kavitha

ഓണസ്വപ്നം

ഓണമായോണമായോണമായി...
 മാവേലിമന്നന്‍ വരവായി...
 നാട്ടില്‍ പ്രജകള്‍ക്കു ക്ഷേമമാണോ
 നീളെ നടന്നൊന്നു കാണുവാനായ്

 നല്ലൊരുനാളിന്റെയോര്‍മ്മയുമായ്
 നിന്നു ചിരിതൂകും പൂക്കള്‍ കാണാന്‍
 മാവേലിമന്നന്‍ വരവായി...
 ഓണമായോണമായോണമായി..

 നാടിന്‍ മുഖമാകെ മാറിപ്പോയി
 വീടുകള്‍ക്കിടയില്‍ മതിലായി
 നന്മകളെങ്ങോയിറങ്ങിപ്പോയി
 പൂവിളിപ്പാട്ടുകള്‍ കേള്‍ക്കാതെയായ്..

 ഗ്രാമങ്ങള്‍ പട്ടണം പോലെയായി
 പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളേറിവന്നൂ
 അക്രമാതിക്രമമൊത്തിരിയായ്
 മാവേലി കണ്ടുമടുത്തുനില്‍പ്പായ്

 ഉഴവില്ല, കൃഷിയില്ല,യൊന്നുമില്ല
 നല്ലോരു പുന്നെല്ലിന്‍ മണവുമില്ല
 പാടങ്ങളൊക്കെ കരകളായി
 കരകളില്‍ ഫ്‌ളാറ്റിന്‍ സമുച്ചയമായ്

 പൂവിളിക്കൊപ്പമാ പൂത്തുമ്പിയും
 പാറിപ്പറന്നെങ്ങോ പേയിതല്ലോ
 പാവം കുരുന്നുകള്‍ക്കോണമില്ലാ
 പാടിപ്പഴകിയ ആ പാട്ടുമാത്രം

 നാട്ടിലേക്കെന്തിനിനി വരണം
 നാടുമെന്‍ നാട്ടാരുമില്ലെങ്കില്‍
 മാവേലി ചോദിച്ചിതുള്ളില്‍ മൂകം
 വേഗം മിഴികള്‍ നിറഞ്ഞുപോയി

 നല്ലൊരുസ്വപ്നം തകര്‍ന്നതിന്‍ വേദന
 കണ്ണുനീര്‍ച്ചാലായൊഴികിടുമ്പോള്‍
 മെല്ലെത്തുടച്ചങ്ങു യാത്രചോദിക്കുന്ന
 മന്നന്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞുപോയി

 ഇല്ലിനി വീണ്ടും വരവിവിടേക്കില്ല
 ഇല്ലെനിയോര്‍ക്കുവാനൊന്നുമില്ല 
 ഇല്ലിനി വീണ്ടും വരവിവിടേക്കില്ല
 ഇല്ലെനിയോര്‍ക്കുവാനൊന്നുമില്ല

Read more

അച്ഛൻ

Read more

സ്വാതന്ത്ര്യദിനം

സ്വതന്ത്രയാം ഭാരത മണ്ണില്‍നിന്നും
സദാ വിലാപങ്ങളുയര്‍ന്നിടുമ്പോള്‍,
ശിശുക്കള്‍ പ്രാണനു മല്ലിടുമ്പോള്‍,
പഥികര്‍ വെട്ടേറ്റുവീണിടുമ്പോള്‍,
നാരി ഇരയായിരന്നിടുമ്പോള്‍,
സ്വതന്ത്രരോ ഭാരതപുത്രരിന്നും?

വിദേശശക്തിയൊട്ടേറ്റുമുട്ടി
പിതാമഹര്‍ രക്തമൊഴുക്കി നേടി,
നമുക്കു നല്‍കീ നിധിപോലെ കാക്കാന്‍,
പകുത്തുവന്നേ പല തുണ്ടമാക്കി.

പുകഞ്ഞുപൊന്തും പക മറച്ചുവക്കാന്‍
മതേതരത്വക്കുട ചൂടിയന്നേ.
ജനാധിപത്യത്തില്‍ നാടുവാണു,പിന്നെ
പണാധിപത്യമതേറ്റെടുത്തിന്നതു
മൃഗാധിപത്യത്തിലെത്തി നില്‍പ്പൂ.

കാലില്‍ കുരുക്കിട്ടു പാറിയ സ്വാതന്ത്ര്യം
ചിറകരിഞ്ഞിട്ടിരിക്കുന്നു.
കുരുക്കില്ല കൂടില്ല കാവലാളില്ല,
സ്വതന്ത്രരത്രേ നമ്മള്‍ ഭാരതീയര്‍.

പിറന്നമണ്ണിനായ് ഉയിര്‍ കൊടുത്തവര്‍
നമുക്കു നന്മക്കായ് പോരടിച്ചോര്‍.
രണാങ്കണത്തില്‍ പൊലിഞ്ഞ പൂര്‍വ്വികര്‍
പൊറുത്തിടട്ടെയീ മഹാപരാധങ്ങള്‍.... 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

ഉണ്ണിക്കണ്ണാ!

ഉണ്ണിക്കണ്ണാ നിന്‍ മായാസ്വരൂപമെന്‍
ഉള്ളത്തില്‍ മുറ്റി നിറഞ്ഞുനില്പൂ!
ആരെയും രോമാഞ്ചം കൊള്ളിയ്ക്കും രൂപവും
ആ മന്ദഹാസവും ഞാന്‍ സ്മരിപ്പൂ!

കയ്യിലെ മിന്നും പൊന്നോടക്കുഴലുമാ-
മയ്യിട്ട താമരക്കണ്ണുകളും,
മെയ്യിലെ പീതവസനവും വാരഞ്ചും
മുല്ലപ്പൂ തോല്ക്കുന്ന പല്ലുകളും,

കാലിലെ തങ്കച്ചിലമ്പും, ചലിയ്ക്കുമ്പോള്‍
കാതില്‍പ്പതിയ്ക്കുമതിന്നൊലിയും,
എങ്ങിനെ വിസ്തരിച്ചിടും, പ്രപഞ്ചത്തി-
ലെങ്ങും നിറഞ്ഞുനിന്നീടും പ്രഭോ!

ഗോകുലമെങ്ങും നീയോടിക്കളിയ്ക്കുന്നു
ഗോവര്‍ദ്ധനധാരീ, ഗോരക്ഷകാ,
ഏവര്‍ക്കും, നന്ദഗോപര്‍ക്കും, യശോധയ്ക്കും
എന്നുമേ വാത്സല്യഭാജനം നീ!

എന്നും ഞാന്‍ കാണ്മതാ ഭൂമുഖമാകണം
എന്നും ഞാന്‍ കാണ്മതാ തൃപ്പാദവും!
എന്നും സ്മരിപ്പതുമാ നാമമാകണം
എന്നാളും കേള്‍പ്പതാ പൂങ്കുഴലും!

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

സത്യസ്വരൂപിണീ...

സത്യസ്വരൂപിണീ, മൂകാംബികേ, അമ്മേ,
സപ്തസ്വരങ്ങള്‍ തന്‍ സാരാംശമേ!
അക്ഷരദേവതേ, ജ്ഞാനാംബികേ, ചെമ്മേ,
അക്ഷികളാല്‍ കടാക്ഷിക്കേണമേ!

നിന്‍ വാഗ്‌വിലാസം താന്‍ മല്‍വിരല്‍ത്തുമ്പിലും
നാവിലും വര്‍ഷിപ്പതക്ഷരങ്ങള്‍!
എന്നുമെന്‍ മാനസപുഷ്പതല്പത്തില്‍ നീ
വന്നുപവിഷ്ടയായീടേണമേ!

പൊന്നിന്‍ ചിലങ്ക കിലുങ്ങും നിന്‍ പാദങ്ങ-
ളൊന്നെന്റെ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ സ്പര്‍ശിയ്ക്കണേ!
പത്മാസനാ! മമജിഹ്വാഗ്രത്തില്‍ തവ
പത്മാംഗുലി പതിഞ്ഞീടണമേ!

കൊല്ലൂരില്‍ വാണിടും ദേവീ, സൗപര്‍ണ്ണികാ
കല്ലോലമാല തന്നാരവത്തില്‍,
കള്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ തവ നാമാവലികള്‍ തന്‍
കോള്‍മയിര്‍കൊള്ളിയ്ക്കും സൗകുമാര്യം!

അര്‍ത്ഥിച്ചിടുന്നേന്‍ ഞാന്‍ അംബേ, വിദ്യാധനം
അര്‍പ്പിച്ചിടുന്നേന്‍ സ്വജീവിതമേ!
ദേവികേ, ഭക്തുപ്രിയേ നിന്‍ നിരന്തര
സേവനംമാത്രമാണെന്റെ ലക്ഷ്യം!

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

സാറും സോറിയും

അഞ്ചക്ഷരമുള്ള ‘സോറി’ പറയുവാന്‍
ആംഗലര്‍ നമ്മള്‍ക്കുചൊല്ലിതന്നു!
‘സാറേ’യെന്നൊന്നു വിളിച്ചിടുനമ്മോടു
‘സോറി’ പറയുമ്പോളെന്തു സുഖം!

പൊള്ളുംപോല്‍ ചൂടുള്ള പാത്രത്തിലിത്തിരി
വെള്ളമൊഴിച്ചെന്നാലെന്ന പോലെ,
‘സാറേ’യെന്നുള്ള വിളി ശ്രവിച്ചീടുമ്പോള്‍
സാരമില്ലെന്നു പറഞ്ഞുപോകും!

ചെയ്യുന്നതെറ്റുമനപ്പൂര്‍വ്വമല്ലേലും
ചൊല്ലുമ്പോളീപ്പദം തത്സമയം
വാസ്തവം ചൊന്നെന്നാല്‍ നാമൊരു മാത്രയാ
മാസ്മരശക്തിയ്ക്കടിമയാകും!

മദിയ്ക്കുവാനോ, ശകാരപദാവലി
വര്‍ഷിയ്ക്കുവാനോ ശപിയ്ക്കുവാനോ
ചിന്തിച്ചിടും നേരം ‘സോറി’യെന്നോതുമ്പോള്‍
ചിന്തയില്‍ നിന്നതുമാഞ്ഞുപോകും!

സോറിചൊല്ലുന്നതു നാരിയാണെങ്കിലോ
സന്തോഷത്തോടുള്ളില്‍ നന്ദി ചൊല്ലും!
പൊങ്ങച്ചം വാരി വിളമ്പിയവളുടെ
ചങ്ങാത്തം നേടാനൊരുങ്ങും മെല്ലെ!

തെറ്റൊരു ചെയ്താലും തെറ്റാണതു തീര്‍ക്കാന്‍
സോറിയ്‌ക്കൊരിയ്ക്കലുമാവുകില്ല!
കേവലം സാമാന്യമര്യാദമാത്രംതാ-
നേവനുമോര്‍മ്മിച്ചിരിയ്‌ക്കേണമേ!

‘സോറി’യില്‍ ‘സാറെ’ന്ന വാക്കില്‍ മയങ്ങാതെ
സര്‍വ്വസാധാരണമായെടുത്താല്‍
സന്തോഷത്തോടെയിരുന്നിടാം, പിന്നീടു
സന്തപിയ്ക്കാനുമിടവരില്ല!

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

ഉദയമാവുക!

അകമിഴികളില്‍നിന്നുമകലുന്ന, പകലുപോല്‍
ചിലനേരമൊരുനുളളു പൊന്‍വെളിച്ചം
തിരുരക്തതിലകമായ്‌ തെളിയവേ തല്‍ക്ഷണം
തിരികെവാങ്ങുന്നു,നീ മിഴികള്‍രണ്ടും.

കരഗതമാക്കുവാനൊരുനേര്‍ത്ത മനസ്സുമായ്,
തമസ്സിന്റെ മടകള്‍ പൊളിക്കെവീണ്ടും
വഴിയാകെയിന്നും മറന്നുപോയ്, തരികയെന്‍
തിരിതെളിച്ചെഴുതുവാന്‍ പുലരിവേഗം.

കനലുകള്‍പ്പോലിന്നു കവലകള്‍പ്പൊതുവെയെ-
ന്നനുജര്‍തന്നുയിരുവേകിച്ചെടുക്കാന്‍
മഹിയിതിലുണരാത്ത മനസ്സുമായ്‌നില്‍ക്കയാ-
ലറിയാതെയുലയുന്നു വ്യഥിതചിത്തം.

വിരല്‍മുറിഞ്ഞൊഴുകുന്ന നിണമല്ലിതെന്നുടെ-
യുദയാര്‍ക്കഹൃദയകാവ്യത്തിന്‍ നിറം
തെളിമയോടുയരാന്‍ശ്രമിക്കെ,മമ സ്‌മരണയ്ക്കു-
മമ്പേല്‍ക്കയാല്‍ തെറ്റിവീഴുംസ്‌മിതം.

കവിതപോലെഴുതട്ടെയിനിയുമീ,ധരണിപൊന്‍-
പുലരിയാലൊരുപുതിയ സുദീനതീരം
നിരകളില്‍നിന്നുമുയര്‍ന്ന വെണ്മുകിലുപോല്‍
പതിയെഞാന്‍ തുടരട്ടെ-യാത്മഗീതം.

പതിവുപോലുയരുവാനാകാതെ പകുതിയെന്‍
മലരുകളതിരുകള്‍ക്കുളളില്‍ നില്‍പ്പൂ;
നിനവുപോല്‍ സുഭഗ-ഗീതങ്ങള്‍ നുകര്‍ന്നിടാ-
തവനിതന്‍ ഹൃദയുവുമുഴറി നില്‍പ്പൂ.

കസവുനൂല്‍പോലൊരു ശുഭകിരണമെന്നിതെ-
ന്നനുചരര്‍ക്കായ് നല്‍കുമീ,ധരയില്‍?
കരിമുകില്‍വര്‍ണ്ണമെന്‍ ചിരിയിലായെഴുതുവാ-
നുഴറിയോനൊരുവേളയേകിയെങ്കില്‍!!

Read more

പിതൃസ്മരണ

ജനിക്കുവാന്‍ ജനിത്രിയും വസിക്കുവാന്‍ ധരിത്രിയും
ജനിത്വനായി ധന്യതാതനേയുമേകിജീവിതം
മനോരമായി ഇത്രനാളനാæലം നയിക്കുവാന്‍
അനന്തശക്തി തന്ന വന്‍ കൃപയ്ക്കു നന്ദി ചൊന്നിതേന്‍ !

കഴിഞ്ഞുകര്‍മ്മഭൂവിതില്‍ നിറഞ്ഞകര്‍മ്മവൃത്തനായ്
ഉഴിഞ്ഞുവച്ചുജീവിതം പരംകൃതാര്‍ത്ഥതൃപ്തനായ്
കഴിച്ചഹോദശാബ്ദമൊന്‍മ്പതോടു മൂന്നുമീഭുവില്‍ (1) 93
പൊഴിച്ചുകണ്ണുനീരൊടര്‍ത്ഥനാദിയഷ്ടജാതരില്‍.

വിപത്തുകള്‍, പരീക്ഷകള്‍, ജയം പരാജയങ്ങളും
അപായഗര്‍ത്തവീഥികള്‍ കടുത്ത ദുഃഖപാതകള്‍
അപക്വബുദ്ധിപോലഹോകടìപോയിയെങ്കിലും
തപിച്ചിടാതെദൈവശക്തിയാല്‍ ജയംവരിച്ചുതാന്‍.

