണിക്കും! 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

മതേതര ഇന്ത്യയുടെ കറുത്ത ക്രിസ്ത്യാനികളും വിവേചനങ്ങളും

ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിങ്ങനെ നാലു വർണ്ണങ്ങളുൾപ്പെടുന്നതാണ് ഹിന്ദുമതം. ഇതുകൂടാതെ ചാതുർവർണ്ണ്യങ്ങൾക്കു  വെളിയിലായി അധഃകൃതരായി കരുതുന്ന അഞ്ചാമതൊരു വർഗമാണ് ദളിതർ അഥവാ തൊട്ടുകൂടാ ജാതികൾ. ദളിതർ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചതോടെ അവരെ ഇന്ത്യയിലെ നിയമം അനുസരിച്ച് അധഃകൃത വിഭാഗമായി കരുതുന്നില്ല. ഹിന്ദു ദളിതരെക്കാളും പീഢിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വലിയ ഒരു സമുദായമാണ്, 'ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർ'. ഹൈന്ദവമതത്തിലെ ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നും പീഢനങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാനായിരുന്നു അവർ ക്രിസ്ത്യാനികളായത്. എന്നാൽ മതം മാറിയ ശേഷം രണ്ടുതരത്തിലാണ്, ദളിതർ   പീഢിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ആദ്യം, തീവ്ര ചിന്താഗതിക്കാരായ ഹൈന്ദവരിൽ നിന്നും ക്രിസ്ത്യാനികളെന്ന നിലയിൽ പീഢനങ്ങൾ ഏറ്റു വാങ്ങണം. രണ്ടാമത് ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ പേരിൽ സ്വന്തം മതമായ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽനിന്നും അവഗണനകൾ സഹിക്കണം.

സമൂഹത്തിൽ ഹിന്ദു ദളിതരുടെയും ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരുടെയും തമ്മിലുള്ള സാംസ്ക്കാരിക ചരിത്രത്തിൽ വലിയ അന്തരമില്ല. ദളിത ഹിന്ദുവെന്നോ ദളിത ക്രിസ്ത്യാനിയെന്നോ അറിയപ്പെടാത്ത കാലങ്ങളിൽ അവരുടെ പൂർവിക തലമുറകൾ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ അടിമപ്പാളയത്തിൽ കഴിഞ്ഞവരായിരുന്നു.  ഉന്നത ജാതികളിൽനിന്നുമുള്ള വിവേചനത്തോടെ മാത്രമേ ഒരു ദളിതനു ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ഓരോ ദിവസവും അവർ കടന്നുപോവുന്നത്! മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ വിലകല്പിക്കാത്ത വിവേചനത്തിന്റെ ലോകത്തിൽക്കൂടിയാണ്.

ഇന്ത്യയിൽ ജനസംഖ്യയുടെ രണ്ടു ശതമാനം ക്രിസ്ത്യാനികളുണ്ടെന്നാണ് സ്ഥിതിവിവര കണക്കുകൾ പറയുന്നത്. അവരിൽ 70  ശതമാനത്തോളം ദളിതരാണ്.  ദളിതർക്ക് പ്രത്യേകമായ ആനുകൂല്യങ്ങൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്ലിമുകളുമായ ദളിതർക്ക് അത്തരം പരിഗണകൾ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിൽ നിഷേധിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരെ അധഃകൃത (ഷെഡ്യൂൾഡ് കാസ്റ്റ്) സമുദായത്തിലുൾപ്പെടുത്താതെ പിന്നോക്ക സമുദായമായി കരുതുന്നു. ഇത് 'ദളിത ക്രിസ്ത്യാനി' എന്ന പ്രശ്‍നം മാത്രമല്ല തികച്ചും ഇന്ത്യ എന്ന ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തുള്ള അനീതികൂടിയാണ്. ഹിന്ദുമതത്തിലെ ജാതി വ്യവസ്ഥയിൽനിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെടാനാണ് ദളിതരിൽ ഭൂരിഭാഗം ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് മത പരിവർത്തനം ചെയ്തത്. എന്നാൽ ഒരിക്കൽ ദളിതർ ക്രിസ്ത്യാനിയായാൽ മുമ്പുള്ളതിനേക്കാളും കഠിനമായ യാതനകൾ സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ നിന്നും ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു.

തമിഴ് നാട്ടിലെയും ആന്ധ്രയിലെയും തെലുങ്കാനയിലെയും നിയമം അനുസരിച്ച് ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരും സർക്കാരിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്ക് അർഹരാണ്. എന്നാൽ ഈ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗം ജില്ലാ കളക്റ്റർമാർ ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർക്ക് ആനുകൂല്യങ്ങൾ നിക്ഷേധിക്കുന്നു. അവരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി ശബ്ദം ഉയർത്തിയാലും അധികൃത സ്ഥാനത്തുനിന്ന് യാതൊരു പ്രതികരണവും ലഭിക്കാറില്ല. 1950 മുതൽ ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർക്കും 'ദളിത സ്റ്റാറ്റസ്' നൽകണമെന്ന മുറവിളി നടക്കുന്നു. ഇന്നും ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കാര്യത്തിൽ സുപ്രീം കോടതിയിൽ തീരുമാനമാകാതെ കേസ് ഫയലിൽ തന്നെ കിടക്കുന്നു. മതത്തിന്റെ പേരിൽ പൗരാവകാശം നിക്ഷേധിക്കപ്പെടുന്നത് അനീതിയാണെന്ന് ക്രിസ്ത്യാനി ദളിതരും മുസ്ലിം ദളിതരും ഒരുപോലെ വാദിക്കുന്നു.

ഔദ്യോഗികമായ ഇന്ത്യയുടെ രേഖകളിൽ, ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്ന ഒരു അസ്തിത്വമില്ല. ഒരുവന് ദളിതനും ക്രിസ്ത്യാനിയും ഒരേസമയത്ത് ആവാൻ സാധിക്കില്ലെന്നതാണ് കാരണം. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയെന്നു പറഞ്ഞാൽ ഹിന്ദുവായിരുന്നപ്പോഴുള്ള ജാതി വിവേചനം ഇല്ലാതാക്കി,  മനുഷ്യരെല്ലാം തുല്യരാണെന്നുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ തത്ത്വം ഉൾക്കൊള്ളുകയെന്നതാണ്. ഹൈന്ദവ മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതോടെ ജാതി വിവേചനവും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതായുണ്ട്. ദൗർഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ,  ഇന്ത്യയിൽ ക്രിസ്ത്യാനിയായി മതം മാറുന്ന ഒരാളിന്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനെയല്ല. ഇന്ത്യൻ വ്യവസ്ഥയിലും സംസ്‌കാരത്തിലും ജാതി ചിന്തകൾ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അതിൽനിന്ന് ദളിതൻ ക്രിസ്ത്യാനിയായാലും രക്ഷപെടാൻ സാധിക്കില്ല. സമൂഹത്തിൽ ദളിത ക്രിസ്ത്യാനിയും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവനായി ജീവിക്കണം. മതപരിവർത്തനം ചെയ്തവർ ക്രിസ്ത്യാനിയായാൽ വിവേചനം അവസാനിക്കുമെന്നും ചിന്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ അസ്ഥാനത്തായി ദളിതൻ വീണ്ടും അടിമപ്പാളയത്തിൽ വീഴുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഏതു മതത്തിൽ പോയാലും ഒപ്പം ജാതി വിവേചനത്തിന്റെ ലേബലും കാണും. പള്ളിയും ജാതി ചിന്ത പോഷിപ്പിക്കുന്നതു കാണാം.

തലമുറകളായി ഈ മണ്ണിൽത്തന്നെ ജനിച്ചുവളർന്ന ഒരു ദളിതനെ ഇന്ത്യനെന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത് ദളിതനായിട്ടാണ്. അതേ സമയം ക്രിസ്ത്യനിയായും അറിയപ്പെടുന്നു. കൃസ്തുമതം ഒരു വിദേശമതമായിട്ടാണ് വർഗീയ വാദികളായ ഹിന്ദുക്കൾ കരുതുന്നത്. അതുമൂലം ഒരു ദളിതന് ദളിതനെന്ന നിലയിലും ക്രിസ്ത്യാനിയെന്ന നിലയിലും സ്വന്തം രാജ്യത്തു ജീവിക്കണമെങ്കിൽ ഉയർന്ന ജാതികളോടും സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളോടും ഒരുപോലെ മല്ലിട്ടു ജീവിക്കണം. ക്രിസ്ത്യാനിയായാലും സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഉയർന്ന ജാതികളിലുള്ള ഹിന്ദുക്കളും അവരെ തൊട്ടു കൂടാ ജാതികളായി മാത്രമേ കരുതുകയുള്ളൂ. ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികൾ സവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കളുടെ സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ അവരെ പുച്ഛിച്ചു അസഭ്യ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു അപമാനിക്കുന്നതും നിത്യ സംഭവങ്ങളാണ്. "നീ എന്തിനാണ് സഹായം ചോദിച്ചു ഇവിടെ വന്നത്? സഹായത്തിന് നിന്റെ പാതിരിയുടെ അടുത്തു പോവൂ, അല്ലെങ്കിൽ സഹായം തേടി ഇംഗ്ലണ്ടിലോ അമേരിക്കയിലോ പോവുമെന്നെല്ലാം' ശകാര വാക്കുകൾകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യും. ഹിന്ദു ദളിതർ ക്ലേശം അനുഭവിക്കുന്നതിന്റെ ഇരട്ടി ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർ അനുഭവിക്കേണ്ട സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയാണ് ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുള്ളത്.

ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളികളിൽ വിവേചനം വന്നതെങ്ങനെയെന്നുള്ളത് വിസ്മയകരമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്. മിഷനറിമാരുടെ കാലത്താണ് ഇതിന്റെ ആരംഭം. ആദ്യകാലത്തെ മിഷ്യനറിമാർ ക്രിസ്തുമതത്തിനു തുടക്കമിട്ടെങ്കിലും അവർക്ക് വർണ്ണ വിവേചനം അവസാനിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. കൂടാതെ മതം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ പാരമ്പര്യ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സഹായം ആവശ്യമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയിടയിൽ വലിയവനെന്നുള്ള ചിന്തകൾ സൃഷ്ടിച്ചതും മിഷ്യനറിമാരാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അംബേദ്ക്കർ കൂടെക്കൂടെ മിഷ്യനറിമാരെ വിമർശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഹൈന്ദവ ദൈവങ്ങളുടെ ബിംബങ്ങളെ മിഷ്യനറിമാർ എതിർത്തെങ്കിലും ഉന്നത ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ജാതി വ്യവസ്ഥയെന്ന ബിംബത്തെ തകർക്കാനായി അവർ ഒന്നും പ്രവൃത്തിച്ചിട്ടില്ല. കാലം കഴിയുംതോറും വിവേചനം വർദ്ധിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. പോരാഞ്ഞ്, സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികൾ മാറ്റങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.  ദളിതരെ താണവരായി കരുതണമെന്നുള്ള ചിന്ത ഭൂരിഭാഗം സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയിടയിൽ പ്രകടമാണ്. ദളിതരെ പീഢിപ്പിച്ച് അധികാരം മുഴുവൻ സവർണ്ണരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കണമെന്നും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സവർണരുമൊത്ത് ദളിതർക്ക് ആരാധന സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. സവർണ്ണർക്കും അവർണ്ണർക്കും ഒരു ക്രിസ്തു മാത്രമേയുള്ളൂവെന്ന സത്യം മറക്കുന്നു.  അതേ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദേവാലയത്തിൽ സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഇരിപ്പടങ്ങളിൽനിന്നും അകന്ന് ദളിതൻ പ്രത്യേകമായ ഒരു സ്ഥലത്തിരിക്കണം. സാധാരണ അവർ പള്ളിയുടെ തറയിലായിരിക്കും ഇരിക്കുന്നത്. ദളിതർ കുർബാന കൈക്കൊള്ളുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പുരോഹിതൻ നൽകുന്ന വൈൻ കുടിക്കാൻ അവർക്ക് അനുവാദമില്ല. ദളിതന്റെ ചുണ്ടുകൾ സ്പർശിക്കുന്നമൂലം വൈൻ നിറച്ചിരിക്കുന്ന കാസാ അശുദ്ധമാകുമെന്നു സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ചിന്തിക്കുന്നു. പള്ളികളുടെ പെരുന്നാളുദിനങ്ങളിലുള്ള  ഘോഷയാത്രകൾ ദളിതർ വസിക്കുന്ന തെരുവുകളിൽക്കൂടി പോവില്ല. ചില പള്ളിക്കുള്ളിൽ ദളിതരുടെ മൃതശരീരം പോലും കയറ്റുവാൻ അനുവദിക്കില്ല. ദളിതന്റെ ശവ സംസ്ക്കാര ചടങ്ങുകൾക്ക് പുരോഹിതർ സംബന്ധിക്കാത്ത സാഹചര്യങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പള്ളിക്കുള്ളിൽ ദളിതർക്കായി കുർബാന ചൊല്ലാനും അനുവദിക്കില്ല.

തമിഴ്നാട്ടിലുടനീളം ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കായി പ്രത്യേകമായ സെമിത്തേരികളുണ്ട്. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ തൃശ്നാപ്പള്ളി പട്ടണത്തിന്റെ നടുക്കുതന്നെ കത്തോലിക്കരുടേതായ ഒരു സെമിത്തേരി കാണാം.  സെമിത്തേരിയുടെ ഒരു വശം ദളിതരുടെ മൃതദേഹം മറവുചെയ്യാനായി മതിലുകൊണ്ടു മറ ച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിൽക്കൂടുതൽ ദളിതരോടുള്ള വിവേചനത്തിന് എന്തു തെളിവ് വേണം! മരണത്തിൽപ്പോലും ദളിതന് പാരതന്ത്ര്യത്തിൽനിന്നും മുക്തിയില്ലെന്നാണോ? അതേ സമയം ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരിൽ വിവേചനമില്ലെന്ന് കത്തോലിക്ക സഭ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്. ദളിതർക്ക് സെമിത്തേരി പ്രത്യേകം വേർതിരിച്ചു പണി കഴിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ വത്തിക്കാനിൽനിന്നു പോലും നാളിതുവരെ പ്രതികരണമുണ്ടായിട്ടില്ല. ആറു പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പാണ് ഈ സെമിത്തേരി പണി കഴിപ്പിച്ചത്. ഇത് മനുഷ്യത്വപരമല്ലെന്നും മതിലുകൾ അവിടെനിന്നു പൊളിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പെരിയാർ സ്ഥാപിച്ച സംഘടനായ ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റം കഴകം പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത്തരം വേർതിരിച്ചുള്ള ദളിതർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ശവസംസ്ക്കാരാചാരങ്ങൾ ആധുനിക സമൂഹത്തിനു തന്നെ ലജ്‌ജാവഹമാണ്. വിവേചനം നിറഞ്ഞ ഈ സെമിത്തേരിയിൽ ശവ സംസ്ക്കാരച്ചടങ്ങുകൾക്കായി പുരോഹിതർ എത്തുന്നതും ക്രിസ്തീയതയ്ക്കു തന്നെ കളങ്കവുമാണ്.

ഇന്ത്യയിൽ മൊത്തം ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ എഴുപതു ശതമാനം ദളിതരാണെങ്കിലും സഭയുടെ നേതൃത്വ സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള ദളിതർ നാലു ശതമാനം പോലുമില്ല. സെമിനാരിയിൽ പുരോഹിതനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദളിത കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനം വളരെ അപൂർവമായേ നൽകാറുള്ളൂ. ഇരുന്നൂറിൽപ്പരം  ബിഷപ്പുമാരിൽ ഒരു ഡസനിൽത്താഴെ ദളിത ബിഷപ്പുമാർ മാത്രമേ ഇന്ത്യൻ കത്തോലിക്ക സഭയ്ക്കുള്ളൂ. ഇത്തരം വിവേചനങ്ങൾക്കെതിരെ കാലാ കാലങ്ങളായി ദളിതർ പ്രതികരിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അടഞ്ഞ ചെവികളിൽക്കൂടി മാത്രമേ സഭാധികാരികൾ അവരുടെ ശബ്ദം ശ്രവിക്കാറുള്ളൂ. കത്തോലിക്ക ബിഷപ്പുമാരുടെ സംഘടനയായ സി.ബി.സി.ഐ ദളിത വിവേചനത്തെ എതിർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പ്രായോഗിക തലത്തിൽ ദളിതരോടുള്ള വിവേചനത്തിനെതിരെ ഫലപ്രദമായി യാതൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.

ദളിതർ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള രൂപതകളുടെ ബിഷപ്പുമാരും സാധാരണ സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽനിന്നുമുള്ള ഒരാളായിരിക്കും.  തമിഴ് നാട്ടിലെ കത്തോലിക്കരുടെ കാര്യം തന്നെ എടുക്കുകയാണെങ്കിലും അവിടെയുള്ള എഴുപതു ശതമാനം ക്രിസ്ത്യാനികളും ഹിന്ദുക്കളിൽനിന്ന് മത പരിവർത്തനം ചെയ്തവരാണെന്നു കാണാം. എന്നാൽ ഇരുപതിൽപ്പരം ബിഷപ്പുമാർ തമിഴ്നാട്ടിലുള്ളതിൽ അവരിൽ ദളിതർ നാലു പേരു മാത്രമാണുള്ളത്. ഭൂരിഭാഗം സ്ഥലങ്ങളിലും സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികൾ അവരുടെ സമുദായത്തിൽ നിന്നും ബിഷപ്പിനെ വേണമെന്ന് പ്രചരണവും നടത്തുന്നു. ദളിത് ക്രിസ്ത്യനായ ബിഷപ്പുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയും ദളിതരുടെ പുരോഗതിക്കായി അദ്ദേഹത്തിന് കാര്യമായി ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യാനും സാധിക്കില്ല.

സഭയുടെ അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിലും സ്ഥാപനങ്ങളിലും ദളിതർക്ക് സ്ഥാന മാനങ്ങൾ കൊടുക്കാൻ സഭ തയ്യാറല്ല. അതേ സമയം ക്രിസ്ത്യൻ സഭാനേതൃത്വം ദളിതരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർക്കും സർക്കാർ ജോലികളിൽ പ്രാതിനിധ്യം നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ നിയമത്തിൽ ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരെ അവഗണിച്ച നിയമവ്യവസ്ഥകൾ ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ദൈനം ദിന ജീവിതത്തെയും അവരുടെ ഭാവിയെയും ബാധിക്കുന്നു. സ്‌കൂളിലും കോളേജിലും ജോലിക്കാര്യങ്ങളിലും ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർക്ക് റിസേർവേഷൻ ലഭിക്കില്ല. വിദ്യാഭ്യാസ കാര്യങ്ങളിലും ജോലി കാര്യങ്ങളിലും റിസർവേഷൻ ഹിന്ദു ദളിതർക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്. ഇത് ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്. 1950-ലെ ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ വിളംബരപ്രകാരം അത്തരം ആനുകൂല്യങ്ങൾ മുസ്ലിം ദളിതർക്കും ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർക്കും നിഷേധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭരണഘടനയുടെ മറ്റൊരു നിയമമനുസരിച്ച് ജാതി വിവേചനം കുറ്റകരമാണ്. ആ സ്ഥിതിക്ക് ജാതി വിവേചനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന സഭയും കുറ്റക്കാരാണ്. കൃസ്ത്യൻ ദളിതർക്കും മുസ്ലിം ദളിതർക്കും റിസർവേഷൻ നിഷേധിക്കുന്ന വഴി ജാതി മത ഭേദമെന്യേ സമത്വമെന്ന തത്ത്വത്തെ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന തന്നെ നിഷേധിക്കുന്നു.

തമിഴ് നാട്ടിൽ പള്ളികളുടെ ഭരണസംവിധാനങ്ങളിൽ പ്രാതിനിധ്യം വേണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ദളിതർ സമരങ്ങളും പ്രകടനങ്ങളും നടത്തിയിരുന്നു. അതുമൂലം പള്ളികളുടെ പ്രവർത്തനം സ്തംബിപ്പിക്കുകയുമുണ്ടായി. ദളിതർ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന പല പള്ളികളും അടച്ചിടേണ്ടിയും വന്നു.  ഇതിൽനിന്നും മനസിലാക്കേണ്ടത് ഇന്ത്യയിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിനും ജാതി വ്യവസ്ഥ തുടച്ചുമാറ്റാൻ കഴിയുകയില്ലെന്നാണ്. ഉയർന്ന ജാതികളിൽ നിന്ന് ക്രിസ്ത്യാനികളായി മതം മാറുന്നവരും അവരുടെ സങ്കുചിത മനസുമായി മാത്രമേ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയുള്ളൂ. ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികൾ സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ നിന്നു മോചിതരാകാൻ സമരം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രതീക്ഷകളാണ് അവരെ വിപ്ലവമാർഗങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള വഴികൾ ഇന്നും ബഹുദൂരമാണ്. കാരണം, ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർ വിവേചനം നേരിടുന്നത് മൂന്നു സമരമുഖങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ്. ആദ്യത്തേത് ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ നിലവിലുള്ള ഉച്ഛനീചത്വങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം വേണം. രണ്ടാമത് ഇന്ത്യ സർക്കാരിന്റെ പക്ഷാപാതമായ നയങ്ങളിൽനിന്നും പരിഹാരം കണ്ടെത്തണം. മൂന്നാമത് സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽനിന്നുള്ള പീഢനങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തി നേടണം.

ഇന്ത്യയിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ അവസാനിച്ചുവെന്നു ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന പറയുന്നു. എന്നാൽ ജാതി വ്യവസ്ഥ ഇന്ത്യ മുഴുവനായുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ നിയമവ്യവസ്ഥകളും ഭരണഘടനയും ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരോട് അങ്ങേയറ്റം വിവേചനം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. തൊട്ടുകൂടായ്മ എന്ന വ്യവസ്ഥ ഹിന്ദു മതത്തിൽ മാത്രമുള്ള ഒരു സാമൂഹിക തിന്മയായി ഭരണഘടന വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഒരു ദളിതൻ അധഃകൃത വിഭാഗത്തിൽ (ഷെഡ്യൂൾഡ് കാസ്റ്റിൽ) ഉൾപ്പെടണമെങ്കിൽ അയാൾ ഹിന്ദുവായിരിക്കണം. ബുദ്ധ മതവും സിക്കുമതവും ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളായി
കണക്കാക്കുന്നതുകൊണ്ടു ആ മതങ്ങളിലെ ദളിതരും ഷെഡ്യൂൾഡ് കാസ്റ്റ് നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽപ്പെടും. ക്രിസ്തുമതം തൊട്ടുകൂടാ ജാതിയല്ലാത്തതുകൊണ്ടു ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർക്ക് അധഃകൃത സമുദായത്തിനു ലഭിക്കുന്ന സംവരണം  ലഭിക്കില്ല. ഇത് തികച്ചും വിവേചനമെന്ന് ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതർ കരുതുന്നു. ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികളെ ഹൈന്ദവ മതത്തിലെപ്പോലെ അധഃകൃതരായി പരിഗണിക്കാത്തതുമൂലം അവർക്ക് 1979ൽ പാസാക്കിയ തൊട്ടുകൂടാ ജാതികൾക്കായുള്ള (Untouchability Offences Act) നിയമ പരിരക്ഷയും ലഭിക്കില്ല. ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികളോട് ക്രൂരത ഉന്നത ജാതികൾ പ്രവർത്തിച്ചാലും അവർക്ക് സാധാരണ പൗരരുടെ അവകാശമേ ലഭിക്കുള്ളൂ. അതേ സമയം ഹിന്ദു ദളിതരെ സംരക്ഷിക്കാൻ അനേകം നിയമങ്ങളുണ്ട്. അതും നിയമ വ്യവസ്ഥയിലെ മറ്റൊരു വിവേചനമാണ്.

സഭയിൽ ജാതി വ്യവസ്ഥയില്ലെന്നു കത്തോലിക്കാ സഭ അവകാശപ്പെടുന്നു. സഭ ഒരിക്കലും വിവേചനം കാണിക്കാറില്ലെന്നു ലോകം മുഴുവൻ കൊട്ടി ഘോഷിക്കുന്നുമുണ്ട്. അതിന്റെ പേരിൽ വിദേശപ്പണം സമാഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദളിതരുടെ കുട്ടികൾ സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോഴും വിവേചനം അനുഭവിക്കണം. വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പല ഭാഗങ്ങളിലും സഭയുടെ വകയായി നല്ല നിലയിൽ നടത്തുന്ന സ്‌കൂളുകളുണ്ട്. അവിടെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ അല്ലാത്തവരാണ് കൂടുതലും പഠിക്കുന്നത്. ഫീസ് കൊടുക്കാൻ നിവൃത്തിയില്ലാത്ത ദളിത ക്രിസ്ത്യാനി കുട്ടികളെ സ്‌കൂളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയും ചെയ്യും. ക്രിസ്ത്യൻ പുരോഹിതർ നടത്തുന്ന പേരു കേട്ട സ്‌കൂളുകളിൽ ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരുടെ കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനം കൊടുക്കില്ല. അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കാൻ ക്രിസ്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ വിശന്നു വലയുന്ന ദളിത കുഞ്ഞുങ്ങളും പള്ളിയോട് സഹകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യൻ വിശ്വാസം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു. ധനികരായവർ ദരിദ്രരെ ചൂഷണം ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു. ധനികർ പ്രസിദ്ധിയേറിയ ക്രിസ്ത്യൻ സ്‌കൂളുകളിൽ കുട്ടികളെ അയക്കുമ്പോൾ അവിടെയൊന്നും പാവപ്പെട്ട ദളിത ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് സ്‌കൂളുകളിൽ പ്രവേശനം കൊടുക്കില്ല.

ക്രിസ്ത്യൻ ദളിതരുടെ സ്ത്രീകൾക്കെതിരേയുള്ള വിവേചനമാണ് മഹാ കഷ്ടം. ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവുമധികം കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണ് ദളിത സ്ത്രീകൾ. സ്ത്രീകളെ ഇരു മടങ്ങായ (ഡബിൾ) ദളിതരെന്നും വിളിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങളെക്കാൾ താണ സമീപനമാണ് ദളിത സ്ത്രീകളോട് അനുവർത്തിച്ചു വരുന്നത്. കാരണം അവർ ദളിതരാണ്. അബലകളായ ദളിത സ്ത്രീകളാണ്. 'സ്ത്രീ ശക്തി സ്വരൂപിണി'യെന്നൊക്കെ ദളിത സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം പുരാണങ്ങളിലെ പഴഞ്ചൻ വാക്യങ്ങൾ മാത്രം.  ദളിത സ്ത്രീകളെ ഇന്ത്യയിൽ ബലാൽസംഗം ചെയ്യുന്നത് നിത്യ സംഭവങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യൻ ദളിത സ്ത്രീകളോടും ഏതാണ്ട് ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് സവർണ്ണ ജാതികൾ പെരുമാറുന്നത്.

സമൂഹത്തിൽ ദളിത സ്ത്രീകളെ നാലാംതരം വർഗമായിട്ടാണ് കരുതിയിരിക്കുന്നത്. ചില ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകൾ വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവരെങ്കിലും ജോലിയുണ്ടെങ്കിലും വീടിനുള്ളിലെ എല്ലാത്തരം നീചമായ ജോലികളും ചെയ്യണം. സ്ഥിരമായ വരുമാനമുണ്ടെങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസമുണ്ടെങ്കിലും അവർക്ക് വീടിനുള്ളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. പുരുഷനും സ്ത്രീയും തുല്യ സ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന് പുരുഷനറിയാമെങ്കിലും പുരുഷൻ എപ്പോഴും അനായാസമായ ഉല്ലാസ ജീവിതമാണ് താൽപര്യപ്പെടുന്നത്. പുരുഷൻ വലിയ പ്ലാറ്റ്ഫോറങ്ങളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് സ്ത്രീ സമത്വം വേണമെന്ന് പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ സ്ത്രീക്ക് യാതൊരു സ്വാതന്ത്ര്യവും കൊടുക്കില്ല. അവർ അവിടെ അടിമകളെപ്പോലെ പ്രതിഫലമില്ലാതെ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കണം. കുഞ്ഞിനെ ഗർഭത്തിൽ ചുമക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണമായി മാത്രമാണ് സ്ത്രീയെ കാണുന്നത്. ഒരു ദളിത സ്ത്രീ ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ കേസുകളിൽ കുടുങ്ങിയാൽ അവരെ ലൈംഗികമായും അപവാദങ്ങൾ പറഞ്ഞും അശ്ളീല പദങ്ങളിലും പോലീസ് ഓഫീസർമാർ പീഢിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.

ലോകമാകമാനമുള്ള ജനം ചിന്തിക്കുന്നത്, ജനാധിപത്യ രാജ്യമായ ഇന്ത്യയിൽ ജാതി വർഗ വിവേചനമില്ലെന്നാണ്. ഇന്ത്യയിൽ ജാതി വിവേചനം നിയമം മൂലം നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഐത്യാചാരം ഇന്ത്യയിൽ അനുവദനീയമല്ലെന്നുള്ള അനുമാനമാണ് പുറം ലോകത്തിനുള്ളത്. ഇന്ത്യയിൽ ഒരിടത്തും ദളിത വിവേചനമില്ലെന്നു ഇന്ത്യയുടെ സർക്കാർ പറയുന്നു, ജാതി  വ്യവസ്ഥയെന്നുള്ളത് ചരിത്രമാണെന്നും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. ദളിതർക്കെതിരെയുള്ള തൊട്ടുകൂടാ ഐത്യാചാരങ്ങൾക്കു പരിഹാരം ചരിത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുമില്ല. ദളിതരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പുറം ലോകം ചൂണ്ടി കാണിച്ചാൽ 'അത് ഇന്ത്യയുടെ മാത്രം ആഭ്യന്തര കാര്യമെന്നും നിങ്ങൾ അതിൽ ഇടപെടേണ്ടയെന്നു' പ്രസ്താവനകളുമിറക്കും. ദളിതർ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഈ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക്  രാജ്യാന്തര ശ്രദ്ധയും ആവശ്യമാണ്. ഭാവി കാര്യങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാവാൻ ദളിതർ ജാഗ്രതയോടെ മുമ്പോട്ട് പോവേണ്ടതുമുണ്ട്.

സവർണരുടെ തീന്മേശയിൽ ദളിതരുമൊത്തു ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ഇതര ജാതികളിൽ നിന്നും വിവാഹം കഴിക്കുകയുമെന്നതു ദളിത ജീവിതത്തിൽ അപൂർവമാണ്. ദളിത ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും അവിടെ വിലക്ക് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉയർന്ന ജാതികളുടെയും സവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും വീടിനുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അവർണ്ണ ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് അനുവാദമില്ല. സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ സ്വന്തം ജാതിയിൽ നിന്നും പാരമ്പര്യമുള്ള കുടുംബത്തിൽനിന്നും മാത്രമേ വിവാഹം ആലോചിക്കുള്ളൂ. വിവാഹം ഒരു ദളിതനുമായി നടക്കുകയെന്നത് വളരെ അപൂർവവുമാണ്. സഭയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പത്രങ്ങളിലും മാഗസിനിലും വിവാഹ പരസ്യങ്ങളിലും ജാതിയെപ്പറ്റി പ്രത്യേകമായി പരാമർശിക്കാറുണ്ട്. പുരാതന കത്തോലിക്കാ കുടുംബവും വെളുത്ത നിറവും സൗന്ദര്യവുമെല്ലാം വധുവിന് അല്ലെങ്കിൽ വരനുവേണ്ടിയുള്ള വിവാഹ പരസ്യങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്,

പാവം കെവിൻ, അവനൊരു ദളിതനായിരുന്നു. അവന്റെ മരണം ലോകമാകമാനമുള്ള മലയാളികളെ കരയിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഒരു കെവിൻ മാത്രമല്ല ഭാരതത്തിൽ പിറന്നു വീണിട്ടുള്ളത്. ആയിരമായിരം ദളിതരുടെ രക്തകണ്ണുനീർ ഈ നാടിന്റെ പവിത്ര ഭൂമിയിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവനെപ്പോലെ കിടപ്പാടമില്ലാത്തവനും പണമുള്ള പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചവനും വല്യ വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കിയവനും അടിമപ്പാളയങ്ങളിലെ പാളീച്ചകൾ പറ്റിയവനും അക്കൂടെയുണ്ട്. ദളിതനായ അവൻ ചെയ്ത തെറ്റ് ഒരു നസ്രാണി പെണ്ണിനെ ജീവനു തുല്യമായി സ്നേഹിച്ചതായിരുന്നു. അവന്റെ മരണത്തിൽ, ഈ സമൂഹവും ജാതിയും മതവും ഐത്യവും  ഒരുപോലെ കുറ്റക്കാരാണ്.  പാരമ്പര്യ വാദികളായ ക്രിസ്ത്യാനികൾ അവനെ ദളിതനായി കണ്ടു. പണമുള്ളവർ അവനെ പാമരനായി കണ്ടു. വെറും ഒരു കൂരയിൽ കഴിഞ്ഞ അവൻ നീനുവിനെ സ്നേഹിച്ചത് ചതിക്കാനല്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവനെ ദുരഭിമാനം പേറി നടക്കുന്ന സമൂഹവും സവർണ്ണ മേധാവിത്വവും മരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ഒരു ജീവനെ കൊയ്തെടുക്കാൻ കാരണവും ദുഷിച്ച ജാതി വ്യവസ്ഥ തന്നെ. അതുമൂലം രണ്ടു കുടുംബങ്ങളാണ് ഗതികേടിലകപ്പെട്ടത്. പാടത്തു പണിയുന്ന ദളിതപ്പെണ്ണിനെ കാണുമ്പോൾ ജന്മിക്കു കാമം ഇളകിയാൽ ആരും ഗൗനിക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ദളിതൻ സവർണ്ണന്റെ മകളെ പ്രേമിച്ചാൽ അവന്റെ ജീവനും അതോടെ അവസാനിക്കും. ഇരുപതാം വയസ്സിൽ 'നീനു' എന്ന പെൺകുട്ടിയെ വിധവയാക്കിയ ഉത്തരവാദിത്തം ആഢ്യ ബ്രാഹ്മണിത്വം വിളമ്പുന്ന കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സഭകൾക്കുമുണ്ട്.

Read more

മാറുന്ന മാതൃത്വ സങ്കല്പം

ലോകം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി മാതൃദിനം ആഘോഷിച്ചു. മാതൃത്വത്തിന്റെ മഹത്വം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഓര്‍മ്മിക്കുകയും അവരെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് മാതൃദിനം മക്കള്‍ കൊണ്ടാടി. മാതാവിന്റെ മഹത്വം ഒരു ദിവസത്തെ ആഘോഷം കൊണ്ടുമാത്രമാക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ആ മഹത്വം മക്കളുടെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളില്‍ അണയാത്ത നാളം പോലെ കത്തി ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അമ്മയുടെ സ്‌നേഹത്തിന് അളവുകോലില്ല. അതിന് നിബന്ധനകളോ പരിധിയോ പരിമിതിയോ ഇല്ല. കാക്കയ്ക്കും തന്‍ കുഞ്ഞ് പൊന്‍കുഞ്ഞ് എന്നതാണ് നിത്യമായ സത്യം. അതാണ് മാ താവിന് മക്കള്‍. അപ്പന്മാരുടെ കാര്‍ക്കശ്യത്തിന്റെ ആശ്വാസമാണ് അമ്മയുടെ സ്‌നേഹവും വിട്ടുവീഴ്ച മനോഭാവവും. പി.കേശവ് ദേവ് ഓടയില്‍ നിന്ന് എന്ന നോവലില്‍ പറയുന്ന ഒരു നിര്‍വ്വചനമുണ്ട് അമ്മയെക്കുറിച്ച് എല്ലാം ക്ഷമിക്കുന്ന കോടതിയാണ് മാതൃഹൃദയമെന്ന്. അങ്ങനെ നിര്‍വ്വചിക്കാനാകാത്ത വാക്കാ ണ് മാതാവ്. ആണ്‍ക്കുട്ടികള്‍ക്ക് അമ്മ ഒരു സ്‌നേഹക്കടലാണെങ്കില്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് അമ്മ ഒരു തണല്‍ വൃക്ഷമാണ്.

അങ്ങനെ ലോകം മാതൃദിനം ആഘോഷിച്ചുകൊണ്ട് അഭിമാനം കൊണ്ടപ്പോള്‍ കേരളം ഒരു മാതാവിനെയോര്‍ത്ത് അപമാനിക്കുകയാണുണ്ടായത്. എടപ്പാളില്‍ പത്തു വയസ്സു മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഒരു മദ്ധ്യവയസ്ക്കന്‍ തീയറ്ററില്‍ പീഡിപ്പിച്ചത് ആ കുട്ടിയുടെ മാതാവിന്റെ അറിവോടെയാണെന്ന് ലോകം അറിയുന്നത് മാതൃദിനത്തിലായിരുന്നു. തീയറ്ററില്‍ വെച്ച് ആ പെണ്‍കുട്ടി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അതിനു തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന് അത് കണ്ടില്ലെന്ന രീതിയില്‍ ആയിരുന്നു ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മയുടെ പെരുമാറ്റമെന്ന് അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ വെളിപ്പെടുത്തല്‍. കേരളക്കരയിലെ മാതൃത്വത്തെ ലജ്ജിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്.

മാതൃത്വത്തിന് മഹത്തായ മാതൃകയും മാന്യതയും നല്‍കിയ നാടാണ് മലയാളമണ്ണ്. പട്ടിണിയും പരിവട്ടത്തിലും മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്ത് മക്കളെ വള ര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ ത്യാഗത്തിന്റെയും സമര്‍പ്പണത്തിന്റെയും പര്യായമാണ് മാതാക്കള്‍ക്ക് പേരു കേട്ട നാടാണ് നമ്മുടെ കേരളം. അടുക്കും ചിട്ടയിലും കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തുകയും പരുന്തിനും പുള്ളിനും കൊടുക്കാ തെ ചിറകിന്‍ കീഴില്‍ സുരക്ഷിതമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന തള്ള ക്കോഴിയെപ്പോലെയായിരുന്നു കേരളത്തിലെ അമ്മമാര്‍ ഈ കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളത്രയും. എന്നാല്‍ അതിന് മാറ്റമുണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ കേരളത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ഉദാഹരണമാണ് തീയറ്ററില്‍ അ മ്മയുടെ മൗനാനുവാദത്തോടു കൂടി നടന്ന പീഡനം.

നൊന്തു പ്രസവിച്ച മകളുടെ മാനം കാക്കാന്‍ സ്വന്തം ജീവന്‍ പോലും ത്യജിക്കാന്‍ ത്യാഗം കാട്ടേണ്ട സ്ഥാനത്താണ് ആ സ്ത്രീ സ്വന്തം മകളെ അ തും എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത ഒരു കുട്ടിയെ അന്യപുരുഷന്റെ മുന്നിലേക്ക് പീഡനത്തിനായി ഇട്ടുകൊടുത്തത്. ആ സ്ത്രീയും ഒരു അമ്മയാണെന്ന് പറയാന്‍ തന്നെ ലജ്ജിക്കുന്നു. പീഡിപ്പി ച്ച മദ്ധ്യവയസ്ക്കനെ ഒന്നാം പ്രതിയാക്കാതെ ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മയായി രൂപമെടുത്ത സ്ത്രീയെ യാണ് ഒന്നാം പ്രതിയാക്കേണ്ടത്. പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ വീണാലും പ്രതിഫലങ്ങളില്‍ വീണാലും ഒ രു സ്ത്രീയും തങ്ങളുടെ പെണ്‍ മക്കളോട് ഇത്തരത്തില്‍ ഒരു നീചമായ പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്യാന്‍ കഴിയരുത്. സ്വന്തം അമ്മപോ ലും പീഡനത്തിന് കൂട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ഒരവസ്ഥയില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി എവിടെയാണ് സുരക്ഷി തരായി എന്ന് പറയാന്‍ കഴി യുക.

എടപ്പാളില്‍ നടന്നത് ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. ഈ അടുത്ത കാലത്തായി ഇതിനു സമാനമായി പല സംഭവങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. കാമുകന്മാര്‍ക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം പെണ്‍മക്കളെ കാഴ്ചവെച്ച നിരവധി സംഭവങ്ങള്‍ ഈ അടുത്ത കാലത്തായി കേ രളത്തില്‍ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അതുമാ ത്രമല്ല യാതൊരു ദാക്ഷണ്യവും കൂടാതെ മക്കളെ കൊല്ലുന്ന അ മ്മമാരുടെ എണ്ണവും കേരളത്തി ല്‍ കൂടിവരുന്നുണ്ട്. കേരളത്തി ലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ എണ്ണിയാല്‍ അതി ന്റെ പട്ടിക കൂടുന്നതായി കാ ണാം.

കഴക്കൂട്ടത്ത് കാമുകനുമൊത്ത് ജീവിക്കാന്‍ മകളെയുള്‍പ്പെടെയുള്ള കുടുംബാംഗങ്ങളെ വിഷം കൊടുത്ത് കൊന്നതും മലപ്പുറത്ത് അപദ സഞ്ചാരത്തിന് തടസ്സം നില്‍ക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് മകളെ കൊന്നൊടുക്കിയതും തുടങ്ങി ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം അഞ്ച് വയസ്സുകാരിയെ വെട്ടി നുറുക്കിയ സംഭവവുമൊക്കെ നടന്നത് കേരളത്തിലാണ്. അതിലെല്ലാം അമ്മമാരാണ് പ്രതികളെന്നതാണ് ഒരു സത്യം. അവിഹിതബന്ധം തുടരാനും അത് മറച്ചുവെയ്ക്കാനുമാണ് ഈ കൊലകളില്‍ ഭാഗവും നടത്തിയ തെന്നതാണ് മറ്റൊരു സത്യം. ഇത് ഒരുവശത്താണെങ്കില്‍ മറുവശത്ത് മക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച് അന്യപുരുഷന്മാരോടൊപ്പം പോകുന്ന അമ്മമാരെയാണ് കേരള ത്തില്‍ കാണാന്‍ കഴിയുക. ഓരോ ദിവസവും കേരളത്തിലെ അമ്മമാരുടെ ഒളിച്ചോട്ടക്കഥകള്‍ വരുമ്പോള്‍ അതിലെ വില്ലന്‍ ആരെന്നതാണ് ആര്‍ക്കും പറയാ ന്‍ കഴിയില്ല. കേവലം ഒരു പരിചയം മതി ഇന്ന് കേരളത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ അന്യ പുരുഷനോ ടൊപ്പം ഒളിച്ചോടാന്‍ എന്നുപോ ലും തോന്നിപ്പോകാറുണ്ട്. മൊബൈല്‍ ഫോണും മിസ്ഡ് കോ ളും വാട്‌സ് ആപും കേരളത്തില്‍ നിറഞ്ഞാടുമ്പോള്‍ അത് ഒരു കാരണമായി മാറുന്നുണ്ടോ. ഇതില്‍ കൂടിയുള്ള പരിചയമാണ് ഇങ്ങനെയുള്ള ഒളിച്ചോട്ടങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂരിഭാഗം കാരണമെന്നു പറയാം. എന്നാല്‍ അത് മാത്രമാ ണോ എന്നതാണ് ഒരു സംശയം.

നമുക്ക് ധാര്‍മ്മീക അധഃപതനമുണ്ടാകുമ്പോള്‍ ആദ്യം കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും പഴിചാരി രക്ഷപെടാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എപ്പോഴും പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തെയും ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയേയുമാണ്. ഒരിക്കലും നാം നമ്മെ തന്നെ പഴിക്കാറോ കുറ്റപ്പെടുത്താറോ ഇല്ല. അതില്‍ നാം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി രക്ഷപെടുമ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം നാം വിസ്മരിക്ക പ്പെടുന്നു. മാതൃത്വത്തിന്റെ വില യും മഹത്വവും. പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തില്‍ കുടുംബ ബന്ധ ങ്ങള്‍ക്ക് അത്ര പ്രാധാന്യം കല്പിക്കാറില്ലെങ്കിലും സ്വന്തം കു ഞ്ഞുങ്ങളെ കാമഭ്രാന്തന്മാര്‍ക്ക് മുന്നിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഒരമ്മ അതില്‍ നിന്ന് നേട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയില്ല. എടപ്പാളിലെ സംഭവത്തില്‍ സ്വ ന്തം മകളെക്കൊണ്ട് വ്യക്തിപരമായി നേട്ടം ഉണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ആ അമ്മയുടെ പ്രതികരണം കടുത്തതാകുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു പ്രതിരോധമോ പ്രതികരണമോ ആ അമ്മയില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടായില്ലായെന്നതാണ് കാണാന്‍ കഴിയുക.

എന്ത് തന്നെയായിരു ന്നാലും സ്വന്തം നേട്ടങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി തന്റെ മകളെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കാഴ്ചവെക്കുന്ന അമ്മമാര്‍ ഒരു സംസ്കാരത്തിലുമില്ല. അ തിനെ സംസ്കാരശൂന്യതയെന്നു വിളിക്കാന്‍ പോലും കഴിയില്ല. അധഃപതിച്ച സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളെന്നു തന്നെ വിളി ക്കേണ്ടി വന്നാല്‍ പോലും അത് മതിയാകാതെ വരും ഈ പ്ര വര്‍ത്തികളൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍.