നിരന്തരംസനാതനന്റെ പാതതന്റെയാശ്രയം
നിരര്‍ഗളംതുടര്‍ന്നു ജീവിതംനയിച്ചതാല്‍ പിതാ
വൊരിക്കലുംതകര്‍ന്നിടാതെ ധന്യമായനേകനാള്‍
നിരാമയംകഴിഞ്ഞു ഭാഗ്യമൃത്യുവുംവരിച്ചഹോ.

പ്രശസ്ത മുഖ്യനാമുപാദ്ധ്യയന്റെ കര്‍മ്മവേദിയില്‍
പ്രശസ്തരായുയര്‍ന്നുവന്നനേകമാന്യ വ്യക്തികള്‍
പ്രഗത്ഭനായവാഗ്മിയും പ്രതാപിയാംഗൃഹസ്ഥനും
പ്രശാന്തനായ നന്മയാര്‍ന്ന നേതൃമാന്യവ്യക്തിയും

നിറഞ്ഞ തുഷ്ടിയോടെ ലഭ്യമായതുച്ഛവേതനം
പരംപæത്തുവിദ്യയേറെ നല്‍കി തല്‍ തനൂജരില്‍
“അറിഞ്ഞുകൊണ്ടൊരുത്തരേം ചതിച്ചിടൊല്ലനീതിയില്‍
പരന്റെ സ്വത്തുതന്റെ സ്വത്തിലാകൊലെന്നു ശിക്ഷണം”

സര്‍വ്വം പിന്നിട്ടന്ത്യത്തില്‍ തന്‍ മക്കളാമോദം വസിപ്പതും കണ്ടും
സര്‍വ്വേശ്വരന്‍ തല്‍ ജീവിതത്തെ നന്മയില്‍ നടത്തിനയിച്ചതും
ഉര്‍വ്വിയില്‍ തന്റെജീവാന്ത്യത്തിലും സംപ്രീതംജീവിച്ച മല്‍ പിതാ,
താവക നാമം സ്മരിçന്നീദിനേ, അര്‍പ്പിപ്പേന്‍ പിതൃതര്‍പ്പണം ! 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

കാലം

തലമുറകള്‍ വന്നു പോയ്‍ മറയും-മണ്ണില്‍
ഒരുപിടി സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പുനര്‍ജ്ജനിക്കും
മധുരം പ്രതീക്ഷിച്ച ജീവിതങ്ങള്‍-പക്ഷെ
കണ്ണീരില്‍മുങ്ങിത്തിരിച്ചുപോകും.

കാലത്തിനൊപ്പം നടക്കാന്‍ ശ്രമിക്കവെ
കാല്‍കുഴഞ്ഞിടറിത്തളര്‍ന്നുവീഴും
കൈത്താങ്ങുനല്‍കാതൊഴിഞ്ഞുമാറി-കാല-
മറിയാത്തപോലേ കടന്നുപോകും.

വാസന്തമേറേയകന്നുനില്‍ക്കും-പാവം
മര്‍ത്യരോ ശിശിരങ്ങളായ്‍‌ക്കൊഴിയും
നറുമണം സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ-വെറു-
മോര്‍മ്മയില്‍മാത്രമൊതുങ്ങിനില്‍ക്കും.

അറിയാതെ ജീവന്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോകെ-നവ
മുകുളങ്ങള്‍ പുലരികളായ് വിടരും
സ്വപ്നങ്ങളീറനുടുത്തുനില്‍ക്കും-മര്‍ത്യ-
നുലകത്തിന്‍ സിംഹാസനത്തിലേറും.

വരളുന്ന പുളിനമാം ജീവിതങ്ങള്‍-ചിലര്‍
ബലിദാനമേകിക്കടന്നുപോകും
തളരാത്ത മോഹങ്ങള്‍ പിന്നെയുമീ-നവ
തലമുറകള്‍വന്നു മഞ്ചലേറ്റും

മായാപ്രപഞ്ചത്തിലിനിയുംവരും-പുത്ത-
നീയാംപാറ്റകളായ് മനുഷ്യര്‍
ചിറകറ്റുപോകും ദിനങ്ങളിലോര്‍മ്മതന്‍
കടലാസുതോണികളായൊഴുകാന്‍.

Read more

ജനിച്ചതേ കഷ്ടം

കോലായില്‍ മാര്‍ബിള്‍ത്തറയില്‍
കാല്‍നീട്ടിയിരുന്നു മുത്തശ്ശി
കണ്ണിനു കാഴ്ചക്കുറവു
കാതിനു കേള്‍വിക്കുറവു
എന്നുവെച്ചിപ്പം മേളീന്നു വിളിക്കാതെ
എങ്ങനെ ചാകാന്‍ പറ്റും!

എത്ര വയസ്സായീന്നു കൃത്യം അറിയീല
തൊണ്ണൂറു കഴിഞ്ഞെന്നു എല്ലാരം പറേണു
എത്ര പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രോദയം കണ്ടു
പ്രളയവും വേനലും ക്ഷാമവും കണ്ടു
പ്രതികരണശേഷി എന്നേ നശിച്ചു
ഒരുപിടിച്ചോറിനു എത്ര ശകാരം!
മരുമകള്‍ തന്നെ പുച്ഛിച്ചു തള്ളുന്നു
ഒരു പോലഞെട്ടിനു എന്ത് പ്രയാസം!

പണ്ടൊക്കെ കെട്ട്യോനു വെറ്റ തെറുത്തു
ഉണ്ടുകഴിഞ്ഞൊരു മുറുക്കിന് രസം
ഉണ്ടായതില്ല നാളേറെയായി
മരുമകള്‍ ദുഷ്ടമേദസ് മുറ്റിയ
മച്ചിയാണെന്നു പരക്കെ സംസാരം
മകനോ, മണ്ടന്‍! അച്ചായണവന്
മെച്ചമായ് ഈ ഉലകില്‍
പെണ്‍കോന്തനവന്‍! പെറാത്ത മച്ചിക്ക്
കണ്ണുചിമ്മിയിരിക്കും കാവലാള്‍

എന്തിനൊരു നീണ്ട ജന്മം
സ്വന്തമെന്നു പറയാന്‍ എന്തുണ്ട്!
കൂട്ടുകുടുംബമില്ലിന്നു, സ്‌നേഹമില്ലിന്നു
കെട്ടി വേറേ പൊറുക്കുന്നു
കെട്ട വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ അച്ചിഭക്തന്മാര്‍
അമ്മയെ നോക്കാന്‍ ആളില്ല
അഗതിമന്ദിരങ്ങള്‍ അനവധി
ആരാന്റെ അമ്മെ കാശിനു നോക്കുന്ന
അരാച്ചാര്‍ സദനങ്ങള്‍ എങ്ങും!
അതിനൊന്നില്‍ എന്നെ പാര്‍പ്പിക്കാന്‍
ധൃതിവെച്ചീടുന്നു, മരുമോളും മോനും
അമ്മക്കിനി ഒന്നിനും കുറവു വരില്ലത്രേ
അമ്പലത്തില്‍ തൊഴാന്‍ കൂട്ട്
കാച്ചിയ എണ്ണതേപ്പിച്ച് കുളിപ്പിക്കാന്‍ ആള്‍
കാലത്തും ഉച്ചയ്ക്കും അന്തിക്കും
കാപ്പീം പലാരോം ഊണും
പിന്നെ മൂന്നുംകൂട്ടി മുറുക്ക്
ഒന്നിനും കുറവില്ല എന്നു ഭാഷ്യം!
കൃഷ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ, ഒന്ന്
കടാക്ഷിക്ക് വെക്കം
കാലനില്ലാത്തൊരു കാലമോ!
ജീവിച്ചു, ജീവിച്ചു മടുത്തു,
ജനിച്ചതേ, ഹാ കഷ്ടം. !!

credits to joychenputhukulam.com

Read more

തത്ത്വമസി

തിരുരവംപോലെയീ, വിപിനത്തിനിടയിലൂ-
ടൊഴുകിയെത്തുന്നിളമരുവിതന്‍പ്രിയസ്വരം
സാന്ത്വനംപകരുവാനുണരുന്ന മലരുപോ-
ലരികെനിന്‍ സ്മിതകാല വദനമാംവാസരം

പരിപാവനാരാമ സാമ്യമെന്‍ പാരിനെ-
പരിപാലനംചെയ്‌തുണര്‍ത്തുന്നുദാരകം
തവ നന്മയറിയാതഹന്തയാല്‍ മര്‍ത്യകം
പരിണമിച്ചീടുന്നുലകിതില്‍ പലവിധം.

വിണ്ണിലൂടല്ല! നിന്‍ സഞ്ചാരമെന്നിവര്‍-
ക്കാരോതിയേകിടാനിന്നെന്‍ ദയാനിധേ,
ഹസ്തങ്ങള്‍ നീട്ടിത്തുണയ്‌പ്പുനീ,യല്ലാതെ
ദുഃഖങ്ങള്‍ പകരുന്നതില്ലെന്നുടയതേ. 

നിന്നെയളക്കുവാനാകുന്നതില്ല! സുര-
സ്നേഹിതരാം പാമരന്‍മാര്‍ക്കൊരിക്കലും
കാത്തുവയ്ക്കുന്നു കരുതലില്‍ കൈകളാ-
ലാമോദനാളം കെടാതവര്‍ക്കുള്ളിലും!

ചേറില്‍നിന്നഴകാര്‍ന്നയംബുജങ്ങള്‍ നിര-
ത്തുന്നതു,മലിവാലുലകുണര്‍ത്തുന്നതും
പാടേമറന്നു! പടുചിന്തകള്‍ക്കൊത്തുചേര്‍-
ന്നുലയു,ന്നരികെനീയെന്നറിയാതെയും!

സ്വസ്ഥമേയല്ലെന്ന തോന്നലാണിതരര്‍ക്കു
ഹൃത്തിലായുളളതെന്നറിയുന്നുവെങ്കിലും
ഭക്തവര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ചേര്‍ത്തെഴുതുന്നു ചിന്തയില്‍
പൊന്‍തൂവല്‍കൊണ്ടുനീയാരമ്യ പുലരികള്‍.

മഹിതമാണെല്ലാം; മറക്കുന്നു വെറുതെയീ-
ജന്മവുമെന്നപോല്‍ ധരയിതില്‍ ചിരജനം
നിറയുന്നു ചുറ്റിലും തിരുനാമമൊരുപോലെ-
യെന്നുണര്‍ത്തുന്നുപരിയടിയന്റെഹൃത്തടം.

സ്തുതിമാത്രമോതിടുന്നനുമാത്ര,യറിവിതേന്‍
സ്മൃതിയിലൂടിഴചേര്‍ന്നിരിപ്പെന്നുമെന്‍വിഭോ
കരുണതന്‍ദീപം തിരിച്ചൊന്നു; വേഗേനെ
മനനവുമൊന്നായ്‌ത്തെളിക്കെന്‍ മഹാപ്രഭോ.

Read more

കാവ്യാംഗനയുടെ ചോദ്യം

കാവ്യാംഗനയൊരു ചോദ്യവുമായി
കാവ്യലോകത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു.
അക്ഷരമാലകളണിഞ്ഞു മണിവിരല്‍
മോതിരമിട്ടു മറച്ചുപിടിച്ചും
ആപാദചൂഡമണിഞ്ഞൊരു നേരിയ
പുടവത്തുമ്പുകള്‍ കാറ്റിലിലച്ചും
നെറ്റിക്കുറിയിലെ കുങ്കുമമിത്തിരി
കയ്യിലെടുത്തവള്‍ ചോദ്യമെഴുതി
സുലളിത മോഹന കല്പനകള്‍
പൊന്‍ചിറകില്‍ പാറി നടക്കുമ്പോള്‍
ദുര്‍ഗ്രഹയായൊരഭിസാരികയായ്
എന്നെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നൊരു ദുഷ്ടര്‍
മൂകയും ബധിരയും ഭ്രാന്തിയുമായ്
പൊട്ടിപ്പെണ്ണായ് കരുതരുതെന്നെ
ഞാനോ കവിതാമനോഹരിയായവള്‍
ഭാഷകള്‍ ചുടും വാടാ ഹാരം
എന്നിലെയിതളുകള്‍ നുള്ളിയെറിഞ്ഞും
എന്നിലെ ഗന്ധം കാറ്റിലെറിഞ്ഞു,
വാക്കുള്‍ വെട്ടി, കുത്തിമലര്‍ത്തി
ശവമാക്കുന്നു നൂതന കവികള്‍
കടലാസ്സ്പൂവ്വായി മാറ്റുന്നു ചിലര്‍
എന്നെ, കവികള്‍കലയില്ലാത്തോര്‍
പഴമയിലെന്നും പുണ്യംപുലരുമൊരനര്‍ഘ
സുന്ദര കവിതകള്‍ എവിടെ?

credits to joychenputhukulam.com

Read more

അനിര്‍വചനീയന്‍

സൈ്വര്യമായ് ഇമയടച്ചീടുവാനാകാതെ,
ഇരവുപകലൊഴുകി നീങ്ങീടുന്നതറിയാതെ,

ഇഷ്ടങ്ങള്‍ നഷ്ടമായീടുന്നതോര്‍ക്കാതെ,
ശിഷ്ടകാലത്തെക്കുറിച്ചൊന്നുമോര്‍ക്കാതെ,

അല്‍പ്പം തനിക്കെന്നു ചൊല്ലി നീക്കീടാതെ,
കഷ്ടങ്ങള്‍ പേറിടാന്‍ ചുമലുകാട്ടുന്നോന്‍.

അഷ്ടിക്കായ് അറിയാത്ത ദിക്കുകള്‍ പൂകുവോന്‍,
ഇഴ മുറിഞ്ഞീടാതെ ബന്ധങ്ങള്‍ കാക്കുവോന്‍.

കല്മഷലേശമില്ലാത്തതാം വാത്സല്ല്യം,
കണ്മണിക്കായ് കാത്തു വച്ചിടുന്നോന്‍.

പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളുമുണര്‍ന്നിരിക്കുന്നുറ്റ
ജന്മങ്ങള്‍ ഭദ്രമാണാക്കരത്തില്‍.

അതിരറ്റ സ്‌നേഹമുണ്ടകതാരിലെന്നാലും,
അതു കാട്ടിടാന്‍ തെല്ലു മടി കാട്ടുവോന്‍.

ആത്മസംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ ഉള്ളിലേറ്റുമ്പൊഴും,
ആത്മവിശ്വാസം പകര്‍ന്നിടുന്നോന്‍.

പ്രാരാബ്ദഭാരം ചുമന്നവശനാകിലും,
ആശ്വാസവചനം ചൊരിഞ്ഞിടുന്നോന്‍.

സങ്കടക്കനലെരിഞ്ഞീടിലും ഒരുതുള്ളി
കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തിടാ ധീരനച്ഛന്‍.

അഴലേതുമറിയാതെ അരുമകള്‍ വളരുവാന്‍
രക്തം വിയര്‍പ്പായൊഴുക്കുന്ന താതന്‍.

ആശ്രിതര്‍ക്കശ്രു പൊഴിച്ചിടാനവസരം
സൃഷ്ടിച്ചിടാത്ത നല്‍പുരുഷനച്ഛന്‍. 

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

പറന്നു..പറന്ന്..

കിളികരയുന്നു! പതിവില്ലാതൊരു
ചെറുകിളിയെന്തു മൊഴിഞ്ഞീടുന്നു;
ആരുടെ ജനനം, ആരുടെ മരണം
ആരുടെ ജീവിതചക്രവിതാനം?

നിളപറയുന്നു! നിഴലുകളുരുകിയ-
സായംസന്ധ്യ മയങ്ങീടുമ്പോള്‍
തേടിയതാകാം തവ കവിതകളില്‍
ചൂടിയ പൂര്‍വ്വമഹീതലചരിതം.

തിരയുരചെയ്‌വൂ; പതിരുകളില്ലാ-
ക്കഥപോലലിവോടതിരിന്‍ കദനം-
പാടിയതാകാ,മുതിരും വാക്കുകള്‍
പാലിച്ചീടേണ്ടതി,രതുമാകാം.

മകളോതിയതോ, മലരുകള്‍തൂകിയ-
കുളിര്‍മണമവനിയിലാകെപ്പടരാന്‍
വാടിയ വാടികളെഴുതിയ കവിതക-
ളീണത്തില്‍ക്കിളിചൊല്ലിയതാകാം.

മധുതിരയുന്നൊരു ചിത്രപതംഗം
മൂളിയ കഥകളിഗീതംതന്നില്‍
വിധിവിളയാട്ടക്കനലെരിയിക്കും
പെരിയവനരുളിയ വര;മതുമാകാം.

തരുനിരകള്‍തന്‍ തണലിലിരുന്നേന്‍
പെരുമകള്‍നീക്കിയ കവിതകുറിക്കാന്‍
മുതിരുന്നേരങ്ങളിലീ സ്വരജതി-
യുയരാറുണ്ടതിമോഹനസാമ്യം.

നിരവധിയോര്‍മ്മകളുഴുതുമറിച്ചേ-
നെഴുതിയ പുതിയൊരുഹൃദയവികാരം
പരിണാമത്താലൊരുചെറുകിളിയാ-
യരികിലണഞ്ഞേയ്ക്കാം തവസ്‌മൃതിയില്‍!!

Read more

സീതയും ആധുനിക സ്ത്രീയും

ആരാണ് സീത?

രാമായണത്തിലെ ദുഃഖപുത്രിയോ?
അയോദ്ധ്യാപതി രാമന്റെ
പത്‌നിയോ, രാജ്ഞിയോ?
അസുരരാജാവിന്റെ ഹൃദയമപഹരിച്ചവളോ?
അയാളാല്‍ അപഹരിക്കപ്പെട്ടവളോ?
ഭര്‍ത്താവ് പരിത്യജിച്ചവളോ?
പരിശുദ്ധ തെളിയിക്കാന്‍
അഗ്‌നിയില്‍ ചാടേണ്ടി വന്നവളോ?
പൊന്മാനിനെ കണ്ടു മോഹിച്ച
സാധാരണ സ്ത്രീയോ?
ഭര്‍ത്താവ് കൂടെയുണ്ടെങ്കില്‍
കാടും കൊട്ടാരവും ഒന്നെന്നു കരുതിയവളോ?
അല്ല.

സമൂഹമെന്ന വേടന്റെ
അമ്പു കൊണ്ട് എന്നും പിടയുന്ന പക്ഷി.
മാ നിഷാദ പാടാന്‍ വല്‍മീകിയില്ലാതെ
നിഷാദശരം എന്നും കൊള്ളുന്നവള്‍.
ജനസംസാരം മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന
പുരുഷന്റെ സാധുവായ ഭാര്യ.
പവിത്രയായിട്ടും പതിയും സമൂഹവും
അഗ്‌നിയിലിട്ടു പരീക്ഷിച്ചവള്‍.
പുരുഷന്റെ വെറും ഉപകരണമായി
അവന്റെ താളത്തിനൊത്തു തുള്ളി
ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക കാണുമ്പോള്‍
അമ്മയെ വിളിച്ചു കരയുന്നവള്‍
ഒരു പുരുഷനു വേണ്ടി കന്യകാത്വം.
കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നവള്‍.
അതു കവരുന്നവന്റെ
നിത്യദാസിയാകുന്നവള്‍.
പരപുരുഷനെ നോക്കാത്തവള്‍.
പരപുരുഷനെ കേള്‍ക്കാത്തവള്‍.
എന്നിട്ടും സമൂഹമെന്ന ശരമേറ്റ്
ഭൂമിയില്‍ വീഴുന്നവള്‍.
ഇന്നത്തെ പാവം സ്ത്രീ
പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവള്‍, വില്‍ക്കപ്പെടുന്നവള്‍
പൊന്നും പണവും കൊടുത്ത്
പുരുഷനെ വാങ്ങിയിട്ടും
അവന്റെ അടിമയാകുന്നവള്‍.
ശാപമില്ലാത്ത രാവണന്മാരാല്‍
ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നവള്‍.
ഏതു നിമിഷവും തീയ്യില്‍ ചാടി
പരിശുദ്ധി തെളിയിക്കേണ്ടവള്‍.

Credits to joychenputhukulam.com

Read more

കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം

കണ്മുന്നില്‍ കാണുന്ന ഇത്തിരി 'വട്ട' ത്തില്‍
എന്തല്ലാം കാഴ്ച്ചകള്‍ കാണ്മൂ നമ്മള്‍
സൂര്യനുദിക്കുന്നു, ചന്ദ്രനുദിക്കുന്നു
രാപ്പകല്‍ മാറി മറഞ്ഞീടുന്നൂ
ഇന്നലെ കണ്ടവര്‍ ഇന്നില്ല ലോകത്തില്‍
'ഇന്നോ', നാളെയിന്നായി മാറീടുന്നു.
എത്ര കുറച്ചു നാം കാണുന്നു, അറിയുന്നു
പഞ്ചേന്ദിയങ്ങളിലൂടെ നിത്യം
പരിധികളുണ്ട്, പരാധീനതയുണ്ട്
നരജന്മം ഒട്ടുമേ പൂര്‍ണ്ണമല്ല
അല്പജ്ഞാനത്തിന്റെ' ഠ' വട്ടമല്ലാതെ
ഞാനെന്ന് ഭാവിക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ല
നിത്യം കലഹിച്ചഹങ്കരിച്ചീ ജന്മം
പാഴാക്കുന്നല്ലോ മനുഷ്യരെല്ലാം
കാഴ്ച്ചകള്‍ കണ്ടു നാം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോള്‍
കാഴ്ച്ചകള്‍ പിന്നിലും മാറിപ്പോകും
ഒരു കൊച്ചു ജീവിതം ജീവിച്ച് തീര്‍ക്കുന്ന
മനുഷ്യനറിയുന്നതെത്ര തുച്ഛം
എന്നിട്ടുമെല്ലാമറിയുന്ന നാട്യവും
ഞാനെന്ന ഭാവവും എന്തിനാവോ?

credits to joychenputhukulam.com

Read more

അമ്മമാര്‍ക്കായി രണ്ടു കവിതകള്‍

(എല്ലാ അമേരിക്കന്‍ മലയാളി സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും മാതൃദിനാശംസകള്‍....മുംബൈയില്‍ നിന്നു തൊടുപുഴ കെ. ശങ്കര്‍. അമ്മമാര്‍ക്കായി രണ്ടു കവിതകള്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു)


ദിവ്യദര്‍ശനം

ലക്ഷം തവണ ഞാന്‍
ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ തേടി
ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി
ദേവിമാരെ!
കണ്ടേയില്ലെങ്ങുമൊ -
ടുവിലവരെ ഞാന്‍,
കണ്ടേനെന്നമ്മതന്‍
പൂമുഖത്തില്‍!


എന്റെ അമ്മ

സ്‌നേഹത്തിനാഴമളക്കാന്‍ കഴിയാത്ത
സാഗരമല്ലയോ മാത്രുഹ്രുത്തം.
ആ മഹാസാഗരവീചിയിലാവോളം
ആലോലമാടീയെന്‍ ബാല്യകാലം!

അമ്മടിത്തട്ടില്‍ മയങ്ങി ഞാന്‍ തൊട്ടിലില്‍
അമ്മതന്‍ താരാട്ടു കേട്ടുറങ്ങി.
ആ പുണ്യക്കൈകളാല്‍ വാത്സല്യമാര്‍ന്നെന്നെ
ഊട്ടിയ ചോറുണ്ടു ഞാന്‍ വളര്‍ന്നു!

എല്ലാമെനിയ്‌ക്കെന്നുമന്‍പോടു നല്‍കിടും
കല്‍പദ്രുമമെനിക്കമ്മയെന്നും.
ആദ്രുമക്കീഴില്‍ ഞാന്‍ നില്‍ക്കുവോളം തെല്ലും
ആര്‍ദ്രമാകില്ലമ്മേ, നിന്‍ മിഴികള്‍!

സ്ത്രീകളില്‍ രത്‌നമായ്, ഉത്തമസാധ്വിയായ്
ലോകത്തിനമ്മയായ് വര്‍ത്തിപ്പൂ നീ.
സൗമ്യത്തിന്‍, ത്യാഗത്തിന്‍ രൂപമായ് സദ്ഗുണ-
സമ്പന്നയായെന്നും വര്‍ത്തിപ്പു നീ

Read more

ഉരുകുന്ന മനസ്സ്

പ്രിയമുള്ളവര്‍ ദേഹം വെടിഞ്ഞാലും
വിട്ടു പോകുന്നില്ലവര്‍ നമ്മേ.
ഏകാഗ്രതയില്‍ ചിറകു വിരിയും
നമ്മുടെയോര്‍മ്മയിലവര്‍ ജീവിക്കുന്നു.
ഇന്നലെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോള്‍
അമ്മയുടെയോര്‍മ്മ നീര്‍ച്ചാലുപോലെന്‍
മനസ്സിലേക്കൊഴുകിയൊഴുകി വന്നു.
ദുഃഖത്തിന്നാഴക്കടലില്‍ ഇളകിമറിയുമീ
ഓര്‍മ്മകളിലില്ലൊന്നുമേ താലോലിക്കാന്‍.

തോളിലേഴു പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഭാരം
പാടത്തു പണിയെടുക്കും കര്‍ഷകര്‍ക്കൊപ്പം
വയലില്‍ മൂവന്തിയോളം പണിയെടുത്തെത്ര
തളര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാകുമാ ശരീരവും മനസ്സും.
സൂര്യതാപത്തിലിരുണ്ടമ്മയുടെ മുഖകാന്തി.
ദുഃഖച്ചുടിലെരിഞ്ഞു നിന്നമ്മയുടെ മനസ്സ്.
കാലിടറാതെ മുന്നോട്ടു പോയയമ്മ
പ്രലോഭനത്തില്‍ കുടുങ്ങിയില്ലൊട്ടുമേ
സാന്ത്വനത്തണലിനായ് കൊതിച്ചെങ്കിലും
ഭയത്താല്‍ തുണയായ് സ്വീകരിച്ചില്ലാരേയും
മനസ്സുരുകിയ ഏകാകിയുടെ ഗദ്ഗദം
അന്തരീക്ഷവായുവിലലിഞ്ഞു പോയ്.

കര്‍മ്മനിരതയായമ്മ കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍
ഒന്നൊന്നായ് നിറവേറ്റി സ്വസ്ഥയായ്.
വാര്‍ദ്ധ്യക്യത്തിലുള്ളതു പകുത്തുകൊടുത്തും
പേരക്കുട്ടികളെ തലോലിച്ചും സുന്തുഷ്ടയായ്.
മാറി മാറിയുള്ള മരുമക്കളുടെ ഔദാര്യത്തില്‍
സ്വന്തമിടമില്ലെന്ന ചിന്ത അമ്മയെയലട്ടിയോ?
വിലക്കുകളില്‍ അമ്മയുടെ മനം നൊന്തുവോ?
തൂവെളിച്ചം നല്‍കാന്‍ ജീവിതത്തിരിയിലില്ലെണ്ണ
എരിയുന്നത് കരിന്തിരിയെന്നു തോന്നിയോ?

പലവട്ടം വിളിച്ചിട്ടും നില്‍ക്കാതെ, മിണ്ടാതെ
മൗനത്തിന്‍ വലയത്തിലൊതുങ്ങിയയമ്മ
കണ്ണിരില്‍ കുളിച്ച് കോടിയുടുത്ത് ഭര്‍ത്താവിന്‍
ചിതാകുംഭം കയ്യിലെടുത്തു പോയതെങ്ങോട്ട്?
പുണ്യനദിയുടെ പുണ്യത്തിനു മാറ്റുകൂട്ടും
ഭഗീരഥി-മന്ദാകിനി സംഗമത്തിലേക്കോ?

മക്കളുടെ തേങ്ങലുകള്‍ ചിതയുടെ സൂചനയോ?
ബഷ്പാജ്ഞലിയായോയവരുടെ കണ്ണിര്‍കണങ്ങള്‍! 

Read more

ഓര്‍മ്മയില്‍..