ശിലായുഗത്തിലെ സംസ്കാരത്തില്‍ പോലും ഇത്ത രം സംസ്കാര അധഃപതനമു ണ്ടായിരുന്നുയെന്ന് തോന്നുന്നി ല്ല. ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ മാറ്റത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാം എന്നാല്‍ ആ മാറ്റം അധഃപതനത്തിന്റെ വഴിയിലേ ക്ക് മാറരുത്. ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം വേണ്ടുവോളമുണ്ടാകാം. എന്നാല്‍ ഒരു സ്ത്രീ അമ്മയി ലേക്ക് മാറുമ്പോള്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ക്കായിരിക്കും പ്രാ ധാന്യം കല്പിക്കുക. ഒരു സ്ത്രീ അമ്മയിലേക്ക് മാറ്റപ്പെടുമ്പോള്‍ ത്യാഗത്തിന്റെയും നി സ്വാര്‍ത്ഥ സ്‌നേഹത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറുന്നു. ഒരു സ്ത്രീയുടെ സ്‌നേ ഹത്തിന് അതിരുകളും അര്‍ത്ഥ ങ്ങളുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ അമ്മയുടെ സ്‌നേഹത്തിന് അതിരുകളോ അര്‍ത്ഥങ്ങളോ ഇല്ല. അതിന്റെ നൈര്‍മല്യം നിഷ്കളങ്കത മൂലം അത് നിര്‍വ്വചനങ്ങള്‍ക്ക് അതീത മായതാണ്. അങ്ങനെയായിരുന്നു ഇന്നലെ വരെ നാം കണ്ട തും അനുഭവിച്ചതും കേട്ടതും.

എന്നാല്‍ ഇന്ന് അത് മാറുന്നുവോ എന്ന് വേണം കരു താന്‍. പ്രത്യേകിച്ച് നമ്മുടെ കൊ ച്ചു കേരളത്തില്‍. അഴകിനൊപ്പം ഇട്ടെറിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്ന അമ്മമാരായി മാറുകയാണോ നമ്മുടെ ആധുനിക ലോകത്തിലെ അമ്മമാര്‍. മക്കള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ വാശിയും വൈരാഗ്യവുമെല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞ അവരെ മാറോട് ചേ ര്‍ത്തിരുന്ന പഴയ കാലത്തില്‍ നിന്ന് ആധുനിക ലോകത്തിനൊ പ്പം നാം വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഒരു വലിയ മാറ്റം അമ്മയെന്ന സങ്കല്പത്തിലുമുണ്ടാകുന്നുയെന്നു വേണം കരുതാന്‍.

മക്കളെ അനാഥാലയങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടിരുന്ന അമ്മമാരുടെ കാലം കഴിഞ്ഞു. അത് അപമാനത്തെ ഭയന്നോ ആഹാരത്തിനു വകയില്ലാതെ വലഞ്ഞിരുന്നതു കൊണ്ടാകാ മെന്നതായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിക്കാം. ആ കാലം മാറി അനാഥാലയങ്ങ ള്‍ക്കു മുന്‍പിലേക്ക് വലിച്ചെറി ഞ്ഞിരുന്ന കരുണയില്ലാത്ത കാലത്തു നിന്ന് കാലപുരിക്കയക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് അമ്മമാര്‍ ക്രൂരതയുടെ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് അതിനും ഒരുപടി കൂടി ക ഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു കൂട്ടികൊടുക്കുന്ന തലത്തിലേക്ക്. ഇനിയും എന്തെന്ന് അടുത്ത മാറ്റം. മക്കളുടെ അവസാന ആശ്രയവും ആശ്വ സവും അമ്മയെന്ന വ്യക്തിയിലായിരുന്നു. അതും മാറ്റപ്പെ ടുകയാണോ. മക്കള്‍ക്കുവേണ്ടി നെരിപ്പോടിലെ തീക്കനല്‍പോ ലെ എരിഞ്ഞടങ്ങിയ അമ്മയെന്ന രൂപം മനസ്സില്‍ വരയ്ക്കുന്ന ചി ത്രമായിരുന്നു ഇന്നലെവരെ. അ തായിരുന്നു ഇന്നലെകളെ നമ്മെ നയിക്കുകയും ധൈര്യപ്പെടുത്തു കയും ചെയ്തിരുന്നത്. അതായിരുന്നു നമ്മുടെ ശക്തിയും ബല ഹീനതയും. എന്നാല്‍ പരിഷ്ക്കാരത്തിന്റെ ലോകത്തിലെ മ ള്‍ക്ക് പറയാന്‍ അങ്ങനെയൊരമ്മയുണ്ടാകുമോ. കണ്ടറിയാം.

Read more

അഭിമാനവും ദുരഭിമാനവും

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ മലയാള വാർത്താ മാധ്യമങ്ങൾ ചർച്ചചെയ്ത ഒന്നാണ് ദുരഭിമാനക്കൊല ? മനുഷ്യൻ അഹങ്കാരത്തോടെ പടുത്തുയർത്തിയ അഭിമാനം ഇല്ലാതാകുവാൻ ഒരു രാത്രിയുടെ അകലം മാത്രം. ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിനു ഇത് സ്വയം തിരിച്ചറിയാലിന്റെ നിമിഷമായി മാറണം. അഹങ്കാരം മനുഷ്യന് വരുത്തി വെക്കുന്ന വിനയെക്കുറിച്ചു നമുക്ക് നന്നായി അറിയാം.  ‘സ്വത്വാഭിമാനം’ ഒരളവുവരെ നല്ലതാണ് പക്ഷേ അത് നമുക്കും നമ്മുടെ  ചുറ്റിലുള്ളവർക്കും  പ്രശ്നങ്ങളും ഭയപ്പാടുകളും ഉണ്ടാക്കുന്നുവെങ്കിൽ  അത്  ‘ ദുരഭിമാനം ‘ തന്നെയാണ്. 

പിന്നാക്ക വിഭാഗത്തിലുള്ളയാളാണെന്നതാണ് മുന്നോക്ക വിഭാഗക്കാരൻ എന്നഭിമാനിക്കുന്ന വീട്ടുകാരുടെ എതിര്‍പ്പിന് വഴിവെച്ചതും തട്ടിക്കൊണ്ടു പോവുന്നതിനും അവസാനം ജീവൻ ബലികൊടുക്കുന്നതിനും ഇടയായത്. മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പാണ് കെവിന്റെയും നീനുവിന്റെയും രജിസ്റ്റര്‍ വിവാഹം നടന്നത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മൂന്ന് വര്‍ഷത്തെ പ്രണയത്തിനൊടുവിലായിരുന്നു വിവാഹം. ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നത് എവിടെപ്പോയി ഇരു കൂട്ടരുടെയും സഭകൾ ?.  കെവിന്റെ മൃതശരീരം സംസ്കരിക്കുവാൻ അഞ്ചോളം യുവവൈദീകരുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധേയം.  ഹിന്ദു ചേരമർ വിഭാഗത്തില്‍പെട്ട കെവിന്റെ വീട്ടുകാര്‍ പിന്നീട് ക്രിസ്തു മതം സ്വീകരിച്ചിരുന്നവരാണ് എന്നാണു അറിയുന്നത്. സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നില്‍ക്കുന്ന കുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ് കെവിന്‍. നീനു റോമന്‍ കാത്തലിക് വിഭാഗത്തില്‍പ്പെട്ടവരാണ്. സാമ്പത്തികമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥയും കേരളത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ജാതിയിലെ വ്യത്യാസവുമാണ് ഇത്തരമൊരു കുറ്റകൃത്യത്തിന് സഹോദരനടക്കമുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്നാണ് മാധ്യമങ്ങൾ  റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത്.  സവർണ-അവർണ വിവേചനം ക്രൈസ്തവ സഭകളിലും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന സന്ദേശം ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ സഭകൾ തയ്യാറാവണം. ഉചിതമായ ഇടപെടലുകൾ അനിവാര്യമായിരിക്കുന്നു. ദളിത് വിവാഹത്തെ അംഗീകരിക്കുവാൻ സാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ജാതീയമായ വിവേചനം എല്ലാക്കാലവും നാം പിന്തുടരുന്നു എന്നത് ചരിത്രയാഥാർഥ്യം.

ഇവിടെ കൊന്നതും കൊലചെയ്യപ്പെട്ടതും രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങളാലല്ല. ജാതിയുടെയും ഉപജാതിയുടെയും അഭിമാനപ്രശ്‌നമാണ്. അഥവാ ദുരഭിമാനം. സ്വന്തം കാര്യം വരുമ്പോള്‍ അല്പം അഭിമാനവും ദുരഭിമാനവും ഇല്ലാത്തവര്‍ കുറയും. പക്ഷെ അത് ആസൂത്രിത കൊലപാതകത്തിലേക്കും അക്രമത്തിലേക്കും നീങ്ങുമ്പോഴാണു നാം നമ്മെക്കുറിച്ചും നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തെക്കുറിച്ചും ബോധവാന്മാരാകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. വാർത്താ ചാനലുകളിൽ ആടിതിമിർക്കുന്ന  ചർച്ചകൾ എല്ലാം തന്നെ ചിലരുടെ രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ളത് മാത്രമാണ്.  ഇരുകൂട്ടരുടേയും രാഷ്ട്രീയ ചിന്താഗതികളും അനുഭാവ സ്വഭാവങ്ങളും അസംബന്ധ രാത്രി ചർച്ചകളായി വഴിമാറുന്നു. അവിടെ മതവും ക്രൈസ്തവ സഭകളും  തല്ക്കാലം രക്ഷപെട്ടു എന്ന് വേണമെങ്കിൽ അഭിമാനിക്കാം.
 
വളര്‍ന്നുവരുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയ ചിന്താഗതികളും അതിന്റെ സാമൂഹിക സാംസ്‌കാരിക പശ്ചാത്തലവും നമ്മെ പിന്നോട്ട് നയിക്കുകയാണ്. ഇത്തരം കൊലപാതകങ്ങളെ ഞെട്ടലോടെ വേണം വിലയിരുത്തുവാൻ. ക്രൈസ്തവ സഭകൾക്ക് ഇവിടെ എങ്ങനെ ഇടപെടുവാൻ സാധിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും അഭ്യസ്തവിദ്യരും സാംസ്‌കാരികമായി ഉന്നതിയിലുള്ളവരും സഹോദരങ്ങളായി ജീവിച്ചുപോരുന്ന ഈ കൊച്ചുകേരളത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊന്നും  നടക്കുകയില്ലെന്നു വിചാരിച്ചിരുന്നു. ജനാധിപത്യത്തിലെ നാലാംതൂണുകള്‍ എന്നവകാശപ്പെടുന്നവർപോലും ഇന്നും പണത്തിനുവേണ്ടി ജോലിയെടുക്കുകയും കൂട്ടിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍ അധഃപതനത്തിന്റെ വെടിയൊച്ചകളും നിലവിളികളും നമ്മുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുകയാണ്.
 
അന്യന്റെ ജീവനു വിലയില്ലാതാകുകയും അക്രമവും അക്രമവാസനകളും പെരുകുകയും എതിരാളിയെ അറപ്പില്ലാതെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള മാനസിക നിലവാരത്തിലേക്കു കേരളജനതയും തരംതാണുപോകുകയും ചെയ്യുന്നത് കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാനാകുകയില്ല. നവമാധ്യമങ്ങളും വിവരസാങ്കേതികവിദ്യയും വളര്‍ന്നുപന്തലിച്ചപ്പോള്‍ നന്മയേക്കാള്‍ ഏറെ തിന്മയുടെ, വെറുപ്പിന്റെ, വിദ്വേഷത്തിന്റെ, പകയുടെ വാഹകര കേന്ദ്രങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.നിയമവ്യവസ്ഥകള്‍ക്കും നിയമപാലകര്‍ക്കും അതിന്റേതായ ചില പോരായ്മകള്‍ ഉള്ളപ്പോഴും നഷ്ടമാകാതെ പോകേണ്ടത് നമ്മുടെ സാംസ്‌കാരിക പൈതൃകമാണ്. അതിലാണു നമ്മള്‍ അഭിമാനിക്കുകയും ആവേശം കൊള്ളുകയും ചെയ്യേണ്ടത്.  അയിത്തത്തിന്റേയും തൊട്ടുകൂടായ്മയുടേയും നാളുകളില്‍നിന്നു നമ്മെ കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ  മത-സാംസ്കാരിക-രാഷ്ട്രീയ പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പും, ദിശാബോധവും എവിടെയൊക്കെയോ കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായ് കാണുവാനും പരസ്പരം സ്‌നേഹിക്കുവാനും  വെറുപ്പിനു പകരം സ്‌നേഹവും അനുകമ്പയും സമത്വവും പകര്‍ന്നുനല്കാനുമാകുമ്പോള്‍ മാത്രമേ നാളെയുടെ നന്മ പ്രത്യാശിക്കാന്‍ വകയുള്ളൂ.

വിവിധ മതങ്ങളില്‍പെട്ടവരും മതമില്ലാത്തവരും ജീവിക്കുന്ന നാടാണ് കേരളം. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഉള്ളവരെ അപേക്ഷിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാംസ്‌ക്കാരികപരമായും വളരെയേറെ ഉന്നതിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരും ഉല്‍ബുദ്ധരും നമ്മള്‍ കേരളീയര്‍ തന്നെയാണ് എന്നാണ് നമ്മുടെ അവകാശവാദം. എന്നാൽ ആധുനിക വാർത്തകൾ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ അവകാശവാദം നമ്മെ അഹങ്കാരികളാക്കി മാറ്റുന്നില്ലേ എന്നൊരു സംശയം ബാക്കിനിൽക്കുന്നു. എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്നത് അവരവരുടെ ഭാഷ്യം ശരിയാണ് എന്ന് തന്നെയാണ്. പിന്നെ ആര്‍ക്കാണ് പിഴച്ചത്? ഈ ചോദ്യത്തിന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയുന്ന ഒരു ഉത്തരമുണ്ട് 'ഞങ്ങൾക്കല്ല ' എന്ന്. ഇവിടെ എല്ലാവരും ശരിയാണ്. എന്നാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ ശരിയാണ് എന്ന് അംഗീകരിച്ചുകൊടുക്കില്ല എന്നതാണ് സത്യം. 

സ്നേഹത്തിന്റെ കുറവാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ടാണോ ഈ ‘ദുരഭിമാനം ‘ ചിലരിൽ കൂടുന്നത് എന്നറിയില്ല. പക്ഷെ ഇത് മൂലമുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ അനവധി ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. അഭിമാനം മൂത്തു അവരിലുണ്ടാവുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ അവർക്കു തന്നെ അതിലും ഭീകരമായി അഭിമാന ക്ഷതം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണെന്ന് പോലും അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. എല്ലാരിലും കുറച്ചു അഭിമാനം വേണം എന്ന് പറയുന്നു. എന്നാലും ചില സത്യങ്ങൾ മറച്ചു പിടിക്കുവാൻ അതിനു സാധിക്കുന്നു. തനിക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും അത് ദോഷമുണ്ടാക്കുന്നവ അല്ലെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല എന്ന ഒരു വശവും ഉണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും ഇത്രയും ദോഷങ്ങൾ തരുന്ന അഭിമാനങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കിയാൽ തനിക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്നേഹവും ഉറപ്പായും ലഭിക്കും. 

കേരളത്തിൽ ശക്തിപ്പെടുന്നത് ജാതീയതയാണ്. സഭയിലും രാഷ്ട്രത്തിലും അനുദിനം വർദ്ധിക്കുന്നു. മനുഷ്യത്വം മരവിക്കുമ്പോൾ ജാതിയതയും അധികാരവും ശക്തിപ്പെടും.വേർകൃത്യങ്ങൾ വളരും. പുത്തൻ യുഗത്തിലും കേരളം ജാതീയതയുടെ കരാളഹസ്തത്തിൽ തന്നെ എന്ന് നിസംശയം പറയാം.

ജാതീയതക്കെതിരായുള്ള ദശാബ്ദങ്ങളുടെ പോരാട്ടം മലയാളി മനസ്സിനെ എവിടെ എത്തിച്ചു എന്ന് വിലയിരുത്തുന്നത് ഉചിതമാണ്? നാം എവിടെയായിരുന്നു? ഇന്ന് എവിടെ എത്തി? ഇത് അവലോകനം ചെയ്യുന്ന ഏതൊരാള്‍ക്കും നിസ്സംശയം പറയാനാകും- ഇന്നലകളിൽ നാം കൊയ്തത് ഒക്കെയും പതിരായിരുന്നു എന്ന്. ഇത്രയും നീണ്ട കാലയളവും അതിന്റെ ഫലവും വിശകലനം ചെയ്താല്‍ ജാതീയത അതിന്റെ പ്രഹരശേഷി വര്‍ധിപ്പിച്ച് പുതിയ തലങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. കടുത്ത അവഗണനക്കും അവഹേളനത്തിനും ഇടയിലും ദളിതന് രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ- വിദ്യഭ്യാസ- കലാ സാംസ്‌കാരിക മേഖലകളില്‍ ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും എത്തിപ്പെടാന്‍ സാധിച്ചു എന്നത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തന്നെ. അവിടെ ക്രൈസ്തവ സഭകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ നൽകിയ സംഭാവനകൾ വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് ജാതിവ്യവസ്ഥ അതിന്റെ പഴയ കാല രീതികളും കര്‍മമണ്ഡലങ്ങളും മാറ്റി പുതിയ രീതിയില്‍ ഇവിടെ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പഴയ വീഞ്ഞ് പുതിയ കുപ്പിയില്‍ എന്ന് മാത്രം.ജാതീയത അതിന്റെ പുതിയ മേച്ചില്‍പുറങ്ങള്‍ തേടുന്നതിന്റെ മറ്റൊരു തെളിവാണ് ഞായറാഴ്ചകളിലെ ജാതി തിരിച്ചുള്ള മാട്രിമോണിയലുകള്‍. ഈഴവ മാട്രിമോണി, നായര്‍ മാട്രിമോണി, പുലയ മാട്രിമോണി എന്നിങ്ങനെയുള്ള വേര്‍തിരിവുകളെ മലയാളികള്‍ ഇരുകയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇവയെല്ലാം തന്നെ ഭൂരിപക്ഷ ന്യുനപക്ഷ വർഗീയതയെ പരോക്ഷമായി വളർത്തുകയാണ്. 

Read more

വിശുദ്ധ പദവിയിലെത്തുന്ന പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പയും സംഭവവിവരണങ്ങളും

വാഴ്ത്തപ്പെട്ട പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പയെ 2018 ഒക്ടോബർ പതിനാലാം തിയതി വിശുദ്ധനായി വാഴിക്കുന്ന വിവരം ഫ്രാൻസീസ് മാർപ്പാപ്പ ലോകത്തെ അറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഗർഭത്തിൽ തന്നെ മാരകമായ അസുഖം ബാധിച്ചിരുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ 'അമ്മ', പോൾ ആറാമന്റെ മധ്യസ്ഥതയിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും കുട്ടിയും അമ്മയും പൂർണ്ണ സുഖം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന അത്ഭുത രോഗശാന്തിയെപ്പറ്റി വത്തിക്കാൻ സ്ഥിതികരിച്ചിരിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ ജീവനും അപകടമെന്ന് കണ്ട് ഡോക്ടർമാർ ഗർഭഛിദ്രം നടത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും ആ സ്ത്രീ സമ്മതിച്ചില്ല. അവർ പ്രതീക്ഷകൾ കൈവിടാതെ പോൾ ആറാമന്റെ ജന്മസ്ഥലത്തു തീർഥാടനം നടത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആരോഗ്യവതിയായ ഒരു കുട്ടിയെ അവർ പ്രസവിക്കുകയും അമ്മയുടെയും കുട്ടിയുടെയും രോഗം മാറുകയും ചെയ്തുവെന്നു  സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അത്ഭുതകരമായ ഈ രോഗ ശാന്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള വാർത്ത വത്തിക്കാൻ സ്ഥിതികരിക്കുകയും ചെയ്തു.

1897 സെപ്റ്റംബർ ഇരുപത്തിയാറാം തിയതി വടക്കേ ഇറ്റലിയിൽ ബ്രെസ്‌സിയാ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഭാവി മാർപ്പാപ്പായായ 'ജിയോവാന്നി ബാറ്റിസ്റ്റ മോണ്ടിനി' ജനിച്ചു. മാർപാപ്പായായ ശേഷമാണ് 'പോൾ ആറാമൻ' എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചത്. മോണ്ടിനിയുടെ പിതാവ് ജോർജിയോ മോണ്ടിനി (Giorgio Montini) ഒരു വക്കീലും ജേർണലിസ്റ്റുമായിരുന്നു. കത്തോലിക്ക പ്രവർത്തന സമിതിയുടെ ഡൈറക്റ്ററും ഇറ്റാലിയൻ പാർലമെന്റ് അംഗവുമായിരുന്നു. 'അമ്മ ജിയുഡെറ്റാ അൽഖിസി (Giudetta Alghisi) സാധാരണ ഒരു ഗ്രാമീണ വീട്ടമ്മയുമായിരുന്നു. ജിയോവാന്നി മോണ്ടിനിക്ക് രണ്ടു സഹോദരന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഫ്രാൻസികോ മോണ്ടിനി (Francesco Montini) ഒരു ഡോക്ടറും രണ്ടാമത്തെ സഹോദരൻ ലോഡോവികോ മോണ്ടിനി ഒരു വക്കീലും രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനുമായിരുന്നു. 1897 സെപ്റ്റംബർ മുപ്പതാം തിയതി ശിശുവായിരുന്ന  മോണ്ടിനിയെ  മാമ്മോദീസ മുക്കി.

കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ മോണ്ടിനി അസുഖം ബാധിച്ച ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു. ചെറുപ്പകാലങ്ങളിൽ അനാരോഗ്യം മൂലം വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നത്, സ്വന്തം വീട്ടിലിരുന്നുകൊണ്ടുള്ള പഠനത്തിൽക്കൂടിയായിരുന്നു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം ബ്രേസിയയിൽ പഠിച്ചു. ഭൂരിഭാഗം ഇറ്റാലിയൻ കുട്ടികളെപ്പോലെ മോണ്ടിനിയെ മാതാപിതാക്കൾ കർശനമായ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തിൽ വളർത്തി.  1916-ൽ സെമിനാരിയിൽ പുരോഹിതനാകാൻ ചേർന്നു, 1920 മെയ് ഇരുപത്തിയൊമ്പതാം തിയതി പൗരാഹിത്യം സ്വീകരിച്ചു. ഉന്നത പഠനത്തിനായി മോണ്ടിനിയെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ബിഷപ്പ് റോമ്മിലയച്ചു. 1920-ൽ അദ്ദേഹം പുരോഹിതനായപ്പോൾ മുതൽ വിശ്രമമില്ലാതെ സഭയുടെ ഔദ്യോഗികമായ ജോലികളിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്നു. ഫാദർ മോണ്ടിനി തന്റെ പൗരാഹിത്യ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഒരു പള്ളി വികാരിയായി ജോലിചെയ്തിട്ടില്ല.

വത്തിക്കാന്റെ വാർസോയിലുള്ള നയതന്ത്ര കാര്യാലയത്തിൽ ജോലിയാരംഭിച്ചു. എന്നാൽ കൂടെ കൂടെയുള്ള അസുഖം നിമിത്തം അദ്ദേഹം വീണ്ടും അതേ വർഷം തന്നെ റോമ്മിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു. പിന്നീട് 1922 മുതൽ വത്തിക്കാൻ സെക്രട്ടറിയേറ്റിലായിരുന്നു ജോലി. പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപാപ്പായുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹകാരിയായി പ്രവർത്തിച്ചു. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ നാസികളിൽനിന്നും റോമൻ യഹൂദരെ രക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്നു.

റോമിലെ യുവാവായ ഈ പുരോഹിതൻ ജോലിക്കാര്യങ്ങളിൽ കഴിവുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടും കഠിനമായ പ്രയത്നം കൊണ്ടും സ്ഥാനക്കയറ്റങ്ങൾ വഴി വത്തിക്കാന്റെ സുപ്രധാനങ്ങളായ കാര്യാലയ ചുമതലകളുടെ മേധാവിയായും പ്രവർത്തിച്ചു. ഒരു സ്വതന്ത്ര സർക്കാരിനെപ്പോലെ വത്തിക്കാന്റെ പ്രവർത്തനമണ്ഡലങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു. മുപ്പതു വർഷത്തോളം 'മോണ്ടിനി' വത്തിക്കാനിലെ വിവിധ തസ്തികകളിൽ ജോലിചെയ്തു. അവസാനം വത്തിക്കാൻ സെക്രട്ടറിയേറ്റിന്റെ മേധാവിയുമായി. 1953-ൽ കർദ്ദിനാളാകാൻ അദ്ദേഹത്തെ ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചില്ല. 1954-ൽ പന്ത്രണ്ടാം പിയൂസ് അദ്ദേഹത്തെ മിലാനിലെ ആർച്ച് ബിഷപ്പായി നിയമിച്ചു. 1958-ൽ ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ  കർദ്ദിനാൾ സ്ഥാനത്തേയ്ക്കും ഉയർത്തി. 1963-ൽ ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പയുടെ മരണശേഷം കർദ്ദിനാൾ സംഘം മോണ്ടിനിയെ അടുത്ത മാർപാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. 1963-ൽ മാർപാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുത്തതുമുതൽ 1978-ൽ മരിക്കുന്ന വരെയുള്ള കാലഘട്ടം കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായക നാളുകളും മാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടതും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.

പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പ, മാർപാപ്പയായി സ്ഥാനമേറ്റപ്പോൾ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിന്റെ ആദ്യത്തെ സഭാസമ്മേളനം നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആധുനിക ലോകവുമായി സഭയെ എങ്ങനെ നയിക്കാമെന്നുള്ള വിഷയങ്ങൾ ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. വത്തിക്കാൻ സുന്നഹദോസിൽ അംഗങ്ങളുടെയിടയിൽ തീവ്ര വാദപ്രതിവാദങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. പാരമ്പര്യത്തെ മുറുകെ പിടിക്കാൻ ഒരു വിഭാഗവും പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് പുരോഗമനാശയങ്ങളുമായി വാദിക്കുന്ന മറ്റൊരു വിഭാഗവും സുന്നഹദോസിന്റെ ചർച്ചകളുടെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു.

ഇറ്റലിക്ക് പുറത്തുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച ആദ്യത്തെ മാർപ്പാപ്പയും അദ്ദേഹമായിരുന്നു. പറക്കുന്ന മാർപാപ്പായെന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. അഞ്ചു ഭൂകണ്ഡങ്ങളിലായി പത്തൊമ്പതു രാജ്യങ്ങൾ  സന്ദർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്കൂടെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ, ഇന്ത്യ, ഫിലിപ്പിയിൻസ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളും സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. വ്യക്തികളെയും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളെയും തുറസായ സ്ഥലങ്ങളിൽ കാണാൻ താല്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നു. 1970-ൽ ചൈനയുടെ അടുത്തുള്ള ഹോങ്കോങ്ങിലും സന്ദർശനം നടത്തി. ഹോങ്കോങ് ചൈനയുടെ ഭാഗമായിരുന്നെങ്കിലും അന്ന് ആ രാജ്യം ബ്രിട്ടന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. മാവോ സേതുങ്ങിനെ നിരാശപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്തതു കൊണ്ട് ഹോങ്കോങ്ങിലെ പ്രസിഡന്റ് അദ്ദേഹത്തെ ഔദ്യോഗികമായി സ്വീകരിക്കാൻ വന്നില്ല.

1970 നവംബർ ഏഴാം തിയതി പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പാ ഫിലിപ്പൈൻസിലുള്ള മനിലായിൽ എത്തി. ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽനിന്ന് ഒരു ബൊളീവിയൻ മനുഷ്യൻ മാർപാപ്പയെ കത്തികൊണ്ട് വധിക്കാനായി എത്തി. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ തൊട്ടടുത്തു നിന്ന ഷിക്കാഗോയിലെ ആറടിയിൽക്കൂടുതൽ പൊക്കവും അതിനൊത്ത ശരീരവുമുള്ള സുഹൃത്ത് 'ഫാദർ പോൾ മാർസിങ്കസ്' (Paul Marcinkus) തക്ക സമയത്ത് പ്രതിരോധിച്ചതുകൊണ്ടു മാർപാപ്പായുടെ ജീവൻ രക്ഷപെട്ടു. മാർസിങ്കസിന്റെ ഈ സാഹസികപ്രവർത്തിക്ക് പിന്നീടുള്ള കാലങ്ങളിൽ വലിയ വിലയും കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു.  വത്തിക്കാനിലുള്ള അഴിമതികൾക്ക് ചുക്കാൻ പിടിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ  മുഴുവനായിത്തന്നെ പിൽക്കാലങ്ങളിൽ മാർപാപ്പായ്ക്ക് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കേണ്ടിയും വന്നു.

ദരിദ്രരോടുള്ള സമീപനത്തിൽ പോൾ ആറാമനും ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പായുമായി വളരെയേറെ സാമ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പായായപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച കിരീടം വിൽക്കുകയും ഒരു മാർപാപ്പാ രാജാവല്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. മൂന്നു നിരകളിലായുള്ള കിരീടം വിറ്റ വകയിൽ ലഭിച്ച പണം കൽക്കട്ടയിലെ മദർ തെരേസ സമൂഹത്തിനു നൽകുകയും ചെയ്തു. അന്നുമുതൽ ഒരു മാർപാപ്പാമാരും അധികാരചിന്ഹമായി കിരീടം ധരിച്ചിട്ടില്ല. അമേരിക്കയിലെ കത്തോലിക്കാ സമൂഹം മാർപാപ്പായുടെ കിരീടം ഒരു മില്യൺ ഡോളറിനു വിലയ്ക്ക് വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. വാഷിംഗ്ടൺ ഡീസിയിൽ മാതാവിന്റെ നാമധേയത്തിലുള്ള ഒരു പള്ളിയിൽ  കിരീടം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ സന്ദർശിച്ച വേളയിൽ 'റോൾസ് റോയിസ്' കാർ അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനമായി ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം വത്തിക്കാനിലേക്ക് മടങ്ങിപോയപ്പോൾ 'കാർ' മദർ തെരാസായുടെ സാധുക്കൾക്കായുള്ള ഫണ്ടിലേക്ക് നല്കുകയാണുണ്ടായത്. ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പായ്ക്ക് ലഭിച്ച വിലപിടിപ്പുള്ള 'ലാംബർഗിനി' കാറും ഇറാക്കിലെ സാധു ജന ഫണ്ടിലേക്ക് സംഭാവന നൽകിയതും എടുത്തു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയെപ്പോലെ പോൾ മാർപാപ്പയും  വത്തിക്കാന്റെ ആഡംബരങ്ങൾ കുറച്ചിരുന്നു. മാർപാപ്പായ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സ്വിസ് പട്ടാളക്കാരുടെ അംഗസംഖ്യയിലും ഗണ്യമായി കുറവ് വരുത്തി.

ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പയ്ക്ക് എൺപതു വയസു തികഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പോൾ ആറാമൻ ധരിച്ചിരുന്ന ലളിതമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ഞായറാഴ്ച കുർബാന ചൊല്ലിയത്. പോൾ മാർപാപ്പായുടെ വെള്ളി വടി ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പാ അന്ന് കൈകളിൽ ഊന്നിയിരുന്നു. ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പായെപ്പോലെ പോൾ മാർപ്പാപ്പയ്ക്കും ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. പോൾ മാർപാപ്പാ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം സെമിനാരി കാലങ്ങളിൽ സ്വന്തം വീട്ടിലായിരുന്നു കൂടുതൽ കാലങ്ങളും ചെലവഴിച്ചിരുന്നത്. അതുപോലെ ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പയും കുഞ്ഞായിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ശ്വാസകോശങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഏതോ അണുബാധ കാരണം പ്രവർത്തനരഹിതമായിരുന്നു.

1962-65 കാലങ്ങളിൽ മാർപ്പാപ്പായുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വത്തിക്കാനിൽ മെത്രാന്മാരുടെ ഒരു സമ്മേളനം വിളിച്ചു കൂട്ടിയിരുന്നു. ആഗോള തലത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ലത്തീൻ ഭാഷയിലുള്ള കുർബാനയ്ക്കു  പകരം അതാത് നാട്ടു ഭാഷകളിൽ കുർബാന അർപ്പിക്കാനുള്ള തീരുമാനമാവുകയും ചെയ്തു. അല്മായർക്കും സഭയിൽ കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും പങ്കാളിത്തങ്ങളും നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. മറ്റുള്ള സഭകളുമായി ഐക്യവും ബന്ധവും സ്ഥാപിക്കാൻ വിപ്ലവകരങ്ങളായ മാറ്റങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. യഹൂദ ജനതയുമായുള്ള അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ലഘൂകരിക്കാനും സാധിച്ചു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി  ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിൽ യഹൂദർ ഒന്നടങ്കം കുറ്റക്കാരെന്നുള്ള പഴിചാരലുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മുൻകാല സഭാ പിതാക്കന്മാരുടെ നിരവധി വിശ്വാസങ്ങൾക്കു  മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയ പോൾ ആറാമന്റെ കാലടികളാണ് ഫ്രാൻസീസ് മാർപ്പാപ്പയും തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സഭയെ കൂടുതൽ ചൈതന്യവത്താക്കാനുള്ള ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പായുടെ ശ്രമങ്ങളും പോൾ തുടങ്ങി വെച്ച അതേ വഴികളിൽക്കൂടിയായിരുന്നു.

രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ സുന്നഹദോസിൽ ലൈംഗിക കാര്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ പോൾ മാർപ്പാപ്പ നിലവിലുള്ള പാരമ്പര്യ വിശ്വാസങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. അതിൽ കത്തോലിക്കാ ലോകം മാർപാപ്പായുടെ ഈ കടുംപിടുത്തത്തിൽ നിരാശരായിരുന്നു. പോൾ മാർപാപ്പ തന്നെ സ്വന്തം താൽപ്പര്യം അനുസരിച്ച് ഒരു കമ്മീഷനെ നിയമിക്കുകയും കമ്മീഷൻ ജനന നിയന്ത്രണത്തിനെതിരായ ഒരു റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭൂരിഭാഗവും സഭയുടെ ഗർഭനിരോധനത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള നയങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുകയും ചെയ്തു. 'മാനുഷിക ജീവിത'മെന്ന അർത്ഥത്തിൽ 'Humanae Vitae' എന്ന സഭയുടെ വിജ്ഞാന പത്രിക പോൾ മാർപാപ്പാ തയ്യാറാക്കി. കൃത്രിമ ജനന നിയന്ത്രണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള സഭയുടെ പഠനം ഈ വിജ്ഞാപനം അനുസരിച്ച് ഇന്നും പിന്തുടരുന്നു. മനുഷ്യ ജീവിതം സംരക്ഷിക്കലും അതുവഴി വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷയ്ക്കലും സഭയുടെ കാതലായ വിഷയങ്ങളായി അദ്ദേഹം പാലിച്ചു വന്നിരുന്നു.

പോൾ മാർപാപ്പായുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ ഒന്ന് 1978-ലെ വസന്തകാലത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഉറ്റമിത്രമായിരുന്ന മുൻ ഇറ്റാലിയൻ പ്രധാനമന്ത്രി 'എൽദോ മോറോ' യെ 'റെഡ് ബ്രിഗേഡ്‌സ്' എന്ന ഭീകര സംഘടന തട്ടിക്കൊണ്ടു പോയതായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഭീകരരോട് എൽദോ മോറോയെ യാതൊരു ഉപാധികളുമില്ലാതെ മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഒരു കാറിന്റെ പുറകിൽ ബുള്ളറ്റുകൾ തറച്ച അദ്ദേഹത്തിൻറെ ശവ ശരീരം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. പോൾ മാർപാപ്പാ കാർമ്മികനായി നടത്തിയ സ്റ്റേറ്റ് ശവ സംസ്ക്കാര ചടങ്ങുകളിൽ 'മോറോ കുടുംബം' സംബന്ധിച്ചില്ല. ഉപാധികളൊന്നുമില്ലാതെ മോചിപ്പിക്കണമെന്ന വ്യവസ്ഥയിൽ ഉറച്ചു നിന്നതുകൊണ്ടാണ് മോറോയുടെ  മരണം സംഭവിച്ചതെന്ന് കുടുംബം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഭീകരരുടെ ഡിമാന്റുകൾ ചെവികൊണ്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ പൊലിഞ്ഞുപോയ മോറോയുടെ ജീവിതം രക്ഷിക്കാമായിരുന്നുവെന്നു കുടുംബം വിശ്വസിക്കുന്നു.

രണ്ടാംവത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിൽ 2500 ബിഷപ്പുമാരുടെ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളിലും ഒരു പൊതു അജണ്ട തയ്യാറാക്കാനും അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു. സഭയുടെ തത്ത്വങ്ങളെ ബലികഴിക്കാതെ അവർക്കിടയിൽ ഒരു മദ്ധ്യവർത്തിയായി പ്രവർത്തിക്കാനും സാധിച്ചു. ആയിരത്തിൽപ്പരം വർഷങ്ങളായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയുമായുള്ള അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ലഘുകരിക്കാനും സഭകൾ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറക്കാനും അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയുടെ പരമാദ്ധ്യക്ഷനുമായുളള കൂടിക്കാഴ്ചയും ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഭവമായിരുന്നു. മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള എല്ലാ വിധമുള്ള സൗഹാർദ ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനുള്ള വഴികൾ ഒരുക്കുകയും ചെയ്തു.

ഹൈന്ദവ വേദാന്തിയായ 'സ്വാമി ചിൻമോയ', പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പായുടെ ഒരു ആരാധകനായിരുന്നു. വത്തിക്കാനിൽ മാർപാപ്പായെ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ ചിൻമോയ എഴുതിയ മൂന്നു പുസ്തകങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനു സമ്മാനിച്ചിരുന്നു. 'താങ്കൾ തന്ന ആത്മാവിന്റെ ഗീതങ്ങളടങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുമെന്നും' മാർപാപ്പ സ്വാമി ചിൻമോയ്ക്ക് ഉറപ്പു കൊടുത്തു. ചിന്മയോ മാർപാപ്പായോട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ അങ്ങയുടെ ചിന്തകളിൽ ആകൃഷ്ടനാണ്. അങ്ങ് പറയുന്നു, ഭൗതികതയും ആത്മീയതയും ഒരേ ദിശയിൽ പരസ്പ്പരം ബന്ധിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു. എന്റെ എളിയ ചിന്തകളും അതു തന്നെയാണ്. മനസ്സിനുള്ളിലെ ഉത്‌കടമായ അഭിലാഷങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ബാഹ്യവും ഭൗതികമായ ജീവിതവും ദൈവികമായ സാക്ഷാത്ക്കരണത്തിൽക്കൂടി ഒത്തു ചേർന്നു പോവണം." മാർപാപ്പ പറഞ്ഞു, "അങ്ങയുടെ താത്ത്വിക ചിന്തകളെ ഞാൻ അങ്ങേയറ്റം അഭിനന്ദിക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യൻ ജീവിതവും ഹിന്ദു ജീവിതവും ഒരേ നദിയിൽക്കൂടി ഒരേ ഒഴുക്കിൽക്കൂടി ഒന്നായി സഞ്ചരിക്കണം. അങ്ങയുടെ സന്ദേശവും എന്റെ സന്ദേശവും ഒന്നുതന്നെയാണ്." ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു ചിന്മയോ രണ്ടാമതും വത്തിക്കാനിൽ എത്തിയപ്പോൾ മാർപാപ്പ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ വാക്കു തന്നപോലെ അങ്ങയുടെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും വായിച്ചു. മനസുനിറയെ സന്തോഷവുമുണ്ടായി. ഞാൻ പറയട്ടെ, 'അങ്ങൊരു ഇന്ത്യനാണ്. ഞാനും ഇന്ത്യയെപ്പറ്റി അങ്ങേയറ്റം അഭിമാനമുള്ളവനാണ്.' മൂന്നാം പ്രാവശ്യവും ചിന്മയോ മാർപാപ്പയെ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ മാർപാപ്പയെ ആദരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള 'കാരുണ്യത്തിന്റെ പിതാവ്, സാഹോദര്യത്തിന്റെ വിജയി, ഉത്തമ സുഹൃത്ത്' (Compassion-Father, Champion-Brother,Perfection-Friend) എന്ന പേരിലുള്ള പുസ്തകവും സമ്മാനിച്ചു.

പോൾ മാർപാപ്പ മരിക്കുന്നതിനു ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ് പറഞ്ഞു, "വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കാൻ എന്നാൽ കഴിയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു. ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവൻ നിലനിർത്താനും പൊരുതി. മനുഷ്യ ജീവിതത്തെ പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു." ഗർഭ നിരോധനം സഭയുടെ പാപമായി മുദ്രകൊത്തിക്കൊണ്ടുള്ള കർശന നിയന്ത്രണം വഴി യാഥാസ്ഥിതികരുടെ കയ്യടി വാങ്ങിയതിലും മാർപാപ്പ അഭിമാനിച്ചിരുന്നു. 1978 ആഗസ്റ്റ് ആറാംതീയതി അദ്ദേഹം റോമ്മിലുള്ള മാർപാപ്പാമാരുടെ വസതിയിൽ വിശ്രമത്തിലായിരിക്കവേ അവിചാരിതമായി മരണമടഞ്ഞു.

വത്തിക്കാന്റെ സാമ്പത്തികം കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞ കാലങ്ങളിലായിരുന്നു പോൾ ആറാമനു അപ്രതീക്ഷിതമായ മരണം സംഭവിച്ചത്. ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിൻഗാമിയായ ജോൺ പോൾ ഒന്നാമന്റെ ആകസ്മികമായ മരണത്തിൽ ദുരൂഹതകളുണ്ട്. മരണ കാരണത്തിൽ, വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ സാമ്പത്തിക അഴിമതികളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള കിംവദന്തികളുമുണ്ട്. ലോകത്തിലെ നിഗുഢമായ ബാങ്കെന്നാണ് വത്തിക്കാന്റെ ഈ ബാങ്കിനെപ്പറ്റി ഫോബ്‌സ് മാഗസിൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ദൈവത്തിന്റെ ബാങ്കെന്നാണ് വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിനെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഈ ബാങ്കിന്റെ തലപ്പത്തിരുന്നുകൊണ്ടു ആർച്ച് ബിഷപ്പ് മാർസിങ്കസ്  ദീർഘകാലം ഭരണം നടത്തിയിരുന്നു. ബാങ്കോ അംബ്രോസിയാനൊയുടെ ചെയർമാനായിരുന്ന 'റോബർട്ടോ കാൽവി' ലണ്ടൻ പാലത്തിനടിയിൽ തൂങ്ങി മരിച്ച നിലയിൽ കാണപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇതൊരു കൊലപാതകമെന്ന് പിന്നീട് തെളിഞ്ഞിരുന്നു. കൊല ചെയ്തത് ആരെന്നു മാത്രം വ്യക്തമല്ല. റോബർട്ടോ കാൽവിക്ക് വത്തിക്കാൻ ബാങ്കുമായി ഇടപാടുകളും അടുത്ത ബന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നു. കാൽവിയും വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ ചെയർമാനായ ആർച്ച് ബിഷപ്പ് മാർസിങ്കസുമായി സുഹൃത്തുക്കളുമായിരുന്നു.

1950-ൽ മാർസിങ്കസ്, റോമ്മിലേക്ക് പോവുന്നതിനുമുമ്പ് ഷിക്കാഗോ രൂപതയിൽ സേവനം ചെയ്തിരുന്നു. അതിനുശേഷം കാനോൻ നിയമങ്ങൾ പഠിക്കാൻ റോമ്മിലെ പൊന്തിഫിക്കൽ ഗ്രിഗോറിയൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്നു. വത്തിക്കാൻ സെക്രട്ടറിയേറ്റിൽ ജോലി ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. അക്കാലയളവിലാണ് ഭാവി മാർപാപ്പായായ ജിയോവാന്നി ബാറ്റിസ്റ്റ മോണ്ടിനിയുമായി സൗഹാർദ്ദ  ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചത്. മാർപാപ്പായായ ശേഷം പോൾ ആറാമൻ അദ്ദേഹത്തെ വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ ചുമതലകൾ ഏൽപ്പിച്ചു. 'മാർസിങ്കസ്' ഇംഗ്ലീഷ്, ഇറ്റാലിയൻ, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, ലിത്ത്‌വാനിയൻ എന്നീ ഭാക്ഷകൾ ഭംഗിയായി കൈകാര്യം ചെയ്യുമായിരുന്നു. മാർപ്പാപ്പാ വിദേശത്തു സഞ്ചരിക്കുന്ന വേളകളിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം മാർസിങ്കസും സഞ്ചരിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു യാത്രക്കിടയിലാണ് മാർസിങ്കസിന്റെ സമയോചിതമായ ഇടപെടൽ നിമിത്തം മാർപാപ്പായുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ സാധിച്ചത്. വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിലെ സാമ്പത്തിക അഴിമതികളിൽ മാർസിങ്കസും കുറ്റവാളിയായിരുന്നു.