പുതിയ കല്പടവുകള്‍ക്കയറിയന്നന്‍പിന്റെ
യറിവുകളേറെപ്പകര്‍ന്ന കാലം
ശ്രുതി മധുര സലില സംഗീതമായരുവികള്‍
ഹരികീര്‍ത്തനങ്ങളുരച്ച കാലം
മതിലാലകം വേര്‍പെടുത്താതെയൊരു നല്ല
സദ്യപോല്‍ ജന്മം രുചിച്ച കാലം
കനിവിന്റെ നെല്‍പ്പാടമരികെയുണ്ടായിരു
ന്നഴകാര്‍ന്ന ഗ്രാമങ്ങളായിരുന്നു
കതിരുകള്‍ മധു തൂകി നിന്നയക്കാലമെന്‍
കനവുപോലതിരമ്യമായിരുന്നു
മിഴികളന്നാര്‍ദ്ര നിലാവുപോ,ലൊരുമതന്‍
പനിനീരു തൂകിത്തുടുത്തിരുന്നു
സുമ തോരണങ്ങളണിഞ്ഞ ദ്രുമങ്ങള്‍ തന്‍
ശീതളഛായയൊന്നാസ്വദിക്കാന്‍
തെല്ലു വലുപ്പവുംകാട്ടാതെ പതിവുപോല്‍
കവിതകള്‍ പാടിനാമന്നണഞ്ഞു
കുളിരേകിയെങ്ങുമുയര്‍ന്ന സ്വരങ്ങള്‍ തന്‍
നിരകളാലോണം തളിരണിഞ്ഞു
ചേറുപുരണ്ടവര്‍ക്കകതാരിലൊരു, ഹരിത
ഗീതകം മുറിയാതുയര്‍ന്നിരുന്നു
മതിവരുന്നില്ലയെന്‍ സ്മരണയിലുണരുന്ന
പൊന്നോണമേ, മമ ഗ്രാമബാല്യം
നദിപോലെയൊഴുകിയകന്നുവല്ലോ, സൗമ്യ
ശാലീനഭാവം നുകര്‍ന്ന കാലം.
* * *
കനിവാകെവറ്റിയിപ്പുലരിതന്‍ ചിരി മാഞ്ഞ
പോലായി വാനവുമിന്നു പാരും
പേരിന്നുപോലുമില്ലാതെയായ് ശാന്തി തന്‍
നൈര്‍മ്മല്യകാവുമാപ്പൂ നിലാവും
വിധിയിന്നിതൊക്കെയുമെന്നു; കരുതുവാ
നാകില്ല, വ്യഥയാലുടഞ്ഞു ചിത്തം
കഥകഴിഞ്ഞെന്നപോല്‍ മൂകമായ്, കാരുണ്യ
കാവ്യങ്ങള്‍ കേള്‍പ്പിച്ച ജന്മഗ്രാമം
ഹര്‍മ്മ്യങ്ങളെങ്ങുമുയര്‍ന്നു മറഞ്ഞു പോയ്
നൈര്‍മ്മല്യ കോകിലാനന്ദഗീതം
വറ്റുന്നു പിന്നെയും സ്‌നേഹാര്‍ദ്ര സരസ്സുകള്‍
തെറ്റി വന്നീടുന്നൃതുക്കള്‍ പാരില്‍.
* * *
വല്ലാതെ നിലമറക്കുന്നവര്‍ പതിവു പോല്‍
തലമറന്നെണ്ണതേയ്ക്കാനുറയ്‌ക്കെ,
വിഷലിപ്ത ഹൃത്താലൊരുവന്റെ സൗഖ്യം
കെടുത്തിടാന്‍മാത്രമമര്‍ന്നിരിക്കെ

വന്നടുത്തെത്തുന്നതെങ്ങനെന്‍ ലോകമേ
യനുപമകാലങ്ങ,ളനുഭവത്താല്‍
സുഖനിദ്രയെന്തെന്നറിയുന്നതെങ്ങനെന്‍
കാലമേയരുമകളിനി,വരത്താല്‍
വീണടിഞ്ഞെത്രയി,ന്നിവിടെയീ ധരണിയി
ലീണങ്ങളാകേണ്ട ജീവിതങ്ങള്‍?
തിരികെയെത്തീടാന്‍ മടിക്കുന്നു കമനീയ
വര്‍ണ്ണങ്ങളകലെനിന്നീധരയില്‍
ശുഷ്‌ക ചിത്തങ്ങളില്‍ നിറയുമീ വൈകല്യം
ഹൃത്തിനേകില്ല! കൈവല്യസൂനം
വ്യര്‍ത്ഥമാക്കേണ്ടതല്ലവനിയില്‍ ജീവിതം;
ശക്തമാക്കേണ്ടതാണിറ്റു സ്‌നേഹം
വറ്റിടാനനുവദിച്ചീടായ്ക! കവിത പോല്‍
കാത്തുക്ഷിക്കേണ്ടതാണു കാലം
ചുറ്റുമിരുള്‍പ്പടര്‍ത്തീടും തടുക്കായ്കില്‍
മുറ്റിനില്‍ക്കുന്നതാം; ഛിദ്രഭാവം
കാവല്‍ നില്‍ക്കാ,മീപ്രപഞ്ച സുഖതാളം
തെളിമയോടുയരട്ടെ നിത്യകാലം
തളിരണിഞ്ഞീടാനൊരുങ്ങുന്നു: കേരളം:
തളരാതെസ്പന്ദിച്ചിടട്ടെ! ലോകം.

Read more

അമേരിക്കന്‍ വിശേഷങ്ങള്‍ (ഓട്ടംതുള്ളല്‍)

എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ വിശേഷം
തമ്മിത്തല്ലും കലഹവുമായി
തൂണുംചാരി നിന്നവരാക്കെ
കാര്യംകണ്ടു മിടുക്കന്മാരായ്
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ.......

കഴുതക്കാലു പിടിക്കും കൂട്ടര്‍
കാര്യം കഴിഞ്ഞു തൊഴിക്കും കൂട്ടര്‍
ഒന്നിനുമൊരു നിചമില്ലാതെ
കുതികാല്‍വെട്ടികളോടി നടപ്പൂ
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ......

ഞണ്ടുകളെപ്പോലൊരു കൂട്ടര്‍
കണ്ടിടമൊക്കെ തിക്കികയറും
തക്കം പാര്‍ത്തു വലിച്ചിട്ടവര്‍
തല്‍സ്ഥാനത്ത് തിരുകി കയറും
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ......

സംഘടനകള്‍ നിരവധിയെങ്ങും
അധികാരത്തിന്‍ ഖഢ്കം വീശി
പരസ്പരമിവിടെ അങ്കംവെട്ടി
സംസ്ക്കാരത്തെ ഉലക്കും കൂട്ടര്‍
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ.......

മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍,മൈക്ക് വിഴുങ്ങികള്‍
തൊള്ളതുറന്നു വീശും വിഢികള്‍
വാലും,തലയുമില്താതോരൊ
വാചകകസര്‍ത്തു കേട്ടുമുത്തു
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ......

വൈറസു വാരി വിതറും കൂട്ടര്‍
കംപ്യൂട്ടറു കലക്കും കൂട്ടര്‍
കോഴിക്കൂട്ടില്‍ കല്ലെറിയുന്നോര്‍
വഴി മുടക്കികളെവിടെയുമങ്ങനെ
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ......

തോന്ന്യാസങ്ങള്‍ നടത്തും കൂട്ടര്‍
തന്നത്താനെ പുകഴ്ത്തീടുന്നു
കണ്ടവനൊക്കെ കയറിയിറങ്ങി
സാഹിത്യത്തിനു പിണ്ഡം വെയ്പ്പൂ
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ.....

സാഹിത്യത്തിന്‍ കൂമ്പടഞ്ഞു
എഴുതി നടന്നവര്‍ എഴുതാണ്ടായി
എഴുതാത്തവരൊക്കെ എഴുത്തു തുടങ്ങി
വീമ്പടി മേമ്പടിയോടെ
എന്തിനു പയട്ടിവിടെ......

അവാര്‍ഡുകള്‍ക്കു പഞ്ഞമതില്ല
ചിലവില്ലാത്തൊരു പലകയിലങ്ങനെ
ചില്ലറയായി ആദരവുകള്‍
ചെത്തിമിനുക്കി നല്‍കീടുന്നു
എന്തിനു പയട്ടിവിടെ.....

പത്രക്കാരോ പണ്ടു വളരാന്‍
കാലുപിടിച്ചൊരു പ്രവാസികളെ
തട്ടിതൂത്തു വമ്പമ്മാരുട
കാലുപിടിച്ചു ചുമന്നു നടപ്പൂ
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ......

ഒന്നിനുമൊരു കുറവില്ലിവിടെ
എക്യൂമിനിസം എന്നൊരു കൂട്ടര്‍
കസേര കളിച്ചു വിലസീടുന്നു
മതസൗഹാര്‍ദ്ദം എന്നൊരു പേരില്‍
എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ......

Read more

കൃപാരസം

കാനന സരോവരത്തില്‍ 
തണ്ണീര്‍ കുടിക്കും മാന്‍പേടതന്‍
മൃദുലചര്‍മ്മത്തിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങി
വ്യാഘ്രത്തിന്‍ കൂര്‍ത്തുമൂര്‍ത്ത നഖങ്ങള്‍.
ഒന്നു മറ്റൊന്നിന്നാഹാരമിതു
ജന്തുലോകത്തിലനിവാര്യം.

മഹാത്മാക്കളോതിതന്ന
അഹിംസാമന്ത്രങ്ങള്‍ കാറ്റില്‍ പറത്തി
മൃഗീയമായ് ഹിംസയെ പുല്‍കും മനുഷ്യര്‍
ആടുമാടുകള്‍ കഴുത്തറ്റു പിടയുമ്പോള്‍
നാവിലൂറിക്കുന്നു മാംസത്തിന്‍ രുചി.
ഗോവധം ന്യായീകരിക്കാനായവര്‍
ഉദ്ധരിക്കുന്നു ഹൈന്ദവ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍
മനുസ്മൃതിയും വേദങ്ങളും നില്‍ക്കട്ടവിടെ
കണ്‍പാര്‍ക്കു ജീവിതസരണിയിലേക്ക്
'ഒരു പീഡയുമുറുമ്പിനും വരുതരുതെ'ന്ന
കരുണാമയമാം ജീവിതതത്വത്തിലേക്ക്

അനാരോഗ്യകരമാം മാംസാഹാരം
ഉണര്‍ത്തുന്നു മൃഗീയ വികാരങ്ങള്‍.
ശാന്തമാം സാത്വിക ജീവിതത്തിനായ്
കൃപാലുക്കളാകൂ മൃഗസഞ്ചയത്തോടും.
തന്നില്‍ നിന്നന്യമല്ലീ പ്രപഞ്ചപ്രതിഭാസങ്ങള്‍.
പ്രിയതയിലുള്‍പ്പെടണം ജന്തുപ്രിയവും

ഗോവധം നിരോധിക്കും നിയമത്തിന്
ഇല്ലയോ കൃപ മറ്റു മൃഗങ്ങളോട്?
നിറയട്ടെ മനസ്സില്‍ കൃപാരസം
വിഹരിക്കട്ടെ മൃഗങ്ങള്‍ യഥേഷ്ടം

സസ്യാഹാരം ശ്രേഷ്ഠമെന്നറിയും നാള്‍ വരും
സംതൃപ്തിയുടെ മഴവില്‍ മനസ്സില്‍ വിരിയും.

Read more

സൃഷ്ടിയുടെ വഴുക്കല്‍

ഓര്‍മ്മയുടെ ചിന്തുകളില്‍
പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന വിളികള്‍
വട്ടമിട്ടു മൂളുന്നു ചുറ്റിലും...
"മോനെ" "ഡാ" "കണ്ണാ" "കുട്ടാ"

കണ്ണാടിക്കുള്ളില്‍ നിന്നും
ഇറങ്ങി ഓടുന്നു
വെട്ടിയൊതുക്കിയ തലമുടി
ചമയങ്ങളില്ലാത്ത മുഖം!

മറയ്ക്കാത്ത മാറില്‍
കൈത്തലങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തു
ഇറക്കം കുറഞ്ഞ നിക്കര്‍
വലിച്ചു നീട്ടുന്ന മനസ്സ് !!

"അവനെ" കീറിമുറിച്ച്
നീണ്ടു വരുന്ന കരങ്ങളില്‍
മുറുക്കി പിടിച്ച ലിപ്സ്റ്റിക്
കണ്‍മഷി, പിന്നെ ചാന്തു പൊട്ടും!!

തറച്ചിറങ്ങും ചൂണ്ടു വിരലുകള്‍
കോര്‍ത്തെടുക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍
വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്ന വിലക്കുകള്‍
മുറിച്ചുവക്കും പച്ചയായൊരു ജീവനെ!!

പട്ടുപാവടയിഹലേക്ക് തുടിക്കുന്ന ഹൃദയം
വലിച്ചെറിഞ്ഞ കൂട്ടുകാര്‍
ഒറ്റയായി വരച്ചിടുന്നു
സൃഷ്ടിയുടെ വഴുക്കലില്‍
അടിതെറ്റി പോയൊരു ജന്മത്തെ!! 

Read more

അഭൗമ സൂക്തങ്ങള്‍ (ശൈല പ്രഭാഷണം ഭാഗം -5)

യാചിക്കും മുമ്പേ വേണ്ടതെന്തെന്നറിയും
സ്വര്‍ഗ്ഗാധിപനോടര്‍ത്ഥിപ്പിനിത്ഥം .

പ്രാര്‍ത്ഥനയീവിധമായെന്നാല്‍, നിശ്ചയം
സാര്‍ത്ഥകമായിടും , ശങ്കവേണ്ട.

"നാകലോകാധിപനാകും പിതാവേ, നിന്‍
നാമം വിശുദ്ധമായ്ത്തീര്‍ന്നിടേണം;

താവകരാജ്യവു, മിശ്ചകളൊക്കെയും
ഭൂവിതിലിങ്ങു വിരാജിക്കേണം;

അന്നന്നു വേണ്ടതാ മപ്പവുമെങ്ങള്‍ക്ക്
തന്നീടുവാനും പ്രസാദിക്കേണം;

ഞങ്ങള്‍ക്ക് ദോഷം നിനച്ചവരോടെല്ലാം
ഞങ്ങള്‍ ക്ഷമിപ്പതു പോലെയെന്നും,

ഞങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായിടും തെറ്റുകുറ്റങ്ങളും 
അങ്ങു ക്ഷമിച്ചു കനിഞ്ഞീടണം;

മോഹമാ മഗ്‌നിയില്‍ വീഴാതിരിപ്പാനും
„പാഹിമാ മെന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിടട്ടേ;

ഞങ്ങളെ ദുഷ്ടനില്‍ നിന്നു രക്ഷിക്കുവാ –
നങ്ങിപ്പോള്‍ പ്രീതനായ് തീര്‍ത്തിടേണം;

രാജ്യവും, ശക്തി, മഹത്വ, പ്രകീര്‍ത്തിയും
പൂജ്യനാമങ്ങേയ്ക്കു തന്നെ നിത്യം”
.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
ദുഷ്ടനെ ഹൃദ്യമായ് സ്വീകരിച്ചെത്രയും
ശിഷ്ടനായ് മാറ്റുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക;

അല്ലാതിരുന്നാല്‍ നിന്‍ താതന്‍ ക്ഷമിക്കില്ല
അല്ലലില്ലാതെ നീ പാര്‍ക്കയില്ല;

നിന്നുപവാസവും, പ്രാര്‍ത്ഥനയും സദാ
നമ്പന മോഹനമായിടട്ടേ;

നിന്നകതാരറിയുന്ന നിന്‍ താതനോ
നിന്നെ തുണച്ചിടും പ്രീതനാക്കും;

ചോരന്‍ തുരന്നു മോഷ്ടിക്കുമീ ഭൂമിയില്‍
ചാരുവായ് നീ ധനം തേടരുത്;

ചോരനപ്രാപ്യമാം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാകട്ടെ
വാരുറ്റ നിന്‍ധന സംഭരണം;

നിന്‍ നിധിയുള്ളിടത്തായിരിക്കും നിന്റെ
ഉന്നവും നിന്‍ സര്‍വ്വ ചിന്തകളും;

നിന്‍ ഗാത്ര ദീപികയാണല്ലോ നിന്‍നേത്രം
നിന്‍ നേത്രമപ്പോള്‍ നന്നെന്നു വന്നാല്‍,

നല്ലതായ് ശോഭിക്കും നിന്‍ ഗാത്രം നിശ്ചയം
അല്ലെന്നാലന്ധതാമിസ്രമാകും;

ഇണ്ടു പ്രഭുക്കളെയാര്‍ക്കു സേവിച്ചിടാം
ഉണ്ടാകുമന്നരമിണ്ടലേറെ;

രണ്ടിലൊരുവനെ ഭക്തിയായ് സേവിക്കും
രണ്ടാമനെയൊട്ടവജ്ഞയോടും;

നിങ്ങള്‍ക്ക് സേവിപ്പാനൊക്കില്ലൊരിക്കലും
തുംഗമായീശനേം മാമ്മോനേയും;

ആയതുകൊണ്ടു ഞാന്‍ കല്‍പിച്ചീടുന്നവ
സ്ഥായിയായ് സ്വീകരിച്ചാനയിക്ക;

അന്നവസ്ത്രാദികള്‍ക്കായിട്ടൊരിക്കലും
ഖിന്നനായ് മാനസം നീറ്റരുത്;

നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടുന്നതൊക്കെയും പൂര്‍ണ്ണമായ്
അങ്ങുയരെ പിതാവിന്നറിയാം;

എന്നതു കൊണ്ടു നിന്‍ താതനെ, വത്സലാ ,
നന്ദിയോടെന്നും നീ സേവിക്കുക;

അപ്പോള്‍ നിനക്ക് സുലഭമായ് തീര്‍ന്നിടും
ഇപ്പാരില്‍ നീതിയും സൗഭാഗ്യവും. (തുടരും) 

Read more

സ്‌നേഹവും ചിരിയും നൂറുമേനി

വസന്തത്തില്‍ പൂത്തു മടുത്തൊരു ചിരിപ്പൂവ്
ശിശിരത്തില്‍ അടയിരുന്നു
ഗ്രീഷ്മത്തില്‍ അതൊരു പൂമ്പാറ്റയായ്...
ആ ശലഭത്തിന്റെ ചിറകുകള്‍ക്ക്
നിറം നല്‍കിയത് മാനത്തെ മാരിവില്ല്
ജനനത്തിന്റെ ഈ നൂറാം വര്‍ഷവും
നിറമൊട്ടും മങ്ങാത്ത വര്‍ണ്ണചിറകു വീശി ശലഭമിന്നും
മന്ദഹാസം തൂകിപ്പറക്കുന്നു

ആ ധന്യ ജീവിതം ഒരു പുണ്യം
തികവ് തേടുന്നൊരു പ്രാര്‍ത്ഥന
ത്യാഗമാര്‍ന്നൊരു യാഗവും
ആ മുഖ സുവിശേഷങ്ങളില്‍ സ്‌നേഹം തിരഞ്ഞൊരു സ്വാധിയുടെയും

ആ വാക്കുകള്‍ സ്‌നേഹമഴയായ്
ഹൃദയങ്ങളെ തണുപ്പിക്കുന്നു
ചുണ്ടിലൂറും ചെറുചിരികളെ
പൊട്ടിച്ചിരികളാക്കി മാറ്റുന്നു
സ്വര്‍ഗം തന്റെ ഭാഷ ക്രിസ്തുവാണെന്നും
ക്രിസ്തു തന്‍ ഗന്ധം സ്‌നേഹമാണെന്നും
ലോകത്തെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ 
അങ്ങയെ പോലിനിയും
ഗുരുക്കന്മാര്‍ ജന്മമെടുക്കെട്ടീ ഭൂമിയില്‍

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കണ്ടുതീര്‍ത്തൊരീ
സ്‌നേഹനയനങ്ങളില്‍
ദര്‍ശിപ്പൂ ഞാന്‍ തേടുന്നൊരീശ്വരനെ
ആ തേന്‍മൊഴികളോ ഏറ്റം മാധുര്യമുള്ള രാഗം
ഊഷ്വരതകള്‍ക്കു മേല്‍ മഴയായ് പൊഴിയുന്നതാണാ സാമീപ്യം

ഇനിയുമതെത്രയോ കാലമാ സ്വര്‍ണ നക്ഷത്രം
ഈ പാരിലങ്ങനെ പ്രകാശം പരത്തട്ടെ
ആ പ്രകാശത്തില്‍ നമുക്കപരനെ കാണാന്‍ പറ്റട്ടെ
എന്റെ മിഴികളില്‍ ഇരുട്ടു മായട്ടെ
ഇരുള്‍ മാറിയ കണ്ണിലെ വിശുദ്ധി തന്‍
കനലായ കണ്ണീരൊഴുകി പരക്കട്ടെ

ആ പുണ്യജന്മത്തിനു
സ്‌നേഹ ചരടില്‍ കോര്‍ത്ത
പ്രാര്‍ത്ഥന പൂക്കള്‍ കൊണ്ടൊരു പ്രണാമം

Read more

മാർ ക്രിസോസ്റ്റം മാർത്തോമ്മാ നൂറിൻ നിറവിൽ

ആറ്റരികില്‍നട്ടതാംനല്‍
ഇലവാടാത്തവൃക്ഷംപോല്‍
നൂറുമേനിഫലവുംസല്‍
സ്‌നേഹത്തണലുംനല്‍കിടും
മാര്‍ക്രിസോസ്റ്റംമാര്‍ത്തോമ്മാ
നൂറിന്‍നിറവില്‍ മംഗളം

സ്വര്‍ണനാവുചൊല്ലുംഓരോ
ചിരിയേകുംചിന്തകള്‍
വര്‍ണ്ണരശ്മിപോലെഎത്തും
ഉള്ളിന്റെഉള്ളില്‍

ജാതിമതഭേദമെന്യേ
നര്‍മ്മമൂറുംവാക്ക്‌കേള്‍പ്പാന്‍
ജനങ്ങളെന്നുംകാതോര്‍ക്കുന്നു
തിരുമേനിക്കായി

മലങ്കരസഭയ്‌ക്കെന്നെന്നും
അഭിമാനംപകരുന്ന
മാര്‍ക്രിസോസ്റ്റംതിരുമേനീ
അഭിനന്ദനം

ജന്മശതാബ്ധിനിറവില്‍
ശതപുഷ്പ്പഹാരമേകി
നന്മയേറുംപുതുവര്‍ഷം
ഞങ്ങള്‍നേരുന്നിതാ.
********

Read more

വിഷുപ്പക്ഷി

കണിമലരുണര്‍ന്നുന്മേഷമായൂഴിയി-
ലരുണോദയങ്ങളതി,രമ്യമായി
വിഷുപ്പക്ഷിതന്‍ ഗ്രാമ്യഗീതംകണക്കെന്റെ-
യുള്ളിലാമോദമുണര്‍ന്നുപാടി
കണ്ണനീ, വര്‍ണ്ണാഭകാലത്തിനോടൊത്തു
കര്‍ണ്ണികാരങ്ങള്‍ക്കൊരീണമേകേ-
യോടക്കുഴലിനോടൊത്തുപാടാനെന്റെ
നാടുമൊന്നാകെക്കൊതിച്ചുനില്‍ക്കേ,
ശാലീനകാലമി,ന്നോണമെന്നോ,ണമെന്‍
ഗ്രാമചിത്തങ്ങള്‍ തെളിച്ചെടുക്കേ,
സ്നേഹാദരങ്ങളാലിതര ഹൃദയങ്ങള്‍ക്കു
മധുരമേകാന്‍ ശലഭങ്ങളെത്തേ,
സുസ്മിതങ്ങള്‍ക്കൊണ്ടലങ്കരിക്കാം നമു-
ക്കൊരുമയോടീമനക്കാവു,ചെമ്മേ;
രാഗാര്‍ദ്രമാലചാര്‍ത്തിത്തെളിയിച്ചുകൊള്‍-
കിരുള്‍വദനങ്ങളൊന്നാകെ,സൗമ്യേ.
*    *    *    *
ഋതുരാജനാം വസന്തത്തിന്‍ പെരുമകള്‍
ശ്രുതിചേര്‍ത്തുണര്‍ത്തും മധുപജാലം;
ഓങ്കാരനാദമോടതിലോല പുലരിത-
ന്നലിവാര്‍ന്ന കൈനീട്ടമെന്നവണ്ണം
അമ്മത,ന്നതിഹൃദ്യ സാമീപ്യമധുരമോ-
ടകതാരില്‍ ബാല്യം തിരിച്ചുനല്‍കേ,
ചന്ദനക്കുറിയണിഞ്ഞണയുന്നു നാടിന്റെ
പൊന്‍കണിയാം വിഷുക്കാലമിന്നും.
*    *    *    *
നിറകതിര്‍പോലുള്ള കനവുകള്‍ കവിതയാ-
യിഴചേര്‍ത്തെടുത്തയാ നല്ലകാലം
സുഖമുള്ളൊരോര്‍മ്മയായിന്നുമെന്‍ മുത്തശ്ശി;
സ്മിതമോടരികേയുണര്‍ത്തിനില്‍ക്കേ,
കണിവെള്ളരിക്കുമേല്‍ പിടിപോയ കണ്ണട-
പൊടിതട്ടിയൊപ്പമെടുത്തുവയ്ക്കേ,
തൂമഞ്ഞുപോലേറെയലിവിന്‍ കരങ്ങളാല്‍
മെല്ലെത്തലോടുന്നു പുലരിയിന്നും!
പാടുന്നിടയ്ക്കീണമായ് മനച്ചില്ലമേല്‍
ചാഞ്ഞിരുന്നാ, വിഷുപ്പക്ഷി വീണ്ടും!!

Read more

അദൈ്വതസിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ (ശൈല പ്രഭാഷണം: ഭാഗം 4)

ശ്രീയേശുവിന്‍ ദിവ്യഗീതികളില്‍ ജനം
ശ്രദ്ധേയരായി നിന്നാശ്രവിക്കെ
ദൈവിക മര്‍മ്മങ്ങളാരൂഢമാര്‍ന്നൊരാ
ദിവ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളോതി വീണ്ടും.

"പാരദാരികവും, അന്യസ്ത്രീ മോഹവും
ദാരുണമായുള്ള പാപമത്രേ.
നിന്‍ വലങ്കണ്ണൊരുശല്യമായ്ത്തീര്‍ന്നെന്നാല്‍
പോവണമായതുചൂഴ്ന്നിടേണം

നിന്‍ഗാത്രംസാകല്യം നാശമടയാതെ
നിന്‍നേത്രമൊന്നു നീ നീക്കംചെയ്ക,
നിന്‍വലംകൈമൂലം ദോഷംവന്നെത്തിയാല്‍
ആ വലംപാണി നീ ഛേദിçക,

നിന്‍ ഗാത്രം സമ്പൂര്‍ണ്ണം നാശത്തില്‍ വീഴാതെ
നിന്‍ കരമൊന്നുകളയുക നീ,
ചാരിത്ര്യമുള്ള നിന്‍ കാന്തയെതള്ളൊലാ
തള്ളിയസ്ത്രീയെവരിച്ചീടൊലാ,

അസ്സത്യമാംവഴിചൊല്ലല്ലൊരിക്കലും
ആശാസ്യമല്ലതുദോഷംചെയ്യും,
ഈശനെ ചൊല്ലി നീ സത്യംചെയ്‌തെന്നാകില്‍
നാശംവന്നെത്തിടും പാപമത്,

ഈശന്റെ നാമത്തില്‍സത്യംചെയ്‌തെങ്കിലോ
ഓശകൂടാതതു നിര്‍വ്വഹിക്ക,
നിന്നുടെ വക്ത്രത്തില്‍ നിന്നുണ്ടാംവാക്കുകള്‍
ഉന്നതമാനം പുലര്‍ത്തിടട്ടേ.

ദുഷ്ടനെ മല്ലിടാനൊട്ടുംതുനിയൊല്ല
കഷ്ടതതന്മൂലംവന്നണയും,
ഉത്തരശ്രോത്രമതിന്നടിയേറ്റെന്നാല്‍
മറ്റതുംതല്‍ക്ഷണംകാട്ടുക നീ,
നിന്‍ വസ്ത്രം മോഹിച്ചൊരുവന്‍ വന്നെത്തിയാല്‍
നിന്‍ പുതപ്പുംകൂടി നീകൊടുക്ക,

നിന്‍സഹയാത്ര വാഞ്ഛിച്ചൊരുസ്‌നേഹിതന്‍
നിന്‍ സവിധേയെത്തിയാചിച്ചാല്‍,നീ,
നാഴികയൊന്നാന്നു പോകേണ്ടെതെന്നാകില്‍
നാഴികരണ്ടനുയാത്ര ചെയ്ക.

ആവശ്യംകൊണ്ടുകിതച്ചുവരുവോരെ
ആവുംവിധത്തില്‍തുണയ്ക്കവേണം.
വായിപ്പ നല്‍കുവാവപള്ളയവസരം
പാഴായിപ്പോകുവാന്‍ വിട്ടുകൂടാ.

ശത്രുവെയെത്രയുംസ്‌നേഹിച്ചവനെ നീ
മിത്രമായിട്ടുടന്‍ മാറ്റിടുക.
നിങ്ങള്‍ക്കു നാശമാശിപ്പവര്‍ക്കും, മുദാ –
ഭംഗമെന്യേ നിങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക,

സ്‌നേഹസ്വരൂപനാം നിന്‍ താതനന്നേരം
സ്‌നേഹിക്കും നിന്നെയാശീര്‍വദിക്കും,
നിന്‍ ദാനധര്‍മ്മ, സല്‍ക്കര്‍മ്മങ്ങള്‍സര്‍വ്വവും
ഔദാര്യമായ്‌ചെയ്ക, ഗോപ്യമായും,
പ്രാര്‍ത്ഥനയും നിന്റെകീര്‍ത്തനാലാപവും
ജല്പനഗീതമായ്തീര്‍ന്നീടൊലാ.
സ്വര്‍ഗസ്ഥതാതനോടുള്ള നിന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥന
നിസര്‍ഗസുന്ദരമായിടട്ടെ” !
(തുടരും)

Read more

അമൂല്യ പ്രമാണങ്ങള്‍ (ശൈലപ്രഭാഷണം- ഭാഗം-3)

അമോഘമായിടുമീശന്‍ പ്രമാണവും
അമൂല്യമാകും പ്രവചനവും,
പൂര്‍ണ്ണമായും നിറവേറ്റുവാന്‍തന്നെ ഞാന്‍
മന്നിതില്‍ വന്നെന്നു മോര്‍ക്ക വേണം,

നന്ദനസുന്ദരമാകുമീ സൂക്തങ്ങള്‍
അന്യൂനമായ് നിലനില്‍ക്കുമെന്നും.

ആയതു കാര്യമായാചരിക്കുന്നവന്‍
പൊയ്യല്ല, ലോകത്തിന്‍ ശ്രേഷ്ഠപുത്രന്‍

ആയതനാദരിക്കുന്നവനായെന്നാ
ലായവനേറ്റവും നിന്ദിതനും,

നീതിയും ധര്‍മ്മവും നിങ്ങള്‍ക്കുണ്ടെങ്കിലും
'ശാസ്ത്രി' 'പരീശ'ര്‍ക്കു പിന്‍പിലെങ്കില്‍

സ്വര്‍ഗ്ഗസീയോന്‍പുരി നേടുവാനായ് വേണ്ട
യോഗ്യത നിങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാകയില്ല.

'മാരണം', ഭീകരപാപം, നിസ്സംശയം
'ഘോരസംസാരവും' നിചം, നീചം.

സോദരനോടു നീ ദോഷം പുലര്‍ത്തിയാല്‍
പാതകനായ്ത്തീരും ശിക്ഷയേല്‍ക്കും.

നിസ്സാരനെന്നവനെ നീ വിളിച്ചെന്നാല്‍
സംശയമില്ല നീ കൂട്ടിലാകും.

ആളവന്‍ വിഡ്ഢി തന്നെന്നുര ചെയ്താലും
കാളുന്ന പാതാളം പൂകിടും നീ.