പോൾ ആറാമൻ, ആർച്ച് ബിഷപ്പായി ഉയർത്തിയ മാർസിങ്കസെപ്പോലെ വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ സാമ്പത്തിക അഴിമതികളിൽ ഇത്രമാത്രം പങ്കുള്ള മറ്റൊരു പുരോഹിതനില്ല. പണമിടപാട് കേസിൽ ഇറ്റാലിയൻ ക്രിമിനലന്വേഷകരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ മാർസിങ്കസ്  കുറ്റവാളിയാണെങ്കിലും പോൾ ആറാമൻ അദ്ദേഹത്തെ വത്തിക്കാനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതമായി സംരക്ഷിച്ചു. സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രമായ വത്തിക്കാനിൽ താമസിക്കുന്ന മാർസിങ്കസിനെതിരെ ഇറ്റാലിയൻ നിയമങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല. വത്തിക്കാൻ ബാങ്കുമായി അഴിമതി ബന്ധമുള്ള മറ്റൊരു 'ബാങ്കർ' ജയിലിൽ വെച്ച് ഭക്ഷണത്തിൽ ആരോ വിഷം കലർത്തി കൊല ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രമെന്ന പദവിയുടെ വെളിച്ചത്തിലും കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പരമോന്നത സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന നിലയിലും പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പായ്ക്ക് മാർസിങ്കസിനെ ഇറ്റാലിയൻ നിയമ വ്യവസ്ഥയിൽനിന്നും ജയിൽ ശിക്ഷയിൽനിന്നും രക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച കടപ്പാടുകൾ മൂലമുള്ള പ്രത്യുപകാരമായി മാർപാപ്പാ അദ്ദേഹത്തെ വത്തിക്കാനുള്ളിൽ സുരക്ഷിതമായി സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

1978-ൽ പോൾ ആറാമന്റെ മരണശേഷം ജോൺ പോൾ ഒന്നാമൻ മാർപാപ്പായായത് തികച്ചും യാദൃശ്ചികമായിരുന്നു. വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ സാമ്പത്തിക അഴിമതികളിൽ ചുക്കാൻ പിടിച്ചിരുന്ന മാർസിങ്കസോട് ജോൺ പോൾ ഒന്നാമൻ മാർപാപ്പായ്ക്ക് വ്യക്തിപരമായി നീരസവുമുണ്ടായിരുന്നു. മാർസിങ്കറുടെ സാമ്പത്തിക അഴിമതികളുമായി ഒത്തുപോകാൻ പുതിയ മാർപാപ്പായ്ക്ക് സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ തലപ്പത്ത് മാർസിങ്കസ്  തുടരുന്നതിനോടും  വിയോജീപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മാർസിങ്കസിനു തന്റെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന അങ്കലാപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. ജോൺ പോൾ ഒന്നാമനെ മാർപാപ്പയായി വാഴിച്ച രണ്ടാം ദിവസം റഷ്യൻ ഓർത്തോഡോക്‌സിലെ ആർച്ച് ബിഷപ്പ് 'നിക്കോടിമസ്' വത്തിക്കാന്റെ സ്വീകരണ മുറിയിൽ തലയടിച്ചു വീണു മരണപ്പെട്ടിരുന്നു. കാപ്പിക്കകത്ത് വിഷം ചെന്ന് മരിച്ചതെന്നും വാർത്തകളുണ്ട്. വിഷം ജോൺ പോൾ ഒന്നാമനെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു വധിക്കാനായിരുന്നുവെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഏതായാലും പിന്നീട് ഒരുമാസത്തിനുള്ളിൽ ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ ജോൺ പോൾ ഒന്നാമൻ മാർപാപ്പാ മരണപ്പെടുകയായിരുന്നു. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും മാർസിങ്കസുമായി സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നതുകൊണ്ടു മാർസിങ്കസിനു വത്തിക്കാൻ ബാങ്കിന്റെ സാമ്പത്തിക മേധാവിയായി തുടരാനും സാധിച്ചു.

പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പായുടെ ഉദ്ധരണിയും പ്രസക്തമാണ്. "നിങ്ങൾ സമാധാനം കാംക്ഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നീതിക്കായി പൊരുതൂ! ലളിതമായ ജീവിതവും ഹൃദയത്തിന്റെ ഗീതങ്ങളിൽനിന്നുള്ള പ്രാർത്ഥനയും പാവങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന സഹായവും സഹാനുഭൂതിയും വിനയവും ആത്മാർപ്പണവും ത്യാഗവും നിസ്സംഗത്വവും നാം ഓരോരുത്തരിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. വിശുദ്ധിയുടെ ഈ വാക്കുകളുടെ അഭാവത്തിൽ ലോകത്ത് അരാജകത്തമുണ്ടാവുകയും ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയ സ്പർശനം ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കാതെയും വരുന്നു."

Read more

മുഖ്യമന്ത്രി പുഞ്ചിരി ശീലിക്കണം

നിത്യേന പത്തു വര്‍ത്തമാനപത്രങ്ങള്‍ വായിക്കുന്ന വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ ആമുഖമായി രണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുവയ്‌ക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു. ഒന്ന്, പിണറായി വിജയന്‍ ഒരു പത്രത്തില്‍ നിന്നും കാരുണ്യം കിട്ടാത്ത ഹതഭാഗ്യനാകയാല്‍ അദ്ദേഹം നയിക്കുന്ന സര്‍ക്കാരിനെക്കുറിച്ച് പത്രദ്വാരാ കിട്ടുന്ന വിവരങ്ങള്‍ പലതരം അരിപ്പകളിലൂടെ കടത്തിവിടാതെ വസ്തുനിഷ്ഠമായ ഒരു വിലയിരുത്തല്‍ അസാദ്ധ്യമാണ്. വി.എസാണ് കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ആദര്‍ശധീരന്‍ എന്നും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയാണ് കേരളത്തില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി ആയിരുന്നവരില്‍ ഏറ്റവും വലിയ സ്ത്രീലമ്പടന്‍ എന്നും സത്യാനന്തര സമൂഹം നമ്മെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ പോലും ഇത്ര അഭിപ്രായ ഐക്യം മാദ്ധ്യമലോകത്ത് നാം കണ്ടില്ല.

രണ്ട്, ഇവിടെ വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത് നിലവില്‍ ഭരണം കൈയാളുന്ന കേരളസര്‍ക്കാരാണ്, അതിനെ നയിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയല്ല. ആ കക്ഷി ഭരണത്തെ മലീമസമാക്കുകയോ വികലമാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതായി തോന്നിയാല്‍ അക്കാര്യം യഥാവസരം പറയേണ്ടിവരും എങ്കിലും കേരള സര്‍ക്കാരിനെ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ ജയരാജന്മാരെയും കാരായി സഹോദരന്മാരെയും നോക്കിയല്ല ആ കര്‍ത്തവ്യം നിര്‍വഹിക്കേണ്ടത്.<യൃ />

പിണറായിവിരോധം

ആദ്യത്തെ കാര്യം ആദ്യം പറയാം. കാസര്‍കോട്ട് ഒരു യോഗം ഉണ്ടായി. അവിടുത്തെ പൗരമുഖ്യരുമായി മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ സംവാദം. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് കൊല്ലത്തെ അനുഭവങ്ങളും അടുത്ത മൂന്നുകൊല്ലത്തെ സ്വപ്നങ്ങളും പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ നടത്തിയ യോഗം. സത്യത്തില്‍ അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും ജില്ലയിലെ മന്ത്രി എന്ന നിലയില്‍ ചന്ദ്രശേഖരന്‍ അവിടെ ഒരു സ്വാഗതപ്രസംഗം നടത്തി. ആ പ്രാരംഭചടങ്ങുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പുറത്തുപോകണം എന്ന് നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. അവര്‍ ഇറങ്ങാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. സംഘാടകരുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥന വിഫലമായപ്പോള്‍ മന്ത്രി തന്നെ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കേണ്ടിവന്നു. കേന്ദ്രത്തിലും ഇവിടെയും എത്രയോ സര്‍ക്കാര്‍ യോഗങ്ങളിലും സര്‍ക്കാരിതര യോഗങ്ങളിലും കണ്ടിട്ടുള്ള സംഗതിയാണ് യോഗാരംഭത്തിലോ ഉദ്ഘാടനചടങ്ങിലോ കുറേ പടം എടുത്ത് പിരിയാനും ശേഷം ബ്രീഫിംഗിന് കാത്തിരിക്കാനും മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കപ്പെടുന്നത്. വിവാഹഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ മണിയറയില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങാന്‍ വിസമ്മതിക്കുമ്പോള്‍ ഇറക്കിവിടേണ്ടിവരും. കേരളകൗമുദിയും മനോരമയും മറ്റും കീശവരകള്‍ക്ക് വിഷയമാക്കിയത് നര്‍മ്മബോധമായി കാണാം. എങ്കിലും പിണറായിയെ വലിച്ചിഴച്ച് വാര്‍ത്ത പൊലിപ്പിച്ചതിന് ന്യായീകരണമില്ല. പിണറായി സ്വതവേ "കടക്കു പുറത്ത് 'എന്നല്ലാതെ പുറത്ത് കടക്ക് ' എന്ന് പറയാത്ത ആള്‍ തന്നെ. വരാപ്പുഴയിലെ വീട്ടില്‍ പോകാതിരിക്കാന്‍ കേരളദര്‍ശനയാത്ര നടത്തിയതും മാഹിയില്‍ പോയാലും ന്യൂമാഹിയില്‍ പോകാതിരിക്കുന്നതും ഒക്കെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെടാം. അതൊക്കെ വേണം താനും. ഞായറാഴ്ചയിലെ വാര്‍ത്താവിന്യാസം തെളിയിക്കുന്ന പിണറായിവിരോധം നമ്മുടെ കാഴ്ചയ്ക്ക് മങ്ങലേല്പിക്കുന്നു എന്ന് പറയാനാണ് ഇത്രയും വിശദീകരിച്ചത്.

രണ്ടാമത്തെ കാര്യവും തഥൈവ. സര്‍ക്കാരിനെ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നടപടികള്‍ മാത്രം ആവണം പരിഗണനയില്‍. കോടിയേരിയുടെ മകന്‍ ദുബായി നഗരത്തില്‍ വഴിയോരത്ത് മൂത്രംഒഴിച്ചാല്‍ അത് പിണറായി സര്‍ക്കാരിന്റെ കണക്കില്‍ ചേര്‍ക്കരുത്. അതേസമയം ആ യുവാവ് തന്റെ സ്വാധീനത ഉപയോഗിച്ച് സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും അവിഹിതമായി നേടിയെടുത്താല്‍ പറയാതിരിക്കയുമരുത്. ഈ അതിര്‍വരമ്പ് ലോലമോ തിരിച്ചറിയാന്‍ വയ്യാത്തതോ ഒന്നുമല്ല. അല്പം ഒന്ന് മനസിരുത്തി വിഷയം പരിശോധിക്കണം എന്ന് മാത്രം.

പൊലീസ് മോശമായി

ഇനി വിഷയത്തിലേക്ക്, ഈ സര്‍ക്കാരിന്റെ രണ്ടാമത്തെ വര്‍ഷം പൊലീസ് വകുപ്പിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം കൂടുതല്‍ മോശമായി എന്ന് നിരീക്ഷിക്കാതെ വയ്യ. ലോകനാഥ് ബെഹ്‌റ ദേശീയതലത്തില്‍ പ്രശംസ നേടിയിട്ടുള്ള, സി.ബി.ഐ ഇത്യാദി സംഘടനകളില്‍ കഴിവ് തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ആയിരിക്കെ ഇത് സംഭവിക്കാന്‍ രണ്ട് കാരണങ്ങള്‍ മാത്രമേ കാണാനാവൂ. ഒന്ന്, മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ അശ്രദ്ധ അല്ലെങ്കില്‍ പിടിപ്പുകേട്. രണ്ട്, സേനയിലെ അദൃശ്യമായ അച്ചടക്കരാഹിത്യം തടയുന്നതില്‍ മധ്യനിരയില്‍ ഉണ്ടായ പാളിച്ചകള്‍.

പൊലീസുകാര്‍ക്കിടയിലെ രാഷ്ട്രീയം അപകടകരമാണ്. നാലര പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കപ്പുറം യു.പിയില്‍ ലോകം കണ്ടതാണ് അച്ചടക്കമില്ലാത്ത പൊലീസുകാര്‍ സമുദായത്തിന് എത്രദ്‌റോഹം ചെയ്യുമെന്ന്, എന്നിട്ടും നാം ഇവിടെ സംഘടന അനുവദിച്ചു. അതാകട്ടെ, നാള്‍തോറും രാഷ്ട്രീയച്ഛായ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ തെളിയിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പൊലീസ് അസോസിയേഷന്റെ യോഗവും രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയുടെ യോഗവും തമ്മില്‍ തിരിച്ചറിയാനാവണമെങ്കില്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ ഇടപെടേണ്ടിവരുന്നു എന്നത് ബെഹ്‌റയ്ക്കും വിജയനും ഭൂഷണമല്ല. കോടിയേരിയുടെ കാലത്തെക്കാള്‍ മോശമാണ് പിണറായിയുടെ കാലം എന്ന് ധരിക്കാന്‍ ഇടകൊടുക്കരുത്. കോടിയേരി പാര്‍ട്ടിതലത്തിലും പിണറായി സര്‍ക്കാര്‍ തലത്തിലും അടിയന്തരമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട വിഷയമാണ് ഇത്.

പൊലീസിന് ഉപദേഷ്ടാവ് വേണ്ടതുണ്ടോ എന്നും ചിന്തിക്കണം. വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചല്ല പറയുന്നത്, സംവിധാനത്തെക്കുറിച്ചാണ്. രമണ്‍ ശ്രീവാസ്തവ പ്രഗല്ഭനാണ്. ഞാന്‍ കളക്ടറായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് എ.എസ്.പി ആയിരുന്ന കാലത്ത് സകലമാനപേരും സ്മാര്‍ട്ട് പയ്യന്‍' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്ന വ്യക്തി. എന്നാല്‍ പൊലീസ് ഒരു ഏകശിലാഘടന ഉള്ള വകുപ്പാണ്. ഡി.ജി.പി സല്യൂട്ട് സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ പഴയ ഡി.ജി.പിയുടെ ഉച്ഛ്വാസവായു ഭരിക്കുന്ന ഡി.ജി.പിയുടെ കഴുത്തില്‍ ചൂട് പകരുന്നത് നന്നല്ല. അത് ശ്രീവാസ്തവയല്ല ഇനി ശിങ്കാരവേലുവോ ജേക്കബ് പുന്നൂസോ ആയാലും. ആഭ്യന്തരവകുപ്പിന്റെ സെക്രട്ടറി ആയിരിക്കണം മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഉപദേഷ്ടാവ്. കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ പി.ടി. ചാക്കോയുടെ കാലത്ത് പി.ഐ. ജേക്കബും വയലാര്‍ രവിയുടെ ഭരണത്തില്‍ കാളീശ്വരനും മാത്രം ആണ് തലയെടുപ്പുള്ള ആഭ്യന്ത്രര സെക്രട്ടറിമാരായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവര്‍. എന്നാല്‍ ജേക്കബിനെയും കാളീശ്വരനെയും പോലെ ശോഭിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ എങ്കിലും ഇപ്പോഴും സര്‍വീസില്‍ ഉണ്ടല്ലോ.

ശ്രീജിത്തിന് സംഭവിച്ച ദുരന്തം വെറും കസ്റ്റഡിമരണം ആയി എഴുതിത്തളരുത്. രാജന്റെയും ഉദയന്റേതും ഒക്കെ കസ്റ്റഡിമരണം ആയിരുന്നു. ഇവിടെ വൈര നിര്യാതനത്തിന് അധികാരം ദുര്‍വിനിയോഗം ചെയ്തു എന്നതാണ് വിഷയം. എസ്.പി ഇങ്ങനെ ഒരു സേന ഉണ്ടാക്കിയത് തെറ്റല്ല. എന്നാല്‍ അവര്‍ തങ്ങള്‍ക്ക്തന്നെ നിയമാവലി എഴുതാന്‍ പുറപ്പെട്ടതാണ് തെറ്റായത്.

ചിരിക്കാത്ത മുഖം

ഇവിടെ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ശരീരഭാഷ പരാമര്‍ശിക്കാതെ വയ്യ. പിണറായി വിജയന്റെ ഉള്ളില്‍ ആര്‍ദ്രഹൃദയനായ ഒരു നല്ല മനുഷ്യന്‍ ഉണ്ടെന്ന് അടുത്തറിയാവുന്നവര്‍ക്ക് അറിയാം. എന്നാല്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തിയെടുത്തിട്ടുള്ള (അവര്‍ സൃഷ്ടിച്ചതല്ല) പ്രതിച്ഛായ നിസംഗതയോ ക്രൂരതയോ ബഹുമാനിയാണാരെയും തൃണവല്‍ എന്ന മനോഭാവമോ ഒക്കെ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ചിരിക്കാത്ത ആ മുഖം പൊലീസ് സേനയിലെ അംഗങ്ങളില്‍ സ്വതവേ അക്രമവാസന ഉള്ളവര്‍ക്ക് പ്രചോദനസ്രോതസ് ആയി ഭവിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് സംശയിക്കണം. അച്ചുതമേനോന്റെ മുഖത്തും സമാനമായ നിസംഗത ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം ആഭ്യന്തരമന്ത്രി അല്ലാതിരുന്നതിനാലാവാം അത് ഇത്ര ഭയം ജനിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയെ പോലെ ആകണ്ട. നായനാരെ പോലെ ആകാന്‍ പിണറായിക്ക് കഴിയുകയില്ല. കരുണാകരനാവാം മാതൃക. അത്യാവശ്യം ചിരി. കണ്ണിറുക്കല്‍, അതേസമയം കളി സൂക്ഷിച്ചുവേണം എന്ന പ്രതീതി സൃഷ്ടിക്കുക. അതിലും ശ്രേഷ്ഠമായിരുന്നു സീയെച്ചിന്റെ ഹ്രസ്വകാലം. ഭവാന്‍ അല്പം അങ്ങോട്ട് മാറി നിന്നാല്‍ അസ്മാദൃശന്മാര്‍ക്ക് അസൗകര്യം കുറയുമായിരുന്നു' എന്നൊന്നും പറയണ്ട, എങ്കിലും "കടക്ക് പുറത്ത്'എന്നതിന് പകരം "പുറത്തേക്ക് പോവുക' എന്ന് പറഞ്ഞ് ശീലിക്കണം. വൈദ്യുതിമന്ത്രി ആയിരുന്നപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ആയിരുന്നല്ലോ. ഞാനാണ് ആഭ്യന്തരമന്ത്രി എങ്കിലും നമ്മുടെ പൊലീസ് തൊഴിക്കും. പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു ശരീരഭാഷ നല്‍കുന്ന സന്ദേശം കൂടി ആയാലോ

പൊലീസ് വഴി ആണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ ചീത്തപ്പേര് കൂടുതല്‍ ഉണ്ടാവുന്നത് എന്നതിനാലാണ് ഇത്രയും പറഞ്ഞത്. എന്നാല്‍ ഒപ്പം പറയട്ടെ, പിണറായി നല്ല മുഖ്യമന്ത്രിയാണ്. കഴിഞ്ഞവര്‍ഷം ഞാന്‍ അറുപത് ശതമാനം മാര്‍ക്ക് നല്‍കിയിരുന്നു. ഇത്തവണ അത് അറുപത്തിയഞ്ചായി ഉയര്‍ത്താം.

മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പൊലീസില്‍ നിന്നുതന്നെ തുടങ്ങാം. സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകള്‍ പിണറായി ഭരണത്തിന് അനുകൂലമാണ്. രാഷ്ട്രീയാതിക്രമങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞു. രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളും കുറഞ്ഞു. പൊലീസ് സ്റ്റേഷനുകളില്‍ രാജഭരണകാലത്തെപ്പോലെ ഇന്‍സ്‌പെക്ടര്‍മാര്‍ക്ക് ചുമതല നല്‍കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത് നന്നായി. അത് സംസ്ഥാനത്തൊട്ടാകെ വ്യാപിപ്പിക്കണം. പിങ്ക് പട്രോള്‍, പിങ്ക് ബീറ്റ്, ഫോണ്‍കോളിന്റെ ഉറവിടം ജി.ഐ.എസ് ജി.പി.എസ് വഴി കണ്ടെത്താനുള്ള സംവിധാനം, സ്ത്രീസുരക്ഷയ്ക്കുള്ള നിര്‍ഭയ വോളന്റിയര്‍മാര്‍, സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പ്രതിരോധപരിശീലനം, സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങള്‍ക്കും ഐ.ടി സേവനങ്ങള്‍ക്കും നല്‍കുന്ന പ്രാധാന്യം, പുതിയ സമ്പ്രദായത്തിലുള്ള ഇന്ററോഗേഷന്‍ മുറികള്‍, മുതിര്‍ന്ന പൗരന്മാര്‍ക്കായി പാലായിലേത് പോലെ ഹോട്ട് ലൈന്‍, ഐ.എസ്.ഒ അംഗീകാരമുള്ള സൈബര്‍ ഡോം, ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഒരുപാട് സംഗതികള്‍ ആ വകുപ്പില്‍ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. പറഞ്ഞിട്ടെന്താ, എല്ലാറ്റിന്റെയും ശോഭ കെടുത്താന്‍ ഒരു വരാപ്പുഴകേസ് മതിയല്ലോ.

ഐ.ടി മേഖല

ഐ.ടി മേഖലയില്‍ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ നിശബ്ദമായി നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. പതിന്നാല് ലക്ഷം ചതുരശ്രയടി പുതിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍, നൂറോളം പുതിയ കമ്പനികള്‍, സോഫ്ട് വെയര്‍ കയറ്റുമതിയില്‍ ഇരുപത് ശതമാനം വര്‍ദ്ധന, അന്താരാഷ്ട്ര വിദഗ്ദ്ധരും വ്യവസായികളും ഒത്തുചേര്‍ന്ന ഹാഷ് ഫ്യൂച്ചര്‍ എന്ന ഡിജിറ്റല്‍ സമ്മേളനം, ടെക്‌നോസിറ്റി, അടുത്ത ഘട്ടത്തിലെ വേള്‍ഡ് ടെക്‌നോളജി സെന്ററിന്റെ പ്രാരംഭപ്രവൃത്തികള്‍, കൊരട്ടി ഇന്‍ഫോപാര്‍ക്ക്, സൈബര്‍പാര്‍ക്ക്, കേരള സ്റ്റാര്‍ട്ടപ്പ് മിഷന്‍ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ആ മേഖലയിലെ നേട്ടങ്ങള്‍, സ്വപ്നങ്ങളല്ല, കൈവരിച്ചുകഴിഞ്ഞ നേട്ടങ്ങള്‍.

മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നിര്‍ലോപമായ പ്രോത്സാഹനത്തിന് മാത്യു ടി. തോമസ് നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന മേഖലയിലെ ശ്രദ്ധേയമായ നേട്ടങ്ങള്‍ നാം കാണാതിരുന്നുകൂടാ.

വരട്ടാര്‍

വരട്ടാറിന്റെ പുനരുജ്ജീവനം ഈ മന്ത്രിസഭ കൊണ്ടുവന്ന പുതിയ ആശയം ഒന്നുമല്ല. അരനൂറ്റാണ്ടിനപ്പുറം പമ്പയുടെ പോഷകനദിയായ വരട്ടാര്‍ ജലസമൃദ്ധവും ചരക്കുവഞ്ചികള്‍ നിരന്തരം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ജലപാതയും ആയിരുന്നു. പിന്നെപ്പിന്നെ ഒഴുക്ക് കുറഞ്ഞു. കൈയേറ്റം കൂടി. വെള്ളത്തിന്റെ വഴിയില്‍ തെങ്ങും പ്ലാവും വളര്‍ന്നു. അതൊക്കെ ഒഴിവാക്കി വേണം ഭഗീരഥന്റെ പ്രയത്‌നം ഫലം കാണാന്‍. ചെങ്ങന്നൂരിലെയും തിരുവല്ലയിലെയും മനുഷ്യരെ കാര്യം ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി. മാത്യു ടി. തോമസും തോമസ് ഐസക്കും പുഴയോരത്തുകൂടെ നടന്നു. ജനം തങ്ങളുടെ ദേഹണ്ഡങ്ങള്‍ നാടിന്റെ നന്മയ്ക്കായി സ്വയം വിട്ടുകൊടുത്തു. ഇങ്ങനെ ഒരു ജനകീയ മുന്നേറ്റം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത് തന്നെ വലിയ വിജയമാണ്. കാമറകളുടെ മുന്നില്‍ ഗീര്‍വാണം പറയുകയല്ല സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്തത്. അതായിരുന്നു വിജയരഹസ്യവും. വരട്ടാറില്‍ വീണ്ടും വെള്ളം ഒഴുകി. ഇനി ഇരുകരകളും വൃക്ഷലതാദികള്‍ വളര്‍ത്തും. പക്ഷികളും ചിത്രശലഭങ്ങളും വരും.

വരട്ടാര്‍ മാത്രം അല്ല, തെക്കന്‍ കേരളത്തില്‍ കോലറയാര്‍, കുട്ടമ്പെരൂറാര്‍, മീന്തലയാര്‍, പള്ളിക്കലാര്‍, വടക്ക് പൂന്തുരാര്‍, കാനാമ്പുഴ എന്നിവ പുനരുജ്ജീവനം പ്രാപിച്ച നദികളാണ്. കിള്ളിയാറിലും പമ്പയുടെയും ഭാരതപ്പുഴയുടെയും ചില ഭാഗങ്ങളിലും ഇതേ പരിപാടി നടക്കുന്നു. ജനങ്ങള്‍ സക്രിയമായി ഇടപെടുന്നു എന്നതാണ് രഹസ്യം. സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്ത് എന്നതുപോലെ ഒരു ഗാന്ധിയന്‍ ആവേശം സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതാണ് പിണറായിയുടെയും മാത്യു തോമസിന്റെയും വിജയം. പ്രതിപക്ഷത്ത് എം.എല്‍.എ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ഈ ജനകീയത പ്രവര്‍ത്തിപഥത്തില്‍ എത്തിച്ച തോമസ് ഐസക് തോല്‍ക്കാതെ തൊപ്പിയിട്ട് ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ആലപ്പുഴക്കഥകള്‍ കേട്ടറിഞ്ഞ ജനം ആവേശം പൂണ്ടു. പുറമേ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു വലിയ വിപ്ലവമാണ് നമ്മുടെ പുഴയോരങ്ങളില്‍ നടക്കുന്നത്.

വിജയഗാഥ

പൊതുജനം വേണ്ടത്ര തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്ന മറ്റൊരു വിജയഗാഥയാണ് മന്ത്രി ശൈലജയും അഡിഷണല്‍ ചീഫ് സെക്രട്ടറി രാജീവ് സദാനന്ദനും ചേര്‍ന്ന് ആരോഗ്യമേഖലയില്‍ രചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഒരു പതിറ്റാണ്ടിനപ്പുറം നമ്മുടെ പ്രൈമറി ഹെല്‍ത്ത് സെന്ററുകള്‍ കേന്ദ്രമാക്കി ബ്രിട്ടനിലേത്‌പോലെ ഒരു കുടുംബ ഡോക്ടര്‍ സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കണമെന്ന് എഴുതിയത് ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചുപോകുന്നു. അതിന്റെ കുറേക്കൂടി പരിഷ്കൃതമായ ഒരു രൂപമാണ് ഇഹെല്‍ത്ത് പ്രോജക്ട്. രോഗികളെ സംബന്ധിച്ച എല്ലാ വിവരങ്ങളും കമ്പ്യൂട്ടറൈസ് ചെയ്യുക എന്നതാണ് അടിസ്ഥാനം. ഞാന്‍ നേരത്തെ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിടത്ത് എത്തണമെങ്കില്‍ അരോഗ ദൃഢഗാത്രരുടെ വിവരങ്ങളും കൂടെ ഉണ്ടാകണം. ഒരു നിശ്ചിതസംഖ്യ കുടുംബങ്ങളുടെ വിളിപ്പുറത്ത് ഒരാള്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്ക് ചുമതലയും ഉണ്ടാകണം. ആ വഴി തേടാതെ ദ്വിതീയ തൃതീയ തലങ്ങളില്‍ തള്ളിക്കയറുന്ന സമ്പ്രദായം ഒഴിവാക്കണം. ഇഹെല്‍ത്ത് പദ്ധതി അങ്ങനെ ഒരു സമഗ്രാരോഗ്യസംവിധാനത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്.

സാന്ത്വനചികിത്സ

ശൈലജ രാജീവ് ടീം ശ്രദ്ധിച്ച മറ്റൊരിടം സാന്ത്വനചികിത്സയാണ്. ഡോ. എം.ആര്‍. രാജഗോപാല്‍ സ്വന്തനിലയ്ക്ക് തുടങ്ങിയ ഈ പരിപാടി എല്ലാ സാമൂഹികാരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളിലും വ്യാപിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം ആണ്. അഞ്ഞൂറോളം പേരെ ഇതിനായി നിയമിക്കുന്നു എന്നാണ് കേട്ടത്. പുരോഗതി കൃത്യമായി അറിവില്ല. എങ്കിലും സര്‍ക്കാരിന്റെ രണ്ടാംവര്‍ഷത്തെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ചുവടുവയ്പാണ് സാന്ത്വനചികിത്സാരംഗത്തെ ഈ പരിപാടി.

ഭാരതത്തില്‍ ആദ്യമായി കേരളം നടപ്പാക്കുന്ന മറ്റൊരു പദ്ധതി ഉണ്ട്. സേഫ് കിറ്റ്. സേഫ് സമം സെക്&്വംിഷ;ഷ്വല്‍ അസോള്‍ട്ട് ഫോറന്‍സിക് എവിഡന്‍സ്. ലൈംഗികാതിക്രമത്തിന് ഇരയാവുന്ന സ്ത്രീക്ക് പരിശോധനകള്‍ നടത്താനും തെളിവ് ശേഖരിക്കാനും ഒക്കെയുള്ള ഒരു പരിപാടിയാണിത്. ഒപ്പം പരാമര്‍ശിക്കണം ഹൃദ്യം' വെബ് രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ വഴി സൗജന്യ ഹൃദയശസ്ത്രക്രിയ സാദ്ധ്യമാകുന്ന രീതി. മുന്നൂറിലധികം കുട്ടികള്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെട്ടതും രണ്ട് ദേശീയ പുരസ്കാരങ്ങള്‍ നേടിയതുമാണ് സംഗതി. ശൈലജയുടെ കണ്ണാടിയും ഭര്‍ത്താവിന്റെ ചികിത്സാച്ചെലവും ആഘോഷമാക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവരുടെ വകുപ്പില്‍ ചില നിശബ്ദവിപ്‌ളവങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന കാര്യം പറയാതിരുന്നാല്‍ ധര്‍മ്മവിലോപം ആകും എന്നതിനാലാണ് ഇത് പ്രത്യേകം എടുത്തു പറയുന്നത്

റോഡുകള്‍

മന്ത്രി സുധാകരന്‍ നമ്മുടെ റോഡുകള്‍ക്ക് നല്‍കിയ സംഭാവനയും വഴിയാത്രക്കാരായ നമുക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാതെ വയ്യ. രണ്ട് വഴികളിലാണ് ഇത് പ്രധാനം. ഒന്ന് നമ്മുടെ പഴയ നാഷണല്‍ ഹൈവേ. എന്റെ തലമുറയുടെ സമയം ഏറെ കവര്‍ന്നെടുത്തിട്ടുള്ളതാണ് അതിന്റെ നിര്‍മ്മിതി. പിന്നിപ്പിന്നെ അറ്റകുറ്റപ്പണികള്‍ വേണ്ടസമയത്ത് വേണ്ടതുപോലെ ചെയ്യാത്തതും മാരുതിയോടെ ആരംഭിച്ച വാഹനവിപ്ലവവും ആ പാതയുടെ മാനം കെടുത്തി. നായനാര്‍ മന്ത്രിസഭയിലെ പി.ജെ. ജോസഫ് എം.സി റോഡിനെ മണവാട്ടിയാക്കിയപ്പോള്‍ നാഷണല്‍ ഹൈവേ കാസരോഗിയായ ഒന്നാം കെട്ടിയോള്‍ ആയി. ആ ദുരവസ്ഥയില്‍ നിന്നാണ് സുധാകരന്‍, പണ്ട് ഫാസ്റ്റ് പാസഞ്ചറിന്റെ പിറകെ ഓട്ടോറിക്ഷയില്‍ വച്ചുപിടിച്ച അതേ നിശ്ചയ ദാര്‍ഢ്യത്തോടെ ഹൈവേയെ രക്ഷിച്ചെടുത്തത്. രണ്ടാമത്തേത് പുതിയ പാതകളുടെ ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പ് വരുത്തുന്നതില്‍ മന്ത്രി കാണിക്കുന്ന താത്പര്യം. പ്ലാസ്റ്റിക്കും റബറും റോഡ് നിര്‍മ്മാണത്തില്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതും കൊല്ലം ബൈപാസിന്റെ പുരോഗതി ശ്രദ്ധേയമാവുന്നതും ഉള്‍പ്പെടെ ഒരുപന്യാസത്തിനുള്ള വകയുണ്ട് ഈ വകയില്‍.

ചില നയവ്യതിയാനങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ച മേഖലകളാണ് ഇവിടെ എടുത്തുപറഞ്ഞത്. സ്ഥാലീപുലാകന്യായം അനുസരിച്ച് പറഞ്ഞാല്‍ പിണറായി ഭരണം കൊള്ളാം എന്ന അനുമാനത്തിലെത്താന്‍ ഇത്രയും മതി. എന്നാല്‍ തുടങ്ങിയേടത്ത് മടങ്ങാതെ നിര്‍ത്താനാവുന്നില്ല. പൊലീസാണ് പ്രതിച്ഛായയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്‌നം.

കാക്കിവത്കരണം

കാവിവത്കരണത്തേക്കാള്‍ ഭേദം അരുണവത്കരണമാണ് എന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി പറയരുത്. ജനങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കാക്കിവത്കരണമാണ്.

സമൂഹത്തില്‍ കുറ്റകൃത്യങ്ങളും അക്രമവാസനകളും ഏറിവരുന്നുണ്ട്. പത്ത് അതിക്രമങ്ങള്‍ തടയാനായാലും പതിനൊന്നാമത്തേത് ആരോപണകാരണമാകും. പത്രങ്ങള്‍ എതിരാണ് ; എല്ലാം ശരി. അപ്പോള്‍ 57ലെ കുഞ്ഞു ചെറുക്കന്മാരുടെ സെല്‍ഭരണവും അസോസിയേഷന്‍ സഖാക്കളുടെ രക്തസാക്ഷിവന്ദനവും കൂടെ ആയാലോ പിണറായിയുടെ പായസക്കലത്തില്‍ പൊലീസുകാരും കുഞ്ഞുചെറുക്കന്മാരും പാവയ്ക്കാ അരിഞ്ഞിടാന്‍ അനുവദിക്കരുത്. പഴയ എസ്.എഫ്.ഐ നേതാവല്ല, കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസുകാരും ഭാ.ജ.പാര്‍ട്ടിക്കാരും ഉള്‍പ്പെടെ സകലരുടെയും മുഖ്യമന്ത്രിയാണ് പിണറായി വിജയന്‍. വൈദ്യുതിമന്ത്രി ആയിരുന്നപ്പോള്‍ പ്രാഗല്ഭ്യം തെളിയിച്ചു. പാര്‍ട്ടിസെക്രട്ടറി ആയിരുന്നപ്പോള്‍ അതുല്യത തെളിയിച്ചു. മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലയിലും ഭംഗിയായി തന്നെ ഭരണകാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് സൂക്ഷ്മദൃക്കുകള്‍ സമ്മതിക്കും. പക്ഷേ പ്രതിച്ഛായ മോശം. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനകാരണം പൊലീസ് വകുപ്പ് തന്നെ. പിന്നെ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ശരീരഭാഷയും രണ്ടും ശരിയാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

ശുഭമസ്തു.
Credits to joychenputhukulam.com

Read more

കാമസൂത്രയും പുരാണങ്ങളും ലൈംഗിക ബോധനങ്ങളും

ആർഷ ഭാരതം വേദങ്ങളുടെയും പുരാണങ്ങളുടെയും കാമസൂത്രയുടെയും പൗരാണിക നാടായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ലൈംഗിക വാക്കുകൾ ദൈനം ദിന ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നത് സദാചാര വിരുദ്ധമാണ്. സ്‌കൂളുകളിൽ കുട്ടികളെ ലൈംഗികത പഠിപ്പിക്കുവാൻ സാമൂഹിക ചുറ്റുപാടുകൾ അനുവദിക്കുന്നില്ല. അദ്ധ്യാപകർ ലൈംഗിക വാക്കുകൾ ക്ളാസുകളിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നതുപോലും വിലക്ക് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ജനിച്ചു വളരുന്ന കുടുംബത്തിലും സ്‌കൂളിലും ലൈംഗിക പാഠങ്ങൾ ഒളിച്ചുവെക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ രതിവികാരംകൊണ്ട് ഇന്ത്യ 2030 ആകുമ്പോൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനസംഖ്യയുള്ള രാഷ്ട്രമായി അറിയപ്പെടുമെന്നു കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ലൈംഗിക കാര്യങ്ങൾ ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാർപോലും സംസാരിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടില്ല. 'താൻ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി'യെന്നുള്ള കുട്ടികളുടെ ചോദ്യത്തിനു മുമ്പിലും ഉത്തരം പറയാതെ മാതാപിതാക്കൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറും. എന്നാൽ ശിവലിംഗത്തെ തൊഴുത് ആരാധിക്കുന്നതിനു യാതൊരു മടിയുമില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഉത്ഭാദിപ്പിക്കാൻ മാത്രം ലൈംഗിക ക്രിയകളിൽ സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഉൾപ്പെടാൻ പാടുള്ളൂവെന്നാണ് പ്രമാണം. ലൈംഗികതയെ എങ്ങനെ പരമാനന്ദമാക്കാമെന്നും അതിനുള്ള ഉപാധികളെന്തെല്ലാമെന്നും ആരും ചിന്തിച്ചിരുന്നുമില്ല. 'മല്ലനാഗ വാത്സ്യായന' മഹർഷി രചിച്ച 'കാമസൂത്ര' അതിനൊരു അപവാദമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയുടെ ലൈംഗിക ചരിത്രം ഋഗ്‌വേദം മുതൽ കാമസൂത്ര കാലം വരെയും അവിടെനിന്ന് മുഗൾ കാലം വരെയും വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുഗൾകാലഘട്ടത്തിൽ 'ലൈംഗികത' വെറുക്കപ്പെട്ട ഒന്നല്ലായിരുന്നുവെന്ന് കാണാൻ സാധിക്കും. മുഗൾ സാഹിത്യത്തിലും കലകളിലും ലൈംഗികതയ്ക്ക് പ്രത്യേകമായ പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചിരുന്നു. ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളും ദേവതകളും അപ്സരസുകളും പൗരാണിക അമ്പലങ്ങളിൽ ലൈംഗികത പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ കാണാം. അജന്ത, എല്ലോറ, കജറാവു എന്നിവടങ്ങളിൽ ദേവി ദേവന്മാരുടെ ലൈംഗിക ആനന്ദങ്ങൾ വിവിധ ഭാവരൂപങ്ങളിൽ കൊത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നതും പൗരാണിക കലാ സാംസ്ക്കാരികതയെ വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു.

വൈവിദ്ധ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഇന്ത്യൻ സാംസ്ക്കാരികതയിൽ നിരവധി പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടതിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ അടിസ്ഥാനമായി കണ്ടത് മനുസ്മൃതിയായിരുന്നു. മനുവിന്റെ യാഥാസ്തിക ചിന്തകൾ വിക്ടോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാർ ആദ്യം സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്ന് ഇംഗ്ളീഷിലേക്ക് തർജ്ജിമ ചെയ്ത പുസ്തകവും മനുസ്മൃതി തന്നെ. ഇന്ത്യയുടെ ഭരണ സംവിധാനത്തിനുള്ള നിയമങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ അവർ മനുവിയൻ നിയമങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. പുരോഗമന ചിന്തകളുള്ള ഋഗ്‌വേദവും കാമസൂത്രവും പരിപൂർണ്ണമായും നിരസിച്ചു. അങ്ങനെ മനുസ്മൃതി ബ്രിട്ടീഷുകാരെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.

ഹൈന്ദവമതത്തിന്റെ സ്വന്തമെന്നു കരുതുന്ന കാമസൂത്ര പുസ്തകങ്ങൾ രണ്ടാംനൂറ്റാണ്ടിൽ  എഴുതിയതെന്നു അനുമാനിക്കുന്നു. ലൈംഗിക വികാരങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഭാഷയിലാണ്, കാമസൂത്ര ഉടനീളം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭാരതത്തിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഭഗവദ്ഗീത കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവുമധികം വായിക്കുന്നത് കാമസൂത്രയാണ്. സരസനും പണ്ഡിതനുമായ മല്ലനാഗ വാത്സ്യായാന മഹർഷിയാണ് ഇതിന്റെ രചയിതാവ്. പൗരാണിക ദർശനങ്ങളിൽ ഇത്രമാത്രം വിമർശിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രന്ഥം വളരെ വിരളമായിരിക്കും. യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലും ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന് വളരെയധികം പ്രചാരണം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതായും കാണാം. ഒരു മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം ഭക്ഷണം പോലെ വൈകാരിക ജീവിതവും അത്യാവശ്യമാണ്. അതിനെ അടിച്ചമർത്തിയുള്ള ജീവിതം മാനസികമായ അടിമത്വത്തിലേക്ക് വഴി തെളിയിക്കും. ലൈംഗിക ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും കാമം ശമിപ്പിക്കാനുള്ള വിഷയങ്ങളെപ്പറ്റിയും ആധികാരികമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രാചീന ഗ്രന്ഥമാണ് കാമസൂത്രം. ഒരുപാട് സിനിമകൾ, സാഹിത്യ കൃതികൾ മുതാലാവകൾ കാമസൂത്ര രചനകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക കാലത്ത് ലൈംഗിക കാര്യങ്ങൾ വായിക്കുന്നത് പുതുമയുള്ളതല്ലെങ്കിലും പൗരാണിക കാലത്ത് അത്തരം കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുക അപൂർവവും വിചിത്രവുമായിരുന്നു.

രതിജന്യമായ 'കാമസൂത്ര' ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പൗരാണികമായ പുസ്തകമായി വിലയിരുത്തുന്നു.  പാശ്ചാത്യലോകവും പൗരസ്ത്യലോകവും ഒരു പോലെ ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ മഹത്വത്തെ പ്രകീർത്തിക്കാറുണ്ട്. സംസ്കൃത ഭാഷയിൽ വടക്കേ ഇന്ത്യയിലാണ് കാമസൂത്ര രചിക്കപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ കാമസൂത്രയെ വെറും ഒരു രതി പുസ്തകമായി തള്ളിക്കളയുന്നവരുമുണ്ട്. അതിനുള്ളിലെ ശാസ്ത്രീയ വശങ്ങളെ ചിന്തിക്കാതെ സാംസ്ക്കാരികതയുടെ അപര്യാപ്തതയെന്ന നിലയിൽ പുസ്തകത്തെ വിലയിരുത്തുന്നവരുമുണ്ട്. കാമസൂത്രയെ ഒരു ലൈംഗിക ശാസ്ത്രമായി കണക്കാക്കുന്നവർ അതൊരു അത്യുത്തമമായ മനഃശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥമായും ചിന്തിക്കും.

ഇന്ത്യയുടെ പരമ്പരാഗതമായ ചരിത്രം കണ്ണോടിച്ചാലും പൗരാണിക ലൈംഗിക ശാസ്ത്രവും ആധുനിക ലൈംഗിക ശാസ്ത്രവും തമ്മിൽ വലിയ അന്തരമില്ലെന്ന് കാണാം. ഋഗ്വേദം പറയുന്നു, "സ്ത്രീയുടെ രക്തസ്രാവം മൂലം നിത്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളിൽ രക്തക്കറപിടിച്ചാൽ, ആരെങ്കിലും രക്തക്കറ പുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങളെ സ്പർശിച്ചാൽ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉടൻ നശിപ്പിക്കണം." വസ്ത്രത്തെ സ്പർശിച്ചവർ കുളിച്ചു വെടിപ്പായി, ചുറ്റും ചാണക വെള്ളം തളിച്ച ശേഷമേ വീണ്ടും ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അർത്ഥശാസ്ത്രം പറയുന്നു, "ഒരു പെൺക്കുട്ടിയുടെ കന്യകത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ അവളുടെ വിവാഹം നിയമാനുസൃതമല്ലാതാവുന്നു. പുരുഷന്മാർക്ക് വിവാഹത്തിനു വെളിയിലുള്ള ലൈംഗികത അനുവദനീയമല്ല. പരസ്ത്രീയുമായി പുരുഷൻ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വലിയ പിഴ അടക്കേണ്ടി വരും."

സ്ത്രീ പുരുഷന്മാർ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ലൈംഗിക നിയമങ്ങളെയാണ് കാമസൂത്രയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാമയെന്നാൽ വിഷയാസക്തിയെന്നർത്ഥം. അത് ഹൈന്ദവ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ലക്ഷ്യമായി കരുതുന്നു. ധർമ്മം, ലക്‌ഷ്യം, മുക്തി എന്നീ മൂന്നു വസ്തുതകളും ഹിന്ദു ധർമ്മത്തിന്റെ ഘടകങ്ങളാണ്. ഈ നാല് തത്ത്വങ്ങളെയും യോജിപ്പിക്കുന്ന ചരടിനെ സൂത്രയെന്നു പറയുന്നു. കാമസൂത്രം ജീവിതത്തെ ഇമ്പമുള്ളതും അനുഗ്രഹീതവുമാക്കുന്നു. പ്രകൃതിയിൽ നിന്നും ലഭ്യമാകുന്ന സ്നേഹത്തെയും നുകരുന്നു. കുടുംബ ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും മറ്റുള്ള ജീവിതാനന്ദത്തെയും വിവരിക്കുന്നു. കാമസൂക്തമെന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ തത്ത്വ ശാസ്ത്രമാണ്. തലമുറകളായി വാമൊഴികളിൽക്കൂടി കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വേദങ്ങളുടെ കാലത്തെ പേരും പെരുമയുമേറിയ തത്ത്വ ചിന്തകരെപ്പോലെ വാത്സ്യായാനനു അർഹമായ സ്ഥാനം കല്പിച്ചിട്ടില്ല. വാത്സ്യായനൻ ഗദ്യ രൂപത്തിലാണ് കാമസൂത്രം എഴുതിയത്. കവിതയുടെ രൂപഭാവത്തിൽ വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ പുസ്തകത്തിലുള്ളു.