സോദരനെ അവഹേളിച്ചനന്തതി-
മേധത്തിനായിട്ടൊരുങ്ങിയെന്നാല്‍

അര്‍ഹതയില്ലതിനെന്നു ഗ്രഹിച്ചു, സ-
ഹോദരനോടു നീ മാപ്പിരക്ക,

എന്നിട്ടു വേണം നീ യാഗം കഴിക്കുവാന്‍
വന്നിടുമല്ലെങ്കില്‍, ദോഷമേറെ,

നിന്‍ ശത്രു നിന്‍ ചാരത്തുള്ളപ്പോള്‍ത്തന്നെ നീ
ശാത്രവം നീക്കുക മിത്രമാക.

അല്ലെന്നു വന്നെന്നാല്‍ ദോഷങ്ങളേറിടു-
മല്ലലുണ്ടായിടും, നാശമന്ത്യം.

Read more

"ശ്രീസുതര്‍" (ശൈലപ്രഭാഷണം ഭാഗം-2)

"ശ്രീസുതര്‍'

ശിഷ്യരുമൊത്തുശ്രീയേശുവെഴുന്നള്ളി
ശൈലപീഠത്തിലന്തിയിന്‍ പ്രശാന്തിയില്‍
കാല്‍മൂട്ടുകളാതൃണമെത്തയിലൂന്നി
കണ്ണുകള്‍കൂപ്പിതാതനോടര്‍ത്ഥനയായ്
താരകാങ്കിത നിശ്ശബ്ദയാമിനിയിന്‍
തുഷാരാര്‍ദ്രമാം പേശല പ്രഭാതത്തില്‍
ബദ്ധഹൃദയരാം മര്‍ത്യസഹസ്രത്തോ
ടിത്ഥം ഭാഷിച്ചാന്‍ സ്വര്‍ഗീയമര്‍മ്മങ്ങളെ!

"ആത്മാവില്‍ നിര്‍ദ്ധനരായവര്‍ "ശ്രീസുതര്‍'
രമ്യമാംവിണ്ണവര്‍ക്കുള്ളതത്രെ;
ആതങ്കംകൊണ്ടുകേഴുന്നവര്‍ "ശ്രീസുതര്‍'
സന്തോഷസിന്ദുവില്‍മുങ്ങുമവര്‍;
സൗമ്യതയുള്ളവര്‍ നിശ്ചയം "ശ്രീസുതര്‍'
ഭൂമിയവര്‍ക്കവകാശമാകും;
നീതിക്കായ് ബദ്ധപ്പെടുന്നവര്‍ "ശ്രീസുതര്‍'
സംതൃപ്തരായവര്‍വാഴുമെന്നും;
കാരുണ്യംകാട്ടുവോര്‍, "ശ്രീസുതര്‍'തന്നവര്‍
കാരുണ്യംകണ്ടെത്തും ഭംഗമെന്യേ;
ആന്തരശുദ്ധിയില്‍ ധന്യരും ‘ശ്രീസുതര്‍’
സന്തതമീശനെ കാണുമവര്‍;
ശാന്തിയേകുന്ന ഭൂമാന്യരും ‘ശ്രീസുതര്‍’
അന്തരമില്ലവര്‍ദൈവപുത്രര്‍;
നീതിക്കായ് പീഢയേല്‍ക്കുന്നവര്‍ ‘ശ്രീസുതര്‍’
സത്യമായ്‌വാനിടം പൂകുമവര്‍;
മാമകനാമം കൊണ്ടാമയം നിങ്ങള്‍ക്ക്
ആമന്ദംവന്നു ഭവിക്കുമെങ്കില്‍;
‘ശ്രീസുത’രായിടും നിങ്ങളനാരതം
ശാശ്വതലോകവും നേടും നിങ്ങള്‍.”

* * * *
ഇപ്പാരിനുപ്പാണ് നിങ്ങളെന്നോര്‍ക്കണം
ഉപ്പാണുസ്വാദിണുറവയെന്നും,
ഉപ്പാകും നിങ്ങള്‍ക്കുകാരമില്ലാതായാല്‍
ചപ്പായിമുറ്റത്തുതള്ളുമത്രെ,
ലോകത്തിന്‍ദീപവും നിങ്ങള്‍തന്നല്ലയോ
പൊക്കത്തില്‍ശോഭിക്കുംസ്‌നേഹദീപം,
മല്‍സുതരായിടും നിങ്ങളീക്ഷോണിയില്‍
ഭാസുരദീപമായ്‌ശോഭിക്കേണം,
മാമല ശ്രംഗത്തില്‍കാമ്യമായ് നിര്‍മ്മിച്ച
പൂമേടവെട്ടിത്തിളങ്ങിടും പോല്‍
നിങ്ങള്‍തന്‍ കൈവശമുള്ളതാം ദീപിക
ഭംഗ്യാവിളങ്ങട്ടെ ദീപ്തിയോടെ,
നിങ്ങള്‍ചെയ്യുന്ന സല്‍ക്കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ സദാ
അങ്ങുയരെ പിതാവാനന്ദിക്കും.

(തുടരും)
 

********
ശ്രീസുതര്‍ = ഭാഗ്യവാന്മാര്‍

Read more

ശൈലപ്രഭാഷണം

കര്‍ത്തന്‍ തന്‍ വാത്സല്യശിഷ്യരുമൊത്തന്നാള്‍
സത്യസുവിശേഷ ഗാനമാര്‍ത്തു,
‘യഹൂദ്യ’, ‘ഗലീലി’യെന്നീ പ്രവിശ്യകള്‍
സഹര്‍ഷത്തോടതുകേട്ടുകാതില്‍,
ആ ഗാനഗന്ധര്‍വ്വന്‍ മീട്ടിയവീണയില്‍
ആഗോളമാകെതരിച്ചുപോയി,
തന്‍ ദിവ്യ സിദ്ധികൊണ്ടൊട്ടേറെ യത്ഭുതം
തദ്ദേശവാസികള്‍കണ്ടന്നാളില്‍,
മര്‍ത്യസഹസ്രങ്ങളാ നാദ്രബഹ്മത്തിന്‍
മുഗ്ദ്ധ സങ്കീര്‍ത്തനേ മഗ്നരായി,
സേവ്യനാം ദേവേശന്‍ സേവകഭാവനായ്
ഭൂവിലെ മാനവര്‍ക്കാശ്വാസമായ്,
താതസവിധത്തിലര്‍ത്ഥനാബദ്ധനായ്
സാദരം ദേവേശന്‍ രാത്രിതാണ്ടി,
ആ ദേവദേവന്റെ പാദമണഞ്ഞവര്‍
വേദം പഠിക്കുവാന്‍ പാഞ്ഞടുത്തു,
അന്നൊരു നാള്‍തന്റെ ഭാഷണംകേള്‍ക്കുവാ
നൊന്നിച്ചുവാനവര്‍കൂടിയപ്പോള്‍,
തൊട്ടടുത്തായ്ക്കണ്ടകൊച്ചുഗിരിയൊന്നില്‍
ശ്രേഷ്ഠന്‍ ഗുരുവെത്തിശിഷ്യരുമായ്,
കര്‍ത്താവനന്തരംസുസ്‌മേരഭൂഷനായ്
എത്രയുംഹൃദ്യമായ്‌ചൊന്നീസൂക്തം!

(തുടരും)

Read more

കുമിളകള്‍

പുലരിയായുണരവേ,യാരമ്യ നിരകളി-
ലതിശ്രേഷ്ഠമായൊരുക്കീടുമിപ്പൂക്കളില്‍
നീയിതാമന്ദംകുറിക്കുന്നു കവിതകള്‍
നാരായമാക്കിടുന്നുടനെയീ,ചിന്തകള്‍.
ധമനികളാംനദികളുരുവിടും കവനങ്ങ-
ളോരോന്നിലുമേനറിയുന്നു,തിരുഹിതം
കുഞ്ഞിളമരുവികള്‍ മൂളുന്ന വരികളി-
ലുയരുന്നതും തിരു-നാമങ്ങളനുദിനം.

വിശിഷ്ടമീ വൃഷ്ടിയും മമ സമസൃഷ്ടിയും
ഗ്രാമീണഭംഗിയു,മുപരിയെന്നുലകിതും
രുചിരമായൊരുധന്യ കവനസ്സമാനമാ-
യുരചെയ്‌വനുദിനമാ,ധര്‍മ്മവൈഭവം
നിന്ദിപ്പവര്‍ക്കുമി,ന്നലിവാര്‍ന്നതാമകം
നല്‍കിടുന്നോനെ, പിറന്നയീ മണ്ണിലും
തുറന്നേകിയെങ്കിലും-കണ്ടില്ലപലരുമീ-
പാരെന്ന,പാരായണാര്‍ഹമാംപുസ്തകം.

ജീവന്റെതുഴയെറിഞ്ഞിന്നുമേനീവിധം
ജന്മാഴിതന്‍പാതിയോടടുത്തെത്തവേ,
ഹൃദ്കാവ്യസ്പന്ദംനുകര്‍ന്നപോലിന്നുമീ-
യോളങ്ങള്‍ താളംപിടിക്കുന്നകമെയും
സന്ധ്യയാകട്ടെയീ,മനമാകെ-പിന്നിതാ,
ഭക്തിതന്‍നിറദീപമിന്നുംതെളിക്കുന്നു
വ്യക്തമാകുന്നു: മഹാവിഭോ,യീവിധം!
ഹൃത്താളസാമ്യം; തവസ്നേഹമേവതും.


നേരല്ലിതെന്നുര ചെയ്തീടുമെന്നപോല്‍
നേരമില്ലെന്നു,പുലമ്പുവോര്‍ക്കായിതാ
താരങ്ങളേകസ്വരത്തില്‍വിവരിപ്പൊരു;
ദര്‍ശനം! കരവിരുതിന്മഹാ സുസ്മിതം
ഹൃഷ്ടയാമീ,ജന്മഗ്രാമത്തിലേയ്ക്കുഞാന്‍ 
ദൃഷ്ടിപായിക്കവേയറിയുന്നു,പിന്നെയു-
മെന്നത്യുദാരനേ, തവകര്‍മ്മവൈഭവം
ചിന്തനീയം; പരമോത്കൃഷ്ടമാകെയും.

മന്ത്രാക്ഷരങ്ങളായ്‌പ്പൊഴിയുന്നയീമഴ-
ത്തുള്ളികള്‍പോലുംനമിച്ചോതിടുന്നയ-
ത്തന്ത്രീലയസ്സുസമന്വിത ശ്ലോകത്തെ,
നന്നായ് ഹൃദിസ്ഥമാക്കീടുന്ന-കാലമേ,
സാക്ഷിയെന്നറിന്നുനിത്യം! മഹാസത്യ-
മാകുമാ,യേകന്റെയേതുകര്‍മ്മത്തിനും
"വിസ്‌മരിച്ചീടുന്നു; വിശ്വൈകനാഥനേ,
നശ്വരരെന്നറിയാത്തപോല്‍-മാനവര്‍!”

Read more

നിശ്ശബ്ദ രോദനം

നാരിയാമിവള്‍ നിന്‍റെ സൃഷ്ടിയല്ലേ,
നിന്ദിച്ചകറ്റുന്നതെന്തിനെന്നും.
തൊട്ടാലശുദ്ധമാകാനത്രശുദ്ധയായ്
സൃഷ്ടിച്ചതെന്തിനെന്നൊന്നു ചൊല്‍ക.
ഭ്രഷ്ടു കല്‍പിച്ചിത്രകറ്റീടുവാന്‍ മാത്രം
എങ്ങിനെ ഭ്രഷ്ടയായെന്നു ചൊല്‍ക.
പഴിയല്ല പാവമീ പെണ്ണിന്‍ വിലാപം,
പറയുവാന്‍ നീ തന്നെ ഏകാശ്രയം.

സൃഷ്ടിക്കു കൂട്ടായിരിക്കുവാന്‍ പാകം
വിശേഷമാം ജന്മമായ് സൃഷ്ടിച്ചു നീ.
വൈശിഷ്ട്യമറിയാത്ത ഹീനരാകാം
അധിക്ഷേപിച്ചെന്നും അകറ്റി നിര്‍ത്തി.

നീയല്ല സൃഷ്ടിക്കു നിയമം പടച്ചതും,
നീയല്ലനാചാര വന്മതില്‍ തീര്‍ത്തതും,
നീയല്ലീ പെണ്ണിന്നശുദ്ധി കല്‍പ്പിച്ചതും,
നീചനാം മര്‍ത്യന്‍റെ തന്ത്രമെല്ലാം.
നീതി ഹനിക്കും കുതന്ത്രമെല്ലാം.

തീണ്ടാപ്പാടകലമീ സ്ത്രീക്കു വിധിച്ചവര്‍
നൊന്തു പെറ്റുണ്ണിക്കു സോമജമൂട്ടുന്നൊ
രമ്മയാമിവളെക്കാള്‍ യോഗ്യരെന്നോ!!
ഇവരുമീയുദര സന്താനങ്ങളപ്പോള്‍
അശുദ്ധ രക്തത്താല്‍ ഉടലെടുത്തോര്‍,
പെറ്റവളെക്കാള്‍ അശുദ്ധി പേറുന്നവര്‍.

ശ്രേഷ്ഠയാം ശക്തയാം പൂജ്യയാം –
നിന്‍ സൃഷ്ടി അപരന്‍റെ പാവയായ് വാണിടുന്നു.
അതിരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ പെട്ടുഴറിടുന്നു,
അനീതിക്കു പാത്രരായ് വിങ്ങിടുന്നു.

ഹൃത്തു പവിത്രമാണെന്നാലുമപരന്‍റെ
പാപത്തിന്‍ കറയവള്‍ പേറിടുന്നു,
പാപിയായ് മുദ്രണം ചെയ്തിടുന്നു,
ഇവര്‍ പാതകളൊക്കെ അടച്ചിടുന്നു.

നേരായ് ഗമിക്കുന്ന നാരിക്കഴല്‍ തീര്‍ക്കും
നേരു ഹനിപ്പോരെ പോറ്റുന്ന പീഠങ്ങള്‍
ഏറുമീ മണ്ണിലെ വാസത്തേക്കാള്‍
ദുസ്സഹമല്ല മറ്റൊന്നും ഭൂവില്‍....

Read more

വാലന്റയിന്റെ വലയ്ക്കുള്ളില്‍

കണ്ണില്ലാത്തൊരു കാമവും
നിറയെ കണ്ണുള്ള പ്രേമവും
വലന്റയിന്‍ ദിനം വലക്കുന്നയ്യോ
പ്രേമമോ, കാമമോ ശരിയേത്?

പൂന്തേന്‍ നുകരുന്നൂ കരിവണ്ടുകള്‍
കതിര്‍മണി കൊറിക്കുന്നു ഇണക്കിളികള്‍
മേഞ്ഞു നടക്കുന്നു ജീവികള്‍ പ്രക്രുതിയില്‍
വിലങ്ങില്ലാതെ സ്വതന്ത്രരായ്

കാലാകാലം ഇണ ചേരുന്നു
സന്താനങ്ങളെ പോറ്റുന്നു
സ്‌നേഹമാണോ, കാമമാണോ
അവരുടെയിടയില്‍ അഭികാമ്യം

മനുഷ്യര്‍ക്കെന്നും വിലങ്ങുകള്‍
ഒന്നിനെ മാത്രം തേടി നടക്കാന്‍
ഒന്നും പിന്നെ കാണാതിരിക്കാന്‍
അതിനെ പ്രേമമെന്നു കരുതാന്‍
ശേഷിച്ച ജീവിതം അങ്ങനെ കഴിയാന്‍

വലന്റയിന്‍ ദിനത്തില്‍ ഒന്നു വിലസാന്‍
മനസ്സിലെ കവിയൊന്നാശിക്കുന്നു
കണ്ണും കാതും അരുതെന്ന് ചൊല്ലി
കവിക്ക് താക്കീത് നല്‍കുന്നു
എന്നാല്‍ എഴുതാം ഈ വരികള്‍ ഇവ
മായ്ക്കാനാര്‍ക്കും കഴിയില്ലല്ലോ?