കാമസൂത്ര എഴുതിയ കാലഘട്ടത്തിൽ ലൈംഗിക വിഷയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് പരസ്യമായി ആരും പറയുകയോ എഴുതുകയോ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ലൈംഗികത ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന നോവലുകൾ, ഫിലിമുകൾ, വീഡിയോകൾ, സുലഭമാണ്. ആർക്കും അത്തരം കാര്യങ്ങൾ വായിച്ചാൽ പുതുമകൾ അനുഭവപ്പെടാറില്ല. കാമസൂത്രയുടെ തത്ത്വചിന്തകൾ, ശരിയായ ഒരു ജീവിതം എങ്ങനെ നയിക്കണമെന്നുള്ള ഒരു ചൂണ്ടുപലക കൂടിയാണ്. ഒരു പങ്കാളിയെ എങ്ങനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണമെന്നും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിവാഹ ജീവിതം  സന്തോഷപ്രദമാക്കാമെന്നും ശക്തിപ്പെടുത്താമെന്നും വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പണമുള്ളവർക്ക് ജീവിതം ആനന്ദപ്രദമാക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളും നൽകുന്നു.

കാമസൂത്ര വായിക്കുന്നവർക്ക്! പൗരാണിക ഭാരതീയർ കാമം ഉത്തേജിപ്പിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ അത്തരത്തിലോയെന്നു സംശയിക്കും. അവരുടെയിടയിൽ യോഗ പ്രാബല്യത്തിലായിരുന്നതുകൊണ്ടു ഒരു പക്ഷെ സത്യമായേക്കാം. നല്ല യോഗ അഭ്യസിച്ചവർക്ക് ശരീരം ഏതു ഭാഗത്തേക്കും വളച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കും. പക്ഷെ അങ്ങേയറ്റം ശരീര ഭാഗങ്ങൾ വളച്ചുകൊണ്ടുള്ള രതിക്രിയകൾ കാമസൂത്ര എഴുതിയ വാത്സ്യയാനന്റെ ഭാവനകളായിരിക്കാം. കാമസൂത്രയിലെ പടങ്ങൾ ചിരിക്കാൻ മാത്രം ജിംനാസ്റ്റിക്ക് രീതിയിലാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

വാത്സ്യായനൻ കാമസൂത്രത്തെപ്പറ്റി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് അത്യധികം അതി സൂക്ഷ്മ ദർശനത്തോടെയാണെന്ന് മനസിലാക്കാൻ സാധിക്കും. ഒരു മനഃശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ വീക്ഷണവും കാമസൂത്രയിൽ വ്യക്തമാണ്. വിവാഹിതരായ നിരവധി സ്ത്രീകളെപ്പറ്റി പുസ്തകത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ ഭർത്താവിനെ ലൈംഗിക കാര്യങ്ങളിൽ ചതിക്കുന്നവർ, മക്കളില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾ, എല്ലാ മക്കളും മരിച്ചുപോയവർ, ലൈംഗിക വ്യാപാരം കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവർ, സ്വയം കഴിവിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവർ, ഭർത്താവിന്റെ വിഡ്ഡിത്തരത്തിൽ ലജ്ജിതരായവർ, യാത്രാ പ്രിയരായ ഭർത്താക്കന്മാർ, അസൂയ പിടിച്ച ഭാര്യമാർ, ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്നവർ, സന്താന ശേഷിയില്ലാത്തവർ, പുരുഷത്വമില്ലാത്തവർ, രോഗികൾ, വൃദ്ധന്മാർ എന്നിവരെല്ലാം കാമസൂത്രയുടെ ഉള്ളടക്കത്തിലുണ്ട്.

മനുസ്മൃതി ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് എഴുതിയ ഹിന്ദു ധർമ്മ ശാസ്ത്രമാണ്. ഈ പൗരാണിക ഗ്രന്ഥം  ഇന്ത്യൻ സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു. വിവാഹം, വിവാഹ ബന്ധം, ലൈംഗികത എന്നിങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ മനുസ്മൃതിയിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുസ്‌മൃതിയ്ക്ക് വിമർശനമുള്ളതുപോലെ ആ ഗ്രന്ഥത്തിനു പൂജ്യതയും കല്പിക്കാറുണ്ട്. പുരോഗമന ചിന്താഗതിയുള്ളവർ മനുസ്മൃതിയെ തിരസ്ക്കരിക്കുമ്പോൾ യാഥാസ്ഥിതികരായവർ പൂജിതമായ ഈ ഗ്രന്ഥം ഒരുവന്റെ ധർമ്മമായി പാലിക്കേണ്ട നിയമങ്ങളായി കരുതുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ജാതി വിഭജനത്തിനു കാരണം മനുസ്‌മൃതിയെന്നു അംബേദ്ക്കർ കരുതുന്നു. എന്നാൽ ഗാന്ധിജി മനുസ്മൃതിയ്പ്പറ്റി വിഭിന്നമായി ചിന്തിച്ചിരുന്നു. മനുസ്മൃതി മുഴുവനായി വായിക്കണമെന്നായിരുന്നു ഗാന്ധിജി നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്. അതിലെ സത്യവും അഹിംസയും മാത്രം തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ അദ്ദേഹം ഉപദേശിക്കുന്നു. മറ്റുള്ള സാമൂഹികമായ കാര്യങ്ങൾ പൊരുത്തപ്പെടാത്തത് നിരസിക്കാനും ഉപദേശിച്ചിരുന്നു.

ഒരു സ്ത്രീയുടെ കന്യകാവ്രതത്തിന് ഭാരതീയ ചിന്തകളിൽ വലിയ പ്രാധാന്യം കൽപ്പിക്കുന്നു. വിവാഹ രാത്രിയിൽ ഒരു സ്ത്രീ കന്യകയായിരിക്കണമെന്ന നിയമവുമുണ്ട്. സമൂഹത്തിൽ ഇത്തരം മാമൂലുള്ളതിനാൽ സ്ത്രീകൾ വിവാഹത്തിനുമുമ്പ് പുരുഷനുമായി ലൈംഗികതയിൽ ഏർപ്പെടാറില്ല. ലൈംഗികതയുടെ ആനന്ദവും അനുഭവിക്കാറില്ല. വിവാഹത്തിനു ശേഷവും ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് ലൈംഗികത ഒരു പുരുഷനുമായി മാത്രമേ പാടുള്ളൂ. അയാളിൽ നിന്നും കുട്ടികളും ജനിച്ചിരിക്കണം. ചെറിയ കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നു ലൈംഗികതയെപ്പറ്റി ശരിയായ മാർഗ നിർദ്ദേശങ്ങളും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. ഗർഭഛിദ്രം നടത്തിയിരുന്നത് അശാസ്ത്രീയമായ രീതിയിലും വളരെ അപകടം പിടിച്ച മാർഗങ്ങളിലുമായിരുന്നു.

പതിനൊന്നു വയസുള്ളപ്പോൾ മുതൽ പെൺക്കുട്ടികളെ സമൂഹത്തിലുള്ള വിലക്കുകളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കും. 'ആർത്തവ കാലങ്ങളിൽ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് അമ്പലത്തിൽ പോകുവാൻ പാടില്ല; ദേവി കോപിക്കും; അത് ദൈവനിന്ദയാണ്,' എന്നിങ്ങനെയെല്ലാം കൗമാരപ്രായത്തിൽ പെൺക്കുട്ടികളെ പറഞ്ഞു ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി അവരിൽ അപകർഷതാബോധം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇന്നും സ്ത്രീകളുടെയിടയിൽ പ്രാകൃതമായ അത്തരം ആചാരങ്ങൾ തുടരുന്നു. രക്തസ്രാവം എന്നത് എന്തോ പാപമാണെന്നുള്ള കുറ്റബോധവും പെൺക്കുട്ടികളിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ലൈംഗിതയെന്നത് അവിശുദ്ധവും ചീത്തയെന്നുമുള്ള ധാരണ കുട്ടിപ്രായം മുതൽ സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിലുണ്ടാകും. എല്ലാ പെൺക്കുട്ടികളുടെയും ചിന്ത ലൈംഗികതയെന്നത് അധാർമ്മികതയെന്നാണ്. വാസ്തവത്തിൽ അത് ഒരാളിന്റെ വ്യക്തിഗത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലുള്ള കൈകടത്തലാണ്. പുരോഗമന ചിന്താഗതികളുള്ള സ്ത്രീകൾ ഇന്ന് സമൂഹത്തിൽ നിലവിലുള്ള ഈ വ്യവസ്ഥിതിയ്ക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാനും ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം അമ്പലത്തിൽ ദേവിയുടെ യോനിയെ ആരാധിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളുമുണ്ട്. ലൈംഗികതയെ പാപമായി കരുതുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ ആസാമിലുള്ള ഗോഹട്ടിയിൽ കാമാക്ഷി അമ്പലത്തിൽ ദേവിയുടെ യോനിയെ പൂജാവസ്തുക്കളുമായി തൊഴാൻ എത്താറുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധി നിറഞ്ഞ ഒരു അമ്പലമായി അത് കരുതുന്നു. കൂടാതെ കാമാക്ഷി ദേവിയുടെ പേരിൽ വർഷത്തിൽ നാലു ദിവസം ഉത്സവം നടത്താറുണ്ട്. അന്ന് ദേവിക്ക് ആർത്തവ കാലമെന്നാണ് വെപ്പ്.

മനുസ്മൃതിയിൽ സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ സങ്കീർണ്ണങ്ങളായ നിരവധി നിയമങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതേ സമയം സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കുന്നുമുണ്ട്. പീഡിപ്പിക്കുന്ന ഭർത്താവുമായി ബന്ധങ്ങൾ വേർപെടുത്താൻ മനുസ്മൃതി അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ ഭാര്യ ധിക്കാരിയും ദുർമ്മാർഗ ജീവിതം നയിക്കുന്നവളാണെങ്കിലും ബന്ധം വേർപെടുത്തി വിവാഹം കഴിക്കാം. ഭർത്താവ് നാടുവിട്ടുപോയശേഷം കണ്ടെത്താതെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയാലും, സ്ത്രീയെ ഭർത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചാലും സ്ത്രീക്ക് വീണ്ടും വിവാഹം കഴിക്കാം. ഭർത്താവു മരിച്ച വിധവകളും ചാരിത്ര്യം കാത്തു സൂക്ഷിക്കണമെന്നു നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഒരു സ്ത്രീ ഒറ്റയ്ക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കരുതെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'ഒരു സ്ത്രീ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളുടെ സംരക്ഷണത്തിലും യുവതിയായിരിക്കുമ്പോൾ ഭർത്താവിന്റെയും വിധവയായിരിക്കുമ്പോൾ മക്കളുടെ സംരക്ഷണയിലും കഴിയണം'(മനുസ്മൃതി). 'സ്ത്രീ ഭർത്താവിനെ ദൈവ തുല്യം ആരാധിക്കണം. സ്ത്രീകളെ അങ്ങേയറ്റം ബഹുമാനിക്കണമെന്നും' പറയുന്നുണ്ട്. 'എവിടെ സ്ത്രീകൾ ബഹുമാനിതരാകുന്നുവോ അവിടെ ദൈവങ്ങൾ പ്രസാദിക്കും. 'സ്ത്രീയെ അവഹേളിക്കുന്നിടങ്ങളിൽ പരിശുദ്ധയുടെ ഫലം വിളയുകയില്ലെന്നും' മനുസ്മ്രിതി പറയുന്നു.

വേദകാലങ്ങളിൽ സ്ത്രീയ്ക്ക് പുരുഷനെപ്പോലെ സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ജീവിതമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ മനുസ്മ്രിതിയുടെ കാലം വന്നപ്പോൾ സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ പലതുമുണ്ടായി. അവർക്ക് സാമൂഹികമായി പ്രവർത്തിക്കാനോ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇടപെടാനോ അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ലൈംഗിക വിഷയങ്ങളിലും തികച്ചും യാഥാസ്ഥിതികത പുലർത്തണമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ്കാരുടെ കാലത്തും സ്ത്രീകളുടെ മേൽ യാഥാസ്ഥിതിക നിയമങ്ങളായിരുന്നു നടപ്പിലുണ്ടായിരുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിയമങ്ങൾ അവർ നെയ്തെടുത്ത നിയമങ്ങളായിരുന്നില്ല. ബ്രിട്ടീഷുകാർ പ്രമുഖരായ ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ച ഹിന്ദുക്കളോടൊപ്പം നിയമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ നിയമങ്ങളുണ്ടാക്കിയപ്പോൾ മനുസ്മൃതിയിലെ നിയമങ്ങൾ മാത്രം പരിഗണനയിലെടുത്തു. നിയമങ്ങൾ പ്രാബല്യമാക്കാൻ യാഥാസ്ഥിതികരായ ഹൈന്ദവ ജനതയുടെ വികാരങ്ങളുംകൂടി കണക്കാക്കണമായിരുന്നു.

മനുസ്മൃതിയിലെ നിയമങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കത്തക്കവിധം കാമസൂത്രയിൽ സ്ത്രീക്ക് നിരവധി സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'സ്നേഹിക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ വെറുക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ സ്വയം അവൾക്കു പിരിഞ്ഞു പോകാം. പുരുഷന് അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത സംഗതികൾ സ്ത്രീ കയറി അഹങ്കാരത്തോടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയുന്നതും വായിക്കാം. ഭർത്താവ് പറയുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ സദാ കുറ്റം കണ്ടുപിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സ്ത്രീകളും കാമസൂത്രയിലുണ്ട്. കാര്യബോധത്തോടെ ഭർത്താവ് പറയുന്ന വസ്തുതകളെ മനഃപൂർവം വളച്ചൊടിച്ചു ഭർത്താവിനെ വിഡ്ഢിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കൽ, ഭർത്താവ് തമാശ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മറ്റെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഭർത്താവിനെ പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കുക, പൊതു ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഭർത്താവിന്റെ മാറ്റാൻ സാധിക്കാത്ത വിചിത്ര സ്വഭാവങ്ങളെപ്പറ്റി പരിഹസിക്കലുകൾ മുതലായവകളും കാമസൂത്രയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

വാത്സ്യായനന്റെയും മനുവിന്റെയും ലൈംഗിക തത്ത്വങ്ങൾ തികച്ചും വിപരീതങ്ങളെന്നു കാണാം. മനു ഒരു പുരുഷന് ഏക ഭാര്യയെന്ന നിയമം എഴുതി. 'ലൈംഗികതയെന്നാൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ജനിപ്പിക്കാൻ മാത്രമെന്നും' മനുസ്മ്രിതി പറയുന്നു. എന്നാൽ 'ലൈംഗികത മനുഷ്യന്റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടിയുള്ളതെന്നു' കാമശാസ്ത്രം പറയുന്നു. 'ഒരു സ്ത്രീ ലൈംഗികതയിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയില്ലെങ്കിൽ അവർ തന്റെ ഭർത്താവിനെ വെറുക്കുമെന്നും ലൈംഗിക സുഖത്തിനായി മറ്റുള്ള പുരുഷന്മാരെ തേടി പോവുമെന്നും' കാമശാസ്ത്രത്തിലുണ്ട്.

മനുവിന്റെ നിയമം പറയുന്നു, 'ഉത്തമയായ ഒരു സ്ത്രീ അവരുടെ ഭർത്താവിനെ നിത്യവും പരിചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ഭർത്താവിനെ ദൈവത്തിനു തുല്യമായി കണക്കാക്കണം. അയാൾ ക്രൂരനെങ്കിലും, മറ്റുള്ള സ്ത്രീകളുമായി വ്യപിചാരം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും അയാളിൽ നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിലും ശിഷ്ടകാലം ഭർത്താവിനെ പരിചരിച്ചു ജീവിക്കണം.' കാമസൂത്രയിൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ മറ്റു ഭാര്യമാരെപ്പറ്റിയുള്ള പരാമർശനങ്ങൾ കാണാം. എന്നാൽ മനുസ്മ്രിതിയിൽ ഒരു മനുഷ്യന് മറ്റു ഭാര്യമാരുണ്ടെങ്കിൽ അയാളെ രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണമെന്ന് എഴുതിയിട്ടണ്ട്. മറ്റൊരു ജാതിയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞു ജനിച്ചാലും ജാതി ഭൃഷ്ട്ട് കൽപ്പിക്കാനും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അപര സ്ത്രീകളുമായി ലൈംഗികതയിലേർപ്പെടുന്നതും മനുസ്മൃതി എതിർത്തിരിക്കുന്നു.

കാമസൂത്രയിലെ ലൈംഗികാസക്തിയെ മറ്റു പൗരാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഖണ്ഡിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാമസൂത്ര എഴുതുന്നതിനു വളരെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ മുമ്പ് എഴുതിയതാണ് ഭഗവദ് ഗീത. ലൈംഗിക മോഹങ്ങളിലുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളും ഭഗവദ് ഗീതയിലുണ്ട്. ഇത് വളർന്നു കഴിഞ്ഞ കൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകളാണ്. കൗമാര പ്രായത്തിൽ ഗോപ സ്ത്രീകളുമായി ശ്രീ കൃഷ്ണൻ വൃന്ദാവനത്തിൽ പ്രേമിച്ചു നടന്നതും അവരുമായി ലൈംഗികതയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതും മറ്റൊരു കഥ.

ബ്രഹ്മസമാജം ഹിന്ദുമതത്തിലെ പുരോഗമനാശയങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണ്. ബ്രഹ്മസമാജത്തിൽ വേദാന്തവും സൂഫിസവും ക്രിസ്ത്യൻ ദൈവിക സിദ്ധാന്തവും പിന്തുടരുന്നു. രാജ റാം മോഹൻ റായിയാണ് അതിന്റെ സ്ഥാപകൻ. സതിയ്‌ക്കെതിരെയും ശിശു വിവാഹത്തിനെതിരെയും സ്ത്രീകളുടെ സാംസ്ക്കാരിക പുരോഗമനത്തിനായും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം ലൈംഗിക വിഷയങ്ങളിൽ പുരോഗമനവാദിയായിരുന്നു. ഉയർന്നവനും താഴ്ന്നവനെന്നുമുള്ള ജാതി വ്യവസ്ഥയെ എതിർത്തിരുന്നു. യൂറോപ്യൻ ജീവിതചര്യകളും ചിന്തകളുമാണ് അദ്ദേഹത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങൾക്കായി നയിച്ചിരുന്നത്. മഹാത്മാ ഗാന്ധിക്കും ലൈംഗിക കാര്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേകമായ ഒരു കാഴ്ച്ചപ്പാടുണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീ അഹിംസയുടെയും സ്വയമർപ്പണത്തിന്റെയും പരിശുദ്ധിയുടെയും മൂർത്തികരണമെന്ന് ഗാന്ധിജി പറയുമായിരുന്നു.

വിവേകാനന്ദനും വ്യത്യസ്ത ചിന്തകളോടെയുള്ള ലൈംഗിക അഭിപ്രായങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.  . ലൈംഗിക മോഹങ്ങളില്ലാതെയുള്ള സ്നേഹമാണ് ഏറ്റവും മഹത്വമെന്നും പറയുമായിരുന്നു. ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ലൈംഗികതയെ വേർപ്പെടുത്തുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണമാകുന്നത്. സ്ത്രീകൾക്ക് മാതൃക സീതയാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. രാമായണത്തിലെ സീത ചാരിത്യ്ര ദേവതയെന്നു വിവേകാനന്ദൻ പറയുമായിരുന്നു. ഒരു സ്ത്രീ ചാരിത്രവതിയും ഏക പതിവ്രതയുമായിരിക്കണമെന്നും പ്രേമമെന്ന അംഗീകാരം നേടുന്നത് വിവാഹശേഷവുമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളായിരുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ നാട്ടു നടപ്പനുസരിച്ചു, നിയമങ്ങളനുസരിച്ചു, വിവാഹിതർ ജീവിക്കണമെന്നും ജീവിതത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാൻ ഭർത്താവിന് കഴിയണമെന്നും വിവേകാനന്ദൻ പറയുമായിരുന്നു.

ലൈംഗിക കാര്യങ്ങളിൽ ചിലർ കൃഷ്‌ണനെയും രാധയെയും റോൾ മോഡലായി കാണാറുണ്ട്. ഏക പതിവൃതം അനുഷ്ടിച്ച സീതയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ത ചിന്തകളോടെ രാധയെ ആരാധിക്കുന്നു. സീത രാജകുടുംബത്തിൽ വളർന്നവളും ചാരിത്രവതിയുമായിരുന്നു. രാധ അതെ സമയം കൃഷ്ണന്റെ കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നു. രാജ്ഞി എന്ന നിലയിൽ സീത പൊതു ശ്രദ്ധ നേടിയ ദേവിയായിരുന്നു. രാധ, കൃഷ്ണന്റെ അനേകം കൂട്ടുകാരികളിൽ ഒരാൾ മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ നിരവധി  അമ്പലങ്ങളിൽ  രാധയെ ദേവിയായി പൂജിക്കുന്നു. കവിതകളിൽ ദേവിയായ രാധയെ വർണ്ണിക്കുന്നുമുണ്ട്. കലകളിലും സാഹിത്യത്തിലും രാധയുടെയും കൃഷ്ണന്റെയും പ്രേമമുണ്ട്. ഭക്തിയുടെ ലഹരിയിൽ ആർക്കും രാധയെ അവഗണിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അനേകം ഭക്തി ഗാനങ്ങൾ കൃഷ്ണന്റെയും രാധയുടെയും പ്രേമത്തെപ്പറ്റിയുണ്ട്.

Read more

ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാടിനെ ഓർമിക്കുമ്പോൾ

ഇങ്ങനെ  ഒരു വിഷയം സർഗ്ഗവേദിയിൽ എടുക്കാൻ പല കാരണങ്ങളുമുണ്ട് . 1998 - ൽ  ജെ .മാത്യു സാർ ഫൊക്കാനയുടെ സാരഥി ആയിരിക്കുമ്പോഴാണ്, റോച്ചെസ്റ്ററിൽ , ചുള്ളിക്കാട് അതിഥിയായി  എത്തിയത് .സാഹിത്യ ലോകത്തെ പല അതികായന്മാരും ഫൊക്കാനയിൽ പങ്കെടുക്കും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും , അവസാന നിമിഷത്തിൽ , എം .ടി .യും , ഒ .എൻ .വി  യും ,മധുസൂദനൻ നായരും, ചെമ്മനം ചാക്കോയും , അടക്കം എല്ലാവരും  പിന്മാറി . ബാലന്റെ വരവ് ,അന്നത്തെ സാഹിത്യ രംഗം വിജയിപ്പിക്കാൻ വലിയ കാരണമായി.

"ആത്മ സരോവരതീരത്തെ  കക്ക  വാരലല്ല , ആഴക്കടലിലെ തിമിഗല വേട്ടയാണ് " കവിത എഴുത്ത്  എന്ന് പറഞ്ഞ ചുള്ളിക്കാട് താനെഴുതിയ ഓരോ വരിയിലും അതിൻറെ  അർത്ഥം  വ്യക്തമാക്കി . " ഈ  ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷവാന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഞാൻ " കാരണം ആകാനാഗ്രഹിച്ചത്  ഒരു കവിയാണ്; അതായി . സാമ്പത്തികമായി വലിയ മെച്ചം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും സന്തോഷത്തിന്‌  ഒരു കുറവും ഇല്ല ; അതാണ് ബാലൻറെ  പക്ഷം .

അരവിന്ദൻറെ  " പോക്കുവെയിലിൽ " നായക വേഷം കെട്ടി പിന്മാറിയ ബാലൻ കുറെ കാലം അഭിനയ ലോകത്തുനിന്നും വിട്ടു നിന്നു ." ഒരു നല്ല കവിയും മോശം നടനും  " ആകുന്നതിലും ഭേതം ഒരിടത്തു ഉറക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്? എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ഇതായിരുന്നു . " കുറെ കടങ്ങളുണ്ട് വീട്ടാൻ മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളൊന്നും കാണുന്നില്ല .ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ സ്ഥിരമായി പോകാത്തതുകാരണം  പെൻഷൻ കാര്യമായിട്ടൊന്നും കിട്ടാനില്ല . "

 " ആത്മഹത്യക്കും കുലക്കുമിടയിലു ടാർത്തനാദം  പോലെ പായുന്ന ജീവിതം  "

16 കൊലപാതങ്ങളും ,18  ആത്മഹത്യകളും നേരിട്ട് കാണാൻ ഇടവന്ന എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇങ്ങനല്ലാതെ  മറ്റെങ്ങനെ എഴുതും ?  ആരോടും എന്തും തുറന്നു പറയുന്ന പ്രകൃതം .ചെറുപ്പം മുതലുള്ള ജീവിതത്തിൻറെ  ഏറ്റുമുട്ടലുകളും , പരാജയങ്ങളും ,ആണ് അങ്ങിനെ പരുക്കനാക്കിയത് . പ്രൗഢമായ ഭാഷയിൽ, നിർഭയനായി  എഴുതുന്ന ബാലന് ആരോടും എന്തും പറയാൻ ഒരു മടിയുമില്ല .

ബാലൻ മദ്യപാനം നിർത്തിയ കാലം .
മുഹമ്മയിൽ ഒരു സാഹിത്യ ക്യാമ്പിൽ കുറച്ചു സമയം ചിലവഴിച്ച ശേഷം ചേർത്തല വഴി കാറിൽ മടങ്ങുന്ന നേരം . 
" ഇവിടെ  ഒരു ഷാപ്പിൽ നല്ല തകർപ്പൻ ഊണ് കിട്ടും . കയറാം ? " ബാലൻ ചോദിച്ചു .  
അകത്തു കയറിയപ്പോൾ നല്ല ഉയരത്തിൽ കുടവയറും , കൊമ്പൻ മീശയും ,ഒക്കെയായി ഒരാൾ വന്നു . 
വിയർത്ത നെറ്റിത്തടത്തിനു താഴെ കത്തിപ്പാടും ചുവന്ന കണ്ണുകളും . ഒരു തികഞ്ഞ കേഡി !
ബാലൻ , " കള്ളുവേണ്ട , പൊരിച്ച മീൻ സ്പെഷ്യൽ ചേർത്ത് രണ്ട് ഊണ്  "  
അയാൾ , " അതെന്താ കള്ളു  വേണ്ടാത്തത്  ? " ഇരുന്ന  ബാലൻ മെല്ലെ ഉയർന്നു .
അയാളുടെ നേരെ മുമ്പിൽ ചെന്ന് നിന്നു .പുകവലിച്ചു മഞ്ഞച്ച ബാലൻറെ 
കണ്ണുകളൊന്നുകൂടി  ഉരുണ്ടുതിളങ്ങി .

" താനെന്താ  കള്ളുകുടിപ്പിച്ചേ  വിടുള്ളോ  ? " 
ഞാൻ കേറി വട്ടം വീണു .  " പോട്ടെ ബാലാ !  നമ്മൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നിട്ട് "
ആകെ  അങ്കലാപ്പിലായി .അന്തരീക്ഷത്തിനു വല്ലാത്ത കനപ്പ് .

ഡ്രാക്കുളയോട് ഒരു വരം മാത്രമേ ചോദിക്കാനുള്ളു. അതും  ഈ നരജന്മത്തിൻറെ ആഴം എന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് മരിക്കാൻ. തീഷ്ണമായ പദപ്രയോഗങ്ങൾ , ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ ധ്യാനപൂർണ്ണമായ അടക്കം; പരത്തി പറയാതിരിക്കാൻ ബോധപൂർവമായ സംയമനം; അർത്ഥതലങ്ങൾക്ക്  യാതൊരു ചോർച്ചയുമില്ലാതെ .

" നാഗ ദന്തം മുലക്കണ്ണിലാഴ്ത്തി ജ്ജീവ 
നാകം ദഹിപ്പിച്ച ഭോഗ സാമ്രാൻജി തൻ 
ലോകാഭിചാരകമാം മൃതദേഹത്തെ 
നീ  വെഞ്ചിരിച്ചെന്നോടിണ ചേർക്കുക 
പാരിലതി  നിന്യമീ  നരത്വത്തിന്റെ 
യാഴംഎന്താണ ന്നറിഞ്ഞോടുങ്ങട്ടെ  ഞാൻ 

ഈ  അടുത്ത കാലത്തു എറണാകുളം പ്രസ് ക്ലബിൽ വച്ച് നടത്തിയ ഒരു പത്രസമ്മേളനത്തിൽ ബാലൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മലയാളി സമൂഹത്തിനും അധ്യാപകർക്കും, വിദ്യാർഥികൾക്കും, ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ് .അക്ഷരത്തെറ്റും, വ്യാകരണ തെറ്റും ,ആശയത്തെറ്റും പരിശോധിക്കാതെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഉന്നത ബിരുദവും, മാർക്കും കൊടുക്കുന്ന രീതി ; കോഴ ,മതം, ജാതി, സ്വജനപക്ഷപാതം , രാഷ്ട്രീയം എന്നിവയുടെ  പേരിൽ അർഹത ഇല്ലാത്തവരെ മാഷന്മാരായി നിയമിക്കുന്നു .ഇങ്ങനൊരു സാഹചര്യത്തിൽ തൻ്റെ  കവിതകൾ പഠിപ്പിക്കുകയോ, ഗവേഷണ വിഷയമാക്കുകയോ ചെയ്യരുത്  എന്ന ഒരപേക്ഷയാണ് അധികാരികൾക്ക് മുമ്പിൽ ബാലൻ വച്ചത് !

തികഞ്ഞ ഭാഷാസ്നേഹിയും, കവിയുമായ ചുള്ളിക്കാട് ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്ന ആക്ഷേപഹാസ്യം കേരളത്തിൽ ജനിച്ചു, മലയാളം സംസാരിക്കുന്ന ഓരോ നരജന്മത്തിന്റെയും നെഞ്ചിൽ വീണാണ് പൊള്ളുന്നത് .

 ചിദംബര സ്മരണ " യെപ്പറ്റി കൂടി ഒരു വാക്ക് പറയാതെ പോയാൽ ഒന്നും പൂർണമാവില്ല . കവി ഗദ്യമെഴുതുമ്പോൾ, അതുണ്ടാക്കുന്ന മായിക പ്രപഞ്ചം  അറിയണമെങ്കിൽ ഈ  അനുഭവ സ്മരണകൾ വായിക്കണം .ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ തന്നെയല്ലേ ഒരു മനുഷ്യനെ അവന്റേതായ സ്വഭാവത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനകത്താക്കുന്നതു. അനുഭവിക്കാനിടവന്ന  തിക്തവും, തീഷ്ണവും, വൈകാരികവുമായ ഒരുപറ്റം സംഭവങ്ങൾ അനുവാചകന്റെ ചെവിയിൽ കവി പതുക്കെ പറയുകയാണ്. തികഞ്ഞ ആകതാനതയോടെ, ആത്മാർത്ഥതയോടെ ,സംയമനത്തോടെ !!

Read more

ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്ന കേരള പോലീസ്

കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതും പഴിയേല്‍ക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ളതും ആരെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ആദ്യം മന സ്സിലെത്തുക പോലീസാണ്. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും പോലീസിനെ കുറ്റം പറയുകയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് മലയാളികള്‍ക്ക് ഒരു ഹരമാണ്. രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് ഒരാവേശമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രതിപക്ഷ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക്. അത് ആര് പ്രതിപക്ഷത്തായാലും അതാണ് സ്ഥിതി. എന്നും എപ്പോഴും അങ്ങനെയാണ്. ഭരണത്തി ലിരിക്കുമ്പോള്‍ പോലീസ് അവരുടെ കളിക്കൂട്ടുകാരനാണെങ്കില്‍ ഭരണത്തിലിരിക്കുന്നവര്‍ പ്രതിപക്ഷത്താകുമ്പോള്‍ അതെ പോലീസ് ആജീവനാന്ത ശത്രുവായി മാറും. അവരെപ്പോലെ പക്ഷപാദപരവും നിരുത്തരവാദിത്വപരവും കെടുകാര്യസ്ഥതയോടും നിര്‍ഭയപരവുമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ വേറെ ഇല്ലെന്ന രീതിയിലായിരിക്കും അവര്‍ പോ ലീസ്സിനെക്കുറിച്ച് പറയുക. രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ മാത്രമല്ല പൊതു ജനവും അങ്ങനെ തന്നെയെന്നതാണ് സത്യം.

ചത്തവനും കൊന്നവനും ആഭ്യന്തര മന്ത്രി രാജിവയ്ക്കണമെന്നു പറയുന്നതുപോലെയാണ് നാട്ടില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ക്രമസമാധാന നിലയില്‍ പാളിച്ച പറ്റിയാല്‍ ഉടന്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാരും പൊതുജനവും പറയുക പോലീസിന്റെ അനാസ്ഥയെയാണ്. പ്രതിഷേധ സമരം നയിക്കു ന്നവര്‍ക്ക് അത് അക്രമാസക്തമാകാന്‍ വേണ്ടി കല്ലെറിയാന്‍ കല്ല് കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തിട്ട് അത് അക്രമാസക്തമാകുമ്പോള്‍ കുറ്റപ്പെടുത്തുക പോലീസിനെയാണ്. സമാധാനപരമായ ജാഥയ്ക്കുനേരെ പോലീസ് ലാത്തി ച്ചാര്‍ജ്ജ് ചെയ്തുയെന്നാണ് അവര്‍ പറയുക. ഒരിക്കല്‍ സെക്രട്ട റിയേറ്റിലേക്ക് ജാഥ നയിച്ച ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിക്കു നേരെ പോലീസ് ലാത്തിചാര്‍ജ്ജ് ചെയ്തത് അവര്‍ക്കു നേരെ അതിനടുത്ത കെട്ടിടത്തിനു മുകളില്‍ നിന്ന് ചിലര്‍ കല്ലെറിഞ്ഞപ്പോഴായിരുന്നു. ജാഥയെ അക്രമാസക്തമാ ക്കി ജനശ്രദ്ധയും മാധ്യമശ്രദ്ധ യും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ വേ ണ്ടി നേതാക്കന്മാര്‍ ചിലരെ ഇറ ക്കി അക്രമം സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ടെ ന്ന് രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ അനുഭവം തുറന്നു കാട്ടുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വിദ്യാര്‍ത്ഥി പ്രസ്ഥാ നങ്ങളിലെ സമരങ്ങള്‍ക്ക്. കുട്ടി നേതാക്കന്മാരെ തെരുവില്‍ ഇറക്കി വിട്ട് പാര്‍ട്ടി ഓഫീസിലെ ഫാനിന്റെ കീഴില്‍ ഇരുന്ന് അ വര്‍ക്കുവേണ്ട നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കുന്ന നേതാവ് ആദ്യം നല്‍കുന്ന നിര്‍ദ്ദേശം പോലീസിനെ മറി കടന്ന് മുന്നോട്ടു പോയി സമരം വിജയിപ്പിക്കുകയെന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവരെ പ്രകോപിപ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ എല്ലാ മാര്‍ക്ഷവും ഉപയോഗിക്കും.

നേതാവിന്റെ ഉള്ളിലെ ഗുഢലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കാത്ത അനുയായികള്‍ പോലീസിനെ എങ്ങനെയും പ്രകോപിപ്പിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുക. ആത്മസംയമനത്തിന്റെ അതിരു വിടുന്ന പ്രവര്‍ത്തികള്‍ വന്നാല്‍ ആരായിരുന്നാലും പ്രതികരിക്കുക സ്വാഭാവികം. അതു തന്നെ പലപ്പോഴും പോലീസിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നുള്ളു. എന്നാല്‍ സംഭവിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്. പോലീസ് പ്രതിയും പ്രകോപനത്തിന് ശ്രമിച്ചവര്‍ വാദിയുമാ കാറാണ് പതിവ്. ജാഥ നയിച്ചവര്‍ മര്യാദ രാമന്‍മാരും പോലീസ് കുറ്റക്കാരും.

കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് കേരളത്തിലെ സ്വത്തു ത ര്‍ക്കത്തിന്മേല്‍ തമ്മിലടിക്കുന്ന രണ്ട് ക്രൈസ്തവ സഭകളിലെ ഒരു സഭ നീതി ലഭിക്കാന്‍ വേണ്ടി സെക്രട്ടറിയേറ്റ് മാര്‍ച്ച് നടത്തുകയുണ്ടായി. നീതിമാനായി ലോകരക്ഷിതാവിന്റെ ഒരു വിഭാഗം മക്കള്‍ നീതിക്കായി ഭൗ തീക ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആസ്ഥാനത്തേക്ക് നടത്തിയ മാര്‍ച്ചില്‍ മറുഭാഗത്തിന്റെ ആള്‍ക്കാര്‍ കല്ലെറിഞ്ഞു. ഇതില്‍ അരിശം തീര്‍ക്കാന്‍ ആവേശത്തോടെ മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് ജാഥ നയിച്ച ദൈവമക്കള്‍ സെക്രട്ടറിയേറ്റ് അതിക്രമിക്കാന്‍ ശ്രമം നടത്തി. അത് അവസാനിച്ചത് പോലീസ് ലാത്തിചാര്‍ജ്ജില്‍. ജാഥ നടത്തിയ ദൈവമക്കളും ജാഥക്കു നേരെ കല്ലെറിഞ്ഞ ദൈവമക്കളും പാപം ചെയ്യാത്തവരും അതിക്രമത്തെ അമര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച പോലീസ് പാപികളുമായിയെന്ന് പറയേണ്ടതി ല്ലല്ലോ. തല്ലു കൂടിയവര്‍ പഴിചാ രിയത് പോലീസിനെയായിരു ന്നു.

സമരങ്ങള്‍ അതിരു കടക്കുമ്പോള്‍ അത് അക്രമത്തി ലെ ചെന്നെത്തു. അതിനെ അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍ അവര്‍ക്ക് ലാത്തി പ്രയോഗം ചെയ്യേണ്ടി വരും. പലപ്പോഴും വെട്ടാന്‍ കത്തിയുമായി നില്‍ക്കുന്നവനോട് വേദവാക്യം പറഞ്ഞാല്‍ എത്ര ഫലിക്കുമെന്നതുപോലെയാണ് ഇവിടെയും സംഭവിക്കുക. അതിന് പോലീസിനെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ശരിയല്ല. സമരങ്ങള്‍ അതിരുകടക്കുമ്പോള്‍ സമരക്കാരെ പ്ര തിരോധിക്കുന്നതോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ സ്വയം സംരക്ഷണം കൂടി ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഒരേ സമയം മുന്നും പുറകും നോക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട് ഒരു പോലീസുകാരന്. ആ പ്രതിരോധത്തില്‍ പലപ്പോഴും പോലീസുകാര്‍ക്കും പരിക്കു പ റ്റാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ അത് ആരു മറിയാതെ പോകാറാണ് പതിവ്. പരിക്കേല്‍ക്കുന്ന പോലീസുകാരനെ മാധ്യമങ്ങളോ മാന്യജനങ്ങളോ കാണാറില്ല. മറിച്ച് പരിക്കേല്‍ക്കുന്ന സമരക്കാരെയാണ് ജനങ്ങളും മാധ്യമങ്ങളും കാണു കയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. പരിക്കേല്‍ക്കുന്ന പോലീസുകാരനുവേണ്ടി ഒരു സംഘടന യും സമൂഹവും ഹര്‍ത്താലോ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങളോ നടത്താറില്ല. നടത്തിയ ചരിത്രം കേരളത്തിലെ സമര ചരിത്രങ്ങളിലില്ല. എന്നാല്‍ ഒരു സത്യം മനസ്സിലാക്കണം അവരും മനുഷ്യരാണ്. അവര്‍ക്കും കുടുംബവും മറ്റുമുണ്ടെന്ന്.

കലാപബാധിത പ്രദേശങ്ങളില്‍ നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോലീസുകാര്‍ ഊണും ഉറക്കവും ഉപേക്ഷിച്ചാണ് അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നത്. ഒരു ചെറിയ തീപ്പൊരിക്കുപോലും ചുട്ടുചാമ്പലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്ര സ്ഥി തിയാണ് കലാപ ബാധിത പ്രദേശങ്ങളില്‍ ഉള്ളത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവിടെ നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പോലീസുകാരന്‍ അതീവ ജാഗ്രതയോടെയായിരിക്കും അവിടെ നില്‍ക്കുക. വിശ്രമമില്ലാതെ ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ട ജോലി പലപ്പോഴും അവരെ തളര്‍ത്തുമെന്നതാണ് ഒരു ഭാഗത്തെങ്കില്‍ മാനസിക പിരിമുറുക്കം മറുഭാഗത്തുണ്ട്. ഇതിനെയെല്ലാം അവഗണിച്ചുകൊണ്ടോ തരണം ചെയ്തുകൊണ്ടോ ആണ് പോ ലീസുകാര്‍ കലാപബാധിത പ്രദേശങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് നാം പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറില്ല. കലാപമുണ്ടാക്കാന്‍ തക്കം പാര്‍ത്തിരിക്കുന്ന സാമൂഹിക വിരുദ്ധര്‍ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ പോലീസിന് അത് കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാന്‍ പറ്റുമോ. അവര്‍ ശക്തമായ നടപടി സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ അതിനെ വിമര്‍ശിക്കാനാണ് മാധ്യമങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും ശ്രമിക്കുക. എന്നാല്‍ അവര്‍ അവിടെ എത്രമാത്രം കരുതലോടെയാണ് നില്‍ക്കുന്നതെന്നു പോലും ചിന്തിക്കാതെ അവരെ വിമര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ പലപ്പോഴും പോലീസിന്റെ മനോവീ ര്യം കെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍ പോലീസ് അല്പം കടുത്ത നടപടിയെടുത്താല്‍ മതി അതിരൂക്ഷമായ വിമര്‍ശനം നടത്തുന്നവര്‍ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് നന്ന്. അത് ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ പല നിരപരാധികളും അതില്‍ ആക്രമിക്ക പ്പെടുമെന്ന്.

കുറ്റാന്വേഷണത്തിലെ വെ ള്ളം ചേര്‍ക്കലാണ് പോലീസിനു മേല്‍ പ്രധാനമായും ആരോപി ക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ ഇടപെട ലാണ് അതിലെ കാതലായ ആ രോപണം. ഇതില്‍ അല്പം സത്യമുണ്ടെങ്കിലും അതില്‍ അവരെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ കഴി യില്ല.

ഭരണകക്ഷികളുടെ ഇടപെടല്‍ സ്വന്തക്കാരെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സ്ഥാപിത താല്പര്യക്കാരുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും മറ്റും പോലീസുകാര്‍ക്ക് കേള്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നുണ്ട്. തടവിയും തല്ലിയും ഭരണത്തിലിരിക്കുന്നവരെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്ന പ്രതികളുടെ സ്വന്തക്കാരായവരെ ആരും കുറ്റപ്പെടുത്താറില്ല. അന്വേഷണ രീതിയെക്കുറിച്ചും മറ്റും എപ്പോഴും കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ഒരു സത്യം നാം മറക്കുന്നു. പരിമി തികള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് ഇന്നും കേരള പോലീസ് കു റ്റാന്വേഷണം നടത്തുന്നത്. ശാ സ്ത്രീയമായി കുറ്റം തെളിയി ക്കാനുള്ള സംവിധാനങ്ങളോ രീതികളോ പരിശീലനമോ കാര്യമായ രീതിയില്‍ നമ്മുടെ പോലീസിനുണ്ടോയെന്ന് സംശയമാണ്. പിന്നെ ഉള്ള പരിമിതിയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് പോലീ സ് ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഓര്‍ക്കണം. ക്രമസമാധാനത്തോ ടൊപ്പം കുറ്റാന്വേഷണവും തു ടങ്ങി ജോലിഭാരം അനേകമുണ്ട് ഒരു സ്റ്റേഷനില്‍. അതിനിടയില്‍ പഠിച്ച കള്ളന്മാരുടെ പതിനെട്ടടവും തകര്‍ത്തെങ്കില്‍ മാത്രമെ സത്യം തെളിയിക്കാനാകൂ. അതിന് പലപ്പോഴും മൂന്നാം മുറ യെടുക്കേണ്ടി വരാറുണ്ട്. സങ്കീര്‍ണ്ണമായ കേസ്സുകളില്‍ തെളിവു കള്‍ക്കായി ഫോറന്‍സിക് ലാ ബിനെയുമുള്‍പ്പെടെയുള്ളത് സംസ്ഥാനം കടന്നു പോകേണ്ടതായ സ്ഥിതിയാണ് കേരളത്തിലു ള്ളത്.