ശുഭം

Read more

മഞ്ഞുരുകുമ്പോള്‍

ഏറ്റവും ഒടുവിലെ താപനില
നിന്നോടു മാത്രം ചോദിക്കുന്നു -
നാളത്തെ കാലാവസ്ഥയും.

എത്ര കാരുണ്യവതിയാണ് നീ!
പറഞ്ഞതുതിരിയാഞ്ഞാല്‍
ചെവി കേള്‍ക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രം
അനുകമ്പയോടെ മൊഴിയും.
എന്നിട്ടും മുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കനിയും.

ഇല്ല
വേണ്ട
ആവശ്യമില്ല:
സൌമ്യമായി നിഷേധിക്കാന്‍
എത്ര ശൈലിയും പ്രയോഗവുംപറഞ്ഞു തന്നു.
നന്ദി പ്രകടനത്തിനു
എത്രയെത്ര സൂത്രവാക്യങ്ങള്‍ ചൊല്ലിത്തന്നു.

തീര്‍ച്ചയായും നിനക്ക് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഹൃദയഭാരംപടംപൊഴിക്കുന്ന
പിശുക്കോടെ ചൊരിയുന്ന സ്വേദം
നിരനിരയായി നെഞ്ചില്‍ അണിഞ്ഞ
പഴയപെരുക്കങ്ങളുടെ കഠിനപ്പട്ടിക
അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണതയുടെ ഊഷ്മളതയില്‍
എവിടെ വലിച്ചെറിയും?

അറിയാം
എനിക്കറിയാം
എന്നുമെന്നപോലെ ഇന്നും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും:
ഇവിടെ നിര്‍ത്താതെ മഞ്ഞുപെയ്യുകയാണ്—
ഉള്ളു തപിപ്പിച്ചു തണുപ്പിക്കുന്ന
നുരഞ്ഞുപൊന്തുന്ന ഷാമ്പെയിന്‍
അടപ്പു തുറന്ന് പതഞ്ഞുണര്‍ത്തുന്ന
പാര്‍ലറുകളുടെ വിസ്തൃത വിവസ്ത്രത
അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.

Read more

മൃതന്റെ ശബ്ദം

വടവൃക്ഷമാകേണ്ട തൈക്കു നീര്‍ നല്‍കാത്ത-
മനസ്സു ശോഷിച്ചവര്‍ കേള്‍ക്കുവാന്‍ പാടുന്നു,
ജനിമൃതിക്കിടയിലീയല്‍പ്പകാലം ഉള്ളില്‍-
നുരയിട്ടിരുന്നതാം പരിഭവങ്ങള്‍.

ഗോഷ്ടിയായ് കാട്ടിടും ചേഷ്ടകള്‍ പലതു-
മിന്നന്ന്യരെ കാട്ടിടാനുള്ളതാണെങ്കിലും.
ഇന്നെന്‍റെ മൃത ശരീരത്തിനായ് നല്‍കുന്ന-
സ്‌നേഹത്തിന്‍ പാതി അന്നേകിയെങ്കില്‍,

ഇവിടെ ഘോഷിച്ചിടുന്നെന്‍റെ മഹത്വങ്ങള്‍-
അന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞതെങ്കില്‍,
ഇവിടത്തെ നിന്‍റെയീ നാട്യങ്ങളത്രയും-
അന്നെന്‍റെ മുന്നിലൊന്നാടിയെങ്കില്‍,
ഭാവിയെ പ്രോജ്വലിപ്പിച്ചിടാന്‍ തക്കതാം-
പ്രോത്സാഹനങ്ങളന്നേകിയെങ്കില്‍,
ഇത്രമേല്‍ മരണത്തെ പ്രണയിച്ചിടാന്‍-
അതിനെ പുല്‍കിടാന്‍ വെമ്പുകില്ലായിരുന്നു.

ചേതമില്ലാത്ത ചെറു വാക്കു മതി-
ചേതസ്സിലാനന്ദം ചേക്കേറിടാന്‍,
ആസ്വാദഹര്‍ഷം നുകര്‍ന്നലസയാകി-
ല്ലുയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കാനൊരൂര്‍ജമാകാന്‍..

ചേറുകുംഭങ്ങളാം വചനങ്ങളാലെന്‍റെ-
ചേതോവികാരം വ്രണപ്പെടുത്തി.
വിടരാന്‍ കൊതിച്ചൊരാ ഭാവനാമുകുളങ്ങള്‍-
അന്നേ അടര്‍ത്തിയെന്നുള്ളില്‍ നിന്നും..

വളരുവാനാകാതുണങ്ങിക്കരിഞ്ഞെ-
ന്നറിഞ്ഞു നീ വളവുമായെന്തിനെത്തി.
വരണ്ടിരിക്കുന്നതാം നാവിലേക്കിനി നിന്‍റെ-
വിഷലിപ്ത കൈകളാല്‍ നീരുവേണ്ട..

ചേതനയറ്റു കിടക്കുന്ന നേരത്തു-
വാഴ്ത്തിടാന്‍ എത്തുന്നോരോര്‍ത്തിടേണം,
കാതു കൂര്‍പ്പിച്ചിരുന്നിക്കാലമത്രയും-
കാതിനിമ്പം നല്‍കുമൊരു നല്ല വാക്കിനായ്..
ചിതവരെ കാത്തുവച്ചാ മൊഴിമുത്തുകള്‍-
ഏകിടാനുണ്ടായിരുന്നേറെ നേരവും.

ചേതനയറ്റ ശരീരത്തിലേക്കിനി-
ചേക്കേറിടാനാശയില്ലതന്നെ,
സ്വാര്‍ഥത തിങ്ങുമീ ലോകത്തെ വിട്ടു-
ഞാന്‍ അത്ര മടുപ്പോടെ യാത്രയാവുന്നു...

മരിച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് തന്റെ ചുറ്റും നടക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ കാണാനും കേള്‍ക്കാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍
എന്തായിരിക്കും അയാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ എന്നത് എന്റെ ഭാവനയിലൂടെ ഒന്ന് കണ്ടുനോക്കിയതാണ് ഈ കവിത. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ നല്‍കാത്ത സ്‌നേഹവും, കരുണയും,അംഗീകാരങ്ങളും മരണശേഷം നല്‍കുന്ന കാഴ്ചകളാണ് നമുക്ക് ചുറ്റും കണ്ടുവരുന്നത്.ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ നല്കാത്തവ മരണശേഷം നല്‍കിയത് കൊണ്ട്
എന്തു ഫലം.

Read more

ഉപായക്കെണി

ഉദിച്ച ബാലസൂര്യനുംമറച്ചുതന്റെ രശ്മിയെ
മദിച്ച നീരദങ്ങളും പൊഴിച്ചുകണ്ണുനീര്‍ക്കണം
ഉതിര്‍ന്നു പൂര്‍ണ്ണ കാതരാത്മ ശപ്തമാം പ്രഭാതവും

ഉയര്‍ന്നു തപ്തശ്വാസവും വിലക്ഷണാന്ത വാഴ്ചയില്‍.!
നുറുങ്ങിടുന്ന മാനസത്തിലില്ലവന്നുഖിന്നത
നിറഞ്ഞിടും വിഷാദമാഴ്ന്നു ഹൃത്തടംമഥിക്കിലും
നിരത്തി നേര്‍വഴിക്കു വന്‍ ചതിക്കുരുക്കുചുറ്റിലും
തിരിച്ചറിഞ്ഞതില്ല മാനിന്‍തോലിലെ വൃകങ്ങളെ !.

സഖാക്കളെന്നു താന്‍ നിനച്ചു കൂട്ടുനിന്ന തോഴരും
സഖിത്വമാര്‍ന്നു തള്ളിയാഴിമദ്ധ്യമുന്നമായഹോ,
സമോദമായി നിത്യവുംസമാദരിച്ച സോദരര്‍
സമാഹരിച്ച പാതതന്റെ ജീവഹാനി മുദ്രിതം !

അറിഞ്ഞിടാത്ത പാതകംചുമത്തുവാനൊരുങ്ങിയ
ങ്ങറയ്ക്കകത്തു നിര്‍ദ്ദയംകരുക്കള്‍ നീക്കി മിത്രരും
കറുപ്പിയന്ന രാഗമെന്നു താന്‍ നിനച്ച സോദരര്‍
എറിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിക്കധീനനായ്ചമഞ്ഞു സാധു താന്‍ !

തളിര്‍ക്കുലíുകീഴ് തനിക്കുകണ്ടകംചമച്ചവര്‍
തെളിഞ്ഞ പൊയ്കതന്നിലെപ്പൊല്‍ പങ്കജം പറിക്കുവാന്‍
വിളിച്ച നേര മജ്ഞനായൊരന്ധനെന്ന പോലഹോ
കളങ്കമറ്റ പാവയായ്ചതിക്കകത്തുവീണു താന്‍ !

പെരുത്ത മോദമാര്‍ന്നു പൗരമുഖ്യരാം പ്രമാണികള്‍
പരം നിരന്നു പിന്നിലായ് തന്‍ മാനഹത്യയുന്നമായ്,
പരോപകാരമെന്ന ലാക്കെടുത്തുചെയ്തസേവനം
പരന്നുചെയ്തതാണുമന്നില്‍ തന്റെയേക പാതകം !

ഉപായവേഷധാരിയാംവൃകങ്ങളെ ത്തിരിഞ്ഞിടാ-
തപായ പാതയേതുമേയഹത്തിലും നിനച്ചിടാ
തപക്വ ബുദ്ധിപോലെ താന്‍ ചരിçവാന്‍ ശ്രമിക്കവേ
അപായഗര്‍ത്തമൊന്നില്‍തന്നെ വീഴ്ത്തിമോദരായവര്‍ !

കളങ്കമറ്റചിന്തയാര്‍ìതോളിലേറ്റി നീങ്ങവേ
അളന്നതില്ലമാനുഷത്വമറ്റൊരാകിരാതത,
തളച്ചുവാളെടുത്തുകാടെടുത്ത തന്റെ പാണിയില്‍
തിളക്കമാര്‍ന്ന സൗഹൃദത്തിനുള്ളിലേകരാളത !

ഒêത്തനെച്ചതിച്ചിടാനൊരുക്കിടുന്നതാംകെണി
ഒരിക്കലക്കുരക്കനെപ്പിടിക്കുമെത്ര വാസ്തവം !
ഒരൊറ്റസത്യമെന്നുമുണ്ടുഹൃത്തിലേറെശക്തമായ്
പരാപരന്റെ പാതയാണ് നിത്യമായൊരാശ്രയം !
ഒരിക്കലും നശിച്ചിടാത്തതൊന്നുമാത്രമീ ഭുവില്‍
പരംജയത്തൊടേറിടുന്ന "സത്യ'മെന്ന സത്തയെ
ബലത്തിലെത്ര മുഷ്ടികള്‍അമര്‍ത്തിടാനൊരുങ്ങിലും
ഫലപ്പെടില്ലൊരിക്കലും അപൂര്‍വ്വശക്തിയാര്‍ന്നിടും.

പണത്തിലുള്ള പ്രാഭവത്തിളക്കമല്ലജീവിതം
ക്ഷണത്തിലാണതിന്റെ പുഷ്ടി, നാശമെന്നതോര്‍ക്കുക
ഗുണപ്രദങ്ങളായ നീതി, സത്യ, പൈതൃകത്തിനെ
നിണംകൊടുത്തുകാക്കുകില്‍ നശിച്ചിടാതെ നിന്നിടാം !
അനാദ്യനന്തനായവന്റെ പുഷ്ടമായതുഷ്ടിയാല്‍
ദിനേ ദിനേ നടന്നു നീങ്ങിശത്രുവിന്റെമേല്‍ജയം
അനന്തമറ്റസ്‌നേഹതീര്‍ത്ഥ തീരമങ്ങു പുക്കുവാന്‍
തനിക്കുശക്തി നല്‍കണേകൃപാനിധേ,തുണയ്ക്കണേ ! 

Read more

പടിയിറങ്ങുന്ന പ്രവാസി

ജനസാഗരത്തിലൊരു തുള്ളിയാമെന്നെ നീ
അറിയുവാനിടയില്ല , പക്ഷേ..
പെറ്റു വലിച്ചെറിഞ്ഞമ്മയെക്കാള്‍
എന്‍റെ പോറ്റമ്മയാം നിന്നെ ഏറെയിഷ്ടം.

ഉള്ളതുകൊണ്ടെന്നെ ഊട്ടിയതും,
ഉറ്റവരേക്കാള്‍ കരുതിയതും,
ഊഴിയില്‍ വാസം അസഹ്യമായപ്പൊഴും
ഉയിരേകി ഊര്‍ജമായ് താങ്ങായതും,
ഉന്നംപിഴച്ചൊരീ ജീവിതത്തില്‍
നറുവെട്ടമായ് ചിലതൊക്കെയേകിയതും,
ഉള്ളം നിറഞ്ഞുള്ള നന്ദിയോടെ
ഉള്ള കാലം വരെ ഓര്‍ത്തിടാം ഞാന്‍.

ഉലയാതെയിന്നോളം പോറ്റിയ നിന്നില്‍
നിന്നെന്നേക്കുമായ് പടിയിറങ്ങിടുമ്പോള്‍,
വിടപറഞ്ഞീടുന്നതുടലു മാത്രം
എന്‍റെ ഹൃത്തടര്‍ത്തീടുവാന്‍ ആവുകില്ലാ.

വിദ്യുത് വിളക്കിന്‍ വെളിച്ചത്തിലെന്നോ
ആദിത്യവെട്ടം മറന്നുപോയെങ്കിലും,
രാപ്പകല്‍ ഭേദങ്ങളറിയാതെ നാളുകള്‍
അതിവേഗമെങ്ങോ കടന്നുപോയെങ്കിലും,
നിറമുള്ള ചിന്തയാല്‍ ചിത്തം നിറച്ച നിന്‍
ചങ്ങാത്തം തന്നെയാണേറെ പ്രിയം.

പിറന്നിടത്തിനിയൊരു പുനര്‍ജനിക്കായ്
പിഴുതെടുക്കാന്‍ സമയമെത്തി നില്‍ക്കുന്നു.
പുലര്‍ന്നിടത്തോടിന്നു യാത്ര ചൊല്ലുമ്പോള്‍
പുതു പുലരി ഭയമായി നില്‍പ്പുണ്ട്മുന്നില്‍.

വിത്തമായ് കരുതുവാന്‍ ഏറെയില്ലെങ്കിലും
ചിത്തം നിറച്ചു നിന്നോര്‍മ്മയുണ്ട്.
ചിക്കിച്ചികഞ്ഞൊന്നു നോക്കിടാതെത്തന്നെ
നിറയുമാ നല്ലോര്‍മ്മ ഉറവയായി...