ഇതൊക്കെ എഴുതുന്നതുകൊണ്ട് കേരള പോലീസ് ചെ യ്യുന്നതെല്ലാം ന്യായീകരിക്കുകയില്ല. അവരുടെ ഭാഗത്തും വീഴ് ചകളും കുറ്റങ്ങളും ഉണ്ട്. ചില അവസരങ്ങളിലൊക്കെ അവരു ടെ ഭാഗത്തു നിന്നും പ്രതീക്ഷക ള്‍ക്ക് വിപരീതമായ പ്രവര്‍ത്തികളുമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഒറ്റപ്പെട്ട കസ്റ്റഡി മരണങ്ങളുള്‍പ്പെടെയു ള്ളതിന് പോലീസിന്റെ വീഴ്ചയാണ് ഉണ്ടാകുന്നതെങ്കിലും എ പ്പോഴും അവരെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന വര്‍ അവര്‍ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളും കഷ്ടപ്പാടുകളും കാണാറില്ല. ഒരു സ്റ്റേഷനില്‍ എന്തെങ്കിലും നിയമവിരുദ്ധ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ നടന്നാല്‍ അടച്ചാക്ഷേപിക്കുക കേരളത്തിലെ മുഴുവന്‍ പോലീസുകാരെയുമാണ്. ഇത് പലപ്പോഴും പോലീസിന്റെ വീര്യം കെടുത്തുന്ന പ്രവര്‍ത്തിയാണ്. അതിന്റെ പരിണിത ഫലം പലതും അവര്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുകയോ പുലിവാല് പിടി ക്കാതെ അവര്‍ മാറി നടക്കുമ്പോള്‍ അതിന്റെ പരിണിതഫ ലം എന്തെന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളു. ഈ അടുത്തയിടെ നടന്ന ചില സംഭവങ്ങളില്‍ പോലീസിനെ അതിനിശിതമായ വിമര്‍ശിക്കുകയും കുറ്റപ്പെടുത്തുക യും ചെയ്തുകൊണ്ട് പല ഭാഗത്തു നിന്നും പ്രത്യേകിച്ച് സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ കൂടി പലരും രംഗത്തു വന്നപ്പോള്‍ തെറ്റില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ പ്രതികരിച്ചത്. അവരിലെ ശരിയും കാണാന്‍ ശ്രമിക്കണം. അത്രമാത്രം. 

Read more

ഈശ്വരനെന്തിനാ മനുഷ്യന്റെ പാറാവ്

അമേരിക്കയിലുടനീളം ദേവാലയ സംരക്ഷത്തിന് പരിശീല ക്ലാസ്സുകളും, ബോധവത്ക്കരണ സെമിനാറുകളും സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കു മെയ് ആറാം തിയ്യതി ടെക്സസ്സില് നിന്നും തുടക്കം കുറിച്ചു എന്ന വാര്ത്ത വായിച്ചപ്പോഴാണ് 1989 മുതല് 1991 വരെ കേരളം ഭരിച്ച പ്രഗത്ഭനായ മുഖ്യമന്ത്രി ഇ.കെ. നായനാര് ചോദിച്ച മേലുദ്ധരിച്ച ചോദ്യം മനസ്സില് ഉയര്ന്നുവന്നത്-
 
“ഈശ്വരെനന്തിനാടൊ മനുഷ്യന്റെ പാറാവ്”
 
കേരളത്തില് അങ്ങോളമിങ്ങോളം അമ്പലങ്ങളില് കളവുകള് വര്ദ്ധിക്കുകയും, ഈശ്വര പ്രതിഷ്ഠകളും, തിരുവാഭരണങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്തിരുന്ന കാലഘട്ടം. മത നേതാക്കന്മാരും, ഈശ്വര വിശ്വാസികളും ഗവണ്മെന്റിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധവുമായി രംഗത്ത്. മോഷ്ടാക്കളെ പിടികൂടുന്നതിനും, കവര്ച്ചകള് തടയുന്നതിനും സര്ക്കാര് പരാജയപ്പെട്ടു എന്ന മുറവിളി നിയമസഭയ്ക്കകത്തും, പുറത്തും. ഈ സന്ദര്ഭത്തിലാണ് നിഷ്ക്കളങ്കനായ കേരള മുഖ്യമന്ത്രി ഇ.കെ. നായനാരുടെ അധരങ്ങളില് നിന്നും അറിഞ്ഞോ, അിറയാതേയോ ഈ മൊഴികള് അടര്ന്നുവീണത്. ഈ പ്രസ്താവന ഉയര്ത്തിവിട്ട വിവാദങ്ങളുടെ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ പരിണിത ഫലമാകാം ഒരു പക്ഷേ കാലാവധി പൂര്ത്തിയാക്കാതെ ഇ.കെ. നായനാരുടെ മന്ത്രിസഭ പുറത്തുപോയത്.
വര്ഷങ്ങളും, ദശാബ്ദങ്ങളും പിന്നിട്ടിട്ടും ഇ.കെ. നായനാരുടെ ശബ്ദം ഇന്നും അന്തരീക്ഷത്തില് ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുന്ന എന്നതാണ് യാഥാര്ത്ഥ്യം.
 
മൂന്നു ശതമാനം പോലും ക്രൈസ്തവ പ്രാതിനിധ്യം അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത ഇന്ത്യയിലെ ഒരു കൊച്ചു സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തില് നടന്ന കാര്യം അവിടെ നില്ക്കട്ടെ- ക്രൈസ്തവ രാജ്യമെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും, അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അമേരിക്കയിലെ ദേവാലയങ്ങളുടെ സ്ഥിതി ഇന്ന് എന്താണ്. ശാന്തിയുടേയും, സമാധാനത്തിന്റേയും, പരസ്പര സ്നേഹത്തിന്റേയും വിളനിലമായി പരിണമിക്കേണ്ട ദേവാലയങ്ങളില് അക്രമവും, അനീതിയും, സ്വജനപക്ഷവാതവും, ഗ്രൂപ്പിസവും, അധികാര മോഹവും, സ്വാര്ത്ഥേച്ഛയും, കാപട്യവും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. ഇതില് നിന്നും ഒട്ടും ഭിന്നമല്ല പ്രവാസി മലയാളികളുടെ ആരാധനാലയങ്ങളുടേയും സ്ഥിതി. തീര്ത്തും അന്യം നിന്നു പോയിട്ടില്ലാത്ത ചില യഥാര്ത്ഥ വിശ്വാസികള്ക്കു പോലും ദേവാലയങ്ങള് ഇന്ന് പേടി സ്വപ്നമായിരിക്കുന്നു.
 ഈയ്യിടെ ഒരു സുഹൃത്ത് പറയുകയുണ്ടായി “ആരാധനാലയങ്ങളില് ആരാധനയ്ക്കായി കടന്നു വരുന്നവരില് ചിലരെങ്കിലും അരയില് മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന തോക്കുമായിട്ടാണ് പരിപാവനമായ ആരാധനകളില് പങ്കെടുക്കുന്നതത്രെ! തകച്ചും മത ഭക്തനെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിശ്വാസി പറയുകയുണ്ടായി എന്റെ വീട്ടിലും ഞാന് അത്യാവശ്യത്തിന് ഒരു തോക്കു കരുതിയിട്ടുണ്ട്.” ചൂടുപിടിച്ച വാഗ്വാദങ്ങള്ക്കുശേഷം പള്ളി കമ്മറ്റി മീറ്റിങ്ങ് കഴിഞ്ഞു പുറത്തുവന്ന ഒരംഗം പ്രതികരിച്ചതിങ്ങനെയാണ് “ഞാന് ഈ മീറ്റിങ്ങില് വരുന്നത് ഒന്നുമില്ലാതെയാണ് എന്നാണോ നീ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. നിന്നെയൊക്കെ ചുട്ടുപറപ്പിക്കാന് പറ്റിയ സാധനം എന്റെ കൈവശം കരുതിയിട്ടുണ്ട്.”
 
ഇതൊക്കെ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു തള്ളിക്കളയാവുന്ന ഒരു സാഹചര്യത്തിലാണോ നാം ഇന്ന് എത്തിനില്ക്കുന്നത്? ഇന്ത്യയുടേയും, കേരളത്തിന്റേയും വിവിധ തുറമുഖങ്ങളില് നിന്നും കപ്പലില് കയറിപ്പറ്റി മാസങ്ങളോളം യാത്ര ചെയ്തു അമേരിക്ക എന്ന സ്വപ്നലോകത്ത് എത്തിച്ചേര്ന്ന ആദിമ പ്രവാസി മലയാളികളും, ഇപ്പോള് എത്തിച്ചേര്ന്നിരിക്കുന്നവരും ഒരു മതത്തില് അല്ലെങ്കില് മറ്റൊന്നില് ഉള്പ്പെട്ടുനില്ക്കുന്ന വിശ്വാസ സമൂഹമാണ്. പരസ്യമായി ഇത് ഏറ്റുപറയുന്നതിന് ആര്ക്കും ഒരും മടിയുമില്ല. ഒരു കാര്യം കൂടി ഇവര് എല്ലാവരും സമ്മതിക്കും, ഞങ്ങള് ഇവിടെ എത്തുമ്പോള് കൈവശം പത്തുഡോളര് പോലും തികച്ചും എടുക്കുവാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുടുംബ ഭദ്രത പോലും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനാകാതെ വിശ്രമരഹിതമായ കഠിനാദ്ധ്വാനവും, ഈശ്വരാനുഗ്രഹവും ഒത്തുചേര്ന്നപ്പോള് ആദ്യകഷ്ടപ്പാടുകളുടെ കടമ്പ സാവകാശം പിന്നിട്ടു. പടിപടിയായുള്ള സാമ്പത്തിക വളര്ച്ചയില് കുമിഞ്ഞു കൂടിയ പച്ചനോട്ടുകള് കരുതല് ധനമായി മാറിയപ്പോള് സ്വസ്ഥത നഷ്ടപ്പെടുകയും, വിവിധ വേവലാധികള് മനസ്സിനെ വേട്ടയാടുകയും ചെയ്തു.
 
ലഭിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം ഈശ്വരദാനമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുമ്പോള് തന്നെ ഇതിന്റെ സംരക്ഷണാവകാശം ഈശ്വരനു വിട്ടുനല്കാതെ സ്വയം ഏറ്റെടുക്കുന്നവരാണ്. ഭൂരിപക്ഷവും. ഇവിടെയാണ് വ്യക്തികളിലും കുടുംബങ്ങളിലും ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഈശ്വരവിശ്വാസം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
 
മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥ ഇതാണെങ്കില് നിര്ജ്ജീവങ്ങളായ കല്ലും, മരവും, സിമന്റും ഉപയോഗിച്ചു പടുത്തുയര്ത്തിയിരിക്കുന്ന മനോഹര സൗധങ്ങളെപോലും വെല്ലുന്ന പ്രൗഢ ഗംഭീരമായ ആരാധനാലയങ്ങളുടെ സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചു കൂടെ ചിന്തിക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു.
 
ചുരുങ്ങിയത് ആഴ്ചയിലൊരിക്കലെങ്കിലും ആരാധനയ്ക്കെന്ന പേരില് എത്തിചേരുന്ന ഈശ്വരവിശ്വാസികള്, പരസ്പരം സൗഹൃദവും, മൂന്നാമതൊരാളുടെ കുറ്റവും കുറവും പങ്കിട്ട് ആരാധനകളും, പൂജകളും കഴിഞ്ഞു ഈശ്വരനെ അതിനുള്ളിലിട്ട് തന്നെ പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങികഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ഭയം ദേവാലയത്തില് കുടിയിരുത്തിയിരിക്കുന്ന ഈശ്വരനെ കുറിച്ചും, ആലയം മോടി പിടിപ്പിക്കുന്നതിനും, പൂജാ കര്മ്മങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി വാങ്ങി കൂട്ടിയിരിക്കുന്ന വിലമതിക്കാനാവാത്ത സജ്ജീകരണങ്ങളെ കുറിച്ചുമാണ്. ഇവിടേയും കളവുകള് വര്ദ്ധിക്കുന്നു. തസ്ക്കരന്മാര് നോട്ടമിടുന്നത് അവരുടെ ദൃഷ്ടിയില് കഠിനാദ്ധ്വാനികളും, സമ്പന്നന്മാരുമായ പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാരെ- പ്രത്യേകിച്ചു മലയാളികളേയുമാണ്. ഇവരുടെ ഭവനങ്ങളും, സമ്പന്നതയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി കെട്ടിയുയര്ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദേവാലയങ്ങളും ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് മാനുഷിക രീതിയില് കെട്ടിയുയര്ത്തിയിരിക്കുന്ന പ്രതിരോധന സജ്ജീകരണങ്ങള് നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യ കൈവശമാക്കിയിട്ടുള്ള തസ്ക്കരന്മാര് തച്ചുടക്കുന്നത് സാധാരണ സംഭവമാണ്.
 
നോക്കണേ ഈശ്വരന് ദാനമായി നല്കിയിരിക്കുന്ന ധനം ഈശ്വര പ്രസാദത്തിനായി ചിലവഴിക്കാതെ കെട്ടികിടക്കുന്ന ചാവുകടലിനു സമം സ്വരൂപിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ അനന്തരഫലം. ചില ഈശ്വര വിശ്വാസികള് ഒന്നിച്ചിരുന്ന ആരാധനാലയത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചു ചൂടുപിടിച്ച ചര്ച്ചകളും , വാഗ്വാദങ്ങളും നടക്കുകയാണ്- ചുരുക്കം ചില വര്ഷത്തേക്കു അനുവദിക്കപ്പെട്ട സേവന കാലാവധി വലിയ പരുക്കുകളില്ലാതെ പൂര്ത്തീകരിക്കണമെന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഇരു കൂട്ടരേയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും, വ്യക്തമായ റൂളിങ്ങ് നല്കുന്നതില് നിന്നും തെന്നിമാറുകയും ചെയ്ത പ്രതിപുരുഷന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി കൂടിയിരുന്നവരില് ഒരാള് കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ മേലുദ്ധരിച്ച വിവാദപരമായ ആപ്തവാക്യം പരസ്യമായി ആവര്ത്തിച്ചു
 
‘ഈശ്വരനെന്തിനാടൊ മനുഷ്യന്റെ പാറാവ’് ഈ ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദം ആരു കേള്ക്കാന്-
 
ദൈവ കല്പന ലംഘിച്ച ആദ്യ പിതാവായ ആദമിനേയും ഹവ്വയേയും ഏദെന് തോട്ടത്തില് നിന്നും പുറത്താക്കിയതിനു ശേഷം അവിടേക്ക് ഇനി ആരും പ്രവേശിക്കാതിരിക്കുന്നതിന് ഊരി പിടിച്ച വാളുമായി ദൂതന്മാരെ കാവല് നിര്ത്തിയ സത്യം ഗ്രഹിക്കുന്നവര് ആരുണ്ട്? ആരാധനാലയത്തിനകത്തും പുറത്തും സൂഷ്മനിരീക്ഷണം നടത്തുന്നതിന് ക്യാമറകള് സ്ഥാപിക്കണമെന്ന ഭൂരിപക്ഷനിര്ദ്ദേശം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ചര്ച്ചകള്ക്കു വിരാമമിട്ടത്.
 
ഈശ്വരന്റെ സംരക്ഷണയില് മനുഷ്യന് സുരക്ഷിതത്വം കണ്ടെത്തുന്നതിനാണോ അതോ മനുഷ്യന് തീര്ക്കുന്ന സംരക്ഷമ വലയത്തില് ഈശ്വരനെ തളച്ചിടുന്നതിനാണോ ഇന്ന് സമൂഹം ശ്രമിക്കുന്നത്.
 
കേരളത്തില് പണിതുയര്ത്തിയിരിക്കുന്ന അംബര ചുംബിയായ ഒരു ആരാധനാലയത്തിനു നെറുകെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഈശ്വര പ്രതിമക്കും മുകളില് ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കാന്തം കണ്ട് ഒരു വിദ്വാന് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു- “മനുഷ്യരെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് ഈശ്വരന്, ഈശ്വരനെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് കാന്തം”

Read more

മുഹമ്മദാലി ജിന്ന ഇന്ത്യ വിഭജനത്തിന്റെ വില്ലനോ?

ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രം അർഹരായവരെ പരിഗണിക്കാതെ അവ്യക്തതകൾകൊണ്ട് എഴുതിയുണ്ടാക്കിയതാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ വീറോടെ പോരാടിയ മഹാന്മാരുടെ ചരിത്രങ്ങൾ  അധികാരത്തിന്റെ ബലത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നതു കാണാം. അക്കൂടെ അവഗണിക്കപ്പെട്ട പ്രമുഖരായ രണ്ടു സ്വാതന്ത്ര്യ സമര യോദ്ധാക്കളാണ് വീർ സവേർക്കറും മുഹമ്മദാലി ജിന്നയും. സ്വാതന്ത്ര്യ സമരംമൂലം മുതലെടുത്തവർ നായകന്മാരും ത്യാഗങ്ങൾ സഹിച്ചവർ വില്ലന്മാരുമായുള്ള ചരിത്രമാണ് നാം പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്. അധികാരവും പണവും കൈവശപ്പെടുത്തിയവർ ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രവും കളങ്കം വരുത്തിയാണ് കടന്നുപോയിട്ടുള്ളത്. മറക്കപ്പെട്ട അനേകായിരം ധീര ദേശാഭിമാനികളുടെ രക്തം ചൊരിഞ്ഞു പടുത്തയർത്തിയ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് നാം ഇന്നനുഭവിക്കുന്നത്. ഓരോ സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനം ആഘോഷിക്കുമ്പോഴും നാം അറിയാതെ പോവുന്ന മണ്മറഞ്ഞു പോയ അനേകായിരം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരയോദ്ധാക്കളും അവരെ നയിച്ച മഹാന്മാരുമുണ്ട്. രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി ധ്യാഗം സഹിച്ചവരെ  മനഃപൂർവം ചരിത്രത്തിന്റെ ചെളിക്കുഴിയിൽ താഴ്ത്തിക്കെട്ടിയെന്നുള്ളതും ദുഃഖകരമായ ഒരു സത്യമാണ്.

മുഹമ്മദാലി ജിന്ന സ്വതന്ത്ര പാക്കിസ്ഥാനു വേണ്ടി വാദിച്ച ഇന്ത്യൻ നേതാവും പാക്കിസ്ഥാന്റെ ആദ്യത്തെ ഗവർണ്ണർ ജനറലുമായിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ജിന്നയെ അങ്ങേയറ്റം വെറുക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിയായി കരുതുന്നു. അദ്ദേഹം വർഗീയ വാദിയും സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിനെതിരെ കോടാലി വെച്ചവനും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചാരനും പാകിസ്ഥാൻ വിഭജനം നടത്തിയവനുമെന്നുള്ള വിശേഷണങ്ങളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വസ്തുതകളുടെ മറവിൽ ജിന്നയെന്ന വ്യക്തിത്വത്തെ ചായം പൂശി കോടാനുകോടി ജനങ്ങളെ തെറ്റി ധരിപ്പിച്ച ചരിത്രമാണ്, നമുക്കുള്ളത്.

1876 ഡിസംബർ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം തിയതി ജിന്ന കറാച്ചിയിൽ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിതാവ് ഒരു വ്യവസായ പ്രമുഖനായിരുന്നു. സ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം ക്രിസ്ത്യൻ മിഷിനറി സ്‌കൂളിലായിരുന്നു. ബോംബെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലും പിന്നീട് ലണ്ടനിലുമായി പഠിച്ചു. അതിനുശേഷം വിജയകരമായി നിയമത്തിൽ പരിശീലനം നേടി. അക്കാലത്തെ ഏറ്റവും ഫീസ് ഈടാക്കുന്ന വക്കീലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഒരു കേസ് വാദിക്കുന്നതിന് 1500 രൂപയായിരുന്നു ഫീസ്. ഇന്ത്യയിൽ ജിന്നയെക്കാൾ കഴിവും വ്യക്തിത്വവും നിറഞ്ഞ നിയമ ജ്ഞാനമുള്ളവർ അക്കാലത്ത് കുറവായിരുന്നു. തികച്ചും മഹാനുഭാവനായ അദ്ദേഹം സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ ഹിന്ദുക്കളോടും മുസ്ലിമുകളോടും, സിക്കുകാരോടും പാർസികളോടും യാതൊരു വ്യത്യാസവും കാണിച്ചിരുന്നില്ല.

പാക്കിസ്ഥാൻ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടിട്ടും ജിന്നയുടെ ഏകമകൾ ഇന്ത്യയിൽ താമസിക്കുകയായിരുന്നു. ജിന്നയുടെ ഒരു സഹോദരിയൊഴിച്ചു ജിന്നയുടെ കുടുംബത്തിൽനിന്നു ആരും തന്നെ പാക്കിസ്ഥാനിലേക്ക് കുടിയേറിയില്ല. 'ജിന്ന' വിവാഹം ചെയ്തത് മുസ്ലിമല്ലാത്ത ഒരു പാർസിയെ ആയിരുന്നു. അന്ന് ജിന്നയ്ക്ക് നാൽപ്പതു വയസ് പ്രായം. ഭാര്യ 'റെറ്റിന ഭായി'യുടെ പ്രായം പതിനാറായിരുന്നു. അവർ ഒന്നിച്ച് വിസ്‌കി കുടിക്കുകയും ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു, റെറ്റിന ഭായി ജിന്ന 1929 ഫെബ്രുവരി ഇരുപതാം തിയതി ഇരുപത്തിയൊമ്പതാം വയസിൽ മരണമടഞ്ഞു. ജിന്നയുടെ ഏക മകൾ ഡീനായും പാർസിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ജിന്നയുടെ ജീവിതം പൊതുവെ ഇസ്‌ലാമിക ആചാരങ്ങൾക്ക് എതിരേയായിരുന്നു. മകളുടെ വിവാഹത്തിൽ  ജിന്നയ്ക്കു എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു വലിയ വിഭാഗം മുസ്ലിമുകൾ പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന വേറിട്ട രാജ്യത്തെ ചിന്തിക്കാതെ ഇന്ത്യയിൽ ജീവിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന യാഥാർഥ്യവും മറക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അവരുടെ പൂർവികർ ജനിച്ചു വളർന്ന ഈ നാട് സ്വന്തം മാതൃരാജ്യമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നവർക്ക് ജിന്നയെ ഒരു ദേശീയവാദിയായി കണക്കാക്കാൻ സാധിക്കില്ല. ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ച പാകിസ്ഥാനിയാണ് ജിന്ന. ഒരു ഭ്രാന്തൻ രാജ്യമായ പാക്കിസ്ഥാനെ സൃഷ്ടിച്ചതും ജിന്നയുടെ നേട്ടമാണ്. ഇങ്ങനെ ജിന്നയെ പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കിക്കൊണ്ടു അനേകമനേകം ചരിത്രകൃതികളും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

യഥാർത്ഥത്തിൽ, 'ജിന്ന' ബ്രിട്ടീഷ്കാർക്കെതിരെ യാതൊരു ഒത്തുതീർപ്പില്ലാതെ പോരാടിയ സമര യോദ്ധാവായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തികച്ചും സ്വരാജ്യ സ്നേഹിയും തെറ്റി ധരിക്കപ്പെട്ടവനും സ്വദേശാഭിമാനിയുമായിരുന്നു. മതേതര ചിന്താഗതിയുള്ള ദേശീയ വാദിയുമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുടെ സാമ്രാജിക അസംബ്ലിയിൽ അംഗമായിരുന്ന കാലത്ത് ഇന്ത്യ ഒന്നായി കാണാൻ നാൽപ്പതു കൊല്ലത്തോളം പൊരുതി. ബ്രിട്ടീഷ്കാർ കൊടുത്ത 'സർ' എന്ന സ്ഥാനം ദൂരെയെറിഞ്ഞു. ഇന്ത്യയും പാക്കിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള വിഭജനത്തെക്കാളും ഒന്നായ രാജ്യത്തിലെ മുസ്ലിമുകൾക്കു തുല്യ നീതി വേണമെന്ന വാദങ്ങളേ അദ്ദേഹം ഉന്നയിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

ജിന്നയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു എത്തിനോട്ടം നോക്കുന്നുവെങ്കിൽ അദ്ദേഹം ഒരു ചതിയനും രാജ്യ ദ്രോഹിയുമല്ലെന്ന് വിലയിരുത്തേണ്ടി വരും. ഇന്ന് കാണുന്നപോലെ ഒരു ഇന്ത്യ അന്ന് നിലനിൽക്കിന്നില്ലായിരുന്നു. രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നത് ബ്രിട്ടീഷുകാരായിരുന്നതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ രാജ്യദ്രോഹി എന്ന് വിളിക്കുന്നതിലും അർത്ഥമില്ല. ഹിന്ദു മുസ്ലിം ഐക്യത്തിന്റെ പ്രവാചകനെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. സരോജിനി നായിഡു ജിന്നയെ പുകഴ്ത്തികൊണ്ടു 'രാജ്യത്തിന്റെ ഐക്യത്തിനായി പൊരുതിയ കർമ്മധീരനെന്നു ' വിശേഷിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ആൻഡമാൻ ദ്വീപിലേക്ക് ബാല ഗംഗാധര തിലകനെ ജയിലിൽ അയച്ചപ്പോൾ അതിനെതിരായി ശക്തിയായി പ്രതികരിച്ചത് ജിന്നയായിരുന്നു. സൗത്ത് ആഫ്രിക്കയിൽ ഗാന്ധിജി ഇന്ത്യക്കാരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കു വേണ്ടി സമരം ചെയ്യുമ്പോൾ ജിന്ന ഗാന്ധിജിക്കു വേണ്ടി  ലെജിസ്ളേറ്റിവ് അസംബ്ലിയിൽ അംഗമെന്ന നിലയിൽ വീറോടെ വാദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ജിന്നയുടെ മത രാഷ്ട്രീയ ദേശീയ ചിന്താഗതികളെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ നല്ല വശങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയണം. ഹിന്ദുക്കൾ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള ഇന്ത്യയിൽ മുസ്ലിമുകൾ ഭൂരിഭാഗവും ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. 1857-ലെ സമരത്തിൽ ഒന്നിച്ച് പോരാടിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഹൈന്ദവ മേധാവിത്വം പടർന്നപ്പോൾ മുസ്ലിമുകൾ ഹൈന്ദവരോട് അകന്നു നിൽക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചു. 1885-ൽ 'ജിന്ന' കോൺഗ്രസിൽ ചേർന്നപ്പോൾ ധനികരായ മുസ്ലിമുകൾ മാത്രമേ കോൺഗ്രസിൽ പ്രവർത്തിക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പിന്നീട് അദ്ദേഹം മുസ്ലിം ലീഗിൽ ചേരുകയായിരുന്നു. ജിന്ന, ഗോപാല കൃഷ്ണ ഗോഖലെ, ദാദാ ബായി നവറോജി, മുതലായ മഹാന്മാരുമൊത്ത് ഹിന്ദു മുസ്ലിം ഐക്യത്തിനു വേണ്ടി പൊരുതുകയും അതിനായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. 1904-ൽ കോൺഗ്രസ്സിൽ ചേർന്ന കാലം മുതൽ തീവ്ര ചിന്തകളോടെയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. പ്രാദേശിക തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വോട്ടിംഗ്‌  ആരംഭം മുതൽ എതിർത്തിരുന്നു.

ഇസ്‌ലാമിക സംസ്ക്കാരം ലവലേശമില്ലാത്ത അദ്ദേഹം ഒരു പാശ്ചാത്യനെപ്പോലെയാണ് ജീവിതം നയിച്ചിരുന്നത്. മുസ്ലിമുകൾക്ക് ഹറാമായ 'പോർക്കും മദ്യവും' കഴിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രഭാഷണങ്ങൾ ഏറെയും ഇസ്‌ലാമിക സങ്കുചിത യാഥാസ്ഥിതിക ചിന്തകർക്കെതിരെയായിരുന്നു.   സംഭാഷണ ശൈലിയും ഒരു മുസ്ലിമെന്ന നിലയിലല്ലായിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചിലപ്പോൾ മത മൗലിക വാദികളായ മുസ്ലിമുകളുമായി ഒന്നിച്ച് യാത്ര ചെയ്യേണ്ട സന്ദർഭങ്ങളും  വന്നിട്ടുണ്ട്. 'അവരുമായി ഒന്നിച്ച് യാത്ര ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ വിഡ്ഢി ചിന്തകളെ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്ന്' ജിന്ന പറയുമായിരുന്നു.

സാഹചര്യങ്ങളാണ് ജിന്നയെ ഒരു മതേതര വാദിയായി വളർത്തിയത്. വളർന്ന ചുറ്റുപാടുകളും പാശ്ചാത്യ സംസ്ക്കാരവും അതിന് കാരണമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം, ബ്രിട്ടീഷുകാരിൽ നിന്നും രാജ്യത്തെ മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന   കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയിലെ അംഗവുമായിരുന്നു. 1913-ൽ  മുസ്ലിം ലീഗിൽ ചേർന്നു. ഹിന്ദു രാജ്യത്തു മുസ്ലിമുകളുടെ താത്പര്യമനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ വേണ്ടി രൂപീകരിച്ച പാർട്ടിയായിരുന്നു മുസ്ലിം ലീഗ്. 1916-ൽ മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ പ്രസിഡണ്ടായും തെരഞ്ഞെടുത്തു. 1920-ൽ വിദേശ നിർമ്മിത വസ്തുക്കൾ വർജിക്കാനായി ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് രാജ്യം മുഴുവൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. 1920-ൽ 'ജിന്ന' നിസഹകരണ നയം എതിർക്കുകയും കോൺഗ്രസ്സിൽ നിന്ന് രാജി വെക്കുകയും ചെയ്തു.

ഗാന്ധിജിയുമായി ഇടപെടാൻ ജിന്നയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ ഫാഷനിൽ എന്നും നടന്നിരുന്ന ജിന്നയ്ക്ക് ഗാന്ധിയുടെ എളിയ വേഷങ്ങളൊന്നും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അർദ്ധ നഗ്നനായ ഗാന്ധിജിയെപ്പറ്റി കാര്യമായി ഒന്നും തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. വാസ്തവത്തിൽ ഗാന്ധിയുടെ ഖിലാഫത്ത് മൂവുമെന്റിനെയും നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെയും ജിന്ന എതിർക്കുകയായിരുന്നു. മതവും രാഷ്ട്രീയവും ഒരിക്കലും ഇടകലർത്തരുതെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു. ജിന്നയുടെ മതേതരത്വ പ്രസംഗങ്ങൾ മൂലം അക്കാലത്ത് മുസ്ലിമുകൾ ഗാന്ധിജിക്കായിരുന്നു പിന്തുണകൾ നൽകിയിരുന്നത്. ജിന്നയ്ക്ക് തന്മൂലം മുസ്ലിമുകളിൽ നിന്നും വിമർശനങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വന്നു. സഹികെട്ട അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയം ഉപേക്ഷിച്ച് ബോംബയിൽനിന്ന് ലണ്ടനിൽ പോയി.

ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാൻ വിഭജനത്തിന് ജിന്നയെ പ്രേരിപ്പിക്കാൻ കോൺഗ്രസ്സും ഒരു കാരണമായിരുന്നു.  അദ്ദേഹത്തെ കോൺഗ്രസ്സ് എല്ലാ തലങ്ങളിലും തഴയാനുള്ള നീക്കങ്ങളും ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നു. ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു വന്ന മതേതര വാദിയായ ജിന്നയോട് എല്ലാ വിധത്തിലും ശത്രുത പുലർത്താനും അദ്ദേഹത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനുമാണ് അന്ന് കോൺഗ്രസ്സ് നേതാക്കൾ ശ്രമിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് കുറേക്കാലം ലണ്ടനിൽ ജീവിച്ചു. കോൺഗ്രസ് പാർട്ടി എല്ലാവരുടെയും വ്യക്തിത്വത്തെ ഒരു പോലെ മാനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ജിന്നയ്ക്ക് അർഹമായ ബഹുമാനം നൽകിയിരുന്നെങ്കിൽ ജിന്നയെപ്പോലെയും സുബാഷ് ചന്ദ ബോസിനെപ്പോലെയും പ്രഗത്ഭരായവർ കോൺഗ്രസിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുമായിരുന്നു. ഇന്ത്യ ഒരിക്കലും വിഭജിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങൾ മതത്തിന്റെ പേരിൽ പരസ്പ്പരം മല്ലടിച്ചു ജീവിക്കില്ലായിരുന്നു.

മതമൗലിക വാദികൾ മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ നേതൃസ്ഥാനം കൈവശപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടാണ് വിഭജനത്തിനുള്ള വഴികൾ ഒരുക്കിയത്. വാസ്തവത്തിൽ ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്ന നിരവധി മുസ്ലിമുകളെ നേതൃത്വനിരയിലുണ്ടായിരുന്ന കോൺഗ്രസും മറ്റു രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വവും തഴഞ്ഞുവെന്നതും ചരിത്ര സത്യമാണ്. ബ്രിട്ടീഷുകാർ പോയി കഴിയുമ്പോൾ അധികാരത്തിനു നോട്ടമിട്ടിരുന്ന ചില ഹിന്ദു വർഗീയ വാദികൾ വാഗ്മിയും അഭിഭാഷകനും മതേതരത്വ വാദിയുമായ 'ജിന്ന' ദേശീയ നേതൃത്വത്തിൽ ഉയർന്നു വരുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുമില്ല. ഇസ്‌ലാം തനിമയുള്ള രാജ്യവും ഹിന്ദു തനിമയുള്ള രാജ്യവുമെന്ന ആശയങ്ങൾ രാജ്യം മുഴുവൻ പ്രചരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. വിഭജിച്ചു ഭരിക്കുകയെന്നത് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നയവുമായിരുന്നു. അവരുടെ ചാണക്യ തന്ത്രം അന്ന് ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. വർഗീയത വളർത്താനുള്ള എല്ലാ വഴികളും ബ്രിട്ടീഷുകാർ തുറന്നു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.

രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ കെടുതികളും ഇന്ത്യയിലെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പാടില്ലാത്തവിധം നിയമ നിഷേധങ്ങളും കാരണം ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഭരണമവസാനിപ്പിച്ച് രാജ്യം വിടണമെന്നും താല്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇന്ത്യ മുഴുവനായി വർഗീയ ലഹളകൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടിരുന്നു. നിരക്ഷരരായ അറിവും ബോധവുമില്ലാത്ത ഇന്ത്യൻ ജനതയ്ക്ക് ഇന്ത്യയിലെ സംഭവ വികാസങ്ങളെപ്പറ്റി യാതൊരു അറിവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വാർത്ഥത നിറഞ്ഞ നേതാക്കന്മാരുടെ പുറകിൽ അറിവും വിവേകവുമില്ലാത്ത ജനക്കൂട്ടം അണിനിരന്നു. രാജ്യം മുഴുവൻ പൈശാചികത ഇളകി മറിഞ്ഞിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് അവർ ഹിന്ദു മുസ്ലിം രാജ്യ വിഭജനത്തിനായി തീരുമാനിച്ചത്. ജ്വാലീയൻവാല കൂട്ടക്കൊലയിൽ ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിമുകളും സിക്കുകാരും ഒരു പോലെ രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ നടത്തിയ വിവരം ജനം മറന്നുപോയിരുന്നു. അവസാനം ഇന്ത്യയെ രണ്ടായി വിഭജിക്കാൻ ലോർഡ് മൗണ്ട് ബാറ്റൺ തീരുമാനിച്ചു.

ജിന്ന തീർത്തും ദേശീയ വാദിയായിരുന്നു. അഴിമതി രഹിതനായിരുന്നു. ഒരു പ്രോവിൻസിന്റെ ഗവർണറായുള്ള സ്ഥാനം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും നിരസിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ 'സർ' എന്ന പ്രഭു സ്ഥാനം നൽകിയതും നിരസിച്ചു. ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ തീവ്ര നേതാവായിരുന്ന ബാല ഗംഗാധര തിലകുമായി അദ്ദേഹത്തിന് നല്ല സൗഹാർദ്ദ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സഹകരിക്കാതെ 'ജിന്ന' കോൺഗ്രസ്സ് പാർട്ടി വിട്ടിരുന്നു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സ്വന്തമായി തന്നെ ഒരു പാർട്ടിയുണ്ടാക്കി. 'ഞാൻ ഒരു ഇന്ത്യനും രണ്ടാമത് മുസ്ലിമെന്നും' അദ്ദേഹം എന്നും തുറന്നു പ്രസംഗിക്കുമായിരുന്നു.

പാക്കിസ്ഥാനും ഇന്ത്യയും രണ്ടു രാഷ്ട്രങ്ങളാകാനുള്ള കാരണം ജിന്നയല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാനാണ് ചരിത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ എന്നും സങ്കുചിത വിഘടന രാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരായി പ്രവർത്തിച്ച ജിന്നയെ സാഹചര്യങ്ങൾ പിന്നീട് വിഭജന രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയായിരുന്നു. പാക്കിസ്ഥാൻ വിഭജനം ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു നിയോഗമായിരുന്നുവെന്നു വേണം കരുതാൻ. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഉടലെടുത്ത ഇത്തരം മത വർഗീയ വാദികളുടെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നായിരിക്കാം താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന മതേതരത്വം ബലി കഴിച്ചുകൊണ്ട് മുസ്ലിം രാഷ്ട്രത്തിനായി അദ്ദേഹം രംഗത്തു വന്നത്. മറുഭാഗത്ത് വീര സവേർക്കറുടെ ഹിന്ദു വാദവും ശക്തിയായി വളർന്നിരുന്നു.

തീവ്രത മുസ്ലിം സമുദായത്തിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ച നാളുകളിലാണ് 'ജിന്ന' മുസ്ലിം രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നേതൃനിരയിൽ വന്നത്. മുസ്ലിമുകൾക്കു മാത്രമായി ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന ആവശ്യം വിഭജനത്തിൽക്കൂടിയല്ലാതെ മറ്റൊരു ഒത്തുതീർപ്പിനു അന്നത്തെ മുസ്ലിം തീവ്ര ചിന്താഗതിക്കാർ  സമ്മതിച്ചിരുന്നുമില്ല. കോൺഗ്രസിന്റെ കീഴിൽ മുസ്ലിമുകൾക്ക് അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കില്ലെന്നുള്ള ചിന്താഗതിയും ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വളർന്നിരുന്നു. നിരന്തരമായ കൂട്ടക്കൊലകളും കലഹങ്ങളും കാരണം മനസ് മരവിച്ച സർദാർ പട്ടേൽ പോലും ഒടുവിൽ വിഭജനത്തെ അനുകൂലിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യം നേടണമെങ്കിൽ വിഭജനം ആവശ്യമായിരുന്നുവെന്ന ഘട്ടവും വന്നു. ഈ യാഥാർഥ്യം മനസിലാക്കി അന്നുള്ള നേതൃത്വം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ രക്തപങ്കിലമായ ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്നത്തെ കൂട്ട നരഹത്യകൾ ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു.

രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ അധികാര മോഹം മൂലം ഇന്ത്യൻ ജനത പരസ്പ്പരം ശത്രുക്കളായി മാറിയിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളിലും കലാപം പൊട്ടി പുറപ്പെട്ടു. ഹിന്ദുക്കളിലും മുസ്ലിമുകളിലുമുളള മതഭ്രാന്തന്മാർ, പരസ്പ്പരം നിഷ്കളങ്കരായവരെ കൊന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എണ്ണാൻ പാടില്ലാത്ത വിധം ജനങ്ങൾ അവരുടെ ഭവനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനം മുറിവേറ്റു. വിശന്നു തളർന്ന ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വീട്ടു സാധനങ്ങളുമായി ഇരു രാജ്യങ്ങളിലെയും അതിർത്തികൾ കടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്ത്രീകളെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ബലാൽസംഗം ചെയ്ത നൂറായിരം കഥകളുണ്ട്. എണ്ണാൻ പാടില്ലാതെ സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ അഭിമാനം രക്ഷിക്കാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മൌണ്ട് ബാറ്റൺ പ്രഭു ഒരു എമർജൻസി കമ്മറ്റി രൂപീകരിച്ചു. പട്ടേലും നെഹ്രുവായും പൊതുചർച്ചകളുണ്ടായിട്ടും വിഭജനം ഒഴിവാക്കാൻ അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും മൗണ്ട് ബാറ്റൺ സമ്മതിച്ചില്ല.

ജിന്ന ഇംഗ്ലണ്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന കാലം 'ദാദാ ഭായി നവറോജിയുമായി ഒത്തോരുമിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. നവറോജി യുകെ പാർലമെന്റ് മെമ്പറായി മത്സരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ വിജയത്തിനായി ജിന്നയും ഒപ്പം പ്രവർത്തിച്ചു. നവറോജി ഒരു പാർസിയായിരുന്നു. പാർസിയ്ക്കു വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ച ജിന്നയുടെ മതേതരത്വ ചിന്താഗതിയാണ് അവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്'. 1904-ൽ നവറോജി ഇന്ത്യയിൽ വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രസംഗങ്ങൾ ഡ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്തു കൊടുത്തിരുന്നത് ജിന്നയായിരുന്നു.

ബംഗാളിനെ ബ്രിട്ടീഷ് കാലത്ത് മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിഭജിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ 'ജിന്ന' അത് ശക്തിപൂർവ്വം പ്രതിക്ഷേധിച്ചു. മതങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, മുസ്ലിമുകളും ഹിന്ദുക്കളും വെവ്വേറെയായി പ്രാദേശിക അസബ്ലികളിൽ വോട്ടിങ്ങിനു തയ്യാറായപ്പോൾ അദ്ദേഹം അത് എതിർത്തു. 1906-ൽ മുസ്ലിം ലീഗ് സ്ഥാപിക്കുന്ന സമയം മതാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു സംഘടനയെ ആദ്യം എതിർത്ത വ്യക്തിയും ജിന്നയായിരുന്നു. 1906-ൽ 'ആഗാ ഖാൻ' മുസ്ലിമുകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി 'ലോർഡ് മൺട്രോയെ'  കണ്ടിരുന്നു. മുസ്ലിമുകൾക്ക് മാത്രമായി ആനുകൂല്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന ആഗാഖാനെ ജിന്ന അന്ന് ചോദ്യം ചെയ്തു. മുസ്ലിം ലീഗെന്ന സംഘടന രൂപീകരിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം എതിർത്തിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഡെഹ്‌റാഡൂണിൽ ഇന്ത്യൻ മിലിട്ടറി അക്കാദമി സ്ഥാപിച്ചവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു.

1916-ൽ ആനീ ബസന്റും ബാലഗംഗാധര തിലകും രൂപീകരിച്ച 'ആൾ ഇന്ത്യ ഹോം റൂൾ ലീഗിനെ' പിന്തുണച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തര ഭരണം പിടിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു സംഘടനയുടെ ലക്‌ഷ്യം. എന്നാൽ യുദ്ധകാലം ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് അത്തരം ആവശ്യങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. സ്വയം ഭരണാവകാശത്തിനുള്ള ആദ്യത്തെ പടിയായി ഈ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര നീക്കത്തെ കണക്കാക്കാം. ഗാന്ധിജിയുടെ നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെ സ്വരാജ് പാർട്ടി ഒന്നടങ്കം എതിർത്തിരുന്നു. 'ജിന്നാ' നല്ലയൊരു രാഷ്ട്ര തന്ത്രജ്ഞനായിരുന്നതുകൊണ്ടു സ്വയം ഭരണമെന്ന ആശയത്തെ അനേകമാളുകൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. വലിയൊരു ജനവിഭാഗം ജിന്നയോടൊപ്പം സ്വരാജ് പാർട്ടിയിൽ ചേരുകയും ചെയ്തു. ബ്രിട്ടനിൽ നടന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ടു റൗണ്ട് ടേബിൾ കോൺഫെറൻസിലും ജിന്ന ഹാജരായിരുന്നു. മൂന്നു കോൺഫറൻസുകളും ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് ഒരു ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന് മുസ്ലിമുകളുടെ പ്രതിനിധിയായല്ല അദ്ദേഹം വട്ടമേശസമ്മേളനത്തിൽ പങ്കുകൊണ്ടത്.

വട്ടമേശ സമ്മേളനം പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം ലണ്ടനിൽ കുറച്ചുകാലം കൂടി തങ്ങി. അവിടെ 'അല്ലാമാ ഇഖ്‌ബാലും'  'ലിയഖാത്ത് ആലിയും' ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോവാനും മുസ്ലിമുകൾക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളാനും അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുസ്ലിം ലീഗും കോൺഗ്രസ്സും തമ്മിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണം പരസ്പ്പരം മല്ലടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1946 വരെ 'ജിന്ന' ഒരു ഏകഭാരതത്തിനു വേണ്ടി നിലകൊണ്ടു. അതിനായി അദ്ദേഹം ലോർഡ് മൗണ്ട് ബാറ്റൺ പ്രഭുവിനെ കണ്ടു. രാജ്യം വിഭജിക്കുന്നത് തടയണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ മൗണ്ട് ബാറ്റൺ ഒട്ടും വഴങ്ങാതെ ഇന്ത്യ-പാക്കിസ്ഥാൻ വിഭജനത്തിനായി നിലകൊണ്ടു. ഇന്ത്യ ഒന്നാണെങ്കിൽ അത് ഒരു വൻശക്തിയായി നിലകൊള്ളുമെന്നും ജിന്ന അന്നുവരെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

1937-ൽ ചില പ്രൊവിൻസുകളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷം കോൺഗ്രസ്സ്, മുസ്ലിം ലീഗുമായി സഹകരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിമുകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളാകാനും തുടങ്ങി. 1940-ൽ ലാഹോറിൽ നടന്ന മുസ്ലിം ലീഗ് മീറ്റിംഗിൽ ഇന്ത്യ വിഭജിക്കാനും മുസ്ലിമുകൾക്കു മാത്രമായ പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന രാജ്യം രൂപീകരിക്കാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഹിന്ദു മുസ്ലിം ഐക്യം സാധ്യമാണെന്നായിരുന്നു ജിന്ന ചിന്തിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ മനസില്ലാ മനസോടെ മുസ്ലിമുകളുടെ സുരക്ഷതയ്ക്ക് പാക്കിസ്ഥാൻ ആവശ്യമാണെന്നുള്ള വാദത്തോട് യോജിക്കുകയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുമായുള്ള ചർച്ചകളിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ വിഭജനത്തിനു അനുകൂലമായിരുന്നു. അങ്ങനെ 1947 ഓഗസ്റ്റ് പതിന്നാലാം തിയതി പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന രാഷ്ട്രം ഉണ്ടായി. ഇത് ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിമുകളും സിക്കുകാരും തമ്മിൽ വലിയ തോതിൽ കലാപത്തിന് കാരണമായി. 'ജിന്ന' പാകിസ്ഥാന്റെ ആദ്യത്തെ ഗവർണ്ണർ ജനറലുമായി. ജിന്ന' അധികാരമെടുത്തയുടൻ പറഞ്ഞു, "രാജ്യം അരാജകത്വമാകുമെന്നും ഇങ്ങനെയെല്ലാം സംഭവിക്കുമെന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. എന്റെ ജീവിതകാലത്തു പാക്കിസ്ഥാനെന്ന രാജ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നുമില്ല."

പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന രാജ്യത്തിന്റെ ഗവർണ്ണർ ജനറലെന്ന നിലയിൽ ജിന്നയുടെ കന്നി പ്രസംഗം ഹൃദ്യമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾക്ക് ഹിന്ദുവാകാം, മുസ്ലിമാകാം, സിക്കാകാം. എന്നാൽ മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിഭിന്നതകൾ പാടില്ല. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ പരസ്പ്പരം വേർതിരിച്ചുള്ള മതത്തിന്റെ സങ്കുചിത ചിന്താഗതിയിൽ നിന്ന് നാം മുക്തരാകേണ്ടതുണ്ട്. മത വിവേചനം നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ നിന്നും പാടെ ഇല്ലാതാക്കാൻ നാം ഓരോരുത്തരും പരിശ്രമിക്കണം. നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്വരാജ്യവും ലഭിക്കുന്നതിന് തടസമായിരുന്നത് ഇത്തരം മനുഷ്യനിലുണ്ടായിരുന്ന വർഗീയ ചിന്തകളായിരുന്നു. ഇവയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം വളരെ മുമ്പേ നമുക്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഏതു ജാതിയും മതവും രാജ്യകാര്യങ്ങളെ ബാധിക്കില്ല." സ്വാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയത്തിലും മതത്തിലും അടിസ്ഥാനമായ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ തലവന്റെ വാക്കുകളാണ് ഇതെന്നും ഓർക്കണം. മതേതരത്വത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരു നേതാവായിരുന്നു ജിന്നായെന്നു ഇതിൽ കൂടുതൽ തെളിവിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ? 1948 സെപ്റ്റംബർ പതിനൊന്നാം തിയതി ക്ഷയരോഗ ബാധിതനായി അദ്ദേഹം മരണമടഞ്ഞു.

സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം ശരിയായി പഠിച്ചിട്ടുള്ളവർക്ക് ജിന്നയുടെ വ്യക്തി സ്വഭാവവും ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ ജിന്ന ആരെന്നും ശരിക്കും മനസിലാക്കാൻ സാധിക്കും. എന്നിട്ടും പൊതുസമൂഹത്തിൽ ജിന്നയെ വെറുക്കപ്പെട്ട ഒരു കഥാപാത്രമായി രാഷ്ട്രീയവും ചരിത്രവും പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനെതിരായി, അത് തിരുത്താനായി ജസ്വന്ത് സിങ്, 'ജിന്നയും ഇന്ത്യയും വിഭജനവും സ്വാതന്ത്ര്യവും' എന്ന പേരിൽ ഇംഗ്ളീഷിൽ ഒരു പുസ്തകം എഴുതിയിരുന്നു. ആ പുസ്തകം നിരോധിക്കാൻ കോൺഗ്രസ് ഉൾപ്പടെയുള്ള മത വർഗീയ വാദികൾ ഒച്ചപ്പാടുകൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. മുഹമ്മദാലി ജിന്ന ക്രൂരനായ ഒരു മുസ്ലിമും ഒറ്റുകാരനുമെന്നത് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൂടിയാണ്. നെഹ്രുവിനെപ്പോലെയോ പട്ടേലിനെപ്പോലെയോ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പടുത്തുയർത്തിയിരിക്കുന്ന വിഗ്രഹത്തെക്കാൾ മറ്റൊരു വിഗ്രഹത്തെ വാർത്തെടുക്കാൻ, രാഷ്ട്രീയ പുങ്കവന്മാർ ആഗ്രഹിക്കില്ല.

"സത്യമേവ ജയതേ" ("Truth Alone Triumphs") എന്നത് ഭാരതത്തിന്റെ ദേശീയ മുദ്യാവാക്യം ആകുന്നു. എന്നാൽ സത്യം പറയുന്നവരെ തീയിലിട്ടു ചുടുകയെന്ന തന്ത്രവും രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളുടെ ഭാഗമാണ്. വിഭജനവും വിഭജനകാലത്തെ ദുരന്തവും ഏറ്റെടുക്കാൻ ഒരു വില്ലനെ വേണമായിരുന്നു. ആ വില്ലന്റെ പദവി ജിന്നയ്ക്ക് ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യൻ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജിന്നയെന്ന വില്ലനെ എടുത്തുകളയാനും പ്രയാസമായിരിക്കും. ചരിത്രത്തിൽ കൊഴിഞ്ഞു പോയ ഭൂതകാലത്തേക്കാളും പ്രാധാന്യം ഇന്നുള്ള വർത്തമാന കാലങ്ങൾക്കാണ്. അതുകൊണ്ട് വില്ലൻ വേഷം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജിന്ന മത മൗലിക വാദി, ഭാരതത്തെ രണ്ടാക്കിയവൻ എന്നിങ്ങനെ നാളെയുടെ ചരിത്രത്തിലും കറുത്ത മഷികൊണ്ടുതന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ടാകാം. സ്‌കൂളുകളിൽ പാഠപുസ്തകങ്ങളിലെ വില്ലനെന്ന ജിന്നയെ ഒരു ബിംബംപോലെ കുട്ടികളുടെ മനസ്സിൽ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കും. എങ്കിൽ മാത്രമേ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ മേധാവിത്വവും അധികാരവും ചിലരുടെ കൈകളിൽ മാത്രം കുത്തകയാക്കാൻ സാധിക്കുള്ളൂ.

Read more

ജന്മസാഫല്യം (അവതാരിക): ഡി. ബാബുപോള്‍ ഐ.എ.എസ്

രാജശ്രീമാന്‍ എം. രവിവര്‍മ്മ അവര്‍കള്‍ രചിച്ച ‘ജന്മസാഫല്യം’ സഹൃദയസമക്ഷം അവതരിപ്പിക്കുവാന്‍ എനിക്ക് അതിയായ സന്തോഷം ഉണ്ട്. സുന്ദരമായ ആഖ്യാനവും മനോഹരമായ ശൈലിയും ലളിതമായ ഭാഷയും ഈ രചനയെ വശ്യമാക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ ശ്രീമാന്‍ വര്‍മ്മ കൃതഗസ്തനായ ഒരു എഴുത്തുകാരനല്ല എന്ന് ആരും ഊഹിക്കുകയില്ല; ആദ്യമായിട്ടാണ് താന്‍ ഒരു ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ് ആകുന്നത് എന്ന് അദ്ദേഹം ആമുഖത്തില്‍ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും.

ഈ കൃതി നാല് ഭാഗങ്ങളായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് ഗ്രന്ഥകാരന്‍. ഒന്നാംഭാഗത്തിലെ ആറ് ലേഖനങ്ങള്‍ ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തോടും തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജകുടുംബത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ് മുഖ്യമായും. കോവളം കൊട്ടാരത്തിന്റെ പലര്‍ക്കും അറിയാത്ത കഥകളാണ് ഈ വിഭാഗത്തിലെ ഒരു ലേഖനം. പ്രസ്തുത ലേഖനത്തില്‍ ഏറ്റവും സംതൃപ്തിദായകമായി ഒരു ചരിത്രവിദ്യാര്‍ത്ഥി തിരിച്ചറിയുന്നത് റീജന്ററാണിയാണ് ആധുനിക കേരളത്തിന് അടിസ്ഥാനമിട്ട ശില്പികളില്‍ പ്രഥാനി എന്ന പ്രസ്താവനയാണ്.

കേരളം എന്ന് ബോധപൂര്‍വ്വം കുറിച്ചതാണ്. തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജ്യത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തി പൂര്‍ണ്ണാനദിയാണ് എന്ന് കരുതിയാലും, വര്‍ണ്ണാശ്രമശ്രേണിയില്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജകുടുംബം വടക്കുള്ളവരെക്കാള്‍ അല്പം പിന്നിലായിരുന്നു എന്ന് ഗ്രഹിച്ചാലും ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലം മുതല്‍ തിരുവിതാംകൂറിനെ പ്രഥമശക്തിയായി അംഗീകരിച്ചിരുന്നു എന്ന് സമ്മതിക്കാതെ വയ്യ.

അതുകൊണ്ടും വലിയ ദിവാന്‍ജിയുടെ വ്യക്തിപ്രഭാവം കൊണ്ടും ബ്രിട്ടീഷ് പ്രസിഡന്‍സിയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന മലബാറിലെ രാജവംശങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കാന്‍ പരമാധികാരശക്തി-പാരമൗണ്ട് പവര്‍- തിരുവിതാംകൂറിനെ ആണ് ആശ്രയിച്ചത്. രാജാ കേശവദാസനാണ് മലബാറിലെ സാമൂതിരി അടക്കം ഉള്ള രാജാക്കന്മാരും നാടുവാഴികളും കവളപ്പാറ മുപ്പില്‍നായര്‍ തുടങ്ങിയ പ്രഭുകുല ഭരണാധികാരികളും ഉന്നയിച്ച അവകാശവാദങ്ങള്‍ തിട്ടപ്പെടുത്തി തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുത്തത്. സ്വതന്ത്രഭാരതത്തില്‍ വി.പി. രമണന്‍ നിര്‍വ്വഹിച്ച ദൗത്യം ആണ് ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടത്തിന് പിറകെ വന്ന കാലത്ത് തിരുവിതാംകൂര്‍ ദിവാന്‍ജി ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ടാണ് തിരുവിതാംകൂറിലെ റീജന്റിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കേരളം എന്ന് പ്രയോഗിച്ചത്.

രാജാ കേശവദാസനും മണ്‍റോയും സ്വാതിതിരുനാളും കഴിഞ്ഞാല്‍ ആധുനിക തിരുവിതാംകൂറിന്റെയും തദ്വാരാ കേരളത്തിന്റെയും ശില്പിയായി വാഴ്ത്തപ്പെടേണ്ടത് റീജന്റ് റാണിയാണ്. അത് ശ്രീ. വര്‍മ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികള്‍ മൂലം അര്‍ഹിക്കുന്ന ആദരവിന് പകരം വിധി വച്ചുനീട്ടിയ അര്‍ഹിക്കാത്ത അവഗണന നിര്‍വ്വികാരനായി ഏറ്റുവാങ്ങിയ മഹാമനസ്സായിരുന്നു റീജന്റിന്റേത്. ആ മഹതിയെ ഓര്‍മ്മയില്‍ തെളിയിച്ച് ചരിത്രത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത് ആ.......മായിട്ടാണെങ്കിലും ശ്രീമാന്‍ വര്‍മ്മയടെ സത്യബദ്ധതയുടെ തെളിവായി അതിനെ വാഴാത്താതിരിക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല.

രണ്ടാംഭാഗത്തില്‍ ഏതാനും മഹദ് വ്യക്തികളുടെ രേഖാചിത്രങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. വൈലോപ്പിള്ളിയും കലാമും ഒഴികെയുള്ള ഏഴ് പേരും ക്ഷത്രിയകുലജാതരാണ്. എന്നാല്‍ ഈ ഒന്‍പത് പേരെയും ഒരേ ദേവഗൃഹത്തില്‍ -പാന്തയോണ്‍- കുടിയിരുത്താവുന്നവരാണ്.

കേണല്‍ തിരുമേനിയെക്കുറിച്ചുളള ഉപന്യാസം പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയണം. 1967-68 കാലത്ത് തിരുവനന്തപുരം സബ്കളക്ടര്‍ ആയിരിക്കെ അവിടുത്തെ വാത്സല്യവും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും എനിക്ക് കോട്ടയും കാവലും ആയിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ എനിക്ക് മുട്ടുവേദന അനുഭവപ്പെട്ടതിനെ തുടര്‍ന്ന് ഞങ്ങള്‍ സംഗമിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു ചര്‍ച്ച മാറ്റി വയ്‌ക്കേണ്ടി വന്നു. ആ വിവരം ഫോണിലൂടെ അറിയിച്ചതിന് പിന്നാലെ കവടിയാറിലെ ആ എട്ട് സര്‍ക്കാര്‍ വീടുകളിലെ അഞ്ചാം നമ്പര്‍ വീട്ടില്‍ ശംഖുമുദ്ര പതിച്ച ഒരു ഷെവര്‍ലേ കാര്‍ വന്നു നിന്നു. അക്കാലത്ത് വിരളമായിരുന്ന ഒരു ഇന്‍ഫ്രാറെഡ് വിളക്ക് തിരുമേനി കൊടുത്തയച്ചതാണ്. പിതൃനിര്‍വ്വിശേഷമായ ആ സ്‌നേഹത്തെ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ നമസ്ക്കരിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. മഹാരാജാവായിരുന്നില്ലെങ്കിലും മഹാനായ രാജാവ് ആയിരുന്ന കേണല്‍ ഹോദവര്‍മ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങളും അനുബന്ധവിവരണങ്ങളും ഞാന്‍ പലയാവര്‍ത്തി വായിച്ചു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ആ രചന എനിക്ക് എത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് വ്യക്തമാണല്ലോ.

മൂന്നും നാലും ഭാഗങ്ങളില്‍ വേറെ ഒരൂ വക ലേഖനങ്ങളാണ്. അവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ശാസ്ത്രബോധത്തോടെയും യുക്തിബദ്ധതയോടെയും ഗതകാല ചരിത്രത്തെയും സമകാല സംഭവങ്ങളെയും സമീപിക്കാന്‍ ശ്രീ വര്‍മ്മയ്ക്കുള്ള അനതിസാധാരണമായ സിദ്ധിയാണ്. അഭിപ്രായസമന്വയം ശ്രമസാധ്യമായ മേഖലകളിലും പ്രശ്‌നങ്ങളിലും സാമാന്യരായ അനുവാചകര്‍ക്ക് യോജിക്കാനാവാത്ത നിലപാടുകള്‍ സ്വബോധ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരു രചയിതാവിന് ഉണ്ടായി എന്ന് വരാം. നാടോടുമ്പോള്‍ നടുവെ ഓടാന്‍ എളുപ്പമാണ്. നാം വെറുതെ നിന്നുകൊടുത്താല്‍ മതി. എന്നാല്‍ സത്യസന്ധമായ ഒരു എഴുത്തുകാരന് പലപ്പോഴും കുറുകെ ഓടേണ്ടി വരാം. ആ ഓട്ടം എങ്ങനെ നടത്തുന്നു എന്നതാണ് ഓടുന്നയാളെ വിലയിരുത്താന്‍ ഉപയോഗിക്കേണ്ട മാനദണ്ഡം. അങ്ങനെ ഓടുന്ന വേളകളിലും ശ്രീ വര്‍മ്മ എന്റെ ക്ഷത്രിയ കുലീനത കൈവെടിയുന്നില്ല.

അത്യന്തം പാരായണക്ഷമമായ ഈ കൃതി സഹൃദയസമക്ഷം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍

പ്രതീയമാനം പുനരന്യ ദേവ

വസ്ത്വസ്തി വാണീഷ്ട കവീശ്വരാണാം

യത്തത് പ്രസിദ്ധാവയവാതിരിക്ക-

മാഭാതി ലാവണ്യമിവാംഗനാനാം

എന്ന ആചാര്യമതമാണ് മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നത്. മഹാകവികളുടെ വാക്കില്‍ അവര്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍ക്ക് അതിരിക്തമായ ഒരു ഭംഗി കാണപ്പെടും എന്ന് സാരാംശം. ആ ബോധ്യത്തോടെ ഈ കൃതി സഹൃദയസമക്ഷം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ശുഭമസ്തു. അവിഘ്‌നമസ്തു.

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

Karnataka election: voters to choose between tainted leadership and clean governance

Interacting with media during a tour of Lingayat and Dalit mutts in central Karnataka, Amit Shah, the national President of BJP began making allegations against the current Siddaramaiah government. “ Recently, a Supreme Court judge said if ever there was a competition for the most corrupt government, then Yeddyurappa government will get number one..” shocking Yedurappa who was seated near him. It may have been a faux pas by Mr. Shah who immediately tried to control the damage. Congress Party wasted no time in seizing the original quote and expressing their total agreement.

A few weeks later, Karnataka has witnessed the tainted Reddy brothers sharing a dais with Yeddyurappa and Madhya Pradesh Chief Minister Shivraj Chouhan at a rally in Molakalmur. It appears that Mr. Janardhana Reddy who came out of jail on bail from the noxious mining scam is back along with the Bellary gang asking people to vote for BJP. The party has also given tickets to his two brothers Somashekhara Reddy and Karunakara Reddy despite the statement by Mr. Shah that BJP has no links with Reddy brothers.

In 2012, India’s Supreme Court ordered the CBI to probe charges of corruption against B S Yeddyurappa. That order followed a court-appointed committee’s suggestion that Mr. Yeddyurappa be investigated for alleged abuse of power. The anti-corruption report had indicted him in a mining scandal that cost the exchequer more than 3 Billion dollars. He also holds the distinction of being the first sitting Chief Minister of a State to spend time in jail.

All the BJP talk about corruption in the opposition camps seem to fly in the face of what has happened under BJP rule in Karnataka. With openly courting the Bellary gang, Yedurappa is once again signaling to the Karnataka voters that nothing has been changed regarding their attitude towards corruption or abuse of power. Mr. Shivraj Chouhan, whose administration was embroiled in the VYPAM scandal in Madhya Pradesh, sharing the dais with Yeddyurappa and  Janardhana Reddy may only reinforce the notion that corruption is endemic in the system and across the country and BJP pays merely lip service in countering it. 

Rahul Gandhi, President of the All India Congress Committee, tweeted the following in response to the latest developments: “When in power, Yedurappa and Reddy Brothers looted Karnataka. Our government brought them to justice. Now Modi is trying to take 8 of them from jail, into the Vidhan Sabha. This is an insult to every honest citizen, to Karnataka and to the spirit of Basavanna.”

Congress High Command appears to be following a ‘Captain Model,’ strategy in Karnataka giving Chief Minister Siddaramaiah, enormous latitude in decision making as in regards the running of the election campaign. The decision may be based on the premise that strong regional and local leadership is critical in winning elections as in Punjab where Captain Amarinder Singh wrested away the power from Akali Dal in the last election where his charisma, leadership and independent decision making were all at full display.

In contrast to the BJP rule, the Congress Party under the leadership of Siddaramaih has fulfilled many of the promises that were made to the people of Karnataka. Key among them is the government’s social welfare policy. Within an hour of oath-taking as Chief Minister, he has implemented the food subsidy scheme to give 30kg rice per month at Re 1 per kg to 10.2 million families below poverty line across the State with a plan outlay of Rs.4300 crore. The State later on added Wheat, Ragi, and Jowar to the scheme. The State also started distributing 150ml milk thrice a week to 6.5 million children studying in state-run and aided schools across the state to check malnutrition and prevent dropouts. 

Under the Bhagyalakshmi and Kuteer Jyoti schemes, the state government waived off Rs.268 crore arrears due from two million energy consumers in the rural areas. It also waived off Rs. 1340 crore loans with interest borrowed by a million SCs, STs and OBCs and minorities for various economic activities and increased the housing subsidized loan to economically weaker sections to Rs. 120,000 per unit from Rs. 75,000 under the Rajiv Gandhi Housing Corporation.

Programs and projects like the opening of the Indira Canteens, the introduction of the new economic policy that focused on Industries, construction of Medakettu Dam, Introduction of Bike Ambulance and the Scheme for Organ Donation etc. have shown the people of Karnataka that a government committed to the service of its people could still deliver results. Most importantly, there have been no significant financial scandals during its tenure that stands in stark contrast to the Yedurappa rule.

Siddaramaiah in his tweet recently challenged Prime Minister Modi to walk the talk when it comes to dealing with corruption. He called on Modi to “appoint Lok Pal, investigate Judge Loya’s death, investigate the astronomical rise of Jay Shah, and appoint an untainted person as your CM candidate.” 

The fate of Karnataka is said to be hanging on the swing voters who are actively weighing in on the promises made on the campaign trail. Janata Dal (S), the third party in the puzzle may yet to play a critical role if there is a hung Assembly. For the Congress Party, stakes are very high in Karnataka. A win by the party in Karnataka will provide a huge momentum towards the upcoming elections in Madhya Pradesh, Rajasthan, and Chattisgarh and eventually towards the 2019 general election. However, the party may require a better post-election strategy to prevent a repeat of what has been transpired in Goa, Manipur, and Meghalaya!

(Writer is a former Chief Technology Officer at the United Nations and Vice-Chairman of the Indian Overseas Congress, USA)

Read more

സീറോ മലബാർ സഭയും കത്തോലിക്ക അസ്ഥിത്വവും പോരാട്ടങ്ങളും

കത്തോലിക്ക' എന്ന വാക്ക് ഉത്ഭവിച്ചത് ഗ്രീക്കു പദത്തിൽ നിന്നാണ്. 'സാർവത്രിക'മെന്നാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. റോമ്മുമായി കൂദാശകളിൽ പങ്കുചേരുന്ന സഭകൾക്കാണ് സാധാരണയായി ഈ  വാക്ക് പ്രയോഗിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയിലാകമാനം ഏകദേശം ഇരുപതു മില്യൺ കത്തോലിക്ക ജനസംഖ്യയുണ്ടെന്നു   കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യൻ സഭകളിൽ എണ്ണംകൊണ്ട് കത്തോലിക്ക സഭയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സഭ.  സഭയിൽ ഏകദേശം 174 രൂപതകൾ അതാത് മെത്രാന്മാരുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. അതിൽ 132 രൂപതകൾ ലാറ്റിൻ സമുദായത്തിന്റേതാണ്. 31 സീറോ മലബാർ രൂപതയും പതിനൊന്നു സീറോ മലങ്കര രൂപതകളും  സഭയ്ക്കുണ്ട്. ക്നാനായ രൂപതകൾ സീറോ മലബാർ രൂപതകളിൽ ഉൾപ്പെടും.  ക്രിസ്‌ത്യാനികളെ നസ്രാണി ക്രിസ്ത്യാനികളെന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. നസ്രാണിയെന്നുള്ളത് സുറിയാനി പദമാണ്. നസ്രായക്കാരനായ യേശുവിന്റെ പിൻഗാമികളെന്നാണ് അർത്ഥം.

കേരളത്തെ ഇന്ത്യയിലെ കത്തോലിക്കരുടെ 'വത്തിക്കാൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നതിൽ അതിശയോക്തിയില്ല. ഇവിടെ  ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് സെന്റ് തോമസ് ഇന്ത്യയിൽ വന്നു ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിച്ചുവെന്നാണ്. രണ്ടാമത് പോർട്ടുഗീസ് മിഷ്യനറിമാർ വന്നു ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ പരിവർത്തനാത്മകമാക്കി ചരിത്രം തന്നെ മാറ്റിയെഴുതിയെന്നുള്ളതാണ്. മൂന്നാമത് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ നടന്നത് കേരളത്തിലാണ്. 1599-ലെ ഉദയം പേരൂർ സൂനഹദോസ്, 1652-ലെ മട്ടാഞ്ചേരിയിൽ നടന്ന കൂനൻ കുരിശു സത്യം, 1874-ലെ തൃശൂരിലുണ്ടായ കൽദായ വാദികളുമായ വിഭജനം, എന്നിങ്ങനെയുള്ള സംഭവങ്ങൾക്കെല്ലാം കേരളം ദൃക്‌സാക്ഷിയായിരുന്നു. കൂടാതെ ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം  കത്തോലിക്കരുടെ പകുതിയും കേരളത്തിലാണ് വസിക്കുന്നത്.

മലബാർ ക്രിസ്ത്യാനികൾ അല്ലെങ്കിൽ സിറോ മലബാർ ക്രിസ്ത്യാനികൾ കിഴക്കിലെയും പൗരസ്ത്യ നാടുകളിലെയും പേർഷ്യയുടെയും സിറിയായുടെയും ആരാധന ക്രമങ്ങൾ ആചരിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അവരെ അങ്ങനെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. പേർഷ്യയിൽ നിന്നു വന്നിരുന്ന ബിഷപ്പുമാരുടെ കീഴിലായിരുന്നു ആദ്യകാലത്തെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആത്മീയ ആവശ്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത്. പോർട്ടുഗീസുകാർ ഇന്ത്യയിൽ വന്ന കാലത്ത് സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ ബാബിലോണിയൻ പാത്രിയാക്കീസുമാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. അവരുടെ സഭാ സംബന്ധമായ ഭാക്ഷ സുറിയാനിയായിരുന്നു. ഭാരതീയ സാഹചര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് കുർബാന ക്രമത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.  ചരിത്രകാരന്മാരുടെ കണക്കുകൂട്ടലിൽ നാലാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ഇന്ത്യയിൽ കൃസ്തുമതം പ്രചരിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ്.

ക്രിസ്തുശിക്ഷ്യൻ, അവിശ്വാസിയായ തോമസ് ഇന്ത്യയിൽ വന്നു ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിച്ചുവെന്നാണ് കേരള ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയിടയിലെ പരക്കെയുള്ള വിശ്വാസം. സെന്റ് തോമസ് ഭാരതത്തിൽ വന്നതിന്റെ തെളിവുകൾ ചോദിച്ചാൽ 'കാണാതെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ' എന്ന ക്രിസ്തു വചനം മാത്രമേ ഉത്തരമുള്ളൂ. കാരണം, ക്രിസ്തു മൂന്നാം നാൾ ഉയർത്തുവെന്ന വിശ്വാസം അവിശ്വാസിയായ തോമസ് വിശ്വസിച്ചില്ല. അതുപോലെ ഇന്നുള്ള ആധുനിക ചരിത്രകാരും തോമസിന്റെ ഇന്ത്യയിലെ പ്രേഷിത ദൗത്യത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.  ഒരു സിറിയൻ കച്ചവടക്കാരനായ ക്നാനായ തോമസ് ഭാരതത്തിൽ വന്നു ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിച്ചുവെന്നും ഇവിടെ കോളനികൾ സ്ഥാപിച്ചുവെന്നും മറ്റൊരു വിശ്വാസവുമുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത രണ്ടു ദിവ്യന്മാരാൽ പടുത്തുയർത്തിയെന്നു വേണം ചിന്തിക്കാൻ.

ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചെന്നൈയിൽ മൈലാപ്പൂരെന്ന ഗ്രാമത്തിൽ സെന്റ് തോമസിന്റെ കുഴിമാടം കണ്ടുപിടിച്ചത് അർമേനിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളാണ്. അതേ സ്ഥാനത്ത് അവർ അവിടെ ഒരു പള്ളിയും പണിതു. യാത്രികനായിരുന്ന മാർക്കോപോളോ ഈ പള്ളി സന്ദർശിച്ചിരുന്നുവെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു. 1523-ൽ പോർട്ടുഗീസുകാർ തോമസ് കുഴിമാടത്തിൽ ഒരു പള്ളി പണിതു. ആ പള്ളിയെ 'സാൻ തോം' എന്ന് വിളിച്ചു. 1606-ൽ പോർട്ടുഗൽ രാജാവായിരുന്ന ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റെ അപേക്ഷപ്രകാരം 'പോപ്പ് പോൾ അഞ്ചാമൻ' സെന്റ് തോമസ് പള്ളിയെ ബസ്‌ലീക്കായായി ഉയർത്തി. 1898-ൽ 'ഡോം ഹെൻറിക്‌സ് റീഡ് ഡീ സിൽവാ' മൈലാപ്പൂരിലെ ആദ്യത്തെ ബിഷപ്പായി നിയമിതനായി. അവിടെ ഗോതിക്ക് മാതൃകയിലുള്ള കത്തീഡ്രൽ പണിയുകയും ചെയ്തു.

പടിഞ്ഞാറേ മിഷനറിമാർ ഇന്ത്യയിൽ വന്നപ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നെസ്തോറിയൻ വിശ്വാസമായിരുന്നു പുലർത്തിയിരുന്നത്. അത്തരം വിശ്വാസം അവർക്ക് അസഹനീയമായിരുന്നു. എന്നാൽ ചില ചരിത്രകാരന്മാർ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്, 'യൂറോപ്യൻ മിഷ്യനറിമാർ ഇന്ത്യയിൽ വരുന്ന സമയം ആദ്യമ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വിശ്വാസം നെസ്തോറിയനിസമായിരുന്നില്ല മറിച്ച് കിഴക്കേ സിറിയാ ആചരിച്ചുവന്നിരുന്ന കത്തോലിക്ക വിശ്വാസമായിരുന്നു'വെന്നാണ്. ഇവിടെ ചരിത്രകാരുടെ വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ, വ്യക്തമായ ഒരു ഉത്തരം ലഭിക്കുക പ്രയാസമാണ്.

1247 മുതൽ 1328 വരെ ജീവിച്ചിരുന്ന 'ജോൺ ജിയോവാന്നി മോണ്ടെ കാർവിനോ ' എന്ന ഇറ്റാലിയൻ ഫ്രാൻസിസ്‌ക്കൻ പുരോഹിതൻ ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിച്ച ആദ്യകാല മിഷിനറിയായി കരുതുന്നു. അദ്ദേഹം റോമൻ കത്തോലിക്ക മതം ഇന്ത്യയിലും ചൈനയിലും പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്നു. പീക്കിങ്ങിലെ ആർച്ച് ബിഷപ്പും പൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങളിലെ ചുമതലകളും വഹിച്ചിരുന്നു. പതിമൂന്നു മാസം ചെന്നൈയിൽ സെന്റ് തോമസ് മൗണ്ടിനു സമീപം മതം പ്രസംഗിച്ചു. എ.ഡി. 1291 അല്ലെങ്കിൽ എ.ഡി. 1292-ൽ നൂറു കണക്കിന് ജനത്തെ മാമ്മൂദീസ നൽകി കത്തോലിക്ക സഭയിൽ ചേർത്തു. കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ റോമ്മൻ കത്തോലിക്ക രൂപത 1329 ആഗസ്റ്റ് ഒമ്പതാം തിയതി കൊല്ലത്തു സ്ഥാപിച്ചു. പോപ്പ് ജോൺ പന്ത്രണ്ടാമനായിരുന്നു രൂപത സ്ഥാപിക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയത്. ഫ്രഞ്ച് ഡൊമിനിക്കനായ 'ജോർഡാനസ് കാറ്റാലനിഡീ സെവേരക്കിനെ' ആദ്യത്തെ ബിഷപ്പായും കൊല്ലത്തു  വാഴിച്ചു.

1498-ൽ പോർട്ടുഗീസ് നാവികനായ വാസ്കോഡി ഗാമ കോഴിക്കോട് എത്തി. എന്നാൽ കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി വാസ്‌ക്കോഡി ഗാമയ്ക്ക് സ്വാഗതം നൽകിയില്ല. അറബികളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്ന നയമായിരുന്നു സാമൂതിരിക്കുണ്ടായിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയും കൊച്ചി രാജാവും തമ്മിൽ ശത്രുതയിലായിരുന്നു. പോർട്ടുഗീസുകാരെ ഹാർദ്ദമായി കൊച്ചി രാജാവ് സ്വീകരിച്ചു. സാമൂതിരിക്കെതിരെ പടയോട്ടം നയിക്കാൻ പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ സഹായം ബലവത്താകുകയും ചെയ്തു. കൊച്ചിയിൽ വാണിജ്യം ചെയ്യാനുള്ള എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും കൊച്ചി രാജാവ് പോർട്ടുഗീസുകാർക്ക് നൽകി. കേരളത്തിന്റെ തീരത്ത് ശക്തമായ ഒരു വ്യവസായ സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിക്കാൻ പോർട്ടുഗീസുകാർക്ക് അതൊരു അവസരമായിരുന്നു. കോലത്തിരി രാജാവും പോർട്ടുഗീസ് നാവികരെ സഹായിച്ചിരുന്നു. ഒന്നര നൂറ്റാണ്ടോളം വാണിജ്യ ബന്ധം തുടർന്നു. 1504-ൽ പോർട്ടുഗീസുകാർ സാമൂതിരിയിൽനിന്നും കൊടുങ്ങല്ലൂരും തൃശൂരും പിടിച്ചെടുത്തു.

1510-ൽ പോർട്ടുഗീസുകാർ ഗോവാ പിടിച്ചെടുക്കുകയും ഗോവയെ പോർട്ടുഗലിന്റെ കിഴക്കിന്റെ തലസ്ഥാനമായി കരുതുകയും ചെയ്തു. സഭാ സംബന്ധമായ വിഷയങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായും ഗോവയെ കരുതിയിരുന്നു. 1534-ൽ ഗോവയിൽ ബിഷപ്പുണ്ടാവുകയും 1557-ൽ അതിരൂപതയാവുകയും ചെയ്തു. കേരളം ഉൾപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളുടെ ആത്മീയ നിയന്ത്രണവും ഗോവയിലെ ബിഷപ്പിനായിരുന്നു. 1541-ൽ അവർ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ഒരു സെമിനാരി സ്ഥാപിക്കുകയുമുണ്ടായി. 1542-ൽ ഈശോ സഭാ വൈദികരും 1548-ൽ ഡോമിനക്കൻ പുരോഹിതരും മിഷ്യനറി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി എത്തി. 1542-ൽ ഈശോ സഭാ വൈദികനായിരുന്ന ഫ്രാൻസീസ് സേവിയർ ഗോവായിൽ വന്നെത്തുകയും ഗോവാ കേന്ദ്രമാക്കി മിഷ്യൻ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശക്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. താഴ്ന്ന വിഭാഗങ്ങളിലുള്ള ഹിന്ദുക്കൾ ഉയർന്ന ജാതികളുടെ മനുഷ്യത്വ രഹിതമായ പീഡനം മൂലം ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ സമ്മർദ്ദത്തോടെ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ നിരവധി സാമൂഹിക പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ നടപ്പാക്കി.  1599 ജൂൺ ഇരുപതാം തിയതി കൂടിയ ഉദയംപേരൂർ സുന്നഹദോസിൽ വന്നെത്തിയ പ്രമാണിമാർ ഒറ്റമുണ്ടും ധരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ തലയിൽ പ്രാകൃതമായ രീതിയിൽ ഒരു തരം വിചിത്രമായ കുടുമ്മ കെട്ടി വെക്കുമായിരുന്നു. മറ്റു ജാതികളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി കുടുമ്മയുടെ അറ്റത്ത് ഒരു കുരിശും കാണും. അവർ ക്രിസ്ത്യാനികളെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നതും കുടുമ്മയിൽ കുരിശു കാണുമ്പോഴായിരുന്നു. കാതിൽ വലിയ കടുക്കനും ധരിച്ചിരുന്നു. മഴക്കാലത്തു ഓലക്കുട ചൂണ്ടുകയോ തൊപ്പിക്കുട ധരിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നു. ഉടുത്തിരുന്ന തുണിക്കുപുറമെ അരയിൽ ചുവന്ന കച്ചയും കെട്ടിയിരുന്നു. കച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ പണവും സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. മന്ത്രവാദം, കൂടോത്രം, ജാതകപൊരുത്തമെല്ലാം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ തൊഴിലായിരുന്നു. പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ സാമൂഹിക പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ് അക്രൈസ്തവമായ അത്തരം ദുരാചാരങ്ങൾ ഇല്ലാതായത്. തീണ്ടൽ, തൊടീൽ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആചാരങ്ങൾ കൃസ്ത്യൻ സഭകളിൽ പാടില്ലാന്നുള്ള കർശന നിയമങ്ങളും പോർട്ടുഗീസുകാർ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.

കേരള ക്രൈസ്തവരുടെ പിന്തുടർച്ച അവകാശത്തെപ്പറ്റിയും സുന്നഹദോസിൽ ചർച്ച ചെയ്തിരുന്നു. ആൺക്കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്ത വീടുകളിൽ സ്വത്തുക്കൾ പെൺമക്കൾക്ക് നൽകണമെന്ന വ്യവസ്ഥ സൂനഹദോസ് പ്രമാണത്തിൽ എഴുതി ചേർത്തു. അക്കാലത്ത് ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയിടയിൽ ബാല്യകാല വിവാഹം സാധാരണമായിരുന്നു. അത്,  അനുവദിച്ചുകൂടായെന്നും സൂനഹദോസ് തീരുമാനിച്ചു. ആണിനും പെണ്ണിനും വിവാഹം കഴിക്കേണ്ട പ്രായവും തീരുമാനിച്ചു. അന്യായ പലിശ വാങ്ങുന്നതും ക്രിസ്തീയതയ്‌ക്കെതിരെന്നു സൂനഹദോസ് പാസാക്കി. ജാതക പൊരുത്തമില്ലാതെ ചീത്ത നക്ഷത്രത്തിൽ പിറക്കുന്ന കുട്ടികളെ കൊല്ലുന്ന പതിവ്  ഹൈന്ദവരെപ്പോലെ ക്രിസ്ത്യാനികളിലുമുണ്ടായിരുന്നു.  അത്തരം ക്രൂരപ്രവർത്തികൾ ഇല്ലാതാക്കിയുള്ള നിയമങ്ങളുമുണ്ടാക്കി.  സൂനഹദോസിൽ നിരവധി സാമൂഹിക പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ നടപ്പാക്കിയതുമൂലം യാഥാസ്ഥിതിക ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ എതിർപ്പുകൾ ശക്തമായി നേരിടേണ്ടി വന്നു. ഒടുവിൽ അത് കൂനൻ കുരിശു സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയായിരുന്നു.

പോർട്ടുഗൽ രാജാവ് കോളനികൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ കത്തോലിക്ക മതം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനും അവിടെ സഭാപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനും രാജാവിന് അധികാരമുണ്ടെന്നുള്ള വത്തിക്കാന്റെ ഒരു കൽപ്പന അക്കാലത്തുണ്ടായിരുന്നു. കോളനികളിൽ ബിഷപ്പുമാരെ നിയമിക്കാനും പോർട്ടുഗൽ രാജാവിന് അധികാരം കൊടുത്തിരുന്നു. അങ്ങനെ കേരളത്തിലും ഫ്രാൻസീസ് അസീസ് എന്ന ഈശോ സഭാ പുരോഹിതനെ മെത്രാപ്പോലീത്തായായി നിയമിച്ചു. ആദ്യം അദ്ദേഹം അങ്കമാലിയിലും പിന്നീട് കൊടുങ്ങല്ലൂർ രൂപതയിലും സേവനം ചെയ്തു. 1624 മുതൽ 1641 വരെ  'സ്റ്റീഫൻ ബ്രിട്ടോ' അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിൻഗാമിയായിരുന്നു. പിന്നീട് 1641-ൽ ഫ്രാൻസിസ് ഗാർസിയ ആർച്ചു ബിഷപ്പായി സഭയെ ഭരിച്ചു. പോർട്ടുഗീസു ബിഷപ്പുമാർ! സഭയെ ഭരിക്കുന്നത് ദേശീയ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അസന്തുഷ്ടരായ ജനങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽനിന്ന് മെത്രാന്മാരെ ലഭിക്കാത്ത പക്ഷം പേർഷ്യയിൽ നിന്ന് ഒരു ബിഷപ്പിനെ വരുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു. നാട്ടു മെത്രാനുവേണ്ടിയുള്ള  അപേക്ഷകളും ഗോവൻ മെത്രാപ്പോലീത്തായ്ക്കു അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ പിന്തുടർച്ചയിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു സുറിയാനി ഭാഷയുടെ സ്ഥാനത്ത് ലത്തീൻ ഭാക്ഷ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ രണ്ടു ഗ്രുപ്പുകളും തമ്മിൽ ശത്രുതയുമാരംഭിച്ചു. പോർട്ടുഗീസുകാർക്ക് രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളും പേർഷ്യൻ പാത്രിയാക്കീസുമാരുമായുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിക്കാനും അവർക്ക് സാധിച്ചു. എന്നിട്ട് ക്രിസ്ത്യാനികളെ അവരുടെ അധികാര പരിധിയിൽ കൊണ്ടുവരുകയുമുണ്ടായി. പേർഷ്യൻ മെത്രാന്മാരെ കേരളത്തിൽ എത്തിക്കാതിരിക്കാനുള്ള എല്ലാ അടവുകളും അവർ പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു. പേർഷ്യയിൽനിന്നും മാർ എബ്രാഹം കേരളത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രതിക്ഷേധങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വന്നു. പോർട്ടുഗീസ് അധികാരികൾ മടക്കി അയക്കുമെന്ന ഭീക്ഷണികളും മുഴക്കിയിരുന്നു. എങ്കിലും 1597 മരണം വരെ അദ്ദേഹം പ്രതിസന്ധികളിൽക്കൂടി ക്രിസ്ത്യാനികളെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

1652-ൽ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം ബാബിലോണിയൻ പാത്രിയർക്കീസ് സുറിയാനി സഭയുടെ ഭരണത്തിനായി 'ബിഷപ്പ് അഹത്തുള്ളാ'യെ കേരളത്തിലേക്ക് അയച്ചു. എന്നാൽ പോർട്ടുഗീസ് അധികാരികൾ അദ്ദേഹത്തെ കേരളത്തിൽ കാലു കുത്താൻ അനുവദിച്ചില്ല. അവർ അദ്ദേഹത്തെ ഗോവയിലേക്ക് നാട് കടത്തി. കൊച്ചിയിൽ അഹത്തുള്ളായെ പോർട്ടുഗീസുകാർ മുക്കിക്കൊന്നുവെന്ന ഒരു വ്യാജ വാർത്തയും പ്രചരിച്ചിരുന്നു. നിരാശരായ ജനം മട്ടാഞ്ചേരി കുരിശിനു ചുറ്റും കൂടി 'ഇനിമേൽ ഗോവാ ബിഷപ്പിന്റെ അധികാരത്തിൽ തങ്ങളുടെ ആത്മീയ ആചാരങ്ങൾ നടത്തില്ലെന്ന്' പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. അവിടെ കൂടിയ ഓരോ വിശ്വാസിയും കുരിശിൽ തൊട്ടു സത്യം ചെയ്യണമായിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടം കുരിശിൽ വലിയ ഒരു കയർ വലിച്ചുകെട്ടുകയും ഓരോരുത്തരും  കയറിൽ തൊട്ടു ഇനിമേൽ റോമ്മാ സഭയുമായി ബന്ധമില്ലെന്നു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവത്തെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയിടയിൽ 'കൂനൻ കുരിശു' സത്യമെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.  അങ്ങനെ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തവരെല്ലാം ആലങ്ങാട് സമ്മേളനം കൂടി. പന്ത്രണ്ടു പുരോഹിതർ ഒന്നിച്ചുകൂടി കൈവെയ്പ്പ് നടത്തി ആർച്ച് ഡീക്കനായിരുന്ന തോമസ് പറമ്പിലിനെ ബിഷപ്പായി വാഴിച്ചു. എന്നാൽ ഈ നടപടിയെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം അംഗീകരിച്ചില്ല. അവിടെ വിഭജനമുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. തോമസ് പറമ്പിലുമായി യോജിച്ചു പോയവർ അന്തിയോഖ്യ യാക്കോബായ സഭയുമായി പിന്നീട് ലയിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ ലത്തീൻ രൂപതകളുടെ കീഴിൽ സുറിയാനി കത്തോലിക്കരായി ആത്മീയ കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു പോന്നു. പിന്നീട് അവരെ സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കരെന്നു അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

പോർട്ടുഗീസ് മിഷിണറിമാർ നാട്ടു ക്രിസ്ത്യാനികളോടു കാണിച്ച ക്രൂരതകളെപ്പറ്റി റോമ്മായിലെ സഭയുടെ അധികാരികൾക്ക് വിവരം കിട്ടി. 'അലക്‌സാണ്ടർ ഏഴാമൻ മാർപ്പാപ്പ' വിവരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാനും കേരളസഭയെപ്പറ്റി പഠിക്കാനും ഫാദർ ജോസഫ് സെബാസ്റ്റ്യനെയും ഏതാനും കർമ്മലീത്ത പുരോഹിതരെയും ഇന്ത്യയിലേക്ക് അയച്ചു. നാട്ടുകാരായ ഫാദർ ചാണ്ടി പറമ്പിലിന്റെയും ഫാദർ ചാണ്ടി കടവിലിന്റെയും സഹായത്താൽ വിഘടിച്ചുപോയ ആർച്ച് ഡീക്കൻ തോമസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന നാൽപ്പതോളം പള്ളികളെയും സമുദായാംഗങ്ങളെയും ഫാദർ സെബാസ്റ്റ്യൻ കത്തോലിക്ക സഭയിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു. 1663-ൽ സെബാസ്റ്റ്യൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ മൊത്തം 84 പള്ളികൾ മടങ്ങി വന്നിരുന്നു.

1663-ൽ ഡച്ചുകാർ കൊച്ചി കീഴടക്കി. അവർ യൂറോപ്പ്യന്മാരായ എല്ലാ പുരോഹിതരെയും കൊച്ചിയിൽനിന്ന് പുറത്താക്കി. ഇറ്റലിക്കാരായ കർമ്മലീത്താ പുരോഹിതർക്ക് രാജ്യം വിടേണ്ടി വന്നു. ബിഷപ്പ് സെബാസ്റ്റ്യൻ ഇറ്റലിയിലേക്ക് മടങ്ങി പോവുന്നതിനുമുമ്പ് ചാണ്ടി പറമ്പിലിന് മലബാർ പ്രോവിൻസിന്റെ മുഴുവൻ അധികാരവും കൊടുത്തിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ മലബാറിന്റെ അപ്പോസ്തോലിക വികാരിയായി നിയമിച്ചു. പോർട്ടുഗീസ് രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള ഈശോ സഭ വൈദികരെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ രൂപതയുടെ ചുമതലയും ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സീറോ മലബാർ രണ്ടു രൂപതകളുടെ കീഴിൽ രണ്ടായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.

നാട്ടുകാരനിൽ ഒരാൾ ബിഷപ്പായോ അല്ലെങ്കിൽ പേർഷ്യയിൽനിന്ന് ഒരു ബിഷപ്പിനെ ലഭിക്കാനോ വേണ്ടിയുള്ള ശ്രമങ്ങൾ സുറിയാനി കത്തോലിക്കർ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യകാലയളവിൽ ഫാദർ ജോസഫ് കാരിയാറ്റിലിനെയും ഫാദർ തോമസ് പാറേമാക്കലിനെയും ആ ദൗത്യത്തിനായി നിയമിച്ചു. അവർ ഇരുവരും കൂടി പോർട്ടുഗലിലേക്കും റോമിലേക്കും  നിവേദനങ്ങളുമായി യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. മിഷ്യനറിമാരുടെ ക്രൂരതയും അഹന്തയും അനീതിയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ നിവേദനത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ജോസഫ് കരിയാറ്റിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ ബിഷപ്പായി നിയമിതനായെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ ഇടയനാകാൻ സാധിച്ചില്ല. 1786-ൽ ദുരൂഹമായ ഏതൊ സാഹചര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം ഗോവയിൽ വെച്ച് മരണമടഞ്ഞു. മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്,  പാറേമ്മാക്കൽ തോമ്മാക്കത്തനാരെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ രൂപതയുടെ ഭരണകർത്താവായി നിയമിച്ചിരുന്നു. പാറേമ്മാക്കൽ, 1786 മുതൽ 1799 വരെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ രൂപതയെ നയിച്ചിരുന്നു. മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ സഞ്ചാര സാഹിത്യമായ 'വർത്തമാന പുസ്തകം' രചിച്ചത് പാറേമ്മാക്കലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ മരണശേഷം ഭരണം വീണ്ടും വിദേശികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി.

1861-കാലഘട്ടങ്ങളിലും സുറിയാനി കത്തോലിക്കർ സ്വന്തം നാട്ടു മെത്രാന്മാർക്കായി കലഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. റോമിന്റെ കീഴിലുളള കൽദായ പാത്രിയാക്കീസ് 'മാർ ജോസഫി ഒഡോ' അയച്ച ബിഷപ്പ് 'മാർ റോക്കോസ്', സഭാ ശുശ്രുഷകൾക്കായി തൃശൂരിലെത്തി. റോമ്മിന്റെ അനുവാദം കൂടാതെ, കൽദായ മെത്രാന്റെ അധികാര പരിധിക്കു വെളിയിൽ നിന്നായിരുന്നു 'റോക്കോസ്' കേരള സുറിയാനി  സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക കാര്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. കൽദായ പാത്രിയാക്കീസുമാർക്ക് മലബാറിലേക്ക് ബിഷപ്പുമാരെ അയക്കുവാനുള്ള അധികാരം റോം വിലക്കിയിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു.  റോക്കോസ് പ്രശ്നത്തിന്റെ പേരിൽ സഭയിൽ വീണ്ടും വിഭജനമാരംഭിച്ചു. ഈ പ്രശ്ന കാലത്താണ് ഫാദർ ചാവറ കുറിയാക്കൊസ് ഏലിയാസിനെ സീറോ മലബാറിന്റെ വികാരി ജനറാളായി നിയമിച്ചത്. അദ്ദേഹവും അനുയായികളും റോക്കോസിനെതിരെ പ്രതികരിക്കുകയും പ്രതിക്ഷേധിക്കുകയും ചെയ്തു. '1862-ൽ റോക്കോസിനെ കൽദായ പാത്രിയർക്കീസ് തിരികെ വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ സഭയിൽനിന്ന് മഹറോൺ ചെല്ലുമെന്ന വത്തിക്കാനിൽനിന്നും ഒരു കൽപ്പനയും വന്നെത്തി. ഭൂരിഭാഗം സുറിയാനി കത്തോലിക്കരും വിചാരിച്ചിരുന്നത് റോക്കോസ് സഭാ ശുശ്രുഷകൾ തുടങ്ങിയത് റോമ്മിന്റെ അനുവാദത്തോടെയെന്നായിരുന്നു. റോക്കോസിനെ പിന്തുണച്ച ചെറിയ ഒരു ന്യുന പക്ഷം മാത്രം റോമ്മാ സഭയിൽനിന്നും അകന്നു നിന്നു.

1874-ൽ സഭയിൽ മറ്റൊരു വിഭജനം കൂടിയുണ്ടായി. റോമ്മിന്റെ കീഴിലുണ്ടായിരുന്ന സീറോ കൽദായ പാത്രിയർക്കീസ്! തങ്ങളുടെ മെത്രാനായ 'മാർ മേലുസിനെ കേരളസഭയുടെ ശുശ്രുഷ പരിപാലനത്തിനായി അയച്ചു. തൃശൂരിലെ ജനങ്ങളായിരുന്നു ഇതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്തത്. റോമ്മിന്റെ അനുവാദത്തോടെയാണ് കൽദായ ബിഷപ്പ് 'മേലൂസ്‌' വന്നതെന്നു കരുതി തൃശൂർ ജനത അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ സ്വീകരണങ്ങൾ നൽകി. റോമ്മിന്റെ  അനുവാദമില്ലാതെ മെത്രാന്റെ ചുമതലകൾ വഹിച്ച മേലൂസിനെ  മാർപ്പാപ്പയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം  'ലിയോണാർഡ് മെത്രാപ്പോലീത്താ' സഭയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി. ജനങ്ങൾ തീരുമാനമെടുക്കാൻ കഴിയാതെ ചിന്താ കുഴപ്പത്തിലാവുകയുമുണ്ടായി. ഏതാനും കുടുംബങ്ങൾ വിഭജനക്കാരോടൊപ്പം സഭയിൽ നിന്നു പോയതൊഴിച്ചാൽ ഭൂരിഭാഗവും മാതൃസഭയിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു. 1882 മാർച്ച് മാസത്തിൽ മേലൂസ്  മടങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു.  മേലൂസിനൊപ്പം നിന്ന ഒരു ചെറിയ സമൂഹം മാത്രം തൃശൂരിൽ അവശേഷിച്ചു. പിന്നീട് അവർ കൽദായ നെസ്തോറിയൻ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ കീഴിൽ നെസ്തോറിയൻ സഭയിൽ ചേർന്നു. റോമ്മൻ സഭയുമായി അകന്നു കഴിയുകയുമുണ്ടായി.

പേർഷ്യൻ സഭയുമായുള്ള കൂട്ടുകൾ സഭയിൽ വിഭജനമുണ്ടാക്കാൻ മാത്രമേ സഹായിക്കുള്ളൂവെന്ന് മനസിലാക്കി സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കർ വിദേശികളിൽ നിന്നും മോചിതരാകാനും സ്വന്തം വികാരിയാത്തു സ്ഥാപിക്കാനുമായി റോമിലേക്ക് പെറ്റിഷൻ അയക്കാൻ തുടങ്ങി. 1886-ൽ ലിയോ പതിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ കൊടുങ്ങല്ലൂരുള്ള വേറൊപ്പള്ളി മെത്രോപ്പോലീത്തൻ അതിരൂപതയിൽ നിന്നും സുറിയാനി സഭയെ വേർപെടുത്തി. സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കർക്കായി പ്രത്യേകം വികാരിയത്തുകൾ ഏർപ്പെടുത്തി.  ഇംഗ്ളീഷുകാരനായ 'അഡോൾഫ് മെഡിക്കോട്ട്' തൃശൂർ രൂപതയുടെയും ഫ്രഞ്ചുകാരനായ ഈശോ സഭയിലെ അംഗം ബിഷപ്പ് ചാറല്സ് ലെവീഞ്ഞ് ചങ്ങനാശേരി രൂപതയുടെയും ചുമതല വഹിച്ചു. സുറിയാനി സമൂഹം വിദേശ മെത്രാന്മാരിൽ തൃപ്തരല്ലാത്തതുകൊണ്ടു നാട്ടു മെത്രാനുവേണ്ടി വീണ്ടും റോമ്മിലേക്ക് പെറ്റിഷൻ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം 1896-ൽ തൃശൂരും എറണാകുളവും ചങ്ങനാശേരിയും നാട്ടു മെത്രാന്മാർക്കുള്ള രൂപതകളായി റോം അംഗീകരിച്ചു. മാർ ജോൺ മേനാച്ചേരി തൃശൂരും, മാർ അലോഷ്യസ് പഴേപറമ്പിൽ എറണാകുളത്തും, മാർ മാത്യു മാക്കിൽ ചങ്ങനാശേരിയിലും മെത്രാന്മാരായി നിയമിതരായി. 1911-ൽ തെക്കുംഭാഗം കത്തോലിക്കർക്കായി കോട്ടയം രൂപതയുണ്ടായപ്പോൾ 'മാക്കിൽ മെത്രാൻ' കോട്ടയത്തെ രൂപതയുടെ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു. അതിനുശേഷം മാർ തോമസ് കുരിയാളശേരി ചങ്ങനാശേരി രൂപതയുടെ മെത്രാനായി.

നാട്ടു മെത്രാന്മാർ വന്നതോടു കൂടി സീറോ മലബാർ സഭ എല്ലാ മേഖലകളിലും അതിവേഗം പുരോഗമിക്കാൻ തുടങ്ങി. നാട്ടു മെത്രാന്മാരുടെ കഠിന പ്രയത്നം മൂലം സീറോ മലബാർ രൂപതയിൽ വന്ന അതിവേഗമുള്ള പുരോഗതിയെ റോം അഭിനന്ദിക്കുകയുണ്ടായി. ലത്തീൻ, സീറോ മലബാർ, സീറോ മലങ്കര എന്നിങ്ങനെ സഭയെ മൂന്നു റീത്തുകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ആരാധന സമ്പ്രദായത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് റീത്തുകളെ തരം തിരിച്ചിരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

Read more

യാക്കോബായ -ഓർത്തോഡോക്സ് സഭകൾ, പാശ്ചാത്തല ചരിത്രം

ക്രിസ്തുവിനു ശേഷമുള്ള ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ക്രിസ്തീയമായ ഒരു സഭ മാത്രമേ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആരംഭസഭ അപ്പോസ്തോലന്മാർ സ്ഥാപിച്ചുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. ആദ്യത്തെ മൂന്നും നാലും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെറ്റായ പല വിശ്വാസങ്ങളെയും സഭ സ്വീകരിക്കുകയും ത്യജിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ ആദ്യമ സഭയിൽ പുലർത്തിവന്ന അന്ധവിശാസങ്ങൾ കാലക്രമത്തിൽ നവീകരണ ചിന്താഗതികളോടെ പരിവർത്തനങ്ങൾക്കു  വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട് പേഗൻ മതങ്ങളിൽനിന്നും യഹൂദ മതങ്ങളിൽനിന്നും പല വിധ പാരമ്പര്യങ്ങളും കൂട്ടിയിണക്കി സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരുന്നു. പൗരാഹിത്യം, കൂദാശകൾ, വിശുദ്ധന്മാരെ വാഴ്ത്തുക അങ്ങനെ പലതും പിൽക്കാലത്ത് സഭയിൽ വന്നുകൂടിയതാണ്.

അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടായപ്പോൾ ദൈവിക ശാസ്ത്ര ചിന്തകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സഭയിൽ പൊട്ടിത്തെറികൾ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടായപ്പോൾ കുറഞ്ഞ പക്ഷം നാല് വ്യത്യസ്ത സഭകളെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. റോമ്മായിലെയും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെയും  സഭകൾ, ഓർത്തോഡോക്സ് സഭകൾ, നെസ്തോറിയൻ, യാക്കോബാ, കോപ്റ്റിക്ക് സഭകൾ എന്നിവകൾ അതിലുൾപ്പെടും. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെ പടിഞ്ഞാറേ സഭ എന്നും കിഴക്കിന്റെ ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയെന്നും രണ്ടായി വിഭജിച്ചു. കത്തോലിക്കാ സഭയൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാ സഭകളും അപ്പോസ്തോലന്മാർക്കു ശേഷമുള്ള മൂന്നും നാലും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ രൂപീകരിച്ചതാണ്. ഓരോ സഭകൾക്കും അതാതു സഭകളുടെ സ്ഥാപകരുള്ളപ്പോൾ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കു വ്യക്തമായ ഒരു സ്ഥാപകന്റെ ചരിത്രമില്ല. റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭയൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാ സഭകളുടെയും സ്ഥാപകൻ അപ്പോസ്തോലന്മാർക്ക് ശേഷം വന്ന വ്യക്തികളാണ്. അക്കൂടെ പിരിഞ്ഞു പോയ സഭകളിൽ ലൂഥറൻ, ബാപ്റ്റിസ്റ്റ്, പ്രെസ്ബിറ്റേറിയൻ, ആംഗ്ലിക്കൻ, പെന്തകോസ്റ്റൽ എന്നിങ്ങനെ ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ബൈബിൾ വായിക്കുമ്പോഴും അപ്പോസ്തോലിക കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന സഭയുടെ ചരിത്രം പഠിക്കുമ്പോഴും ആദ്യമ സഭയായിരുന്ന റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭ ക്രിസ്തുമതത്തോട് സാമ്യമുണ്ടോയെന്നുള്ളത് മറ്റു സഭകളുടെ എന്നുമുള്ള ചർച്ചാ വിഷയങ്ങളാണ്. കാരണം, ലൂഥറൻ സഭകളും, ഡച്ചു നവീകരണ സഭകളും കത്തോലിക്ക സഭയിൽനിന്ന് പിരിഞ്ഞു പോയപ്പോൾ അവരാണ് യഥാർത്ഥ ക്രിസ്ത്യാനികളെന്നാണ് അവകാശപ്പെട്ടത്. ബൈബിളിലെ വചനങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചാണ് ഓരോരുത്തരും സത്യമായ സഭയേതെന്ന് തെളിയിക്കുന്നത്. റോമ്മാ സഭയാണ് ആദ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീടു വന്ന സഭകളും ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തോളം പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നു.

യാക്കോബായ സഭ കിഴക്കിന്റെ സഭകളെന്നാണ് അറിയുന്നത്. കൂടാതെ അന്തിയോക്ക്യൻ സിറിയൻ ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയെന്നും പറയുന്നു. എ.ഡി.451-ൽ കൂടിയ കൌൺസിൽ ഓഫ് ചാൾസിഡോണിൽ ചില അംഗങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിൽ ഏകസ്വഭാവമെന്ന വാദങ്ങളുന്നയിച്ചു. ഏകസ്വഭാവ വാദികളെ ജസ്റ്റിൻ 1 ചക്രവർത്തിയും അദ്ദേഹം നിയമിച്ച ബിഷപ്പുമാരുമൊത്ത് എ.ഡി 510-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിയിൽ കൂടിയ സഭയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി. മതനിന്ദയെന്നു പറഞ്ഞായിരുന്നു കാരണം കാണിച്ചിരുന്നത്. അക്കൂടെ അമ്പത് ബിഷപ്പുമാരെയും പുറത്താക്കിയിരുന്നു. ചക്രവർത്തിയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ഏക സ്വഭാവ വാദികളെ പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യേശുവിന്റെ മനുഷ്യനായ സൃഷ്ടിയെ പരിപൂർണ്ണ ദൈവമായി ഏക സ്വഭാവവാദികൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ യേശു ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യനായി വന്നെങ്കിലും ദൈവ സത്ത പൂർണ്ണമായി നിറഞ്ഞിരുന്ന അദ്ദേഹം മനുഷ്യനല്ലായിരുന്നു. മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിക്കുകയും ജീവിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നു ഏകസ്വഭാവ വാദികൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് നാഥനില്ലാത്ത അലഞ്ഞുനടന്നിരുന്ന ഏകസ്വഭാവ വാദികളെ 'യാക്കോബായ' എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. എഡെസയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന യാക്കോബ് ബറദായി എന്ന ഒരു സന്യാസി വര്യനായിരുന്നു ഏക സ്വഭാവ വാദികളുടെ നേതാവ്. ആ പുരോഹിതന്റെ പേരിനൊപ്പം യാക്കോബായ സഭയെന്നറിയപ്പെട്ടു.

എ.ഡി. 540-ൽ ക്രിസ്തുവിൽ ഏകസ്വഭാവത്വം പ്രചരിപ്പിക്കാനായി 'യാക്കോബ്' കോൺസ്റ്റാനോപ്പിൾ മുഴുവൻ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ എതിരാളികളായ ബിഷപ്പുമാർ പതിനഞ്ചു കൊല്ലം ജയിലിൽ അടച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് യാക്കോബ് ഏകസ്വഭാവ വാദികളുടെ ബിഷപ്പായി തെരഞ്ഞെടുത്തു. സിറിയയിൽ യാക്കോബാ സഭ സ്ഥാപിക്കുകയും പ്രവർത്തന മണ്ഡലങ്ങൾ അവിടെയാക്കുകയും ചെയ്തു. എ.ഡി.512-ൽ യാക്കോബായിലെ മെത്രാനായ 'സെർവിയൂസിനി'യെ യാക്കോബിന്റെ പിന്തുടർച്ചക്കാരനായി തെരഞ്ഞെടുത്തു.  യാക്കോബിനെ അന്തിയോക്ക്യയിലെ ആദ്യത്തെ പാത്രിയാർക്കീസായി ആദരിക്കുന്നു.  അദ്ദേഹം 89 ബിഷപ്പുമാരെയും അനേകം പുരോഹിതരെയും നിയമിച്ചിരുന്നുവെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. യാക്കോബ സഭ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത് പഴയ നിയമത്തിലെ യാക്കോബിൽ നിന്നുമായിരുന്നെന്ന് വാദങ്ങൾ ഉണ്ട്. യഹൂദന്മാർ ക്രിസ്ത്യാനികളായി മതം മാറിയപ്പോൾ യാക്കോബാ സഭയെന്നറിയപ്പെട്ടുവെന്നും പറയുന്നു.

ആദ്യ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഉറവിടം അന്തിയോക്ക്യയായിരുന്നു. അവിടെയായിരുന്നു യാക്കോബായ  സഭയുടെ ആദ്യകാല പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നിരുന്നത്.  എ.ഡി. 538-ൽ സെർവിയൂസിനിന്റെ മരണശേഷം യാക്കോബായക്കാരെ അന്തിയോക്കിയായിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയിരുന്നു. യാക്കോബായക്കാരെന്ന പേര് അവരിൽ ഉറച്ചത് അവരുടെ എതിരാളികളായ ഗ്രീക്ക് ഓർത്തോഡോക്സ് സഭകളിൽ നിന്നുമായിരുന്നു. ഓർത്തോഡോക്സ് സഭകളിൽ അവരെ യാക്കോബിന്റെ അനുയായികളെന്ന അർത്ഥത്തിൽ യാക്കോബായക്കാരെന്ന് അറിയപ്പെടാനും തുടങ്ങി.

ദേശീയവും സാംസ്ക്കാരികവും ദൈവ ശാസ്ത്രപരമായും വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാരണങ്ങളാൽ  യാക്കോബയാക്കാരും മറ്റു ഗ്രീക്കു ക്രിസ്ത്യാനികളും തമ്മിൽ എന്നും ഏറ്റുമുട്ടലുകളും പരസ്പ്പര മത്സരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. സിറിയൻ ചിന്താഗതികളും ഹെലനിസ്റ്റിക്ക് സംസ്ക്കാരവുമായുള്ള അന്തരവും പരസ്പ്പര മത്സരത്തിന് കാരണമായിരുന്നു. യേശുവിന്റെയും അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെയും  സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിനൊപ്പം അന്തിയോക്ക്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികളെ യഹൂദ പാരമ്പര്യവും സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. എ.ഡി. 661-750 ൽ സിറിയയിൽ ഉമയാദ് രാജവംശം നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന സമയം യാക്കോബായ വിശ്വസം ശക്തിപ്പെട്ടു. കാരണം, മുസ്ലിം രാജാക്കന്മാർക്ക് മറ്റുള്ള ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തെക്കാൾ പ്രിയം യാക്കോബായ വിശ്വാസമായിരുന്നു.

ചാൾസിഡോൺ കൗൺസിലിനു ശേഷം സിറിയയിൽ യാക്കോബായക്കാരും ഓർത്തോഡോക്സ് ക്രിസ്ത്യാനികളും തമ്മിൽ ശത്രുത വർദ്ധിച്ചു. ഇവർ ഇരുകൂട്ടരും തമ്മിലുള്ള വഴക്കുകൾ നൂറു വർഷങ്ങളോളം നിലനിന്നിരുന്നു. അന്തിയോക്ക്യ പാത്രീയാക്കീസിന് ഒരേ തത്ത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമായ വിശ്വാസത്തിനുപകരം പലപ്പോഴും ചഞ്ചലമായ വിശ്വാസമായിരുന്നുണ്ടായിരുന്നത്. ചില സമയം ക്രിസ്തുവിൽ ഏക സ്വഭാവമെന്നു പഠിപ്പിക്കും. മറ്റുസമയങ്ങളിൽ ഓർത്തോഡോക്സ് ചിന്താഗതികളും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാന പാത്രിയർക്കീസ് 'മാർ സെർവിയൂസിനി' ആയിരുന്നു.  ഗ്രീക്ക് ഭാഷകളിൽ പുസ്തകങ്ങളും രചിച്ചിരുന്നു. മരണം വരെ ഏകസ്വഭാവ വിശ്വാസികളുടെ നേതാവുമായിരുന്നു.

ഏകസ്വഭാവ വാദികളും ഓർത്തോഡോക്സുകാരും തമ്മിലുള്ള പിളർപ്പുകൾ ജസ്റ്റിറ്റീനിയൻ രണ്ടാമൻ  ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്ത് അതി രൂക്ഷമായിരുന്നു. ഈ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്ത് ഏകസ്വഭാവ വാദികളായ യാക്കോബായക്കാരെ പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നു. അന്തിയോക്ക്യയിൽ നിന്നു  പുറത്താക്കിയിരുന്നെങ്കിലും അവരുടെ പാത്രീയാക്കീസുമാർ 'അന്തിയോക്ക്യയുടെ പാത്രീയാക്കീസെന്ന്' സ്വയം സംബോധന ചെയ്യുമായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ അവർ സ്വന്തം രാജ്യത്ത് താമസിക്കാനാകാതെ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്.

എഡേസ്സായിലും അന്ത്യോക്ക്യയിലും ജെറുസലേമിലുമുള്ള പ്രാദേശിക ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങളുടെ പരസ്പരമുള്ള വഴക്കുകളും കലഹങ്ങളും മുസ്ലിം ഭരണാധികാരികളുടെ അപ്രീതിയും യാക്കോബായ സഭയെയും ബാധിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും കുരിശു യുദ്ധ കാലത്ത് യാക്കോബായക്കാർ മറ്റുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളുമായി ഒരു മിലിറ്ററി കൂട്ടുകെട്ടിന് പോകാത്തതുകൊണ്ടു മുസ്ലിമുകളിൽനിന്നു പ്രതികാരങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. 1258-ൽ മംഗോളിയർ ഇറാക്ക് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ താൽക്കാലികമായി കഷ്ടപ്പാടുകൾ യാക്കോബായ സമുദായത്തിനുണ്ടായി. പിന്നീട് നെസ്തോറിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സ്വാധീനവും യാക്കോബായ സഭയിലുണ്ടായി.

മംഗോളിയൻമാർ പരാജയപ്പെട്ടശേഷം പ്രാദേശിക ക്രിസ്ത്യൻ സഭകളെ മംലൂക്ക്‌ സുൽത്താന്മാരും പീഡിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. വിദേശത്തുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ നേതാക്കന്മാർക്ക്, സുൽത്താൻ നിയന്ത്രണങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ടൈമൂറിന്റെ ആക്രമം മൂലം ടൂർ ആബിദിൻ എന്ന പ്രദേശത്തെ ഭൂരിഭാഗം യാക്കോബായക്കാർ മരണമടഞ്ഞു. മാർദീനിലും മൊസൂളിലും ഒരിക്കൽ ഭൂരിപക്ഷമായിരുന്ന യാക്കോബായക്കാർ ന്യുനപക്ഷമായി മാറുകയും ചെയ്തു. അലപ്പോയ്ക്ക് കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും മൊസൂളിനു വടക്കുമായി യാക്കോബായക്കാർ സമൂഹമായി താമസിച്ചിരുന്നു. വടക്കേ മെസൊപൊട്ടോമിയായിൽ നിന്ന് യാക്കോബായ സഭ ഇറാൻ വരെ പടർന്നിരുന്നു. അവിടെ നെസ്തോറിയൻ സഭ വളർന്നു പന്തലിച്ചിരുന്നു.

ഓട്ടോമൻ രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് യാക്കോബായക്കാരുടെയിടയിൽ വ്യവസായങ്ങൾ അഭിവൃത്തി പ്രാപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.    കാത്തലിക്ക് മിഷൻ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുകയും അനേകരെ കത്തോലിക്കരാക്കി റോമിന്റെ കീഴിലാക്കുകയുമുണ്ടായി. കൽദായ വാദങ്ങൾക്കെതിരെ കത്തോലിക്കരിൽ ഒരു വൈരാഗ്യ മനോഭാവവും മിഷ്യനറിമാർ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ ഇവരെ സിറിയൻ കത്തോലിക്കരെന്നും സിറിയൻ ഓർത്തോഡോക്‌സെന്നും രണ്ടായി അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. യാക്കോബായക്കാർ അവരുടെ ഭാഷയായി സുറിയാനി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അറബികൾ ആക്രമിച്ച ശേഷം ആരാധന അറബിയിലുമായി. "മുസ്ലിമുകൾ യാക്കോബായ പള്ളികളുമായി ആചാരങ്ങളിൽ പങ്കു വെച്ചിരുന്നുവെന്നും  ക്രിസ്ത്യൻ  ദിവ്യന്മാരെയും ബഹുമാനിച്ചിരുന്നുവെന്നും" എപ്പിസ്കോപ്പൽ മിഷനറി 'ഹൊറാറ്റിയോ സൗത്ത്ഗേറ്റ് ' രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. കാരണം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പൂർവികർ ഇസ്‌ലാമായി മതം മാറിയെന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നുണ്ടായിരുന്നത്.

ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ യാക്കോബയാക്കാർ സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും വളരെയേറെ പുരോഗതി പ്രാപിച്ചിരുന്നു. എ.ഡി 720-ൽ, 'ജെയിംസ് ഓഫ് എഡെസ' അവരുടെയിടയിൽ പ്രമുഖനായ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. ഒരു കവിയും പോരാഞ്ഞ് ഗ്രീക്കിൽനിന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളും പരിവർത്തനം ചെയ്തിരുന്നു. മദ്ധ്യകാലത്തെ എഴുത്തുകാരിൽ ഗ്രിഗറി ബാർ ഹെബ്രോയൂസ് (1286),മൊസൂൾ ഭാഗങ്ങളിൽ സേവനം ചെയ്തിരുന്നു. മുസ്ലിം ഭരണകാലത്ത് യാക്കോബായ സഭ ശാസ്ത്രത്തിലും, മെഡിസിനിലും, സാഹിത്യത്തിലും പ്രഗത്ഭരും നിരവധി നേട്ടങ്ങളും കൊയ്തിരുന്നു.  മുസ്ലിം സാഹിത്യവും സഭയെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.

ഓട്ടോമൻ രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് രാജാക്കന്മാർ യാക്കോബായ ആദ്ധ്യാത്മിക നേതൃത്വത്തെയും അവരുടെ സ്ഥാനമാനങ്ങളെയും ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു. ഓട്ടോമൻ സുൽത്താന്റെ ഭരണപരമായ നയങ്ങളിലും യാക്കോബായ സമുദായത്തിന് സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവശാസ്ത്രപരമായി അവർ കൂടുതലും കോപ്റ്റിക്ക് മതങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. പാത്രിയാക്കീസിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് സഭാമക്കളായിരുന്നു. യാക്കോബായ ബിഷപ്പുമാർ, മാർഡിനെന്ന സ്ഥലത്ത് വസിച്ചിരുന്നു. മെത്രാന്മാരെ ആശ്രമമായി ജീവിച്ചിരുന്ന പുരോഹിതരിൽ നിന്നും  തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. മെത്രാന്മാർക്ക് അവരുടെ സഭാമക്കളുടെ പേരിൽ ജഡ്ജിമാരുടെ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹവും വിവാഹ മോചനവും വിധി കല്പിച്ചിരുന്നതും മെത്രാന്മാരായായിരുന്നു. ഒരു മെത്രാനാകുന്ന ഒരാൾക്ക് കുറഞ്ഞത് 35 വയസുണ്ടായിരിക്കണം. ഡീക്കൻമാർക്ക് 20 വയസ്സ് പ്രായപരിധി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് സുറിയാനിയിൽ ഗീതങ്ങൾ വായിക്കാൻ കഴിവുമുണ്ടായിരിക്കണം. പാരീഷ് കൗൺസിലുകൾ പാരീഷ് പുരോഹിതനെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. യാക്കോബായ സന്യാസിമാർക്കായി ആശ്രമങ്ങൾ വ്യാപകമായുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ആശ്രമങ്ങളും ബിഷപ്പുമാരുടെ അധികാരപരിധിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.

ഇന്ന് യാക്കോബായക്കാർ കൂടുതലും വടക്കേ ഇറാക്കിലാണ് കാണുന്നത്. ടർക്കിയിലും യാക്കോബായക്കാർ അധിവസിക്കുന്നു. ടർക്കിയിൽ രണ്ടു ലക്ഷം യാക്കോബായക്കാരുണ്ട്.  ഇറാക്കിലും സിറിയയിലും അതെ അനുപാതത്തിൽ രണ്ടു ലക്ഷം വീതം യാക്കോബായക്കാരുണ്ടെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. മൊസൂളിലും ഡമാസ്‌ക്കസിലും യാക്കോബായക്കാർ വസിക്കുന്നു. കച്ചവടക്കാരാണ് കൂടുതലും. സ്വർണ്ണ വ്യാപാരികളും ധാരാളം. ഇസ്റ്റാമ്പുളിലും യാക്കോബായ പള്ളികളുണ്ട്. വളരെയേറെ പൗരാണിക പള്ളികളും യാക്കോബായക്കാരുടെ വകയായി ടർക്കിയിലുണ്ട്.

ഭാരത സഭയിൽ, യാക്കോബായും ഓർത്തോഡോക്സും തമ്മിലുള്ള കലഹം വ്യക്തമാക്കണമെങ്കിൽ 1599ലെ ഉദയംപേരൂർ സുനഹദോസിന്റെ കാലം വരെ എത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.  സെന്റ് തോമസ് ക്രിസ്ത്യാനികളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള നിയമങ്ങൾക്ക് അടിത്തറ ഉണ്ടാക്കിയത് ഉദയം പേരൂർ സുനഹദോസായിരുന്നു. അതുവരെ കത്തോലിക്കാ സഭയുമായി ഒരു ഐക്യദാർഢ്യത്തിൽ യാക്കോബായ സഭയും ഒത്തുപ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു. യാക്കോബായ സഭകൾ പിന്നീട് റോമിന്റെ കീഴിലുള്ള സഭയുമായി ബന്ധം വേർപെടുത്തേണ്ടി വന്നു. അവർ അന്ത്യോക്ക്യ ബാവായുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയൂം മാർപാപ്പായുടെ നിയമങ്ങൾ ത്യജിക്കുകയും ചെയ്തു. യാക്കോബായക്കാരെ അന്നുമുതൽ പുത്തൻകൂറ്റുകാരെന്നും കത്തോലിക്കരെ പഴയകൂറ്റുകാരെന്നും അറിയപ്പെട്ടു.

ഉദയംപേരൂർ സുനഹദോസിനുശേഷം കത്തോലിക്കാ സഭയിൽനിന്നു വേറിട്ട യാക്കോബായ സഭയിൽ വീണ്ടും വിഭജനമുണ്ടായി. ഒരു ഗ്രുപ്പ് അന്ത്യോക്ക്യ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ കീഴിലുള്ള ബാവകക്ഷിയെന്നു(യാക്കോബായ സഭ) അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗം കോട്ടയത്തുള്ള ബാവയെ പിന്താങ്ങി. അവരെ മെത്രാൻ കക്ഷി (ദി കേരള മലങ്കര ഓർത്തോഡോക്സ് ചർച്ച്) എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. കേരള യാക്കോബായ സഭയിലെ വട്ടശേരിൽ മാർ ദീവന്നാസ്യോസിനെ 1908-ൽ അന്തിയോക്ക്യ പാത്രിയർക്കീസ് ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദേദ് മുടക്കിയതു വിഭജനത്തിനു കാരണമായിരുന്നു.

'വട്ടിപ്പണക്കേസ്' എന്നത് യാക്കോബായ ഓർത്തോഡോക്സ് സഭകളിൽ അരങ്ങേറിയ സുപ്രധാനമായ ഒരു കോടതി വ്യവഹാരമായിരുന്നു. ഈ കേസ് ഇരുസഭകളിലും പതിറ്റാണ്ടുകളോളം നില നിന്നിരുന്നു. വട്ടി എന്നാൽ പലിശയെന്നർത്ഥം. യാക്കോബായ സഭയും ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയും ഒന്നായിരുന്ന കാലത്ത് ആറാം മാർത്തോമ്മാ മെത്രാ പ്പോലീത്താ മലങ്കര സഭയിലെ സെമിനാരി പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കാനായി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ ബാങ്കിൽ സ്ഥിര നിക്ഷേപം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഏഴാം മാർത്തോമ്മായുടെ കാലത്ത് ഈ നിക്ഷേപം വളരുകയും ചെയ്തു. വട്ടിപ്പണത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന നിക്ഷേപമോ പലിശയോ പിൻവലിക്കാനുള്ള അധികാരം അതാത് കാലത്തെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്താമാർക്കായിരുന്നു. അതിനിടയിലാണ് അന്ത്യോക്ക്യ പാത്രീയാക്കീസായിരുന്ന അബ്ദുള്ള പാത്രീയാക്കീസ്, മലങ്കരയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്താ മാർ ഗീവർഗീസ് ദിവാനിയോസിനെ (വട്ടശേരി) സഭയുടെ ചുമതലകളിൽനിന്നും മുടക്കിയത്. വട്ടിപ്പണം കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം നിക്ഷിപ്തമായിരുന്നത് മാർ ഗീവർഗീസ് ദിവ്യനോസിലായിരുന്നു. . തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 1913-ൽ വട്ടിപ്പണക്കേസ് ആരംഭിച്ചു. 'അബ്ദുല്ല പാത്രീയാക്കീസ്‌' മലങ്കരയുടെ മേൽ അധികാരമുള്ള പാത്രിയാക്കീസെന്ന നിലയിൽ! വട്ടിപ്പണം പിൻവലിക്കാൻ വട്ടശേരി മെത്രാന് അധികാരമില്ലെന്നുള്ള വാദം തുടങ്ങി. വട്ടിപ്പണത്തിന്റെ അവകാശത്തിന്മേൽ കേസ് കോടതിയിലുമെത്തി. 1923-ൽ വട്ടിപ്പണക്കേസിൽ മെത്രാൻ കക്ഷിയായ വട്ടശേരിക്കെതിരെ ജസ്റ്റിസ് വീര രാഘവ അയ്യരുടെ വിധിയുണ്ടായി. പ്രതികൂല വിധിയുണ്ടായ സാഹചര്യത്തിൽ മെത്രാൻ കക്ഷി, കേസ് പുനരാലോചിക്കാനായി വീണ്ടും അപ്പീൽ നൽകി. 1928-ൽ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തായെ പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടശേരിയ്ക്ക് അനുകൂലമായ വിധിയും വന്നു.

1926-ൽ ബഥനിയുടെ എപ്പിസ്കോപ്പാ ആയിരുന്ന മാർ ഈവാനിയോസ് ബിഷപ്പിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പരുമലയിൽ വെച്ച് മലങ്കരസഭയുടെ ഒരു സൂനഹദോസ് കൂടിയിരുന്നു. സഭാ വഴക്കിൽ അസ്വസ്ഥരായിരുന്ന ഏതാനും ബിഷപ്പുമാരുമൊത്ത് റോമൻ കത്തോലിക്കസഭയിൽ ലയിക്കാനായിരുന്നു സൂനഹദോസ് വിളിച്ചുകൂട്ടിയിരുന്നത്. അതിനായി മാർ ഈവാനിയോസ് മെത്രാപ്പോലീത്തായെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ മെത്രാൻ കക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായ വിധി വന്നതു കൊണ്ട് മറ്റു മെത്രാന്മാർ റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭയിൽ ലയിക്കുന്നതിൽനിന്നും പിന്മാറിയിരുന്നു. എങ്കിലും മാർ ഈവാനിയോസും അനുയായികളും മലങ്കര ഓർത്തോഡോക്സ് സഭ വിട്ടു മലങ്കര കത്തോലിക്ക സഭ സ്ഥാപിക്കുകയാണുണ്ടായത്.

1934-വരെ ഇരുകൂട്ടരുടെയും സമരങ്ങൾ സമാധാനപരമായി തുടർന്നിരുന്നു. 1934-ൽ രണ്ടു ഗ്രൂപ്പുകളും ബസേലിയോസ് ഗീവർഗീസ് കാതോലിക്കയെ ബിഷപ്പായി തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കോട്ടയത്ത് സമ്മേളിച്ചിരുന്നു. തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കാതോലിക്ക അന്ത്യോക്ക്യാ ബാവായുടെ കീഴിലായിരിക്കില്ലെന്നു ഓർത്തോഡോക്സ് സഭക്കാരുടെ വ്യവസ്ഥയുമുണ്ടായിരുന്നു. അധികാരം മുഴുവൻ കോട്ടയം ബിഷപ്പിനും അന്ത്യോക്ക്യാ ബാവയെ ആത്മീയ നേതൃത്വമായി മാത്രം അംഗീകരിക്കാമെന്നുമായിരുന്നു തീരുമാനം. അന്ത്യോക്ക്യാ പാത്രീയാക്കീസിന് സഭാ മക്കളുടെമേൽ അവകാശങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കിലും യാക്കോബായ നേതൃത്വവും തെരഞ്ഞെടുപ്പുടമ്പടികളിൽ ഒപ്പു വെച്ചിരുന്നു.

1958-ൽ ഇരു സഭകളിലും സമാധാന ഐക്യം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. 1964-ൽ അന്തിയോക്ക്യ പാത്രിയർക്കീസ് ഇഗ്നാത്തിയോസ് യാക്കൂബ് തൃതീയൻ ബാവായെ മെത്രാൻ കക്ഷി ബാവായായ മാർ തിമോത്തിയോസ് ഔഗേൻ മെത്രാപ്പോലീത്തായുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കോട്ടയത്തു വമ്പിച്ച സ്വീകരണം നൽകി സ്വീകരിച്ചു. ഇരു സഭകളും തമ്മിൽ ഐക്യം സ്ഥാപിച്ചതും ചരിത്ര മുഹൂർത്തമായിരുന്നു. മെത്രാൻ കക്ഷി ബാവായെ അന്ന് വാഴിച്ചതും അന്ത്യോക്ക്യ ബാവായായിരുന്നു.

1975-ൽ തർക്കം വീണ്ടും മൂർച്ഛിക്കുകയും രണ്ടാം പിളർപ്പിലേക്ക് വഴിതെളിയിക്കുകയും ചെയ്തു. നിലവിലുള്ള ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയുടെ കാതോലിക്കായെ യാക്കോബായ സഭ അംഗീകരിക്കാതെയും പുതിയ ബാവായെ തെരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു. മോർ ഫീലക്സീനോസ് മെത്രാപ്പൊലീത്തായെ ഈ സ്ഥാനത്തേക്ക് അന്തിയോക്ക്യ പാത്രിയർക്കീസ് വാഴിച്ചു. പിളർപ്പിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന 'കാതോലിക്കാ ഔഗേൻ ഒന്നാമൻ' ഓർത്തോഡോക്സ് വിഭാഗത്തിന്റെ കാതോലിക്കയായി തുടരുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ പിളർപ്പ് ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും ഒരേ സമയത്തുതന്നെ രണ്ടു ബാവകൾ സഭകളെ നയിക്കുകയും ചെയ്തു.

2002-ൽ അന്ത്യോക്ക്യാ പാത്രിയാക്കീസിനെ പിന്തുണച്ച യാക്കോബായക്കാർ എറണാകുളത്ത് പുത്തൻ കുരിശിൽ സമ്മേളിച്ച് സഭയ്ക്ക് പുതിയ നിയമാവലിയുണ്ടാക്കി. യാക്കോബായ സഭയെ 'യാക്കോബായ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളെന്ന' നാമകരണവും ചെയ്തു. യാക്കോബായക്കാർ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന പല പള്ളികളിലും ചേരി തിരിഞ്ഞുള്ള വഴക്കുകളുമാരംഭിച്ചു. പുത്തൻ കുരിശു കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള യാക്കോബായക്കാരും കോട്ടയം ദേവലോകം അരമന കേന്ദമാക്കിയുള്ള ഓർത്തോഡോക്സ് പള്ളികളും തമ്മിൽ ശക്തമായ അധികാര വടംവലികളും തുടങ്ങി. വർഷങ്ങളോളം കലഹം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പള്ളികളുടെ മുമ്പിൽ പ്രതിക്ഷേധങ്ങൾ നിത്യ സംഭവങ്ങളായിരുന്നു. അനേകം പള്ളികൾ അടച്ചുപൂട്ടി. വർഷങ്ങളായി കോലഞ്ചേരി പള്ളി അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഓർത്തോഡോക്സ് സഭ പള്ളി തുറക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം യാക്കോബാ സഭ തടയുമായിരുന്നു. രണ്ടു കൂട്ടർക്കും വ്യത്യസ്ത സമയങ്ങളിൽ കുർബാന അർപ്പിച്ചാലും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാവുമായിരുന്നു.

1934-ലെ ഉടമ്പടി ഓർത്തോഡോക്സ് സഭകൾക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കെ 1995-ൽ ഇരുകൂട്ടരും തമ്മിലുള്ള തർക്കത്തിന്മേൽ കേസ് സുപ്രീം കോടതിയിൽ എത്തി. 2013 ജൂലൈയിലുണ്ടായ സുപ്രീം കോടതി വിധി ഒരു തീരുമാനം കൽപ്പിച്ചതും ഇരു സഭകളുടെയും കലഹത്തിന് ഒരു താൽക്കാലിക ശമനമുണ്ടാകാൻ കാരണമായി. 1934-ൽ ഇരു സഭകളുമുണ്ടാക്കിയ ഉടമ്പടി സുപ്രീം കോടതി ശരിവെച്ചു. 2002-ൽ യാക്കോബായ സഭയുണ്ടാക്കിയ നിയമാവലി സാധുവല്ലെന്നും സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചിരുന്നു. 2017 ജൂലയിലുണ്ടായ സുപ്രീം കോടതി വിധിയിലും മലങ്കര സഭയ്ക്ക് കീഴിലെ എല്ലാ പള്ളികളിലും വിധി ബാധകമാണെന്ന് ശരി വെക്കുകയായിരുന്നു. 1934-ലെ ഉടമ്പടി പ്രകാരം എല്ലാ ഇടവകകളും രൂപതകളും ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയുടെയും ബിഷപ്പുമാരുടെയും അധികാര പരിധിയിലെന്നായിരുന്നു വിധി. കേസ്, കോലഞ്ചേരി, മണ്ണത്തൂർ, വാരിക്കോലി പള്ളികളുടെ അവകാശത്തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നെങ്കിലും ഈ നിയമം എല്ലാ യാക്കോബായ ഓർത്തോഡോക്സ് പള്ളികൾക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വിധിയിലുണ്ടായിരുന്നു.

സാങ്കേതികമായി യാക്കോബായക്കാർ മലങ്കര സഭയുടെ വേറിട്ട ഭാഗമല്ല. അവർക്ക് പെന്തിക്കോസ്സ്കാരെപ്പോലെ സ്വതന്ത്രമായ സഭയായോ ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയോട് ലയിക്കുകയോ ചെയ്യാം. എന്നിരുന്നാലും യാക്കോബായ സഭ, ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയുമായി യോജിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ തീരുമാനങ്ങളൊന്നും എടുത്തിട്ടില്ല. അവരുടേതായ പള്ളികൾ പണിയുന്ന കാര്യത്തിലും തീരുമാനമായില്ല. സുപ്രീം കോടതി തീരുമാനം പുനഃ പരിശോധിക്കാൻ അപ്പീലിന് പോകാൻ തയ്യാറാവുന്നു. വിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും ഒരേ ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളുമാണ് പിന്തുടരുന്നത്. ഇരുകൂട്ടരും തങ്ങളുടെ അധീനതയിലുള്ള  പള്ളികളിൽ പ്രാർത്ഥനകൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  പുതിയ സുപ്രീം കോടതി വിധിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ യാക്കോബായ സഭയ്ക്ക് സ്വതന്ത്ര സഭയായി പ്രവർത്തിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയോട് ലയിക്കുകയോ വേണ്ടി വരുന്നു.

Read more

മലങ്കരനസ്രാണി പാരമ്പര്യം ഇസ്മായേലി സംസ്കാരമല്ല ! (വാല്‍ക്കണ്ണാടി)

ഓർത്തഡോൿസ് -യാക്കോബായ സഭയുടെ തർക്കങ്ങളിൽ ഒരു നിർണായക സന്ദർഭമാണ് വന്നു ചേർന്നിരിക്കുന്നത്. സഹോദരന്മാർ മല്ലിടുമ്പോളുള്ള തീവ്രത നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, തമ്മിൽ തല്ലി പിരിയാൻ ഓരോ കാരണങ്ങൾ വച്ച് നിരത്തുമ്പോഴും, എന്തേ ക്രിസ്തുഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയാൽ? ഒന്നാകാമായിരുന്ന അവസരങ്ങളൊക്കെ കലുഷിതമായ ചരിത്രമായി മാറി. ഇനി ഒരു അങ്കത്തിനു ബാല്യമില്ല  എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ, വാതിലുകൾ അടയ്ക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു അവസാന ഊഴത്തിന് ചിന്തിച്ചുകൂടേ? പന്തം ചുഴറ്റി ആളുകളെ തെരുവിൽ ഇറക്കി സ്വയം ഇകഴ്ത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു മുൻപ്‌, ഒന്നുകൂടി ചിന്തിക്കുക, ഇനിയും ഈ വിടക്കാക്കി-തനിക്കാക്കി പ്രയോഗത്തിനു ബലിയാകണോ?

ക്രിസ്തു സംസാരിച്ച അറമേക്ക് ഭാഷ ഇന്ന് കൈവിട്ടു, പകരം സുറിയാനി,അറബി,ലത്തീൻ ഒക്കെ  ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ദേവഭാഷയായി മാറിയത് രാഷ്ട്രീയ മേധാവിത്വത്തിനുകീഴ്പെട്ടതിനാലാണ്. ഓരോ ഭാഷക്കും അതിന്റെതായ അടയാളങ്ങളും സത്വവും ആത്മാവും ഉണ്ട്. പിടിച്ചെടുക്കലും പടയോട്ടങ്ങളും അല്ല, സമാധാനം, പ്രതീക്ഷകൾ, സംയമനം ഒക്കെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹഭാഷ. സ്വാതന്ത്യവും ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളുമാണ് മലങ്കരനസ്രാണിയെ സങ്കീർണമായ ഒരു മനുഷ്യകൂട്ടമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന വസ്തുത. കാലമേറെ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, മലങ്കരനസ്രാണിക്കു തന്റെ ഉറവുകളിലേക്കു മടങ്ങാൻ ഒരുഉൾവിളി മാത്രം മതി. അതിനുള്ള ഒരു അവസരംകൂടി വന്നു ചേരുകയാണിപ്പോൾ.

സാദ്ധ്യതകൾ 
വ്യവഹാരത്തിൽ പ്പെടുകയും, അതിൽ ജയിക്കുകയും തോൽക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷെ തോറ്റു  എന്ന വാശിയിൽ സ്വന്തം വീടിനു തീവച്ചു ഓടിനടക്കയല്ല അഭികാമ്യം. തോൽവികളിൽ ക്രിയാത്മകരമായി പ്രതികരിക്കാനുള്ള കൃപയാണ് ലഭിക്കേണ്ടത്. യാതൊരു അപ്പോസ്തോലിക പാരമ്പര്യവും ഇല്ലാത്ത സ്വയം പ്രഖാപിത സഭയോട് ചേരുകയാണെങ്കിൽ, കടുത്ത അപമാനമാണ് സമുദായത്തിന് ഉണ്ടാകുന്നത്. പുനരൈക്യത്തിന്റെ പച്ചപ്പുകൾ കാട്ടി ഒരിക്കൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞ നുകം പുണരാണെങ്കിൽ അതും, ആത്മഹത്യാപരം എന്നേ പറയാനാവൂ. ഒരു പുതിയ സഭയായി നിൽക്കുന്നതിന് സാദ്ധ്യതകൾ തള്ളിക്കളയാനൊക്കില്ല. പക്ഷെ, ചില കടുത്ത നീക്കുപോക്കുകൾ അനിവാര്യമാണ്. തൽസ്ഥിതി തുടരാനോ, വീതംവച്ച് പിരിയാനോ  യാതൊരു സാഹചര്യവും ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക്, പൂർവികരുടെ കുഴിമാടങ്ങളിൽ ധൂപം അർപ്പിക്കുന്നതും, പ്രീയപ്പെട്ട പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലെ  മദ്ധ്യസ്ഥ പ്രാർഥനകളും ഒഴിവാക്കി ഒരു പക്ഷേ ,വിശ്വാസപരമായ ഒരു 'നവോഥാനത്തിനു' തയ്യാറായേ മതിയാവുകയുള്ളൂ. കുമ്പസാരവും മാറ്റി, അൽപ്പം സുവിശേഷീകരണവും  മേൽപ്പടി ചേർത്താൽ ക്ര്യത്യമായ മിശ്രിതം പുനഃനിർമ്മിക്കാം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും സ്വയംശീർഷകത്തിന്റെയും ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മാർഗത്തിൽ സമാധാനപരമായ ഒരു ഒന്നുചേരലിനു ഇനിയും സമയം വൈകിയിട്ടില്ല.

വളരെയേറെ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ കാലാകാലങ്ങളായി പ്രചരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ;  പൊരുളുകൾ  തേടിയുള്ള  അന്വേഷണവും ചിന്തയും ചഞ്ചലചിത്തമായ മനസ്സുകളിൽ സംശയനിവാരണത്തിനുവേണ്ടി ഉപകരിക്കും എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ, ചരിത്രത്തിന്റെ ചില നുറുങ്ങുകൾ  ഇവിടെ വിടർത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ക്ഷമയോടെ ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ.കൂടുതൽ വായനക്കും ചിന്തക്കുമായി താഴെ മലങ്കരനസ്രാണികളുടെ ഒരു ലഖുചരിത്രം നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദയവായി വായിച്ചാലും.

നസ്രാണി സത്വം 
'റോമാവൽക്കരണത്തേയും, അന്ത്യോഖ്യാവൽക്കരണത്തേയും, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വൽക്കരണത്തേയും അതിജീവിച്ച് ദേശീയ സംസ്കാരത്തെ വിശ്വാസആചാരങ്ങളുടെ  ഭാഗമാക്കുകയും സ്വന്തം ഹ്ര്യദയത്തോട് ഒപ്പം ചേർത്തുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന' ഒരു വലിയകൂട്ടം ക്രിസ്താനികൾക്കിടയിലുണ്ട്' (ക്രിസ്ത്യാനികൾ -ബോബി തോമസ്). അതാണ് തനി സെന്റ് തോമസ് നസ്രാണികൾ.അതാണ്  മലങ്കരനസ്രാണിയുടെ സത്വവും സങ്കൽപ്പവും ഭൂതവും ഭാവിയുമെല്ലാം.

സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്ന വിളിപ്പേര് 
നസ്രാണികളെ ‘സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ’ എന്ന് ആദ്യം വിളിച്ചത് ഡച്ചുകാരാണ്. കച്ചവടത്തിൽ തങ്ങളുടെ ബദ്ധശത്രുക്കളായ സിറിയക്കാരോടുള്ള നീരസത്തിൽ, അവരോടു ചേർന്ന്നിന്ന മലങ്കരനസ്രാണികളെ സിറിയൻ ജാര സന്തതികൾ എന്ന ചെല്ലപ്പേര് ചാർത്തിയത് നസ്രാണികളുടെ ജാതിയിൽ ഡച്ചുകാർക്കു ഒരു താല്പര്യവും ഇല്ലാത്തതിനാലായിരുന്നു. മലങ്കരനസ്രാണി, 'സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി' എന്ന വിളിപ്പേരു ആഡംബരമായി ഏറ്റെടുത്തു ധരിച്ചത് തങ്ങളുടെ ജാതി കോംപ്ലക്സ് കൊണ്ടായിരുന്നു.

ഓർത്തഡോൿസ് ക്രിസ്ത്യൻ സഭാ വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് ഒരു ആമുഖം 
നിരവധി പോപ്പുമാരും പാത്രിയര്കീസന്മാരും കാതോലിക്കമാരും ഉള്ള സ്വതന്ത്ര ദേശീയ സഭകളാണ് ഓർത്തഡോൿസ് സഭകൾ. ഇവർ ലോകത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ ക്രിസ്തീയ കൂട്ടമാണ്. ഇതിൽത്തന്നെ ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോൿസ്, ഈസ്റ്റേൺ ഓർത്തഡോൿസ് തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങൾ ഒക്കെ നേരിയ ആചാര അനുഷ്ടാനങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ നില നിൽക്കുന്നു. അതാണ് ഈ സഭകളുടെ സൗന്ദര്യവും ഏകതയും. ശുദ്ധമുള്ള, തനിമയുള്ള വിശ്വാസം എന്നാണ് ഓർത്തഡോൿസ് വിശ്വാസം കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.  ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ആദികിരണങ്ങൾ കാലദേശങ്ങൾക്കതീതമായി നിലനിർത്തുന്ന, ആചാരങ്ങളിലും അനുഷ്ടാനങ്ങളിലും യഹൂദ പാരമ്പര്യങ്ങളും അപ്പോസ്തോലിക കീഴ്വഴക്കങ്ങളും തലമുറ-തലമുറയായി  കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടം വിശ്വാസികളാണ് അവർ.  

ലോകത്തിലെ വിവിധ സംസ്കാരങ്ങൾ വിഭിന്നമായി നിലനിൽക്കുന്നതാണ് പ്രകൃതിയുടെ തന്നെ മാസ്മരികത. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ പോകുമ്പോഴോ, എന്റേത് മാത്രം ശരി, മറ്റുള്ളതൊക്കെ തെറ്റ് എന്ന് വിധിക്കാൻ തുടങ്ങുപോളാണ് പ്രശനം ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഇന്ന് ലോകത്തിലെ 77 ശതമാനം ഓർത്തഡോൿസ് വിശ്വാസികളും ജീവിക്കുന്നത് യൂറോപ്പിലാണ്. ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യം തുടക്കമിട്ടു തുർക്കിയിൽ നിന്നും, കിഴക്കൻ യുറോപ്പിലൂടെ ബൾഗേറിയ, സെർബിയ, റഷ്യ വരെ ഗിരിശൈത്യത്തിൽ ഈ വിശ്വാസംനിലനിൽക്കുന്നു. ഒരു കാലത്തു ഇറാക്കിലും പേർഷ്യയിലും, സിറിയ, ലബനോൻ തുടങ്ങിമദ്ധ്യപൂർവ ഏഷ്യയുടെ ഏറ്റവും സമ്പന്നവും ശക്തവും ആയിരുന്ന സമൂഹമായിരുന്ന ഓർത്തഡോൿസ് ക്രിസ്ത്യൻ വിഭാഗം, വിധി വൈപരീത്യത്തിൽ തുടച്ചു നീക്കപ്പെട്ടു. യൂറോപ്പിന് പുറത്തായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഓർത്തഡോൿസ് വിശ്വാസികൾ ഉള്ളത് എത്തിയോപ്പിയയിലാണ് (4.5 കോടി). ആഫ്രിക്കയിൽ ഈജിപ്തിലും എറിത്രിയയിലും ഓർത്തഡോൿസ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഇന്നും നിർണായക സ്വാധീനം നിലനിർത്തുന്നു.ഇന്ത്യയിൽ 38 ലക്ഷം, സിറിയയിൽ 18 ലക്ഷം. അമേരിക്കയിൽ 52 ലക്ഷം ഓർത്തഡോൿസ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉണ്ട് എന്നാണ് കണക്ക്.  അർമേനിയ, ബൾഗേറിയ,ജോർജിയ, റൊമേനിയ,റഷ്യ,സെർബിയ,യുക്രൈൻ തുടങ്ങിയ കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോൿസ് സഭകളുടെ തലവന്മാർ പാത്രിയർകീസ്  എന്ന നാമത്തിലാണ് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
  
കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോൿസ് സഭകളിലെ പ്രമുഖ പാത്രിയര്കീസന്മാരായ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിലെ ഏക്കുമിനിക്കൽ പാത്രിയർക്കിസ് ബർത്തലമോ ഒന്നാമൻ, അലക്സാണ്ഡ്രിയയിലെയും എല്ലാ ആഫ്രിക്കയുടെയും പോപ്പ് തിയോഡോറോസ് രണ്ടാമൻ, അന്ത്യോഖ്യായുടേയും കിഴക്കിന്റെ ഒക്കെയും പാത്രിയർക്കിസ് ജോൺ പത്താമൻ, റഷ്യൻ പാത്രിയർക്കിസ് കിറിൽ ഒന്നാമൻ, ഗ്രീസിലെ ആർച്ചുബിഷപ്പ് ലെറോനിമോസ് രണ്ടാമൻ തുടങ്ങിയ സഭാതലവന്മാർ പരസ്പരം പൊതുവിൽ മറ്റു ക്രൈസ്തവ വിഭാഗം എന്ന രീതിയിൽ അംഗീകരിക്കുമെങ്കിലും,ഓരോ ദേശത്തിന്റെ പരിധിയിൽ നിലനിൽക്കുകയാണ്. 
 
ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോൿസ് സഭകൾ
AD 451 ലെ കൽക്കദോന്യ സുന്നഹദോസിനെ അംഗീകരിക്കാത്ത കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോൿസ് സഭകളെ ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോൿസ് സഭകൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. അർമേനിയൻ കാതോലിക്കോസ്, വിശുദ്ധ മാർക്കോസിന്റെ പിൻതലമുറയുള്ള ഈജിപ്തിലെ കോപ്റ്റിക്-അലക്സാണ്ഡ്രിയ പോപ്പ്,വിശുദ്ധ ബർത്തലോമായുടെ പിൻതലമുറയുള്ള അൽബേനിയൻ സഭ (നിലവില്ല), എത്യോപ്യൻ സഭ, എറിത്രിയൻ സഭ, പത്രോസ് പൗലോസ് അപ്പോസ്തോലന്മാരാൽ സ്ഥാപിതമായ അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർകെറ്റ്, സെന്റ് തോമസ് പാരമ്പര്യമുള്ള മലങ്കര ഓർത്തോഡോക്സ് സുറിയാനിസഭ, ഇവ ക്രിസ്തു സ്ഥാപിച്ച ആദിമ സഭയുടെ തുടർച്ചയായ  'കാതോലികം(സാർവർത്തികം), അപ്പോസ്തോലികം, ഏകം,വിശുദ്ധം' എന്നീ സ്വഭാവങ്ങൾ കലർപ്പില്ലാതെ തുടരുന്നു എന്നാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഇവർ അപ്പോസ്തോലിക പാരമ്പര്യം പിൻതുടര്ന്ന്,ഒരേ അപ്പത്തിന്റെ അവകാശികളായി നിലനിൽക്കുന്നു.

പാരമ്പര്യ ക്രിസ്തീയ സഭകൾ
ദേശീയതയുടെ സത്വത്തിൽ, സ്വതന്ത്രമായി തീരുമാനങ്ങൾ  എടുക്കാൻ പ്രാപ്തമാകുമ്പോൾ  തനതായ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുക എന്നതാണ് ഓർത്തഡോൿസ് ചിന്ത.കാലങ്ങളായി ഓരോ ഓർത്തഡോൿസ് സഭകളും അങ്ങനെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കുക ആയിരുന്നു എന്നതാണ് ചരിത്രം. മറ്റു സഭകളുടെ മേൽക്കോയ്മ ഭാഷയുടെ പേരിലോ, ആചാരങ്ങളുടെ പേരിലോ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് നീതിയല്ല. പാരമ്പര്യ ക്രിസ്തീയ സഭകൾ കേവലം ബൈബിൾ സഭകളല്ല. പാരമ്പര്യ അനുഷ്ടാനങ്ങൾ പരമപ്രധാനമാണ്. അതിൽ കാലോചിതമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായികൊണ്ടിരിക്കാം. എന്നാലും അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളിൽ മാറ്റമുണ്ടാകില്ല. ഇവർ ഇന്നും ആരാധനയുടെ പ്രധാനക്രമമായി സൂക്ഷിക്കുന്നത് ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യെരുശലേമിലെ ആദ്യത്തെ ബിഷപ്പ് ആയിരുന്ന യാക്കോബിന്റെ ക്രമമാണ്. 

മാർത്തോമൻ പൈതൃകം
ക്രിസ്തുവർഷം 52 -ൽ തോമശ്ലീഹ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഉള്ള ജൂതസങ്കേതത്തിൽ എത്തിയെന്നും,സവർണരെ ക്രിസ്തു മാർഗത്തിൽ ചേർത്ത് എന്നും, 7 പള്ളികൾ സ്ഥാപിച്ചു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഭാരതീയ ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങളുമായി ഇഴുകിചേർന്ന, നിലനിന്ന ജാതി വ്യവസ്ഥതിയിൽ നിർണായകമായ സ്ഥാനം നിലനിർത്തിയ, മാർത്തോമയുടെ മാർഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച ഒരു കൂട്ടം നസ്രാണികളുടെ കഥ, പാശ്ചാത്യർ ഇന്ത്യയുടെ മണ്ണിൽ കാലുകുത്തുന്ന പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ഒന്നായിരുന്നു. പറങ്കികളും,ഡച്ചുകാരും പിന്നെ ഇംഗ്ലീഷുകാരും മലങ്കരനസ്രാണിയുടെ മതപരമായ ശാന്തതയെ കലക്കികളഞ്ഞു. അതുവരെ സിംഹാസങ്ങളോ, പാത്രിയർക്കിസോ മെത്രാനോ ഒന്നും അവനെ അലട്ടിയിരുന്നില്ല. ഉയർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തു വിന്യസിപ്പിച്ച സമാധാനധ്വനി ആരാധനാ ക്രമങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ സുഗന്ധം പരത്തി നിലനിന്നു. തമ്മിൽ നിരന്തരം കലഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന, അസമാധാനങ്ങളുടെ  ഇസ്മായേല്യ പാരമ്പര്യമല്ല, മറിച്ചു, സമാധാനം എപ്പോഴും പരിലസിപ്പിക്കുന്ന ഇസ്രായേല്യ പാരമ്പര്യമാണ് മലങ്കരനസ്രാണിക്കുള്ളത്.    

നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ക്നായിതൊമ്മന്റെ കുടിയേറ്റത്തോട് കിഴക്കൻ ക്രിസ്തീയത ഇവിടെ പറിച്ചുനട്ടപ്പോൾ, അന്നും ഇന്നും രക്തം കലർത്താൻ ഇടം കൊടുക്കാത്ത ബാബിലോണിയൻ വംശജർ നാട്ടു ക്രിസ്ത്യാനികളെ അവരുടെ കൂടെ കൂട്ടിയിരുന്നില്ല. കറുത്തവർക്കു മെത്രാൻ പദവികൊടുക്കാൻ  സാമുദായിക വിലക്കുകൾ ഏറെഉണ്ടായിരുന്നു താനും. മറ്റു ജാതികൾക്കുള്ളപോലെ 'നസ്രാണി ജാതിയും' അവർക്കൊരു ജാതിക്കു കർത്തവ്യനും ഉണ്ടായിരുന്നു. മലങ്കരനസ്രാണി മതത്തിൻറെ ആത്മീയ നേതൃത്വം പേർഷ്യയിൽ നിന്നു വന്ന മെത്രാന്മാർക്കായിരുന്നെങ്കിൽ, 'ജാതിക്കു കർത്തവ്യൻ' എന്ന പദവിയുള്ള കത്തനാരായിരുന്നു യഥാർത്ഥ സഭാതലവൻ. റോമൻസഭ  നസ്രാണിയുടെ ജാതിക്കു കർത്തവ്യൻ സ്ഥാനം നിഷ്പ്രഭമാക്കി, അതിനാലായിരിക്കണം അതുവരെ ഇല്ലാത്ത നാട്ടുമെത്രാൻ എന്ന മോഹം സ്വാതന്ത്ര്യ ദാഹികളായ മലങ്കരനസ്രാണികളിൽ ഉദിച്ചു തുടങ്ങിയത്. റോമാക്കാർ വന്നപ്പോൾ വളരെ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് മലങ്കരനസ്രാണികൾ അവരെ നോക്കികണ്ടത്, അവരുടെ അവകാശമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന എല്ലാ പതക്കങ്ങളും അവർക്കു കാഴ്ചവച്ചു.   

മലങ്കരനസ്രാണിക്കു ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ലഭിച്ച കൊല്ലം തരിസാപള്ളി ചെപ്പേടിനപ്പുറം വലിയ ചരിത്രങ്ങൾ ഒന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടു ചരിത്രം ഇല്ലാതെവരില്ലല്ലോ. മാർത്തോമാ ഇന്ത്യയിൽ വന്നിട്ടില്ല എന്ന് ഒരു മാർത്തോമൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ ജനിച്ചവൻ പറഞ്ഞാൽ അത് വെറും പിത്രുശൂന്യത  എന്നേ പറയാൻ സാധിക്കൂ.മാർത്തോമാ ഇന്ത്യയിൽ വന്നിട്ടില്ല എന്നതിനും തെളിവ് കൊണ്ടുവരാത്ത സ്ഥിതിക്ക് മലങ്കരനസ്രാണി നൂറ്റാണ്ടുകളായി തലമുറകൾക്കു പാടികൊടുത്ത മലങ്കരനസ്രാണിയുടെ സത്വബോധത്തെ നിരസിക്കാൻ ആർക്കും സാധ്യമല്ല.  ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലുള്ള റോമൻ നാണയങ്ങളും മറ്റും കൊടുങ്ങലൂരിൽ നിന്നും ലഭിച്ചതിനാൽ, സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങൾക്കു വേണ്ടി കച്ചവടക്കാർ എത്തിയവഴി, ഇന്ത്യയുടെ കരയിൽ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം എത്തിചേർന്നിരിക്കണം. അന്ന് കേരളത്തു നിലനിന്ന ജൈന-ബുദ്ധ രീതികളും തമ്മിൽ ഇവർ ഇടകലർന്നിരിക്കണം. പിന്നെ ജാതീയമായി വേർതിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരിക്കാം മലങ്കരനസ്രാണി ജാതിയായി വേർതിരിഞ്ഞത്. സുറിയാനിക്കാർ എന്നത് സവർണ്ണ ജാതിയായി അഭിമാനത്തോടെ മലങ്കരനസ്രാണികൾ കൊണ്ടുനടന്നു. 

വെള്ളക്കാരുടെ അധീശ്വത്വം
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വെള്ളക്കാരുടെ നായകനായ മാർപ്പാപ്പ ലോകത്തെ, സ്പെയിനും പോർത്തുഗലിനുമായി വീതിച്ചു നൽകി. 1455 -ൽ പോപ്പ് നിക്കോളാസ് അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യയെ കോളനിവൽക്കരിക്കാനും ക്രിസ്തീയവൽക്കരിക്കാനും നിയോഗിച്ചത് പോർത്തുഗീ സുകാരെയാണ്. 'ദൈവം വെള്ളക്കാരനോടൊപ്പമാണ്', ജീസസ് തിരികെ വരുമ്പോൾ, നിറമുള്ളവരെയും യഹൂദന്മാരെയും ദൈവീകരക്കാനുള്ള ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദം വെള്ളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും വെള്ളക്കാരുടെ കോളനികൾ ഉണ്ടാക്കണമെന്നും ലോകം അവർ ഭരിക്കണമെന്നും ഉള്ള ചിന്ത പാശ്ചാത്യ ലോകത്തു നിലനിന്നിരുന്നു. മറ്റു വിശ്വാസങ്ങളെയും ആചാരങ്ങളെയും ഒരു വിധത്തിലും അംഗീകരിക്കാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. റോമാക്കാർ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിയത് കച്ചവടവും മിഷൻ പ്രവർത്തനങ്ങളും സംയോജിപ്പിച്ച പദ്ധതി ആയിരുന്നു. മലങ്കരനസ്രാണിമതം ക്രിസ്തിയമായ മതമാണെന്നു അവർ അംഗീകരിച്ചുമില്ല. അങ്ങനെ 1599 -ൽ ഉദയംപേരൂർ സുന്നഹദോസിൽ വച്ച് മലങ്കരനസ്രാണി മതത്തിന്റെ കടക്കൽ കോടാലിവച്ചു. 

ഇന്ത്യയിലെ കത്തോലിക്കാ സഭ 
വാസ്കോഡ ഗാമക്ക് മുൻപ് ഇന്ത്യയിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ  രേഖപ്പെടുത്താവുന്ന ചരിത്രങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന് പറയാം. ഗാമ വന്നപ്പോളും കുരിശുധാരികൾ ഇന്ത്യയിൽ കാണാവുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന്  ചില രേഖകൾ ഉണ്ട്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഇന്ത്യയിൽ ലത്തീൻ ഭാഷ സുറിയാനിക്കാരിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ് പോർട്ടുഗീസ് ഭരണത്തെ അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സുറിയാനിക്കാരുടെ കൂനൻ കുരിശു വിപ്ലവം (ജനുവരി 3, 1653) . റോമൻ ആർച്ചു ബിഷപ്പ് മെനെസിസ് തുടങ്ങിവച്ച സുറിയാനിക്കാരുടെ പാശ്ചാത്യവത്കരണം മലങ്കരനസ്രാണി പാരമ്പര്യത്തെയും, അതുവരെ തുടർന്നുവന്ന പേർഷ്യൻ ഓർത്തഡോൿസ് അനുഷ്ടാങ്ങളെയും തുടച്ചുനീക്കി. കിഴക്കൻ സഭകളിൽ തുടർന്നുവന്ന നെസ്തോറിയൻ ഉപദേശങ്ങൾ ദൈവനിഷേധമാണെന്ന കടുത്ത നിലപാടുകളാണ് റോമാക്കാരെ ചൊടിപ്പിച്ചത്. ദേശത്തു പട്ടക്കാരും പള്ളി പൊതുയോഗങ്ങളും അടങ്ങിയ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ജനാതിപത്യപ്രക്രിയകൾ നിർത്തൽ ചെയ്തു. കേന്ദ്ര അധികാരം മെത്രാനിൽ നിഷിപ്തമാക്കി.  

നസ്രാണികളുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പ്
നസ്രാണികളുടെ തലവനായ ആർച്ചു ഡീക്കൻ തോമയെ പന്ത്രണ്ടു വൈദീകർ കൈവെപ്പു നൽകി ബിഷപ്പ് ആയി അവരോധിച്ചു. കലുഷിതമായ ആ കാലത്തു ബിഷോപ്പിന്റെ കൈവെപ്പിനു  അപ്പോസ്തോലിക  പിന്തുടർച്ചയും, നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ആരാധനാക്രമങ്ങൾ  പുനഃനിർമിക്കാനുമായി സുറിയാനി ദേശത്തു എല്ലാം സഹായം അഭ്യർഥിച്ചു. 1665 -ൽ, ജറുസലേമിലെ, പാശ്ചാത്യസുറിയാനി സഭയിൽ നിന്നും മോർ ഗ്രീഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീൽ  മലങ്കരയിൽ എത്തുകയും സെന്റ് തോമസ് ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് തുടർച്ച ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ('Travancore State Manual' Vol II Page 187). തിരികെ റോമസഭയിലേക്കു പോയ സുറിയാനിക്കാരാണ് പഴയകൂറ്റുകാർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട സീറോ മലബാർ വിഭാഗം കത്തോലിക്കർ. മാർത്തോമൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന പുത്തൻ കൂറ്റുകാർ പിൽക്കാലത്തുഅന്ത്യോഖ്യൻ ബന്ധത്തിൽ ആരാധന പരിശീലിപ്പിച്ചു.

അന്ത്യോഖ്യൻ ബന്ധം 
റോമാക്കാർ ആരോപിച്ച അപ്പോസ്തോലിക കൈവെപ്പിന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിലാണ്അന്ത്യോഖ്യയുമായുള്ള ബന്ധം ഉടലെടുത്തത്. അന്ന് വിവിധ സഭകളുമായി ബദ്ധപ്പെട്ടിരുന്നെകിലും 1665 -ൽ ജറുസലേമിലെ അന്ത്യോഖ്യൻ പ്രതിനിധിയാണ് സഹായത്തിനു എത്തിയത്.അത് കാലക്രമേണ മറ്റൊരു കോളനിവാഴ്ചയായി മാറ്റപ്പെടുകയായിരുന്നു. സ്വന്തം ക്രിസ്തു സഹോദരർ എന്ന് കരുതി സ്വീകരിച്ച പറങ്കികളുടെ അനുഭവത്തിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പായി മാറി അന്ത്യോഖ്യൻ- മലങ്കരനസ്രാണി ബന്ധം. കലഹങ്ങളുടെയും വ്യവഹാരങ്ങളുടെയും നിലക്കാത്ത ചരിത്ര ആവിഷ്കാരമായി മാറുകയായിരുന്നു പിന്നീട്. മലങ്കരനസ്രാണികളുടെ സ്വതന്ത്ര സ്വഭാവത്തെയും ജനാധിപത്യ നിലപാടുകളും അന്ത്യോഖ്യക്കാർക്കു യോജിക്കാനായില്ല. ആലോചനയോ പൊതു അംഗീകാരമോ കൂടാതെ,അവർ തലങ്ങും വിലങ്ങും മെത്രാൻ വാഴ്ചകൾ നടത്തി മലങ്കരസഭയാകെ സമ്മർദം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

1836 -ൽ അന്ത്യോഖ്യൻ ആരാധനാ ക്രമം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. എങ്കിലും അന്ത്യോഖ്യൻ പാത്രിയർക്കിസിനു മലങ്കര സഭയുടെ ആത്മീയ അധികാരം മാത്രം നിലനിർത്തി സ്വത്തുക്കളിൽ അധികാരം വിട്ടു കൊടുക്കാൻ മലങ്കരനസ്രാണികൾ തയ്യാറായില്ല .അധികാരത്തർക്കവും മുടക്കുകളും തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. 1912 -ൽ , തുർക്കി സുൽത്താൻ പുറത്താക്കിയ അന്ത്യോഖ്യൻ പാത്രിയർക്കിസ് അബ്ദുൽ മ്ശിഹാ, ഇന്ത്യയിൽ എത്തി, മലങ്കരയിലെ സ്വതന്ത്ര കാതോലിക്ക സ്ഥാനം പ്രഖ്യാപിച്ചു.     

ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കുവേണ്ടി നാം പഠിച്ച ഇംഗ്ലീഷും, അവരുടെ കച്ചവടത്തിന് അവർ സ്ഥാപിച്ച റെയിൽവേ സംവിധാനങ്ങളും വേഷവിധാനങ്ങളും നിരന്തരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ അടിമകളായി തുടരാൻ നാം തീരുമാനിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും വളർച്ചയുള്ള ജനതയായി ഉയരാനാവില്ലല്ലോ. കാലപ്രവാഹത്തിൽ അന്ത്യോഖ്യൻ  സഭയുമായി മലങ്കരസഭ ചേർന്ന് പോയെങ്കിലും, സ്വന്തം കാലിൽ നിന്ന് തീരുമാനം എടുക്കാൻ പ്രാപ്തി ഉണ്ടായി കഴിയുമ്പോൾ മാന്യമായി കൈ കൊടുത്തു മുന്നോട്ടു പോകയാണ് വേണ്ടത്. അതിനു പകരം ജനങ്ങൾ തലമുറയായി അറബികൾക്കടിമയായി നിലനിൽക്കാമെന്നു ശഠിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ ജനതയെ ചങ്ങലയിൽ തളച്ചിടുകയാണ്.
  
1934 ലെ ഭരണഘടന
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യക്കു ഒരു ഭരണഘടന എഴുതുന്നതിനു പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പേ സ്വാതന്ത്ര്യ  ദാഹികളായ മലങ്കരനസ്രാണികൾ അവർക്കു വേണ്ട നിയമക്രമങ്ങൾ തയ്യാറാക്കി ജനപ്രാതിനിധ്യത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു. ഇതിനെ പിന്നീട് പരിശുദ്ധ അന്ത്യോഖ്യ പാത്രിയര്കീസും, ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത ന്യായസന്നിധിയായ സുപ്രീം കോടതിയും അംഗീകരിച്ചു. ഇനിയും പുറകോട്ടു പോകാനല്ല, കാലക്രമത്തിലുള്ള പുരോഗമനപരമായ മാറ്റങ്ങളാണ് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്. ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും ഓരോരുത്തർക്കായി പടച്ചു കൂട്ടുന്ന വ്യവസ്ഥകളെ ഭരണഘടന എന്ന പേരിൽ വിളിക്കാനാവില്ല. 

പള്ളിപ്രതിപുരുഷയോഗമായ മലങ്കര അസോസിയേഷൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മലങ്കര മെത്രാപോലിത്തയും കൂട്ടുട്രസ്റ്റികളുമാണ് മലങ്കരട്രസ്റ്റിന്റെ അവകാശികൾ. ആത്മീയ അധികാര നിർവ്വഹണത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന കാതോലിക്കയും ഒപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്ന മെത്രാപ്പോലീത്തന്മാരെയും വൈദീകരുടെയും അവൈദീകരുടെയും മതിയായ അംഗീകാരോത്തോടുകൂടി മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടേണ്ടവരാണെന്നു കൃത്യമായിനിർഷ്കർഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. വ്യവസ്ഥാപിതമല്ലാത്ത ഒരു നീക്കുപോക്കും നടക്കാത്ത സുതാര്യമായ ഇടപെടലുകളാണ് ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നത്. മഹാ പ്രസ്ഥാനമായ മലങ്കര അസോസിയേഷൻ ക്രമങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അസോസിയേഷൻ സെക്രട്ടറിയായ അവൈദീകൻ ആണ്. അങ്ങനെ താഴെതലത്തിലുള്ള വിശ്വാസികൾ വരെ ചേർന്ന് തീരുമാനങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്ന ബ്രഹ്ത് സംവിധാനമാണ് 1934 ഭരണഘടന വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്.

നാഴികക്കല്ലുകൾ 
1912 - ഇന്ത്യയിലെ സ്വതന്ത്ര കാതോലിക്കാ സ്ഥാപനം നടത്തപ്പെടുന്നു. 
1934 - ഭരണഘടന നിലവിൽ വരുന്നു. 
1958 - ഒന്നാം സമുദായ കേസ് തീരുകയും പാത്രിയർക്കീസും,കാതോലിക്കയും പരസ്പരം അംഗീകരിച്ചു. 
1975 - മാർതോമക്കു പട്ടത്വം ഇല്ല എന്ന പാത്രിയർക്കിസിന്റെ വിവാദപ്രസ്താവനയിൽ വീണ്ടും പിളരുന്നു. 
1995 - രണ്ടാം സമുദായ കേസിൽ സുപ്രീം കോർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ  ഒന്നായി പ്രവർത്തിക്കുവാനുള്ള സാഹചര്യം ഉടലെടുക്കുന്നു. 
2002-  സംയുക്ത സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി അസോസിയേഷൻ സുപ്രീം കോർട്ടിന്റെ ഇടപെടലോടെ നടത്തപ്പെടുന്നു, യാക്കോബായ ഭാഗം അസോസിയേഷൻ യോഗം ബഹിഷ്കരിച്ചു പുതിയ ഭരണഘടനക്ക് രൂപം നൽകുന്നു. 
2017 - മലങ്കര സഭയ്ക്ക് കീഴിലുള്ള പള്ളികള്‍ 1934ലെ ഭരണഘടന അനുസരിച്ച് മാത്രം ഭരിക്കണമെന്ന് സുപ്രീം കോടതിയുടെ നിര്‍ണായക വിധി. 2002ല്‍ യാക്കോബായ സഭ രൂപീകരിച്ച ഭരണഘടന നിലനില്‍ക്കില്ലെന്നും കോടതി വ്യക്തമാക്കി. പാരലൽ ഭരണ സംവിധാനവും പള്ളി വീതം വെയ്പ്പും നടക്കില്ല. 

ഏഴു പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട കൊടിയ ശത്രുത മറന്നു നോർത്ത് കൊറിയയും സൗത്ത് കൊറിയയും കൈകൊടുത്തു പുതിയ തുടക്കം കുറിക്കുന്ന ചിത്രമാണ് കണ്ടത്. ആരുടേയും മധ്യസ്ഥസ്ഥതക്കു കാത്തുനിൽക്കാതെ അവർ സ്വയം അവരുടെ ഭാവിയിൽ സാഹോദര്യത്തിന്റെ പുത്തൻ നാളം തെളിയിച്ചു. വീണ്ടും ഒരു കപടസമാധാനത്തിനു നിന്നു കൊടുക്കാൻ സാധിക്കാത്ത സാഹചര്യം നിലനിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ വ്യക്തമായ, കൃത്യമായ ധാരണകൾ ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടു തന്നെ ഒരു പൊൻപുലരി മുന്നിൽ തെളിയുന്നില്ലേ ?

വിജയത്തിന്റെ അഹങ്കാരവും പരാജയത്തിന്റെ ദുർവാശികളും സഹോദര  സ്നേഹത്തിന്റെ പാതയിൽ മുള്ളുകൾ നിറക്കാതെ ഇരിക്കട്ടെ.  അശാന്തിയുടെ വേലിയിറക്കത്തിൽ,സമന്വയത്തിന്റെ പാതകൾ തെളിഞ്ഞുവരാതെയിരിക്കില്ല. 

"ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ ആളിക്കത്തും അഗ്നിയോയോടും, 
മൂർച്ചയുള്ള വാളിനോടും പോരുതോരത്രെ. 
ആകയാൽ അൽപ്പം മാത്രം, ഇപ്പോഴുള്ള വഴക്കും കേസും..."

Read more

ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട് എവിടെയെത്തി നില്‍ക്കുന്നു

പണ്ട് സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ കേരളത്തെ നോക്കി പറഞ്ഞു കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയമെന്ന്. ജാതിയും മതവും സൃഷ്ടിച്ച മതിലുകള്‍ക്ക് അകത്ത് മനുഷ്യര്‍ ഭ്രാന്തരായപ്പോള്‍ അവരെ നോക്കിയായിരുന്നു അന്ന് സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിനെ നോക്കി സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ അങ്ങനെ പറയാന്‍ കാരണം അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നില്ലായിരുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്‍പ് അങ്ങനെ പറ ഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ അവകാശങ്ങളും അത്യാധുനിക വളര്‍ച്ചകള്‍ കൊണ്ട് അന്യഗ്രഹങ്ങളില്‍ പോലും പോയി വാസമുറപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ നടക്കുന്ന മനുഷ്യത്വരാഹിത്യം കണ്ടാല്‍ എന്താണ് പറയാന്‍ കഴിയുക.

കേരളം ഈ ആഴ്ച കണ്ട രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംഭവങ്ങള്‍ അതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്. ഒന്ന് കക്ഷി വഴക്കുകളുടെ പേരില്‍ ഒരു മൃതശരീരം സംസ്ക്കരിക്കാനാവാതെ ആറ് ദിവസത്തോളം സൂക്ഷിച്ചു വയ്‌ക്കേണ്ട അവസ്ഥയുണ്ടായതാണ്.

മറ്റൊന്ന് ഹര്‍ത്താലെന്ന ജനദ്രോഹ പരിപാടിയുമായി വരാപ്പുഴയില്‍ രോഗിക്കും കുഞ്ഞിനും നേരിട്ട ദുരിതവും അതിനെ എതിര്‍ത്ത യുവാവിനു നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണവും. ഉത്തരേന്ത്യയിലെ മനുഷ്യത്വ രാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടുന്ന സിറിയയിലെ ക്രൈസ്തവ നരഹത്യയേയും പീഡനങ്ങളെയും കുറിച്ച് കണ്ണീരൊഴുക്കി വിലപിക്കുന്ന നാം നമ്മുടെ കണ്‍മുന്‍പില്‍ നടക്കുന്ന ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികളക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും. എങ്ങനെയാണ് നാം വികാര പ്രകടനം നട ത്തുക. ഇതില്‍ ആരെയും മാറ്റി നിര്‍ത്തേണ്ട ആവശ്യമില്ല. കാരണം സ്വന്തം കാര്യം വരുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടേയും പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ഇങ്ങനെയാണ്.

കണ്ണില്‍ വലിയ കോലിട്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ പൊടിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരാണ് ഇവരെല്ലാവരുമെന്നതാണ് സത്യം. എന്നാല്‍ ഒരു കാര്യം തുറന്നു തന്നെ പറയാം. ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികള്‍ അല്പം കൂടുതലല്ലേയെന്ന്. ആദ്യത്തെ സംഭവത്തില്‍ മൃതശരീരത്തോടു പോലും വി വേചനം കാട്ടിയത് ഒരിക്കലും ന്യായീകരിക്കാനാകില്ല. ആ വി വേചനം കാട്ടിയത് തങ്ങളില്‍ ഒരാളോടാണ് ഒരു സഹോദരനോടാണ് ഒരു സുഹൃത്തിനോടാണ് അങ്ങനെ രക്തബന്ധമില്ലെങ്കില്‍ പോലും നമുക്കൊക്കെ ഉപമിക്കാവുന്ന ഒരു ബന്ധമുണ്ട് ഏ തൊരു വ്യക്തിയോടും.

തന്നെപ്പോലെ തന്റെ അയല്‍ക്കാരനേയും സ്‌നേഹി ക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചതു മാത്രമല്ല അത് കാട്ടികൊടുത്തുകൊണ്ട് ലോകത്തിന് പുതിയൊരു സുവിശേഷം നല്‍കിയ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭകളാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ചെയ്യുന്നതെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ചവര്‍ പോലും നാണിച്ചു പോകും. തളര്‍വാതക്കാരനെ കിടക്കയുമായി മേല്‍ക്കൂര തുറന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുത്തെത്തിച്ച് അവന് സൗഖ്യം നല്‍കാന്‍ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ കാണിച്ച ആ മഹാമനസ്ക്കതയെക്കുറിച്ച് നോമ്പുവേളകളില്‍ ഓരോ ക്രിസ് ത്യാനിയും ധ്യാനിക്കാറുണ്ട്. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി തന്റെ സഹോദരനുവേണ്ടി സുഹൃത്തിനുവേണ്ടി എത്ര പ്രതിസന്ധികളുണ്ടായാലും അതൊക്കെ തരണം ചെയ്ത് അവനെ സഹായിക്കാന്‍ സന്നദ്ധനാകണമെന്ന് ഒരു സന്ദേ ശമുണ്ട് ആ സംഭവത്തില്‍. ആ സന്ദേശം വായിച്ചാണ് ക്രിസ്തു ശിഷ്യര്‍ ആവേശത്തോടെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. ഇതില്‍ മുന്‍പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ആരും മോശക്കാരല്ല. ഓരോരുത്തരും അവരുടെ കാര്യം വരുമ്പോള്‍ അങ്ങനെ തന്നെ. ഇന്ന് ഇങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത് ഒരു കൂട്ടരാണെങ്കില്‍ നാളെ ഇങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് അതിനെതിരെയുള്ള കൂട്ടരായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആരെയും മാറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയില്ല. വാശിക്ക് വാശി. പ്രതികാരത്തിനു പ്രതികാരം വിട്ടുവീഴ്ച വചനങ്ങളില്‍ കൂടി വായിക്കുക മാത്രം.

മാനവരാശിയുടെ പാപം പോക്കാനായി കുരിശുമരണം വരിച്ച യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മൃതശരീരം അടക്കം ചെയ്യാന്‍ ആ ദിവസം തന്നെ പീലാത്തോ സ് അനുവാദം നല്‍കിയെന്ന് വിശുദ്ധ വേദപുസ്തകത്തില്‍ കൂടി വായിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനിയാണ് സ്വന്തം സമുദായത്തില്‍പ്പെട്ട ഒ രാളുടെ മൃതശരീരം അടക്കം ചെയ്യാന്‍ അനുവദിക്കാതെ ആറു ദിവസത്തോളം എതിര്‍പ്പിന്റെ ശബ്ദത്തില്‍ പുറത്തു വയ്പിച്ചത്. അതും വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരില്‍. പീലാത്തോസ് ക്രിസ്തുവിനോടു കാണിച്ച മാന്യതപോലും ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികള്‍ കാണിച്ചില്ല എന്നു പറയുമ്പോള്‍ അത് എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതാണ്.

ഐ.എസ്സും. മറ്റ് ക്രിസ്തീയ വിരുദ്ധ പീഡനസംഘടനകളും ക്രിസ്ത്യാനികളോടു കാണിക്കുന്ന ക്രൂരതകളേക്കാള്‍ എത്രയോ വലുതാണ് ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഇത്തരം പ്ര വര്‍ത്തികള്‍. മനുഷ്യരോടല്ല മൃഗങ്ങളോടു പോലും നാം ഇത്തരത്തില്‍ കാണിച്ചാല്‍ അതിനെയാണ് അനാദരവെന്ന് പറയുന്നത്. സംസ്കാരത്തിന്റെ ഈറ്റില്ലമെന്നും സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരത യെന്നും സാഹോദര്യത്തിന്റെ വിളഭൂമിയെന്നും പറഞ്ഞ് നാം അഭിമാനം കൊള്ളുമ്പോള്‍ ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തികള്‍ നമ്മെ എത്രമാത്രം അപമാനിക്കുന്നുയെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. മരിച്ചാല്‍ പോലും പരലോക ത്തെത്തണമെങ്കില്‍ കോടതിവിധി വേണമെന്ന അവസ്ഥയാണ് ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലെ സ്ഥിതി.

അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടില്‍ ഹര്‍ത്താലിന്റെ പേരില്‍ നടത്തുന്ന ക്രൂരത. ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളുടെ പേരില്‍ നടത്തപ്പെടുന്ന ഹര്‍ത്താല്‍ ജനങ്ങളുടെ അവകാശധ്വംസനവും അവകാശ നിഷേധവുമായി മാറുകയാണ് പതിവ്. രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ ട്ടികളുടേതായാലും മറ്റ് രാഷ്ട്രീയേതര സംഘടനകളുടേതായാലും ഹര്‍ത്താല്‍ എന്ന