വിതച്ചിരുന്നിവിടെ ഞാന്‍ ഒരുപിടി സ്വപ്നം
വിളവു കാണാതിന്നു വിട ചൊല്ലിടുമ്പോള്‍,
വിധിയെപ്പഴിക്കാതെയൊന്നപേക്ഷിക്കട്ടെ,
വിളവെടുപ്പിന്‍ നേരമെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുക..

വിയര്‍പ്പായി രക്തമൊഴുക്കി കിളിര്‍പ്പിച്ച
വിളയാണു കൊയ്‌തെടുക്കുന്നതെന്നോര്‍ക്കുക,
വിയര്‍പ്പൊഴുക്കിയവന്‍റെ ഗതികേടുമോര്‍ക്കുക,
വിലമതിക്കാത്തതാം സ്‌നേഹമായ് കരുതുക....

Read more

പ്രണയമൊരു നൊമ്പരമോ...

നിനക്കാത്ത നേരത്തെന്നരികത്തു വന്നു നീ
എന്‍ അകതാരില്‍ വിരിയിച്ചു പ്രണയം ...
മറുവാക്ക് ചൊല്ലുവാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കാതെ
എന്നെ നീ മാറോടണച്ച നേരം ....നിന്‍

സ്വരമെന്നില്‍ ആര്‍ദ്ര സംഗീതമായി പെയ്യവേ ..
ഹൃത്തില്‍ പതിഞ്ഞ നിന്‍ പുഞ്ചിരിയും ..
നിന്നധരങ്ങള്‍ നല്‍കിയ മുദ്രകളും..
കൗതുകമായെന്നില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കെ ..

അജ്ഞനമായ പ്രണയത്തിന്‍ കല്‍പ്പടവുകള്‍
അറിയാതെ ഞാന്‍ താണ്ടിമെല്ലെ ..
പേടിച്ചു മെല്ലെ ഞാന്‍ നിന്നിലേക്കടുമ്പോള്‍
ജാതിയും മതവും ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തതില്ലാ ...

കേള്‍ക്കുവാന്‍ ഇഷ്ടമുള്ള ഹൃത്തു നിനക്കുള്ളതിനാല്‍
യെന്‍ നൊമ്പരങ്ങളെല്ലാം അറിയാതെ ചൊല്ലി പോയീ ..
വരവും ചിലവും നോക്കാതെ ഞാനെല്ലാം മറന്നു
നീയെന്ന ഭൂമില്‍ കറങ്ങി പോയീ ..

കാലം കടന്നു പോയതിനൊപ്പം
അനിര്‍വചനീയമാം മൗനത്തിന്‍
മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞെന്നെ തനിച്ചാക്കി
നീയും മെല്ലെയകന്നു പോയോ ..

നാട്ടുവഴികളില്‍ കരിയിലകളില്‍ കണ്ടു
ഞാന്‍, നിന്‍ അവ്യക്തമാം കാല്‍പാടുകള്‍..
നോവിന്റെ ചെറു ചാറ്റല്‍ മഴയിലും
പതറാതെ ഞാനതു പിന്തുടര്‍ന്നു..

പ്രണയം നല്‍കിയ നൊമ്പരപ്പൂക്കള്‍ മാറോടണച്ചു
ഇരുളിന്റെ വീഥിയിലൂടെ ..നിന്നെ തേടി
നിന്‍ സ്വരമൊന്നു കേള്‍ക്കുവാനായി ..
ദിക്കറിയാതെയിന്നും ഞാന്‍ നടന്നീടുന്നു ...

Read more

അമ്മയ്‌ക്കൊരു സ്‌നേഹഗീതം

നിറദീപപ്രഭ ചൊരിഞ്ഞെന്‍ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന
പ്രത്യക്ഷ ദൈവമാണെന്നുമമ്മ.

അമ്പലനടയിലും കിട്ടാത്ത ശാന്തിയാണമ്മേ
നിന്‍ അരികിലണഞ്ഞിടുമ്പോള്‍.

ആ കരസ്പര്‍ശമൊന്നേറ്റാല്‍ മതി
എന്‍റെ അകതാരിലാനന്ദമുറവയാകാന്‍.

നൊമ്പരമുക്തിക്കായ് അമ്മേ ഈ പുത്രിതന്‍
നെറുകയില്‍ തൊട്ടൊന്നനുഗ്രഹിക്കൂ.

നിന്നടുത്തുള്ളു തുറന്നപ്പൊഴൊക്കെയും
ആശ്വാസമെന്തെന്നറിഞ്ഞു ഞാനും.

വാത്സല്ല്യമോടെന്നെ ചേര്‍ത്തണച്ചീടുവാന്‍,
പറയാതെയെന്നുള്ളു വായിച്ചെടുക്കുവാന്‍,
എവിടെയാണെന്നാലുമെന്‍ തുടിപ്പറിയുവാന്‍,
ജനനീ നിനക്കേ കഴിഞ്ഞിടുള്ളൂ.

കഠിനമാം വേദന നല്‍കീടിലും
എത്ര കരുണ നീയെന്നില്‍ ചൊരിഞ്ഞിടുന്നു.

അനിഷ്ടങ്ങളെത്ര ഞാന്‍ കാട്ടീടിലും
എന്നുമിഷ്ടമോടെന്നെ പുണര്‍ന്നിടുന്നു.

അപരാധമെന്തൊന്നു ചെയ്തീടിലും
എനിക്കഭയം നിഷേധിക്കാത്തേക ദൈവം.

അകലങ്ങളതിരായി നില്‍ക്കാത്തനുഗ്രഹം
ചൊരിയണേ എന്നുമീ മകളിലമ്മേ.

ആഴിയോളം സ്‌നേഹമുള്ളിലെനിക്കായിട്ടാ
ണ്ടെത്രയായാലും കരുതിവച്ചീടുവാന്‍
അമ്മേ നിനക്കു ഞാനെന്തുനല്‍കി..

പ്രാര്‍ത്ഥനാഗീതിയായ് എന്നിലേക്കൊഴുകുന്ന
സ്‌നേഹഗംഗേ നിനക്കെന്‍ പ്രണാമം.

Read more

സാഹിത്യ ശാപമോക്ഷം! (ഓട്ടംതുള്ളല്‍)

കണ്ടില്ലെന്നുനടിച്ചു വശായ്
കൊണ്ടുപിടിച്ചൊരു സരസ്വതിപൂജ!
പേനയെടുത്തവരൊക്കെയെഴുതി
പേക്കൂത്തെന്നതു നിജമില്ലാതെ

പൊറംചൊറിയലുകണ്ടു മടുത്തു
പുകഴ്ത്തലുകള്‍ കേട്ടുമടുത്തു
ക്രാഫ്റ്റില്ലാതെ എഴുതുന്നോരു
വീമ്പു പറഞ്ഞു നടന്നീടുന്നു

എന്തിനു പറയട്ടിവിടെ വിശേഷം
സന്തം കൃതികള്‍ എഴുതുന്നോര്
എന്തിനെഴുതണമെന്നൊരു മട്ടില്‍
അന്തംവിട്ടു നടന്നീടുന്നു

സാഹിത്യത്തിന്‍ ശിരോമണികള്‍
സന്തതമവരുടെ ജാഡകള്‍ കാട്ടി
പൊതുജനമദ്ധ്യത്തദ്ധവായുവിട്ടു
പുതിയൊരു ശ്രദ്ധക്ഷണിക്കും കൂട്ടര്‍

പേരില്ലാത്തൊരു കൂട്ടര്‍
മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞൊരു കൂട്ടര്‍
നട്ടെല്ലില്ലാ ഞാഞ്ഞൂലുകളവര്‍
പലപല പേരില്‍ പറ്റിക്കുന്നു

വിഷപ്പാല്‍ ചുരത്തിനടക്കും
പൂതനകളുണ്ടവിടെങ്ങും
കലപല ചൊല്ലി നടന്നീടുന്നു
ചുളുവില്‍ തെളിയാന്‍ മോഹിച്ച്

പെണ്ണൊരുവളെഴുതിയാല്‍
പിന്നൊരു പൂരം പറയാനില്ല
പുകഴ്ത്തലുതന്നെ തന്നേം പിന്നേം
മതിമറന്നൊരു പുകഴ്ത്തലുതന്നെ!

ഒന്നിനുമില്ലവിടൊരു ചിട്ട
വന്നവനൊക്കെ പേന എടുത്താല്‍
സാഹിത്യത്തിന്‍ ഗതി, ദുര്‍ഗതി!
സംസ്കാരത്തിന്‍ അധോഗതി!!

Read more

ആ മധുര രാവില്‍

മുറ്റത്തു കുസൃതിക്കാറ്റിന്‍ ചുംബന വികൃതികള്‍
മഞ്ഞിന്‍കണങ്ങള്‍ക്ക് പുതുരൂപമേകി
എത്രനേരമായ് കിനാവിന്‍വള്ളികള്‍
പിണഞ്ഞുവരിഞ്ഞെന്‍ കരളില്‍ പതിക്കുന്നു

പൂമേനി തഴുകി തലോടി കിടന്നു ഞാന്‍
ചുംബനലഹരിയിലാറാടി രസിച്ച്
രതിസുഖസാഗര തിരകളില്‍ മുങ്ങി
ജനുവരിപെണ്ണിന്‍ മാറില്‍ മയങ്ങവേ
പുലരി വിടര്‍ന്നതറിഞ്ഞീല ഞാന്‍

പത്‌നി വന്നു പതുക്കെ പുലമ്പി ചാരേ
"മതിയായില്ലേ നാഥാ! കുംഭകര്‍ണ്ണസേവ' 
അവധി ദിനത്തില്‍ പുതുവര്‍ണ്ണം നിറയ്ക്കുവാന്‍
കൊതിപൂണ്ടു ഞാനും നോക്കിയാമിഴികളെ.

*****

* ജനുവരിപെണ്ണ്- ജനുവരി മാസം എന്ന പെണ്‍കുട്ടി. 

Read more

മോചനം

കയ്‌പ്പൊന്നു മാറുവാനറിയാതെ നറുതേന്‍
സ്മരിച്ചപ്പോഴേകിയീ ശപ്തജന്മം
നെഞ്ചുപൊട്ടിപ്പാടുമിക്കാട്ടുചോലപോല്‍
സഞ്ചരിച്ചീടാനെനിക്കുയോഗം.
ഒരുകവിള്‍ കുടിനീരിനായിഞാലയവേ
യേകിയതെന്തിനായുപ്പുവെള്ളം
വര്‍ദ്ധിച്ചിടുന്നതാമുഷ്ണലോകത്തില്‍ഞാ
നിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല ശിഷ്ടകാലം!
പാഴ് മരമായതിന്‍ ഹേതുഞാന്‍ തിരയവേ
യിറ്റുവീഴുന്നുവെന്‍ ജീവരക്തം
മന്ദമായൊഴുകുമിക്കാലമെന്‍ കൈവിരല്‍
ത്തുമ്പില്‍ക്കുറിച്ചിട്ടതസ്തമനം.
അല്പം നിശ്ശബ്ദത കാംക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും
കേള്‍പ്പിച്ചുവീണ്ടുമസുരവാദ്യം
താഴത്തുനിന്നുഞാനൊന്നെഴുന്നേല്‍ക്കവേ,
വീഴ്ത്തുവാനാശിപ്പതാരു നിത്യം?
മോചനം കാത്തുകിടക്കുന്നു നെഞ്ചിലെന്‍
യാചനകേള്‍ക്കാത്തയുറ്റബന്ധം
താരങ്ങളോരോന്നടര്‍ന്നുപോകുമ്പൊഴോ
തീരത്തടുക്കുന്നതെന്‍ കബന്ധം.

Read more

"ഭീരുവല്ല അംഗന"

പരിഹാസമേറ്റ് പിടഞ്ഞു തീരാനാവുകില്ലിനിയും,
പതിന്‍മടങ്ങു പരിശ്രമത്തെയിരട്ടിയാക്കട്ടെ.

ശാപവാക്കുകള്‍ കേള്‍ക്കുവാനെന്‍ കാതുതരുകില്ല,
കര്‍മ്മപദമതു നന്മയാല്‍ സമ്പുഷ്ടമാക്കട്ടെ.

സ്ത്രീയായ്പിറന്നതില്‍ നൊന്തിരുന്നൊരു കാലമേകിയതാം, 
ഉള്‍ക്കരുത്താല്‍ ഒന്നുകാലുകള്‍ പിച്ചവക്കട്ടെ. 

നിന്ദ്യമാം ചലനങ്ങളൊന്നും എല്‍ക്കുകില്ലിനിയും,
നന്ദിയോടെ സ്മരിച്ചിടാം ഇവയൊക്കെയെന്നുമിവള്‍.

എന്‍റെ പാദമുറച്ചതാക്കാന്‍ പാടുപെട്ടവരെ,
മനസ്സുമിങ്ങനെ കഠിനമാക്കിയ ചുറ്റുമുള്ളവരെ.

അറിവായകാലംതൊട്ടു നിങ്ങള്‍ നീട്ടിയതിനെല്ലാം, 
അറിയുന്ന വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടു നന്ദി പറഞ്ഞിടട്ടെയിവള്‍.

ആര്‍ക്കുമപരാധത്തിനായ് ചെറുചിന്തയില്ലിവളില്‍,
ലോകനന്മയതൊന്നു മാത്രമതുള്ളില്‍ നിറയുന്നു.

സല്‍പുത്രിയായ് പ്രിയപത്‌നിയായ് നല്‍പെങ്ങളായ് വാഴാം,
വാത്സല്ല്യനിധിയാമമ്മയായ് തന്‍ കടമകള്‍ ചെയ്യാം.

ബന്ധമെന്ന തണല്‍മരത്തിന്‍ നിഴലുവിട്ടെങ്ങും,
പോയിടാതെ പരിപാലനത്തിനു കൂടെനിന്നീടാം.

അരുതാത്ത വാക്കുകളുച്ചരിച്ചു തളച്ചിടരുതിനിയും, 
ഉരുക്കുഭേദിക്കാന്‍ കണക്കുള്‍ബലവുമുണ്ടിവളില്‍.

കലഹിച്ചുനേടും സ്ഥാനവും സ്വാതന്ത്ര്യവും വേണ്ട,
കഴിവറിഞ്ഞതില്‍ തൃപ്തരായിട്ടേകുകെന്‍ പീഠം.

കാലമേ നീയെന്തിനെന്നെ ഭയപ്പെടുന്നെന്നും
ബന്ധനസ്ഥയതാക്കി വച്ചു ചതിക്കയരുതിനിയും.

നിന്‍റെ ജീവനുദിച്ചുയര്‍ന്നതുമെന്നില്‍ നിന്നല്ലേ,
നിന്‍റെ കാലുകള്‍ ശക്തമാവാന്‍ ഏകിയെന്‍ രക്തം.

ഇനിയുമെന്തിനു ഭയമതെന്നറിയുന്നതേയില്ല, 
കഴിയുമെങ്കിലൊരവസരത്തിനു കനിവുകാട്ടിടുക. 

Read more

പുതുവത്സരാശംസകള്‍!

പുതുവത്സരത്തെ എതിരേല്‍ക്കാം
ഇതു പുണ്യവര്‍ഷമാകട്ടെ
പുത്തന്‍ പ്രത്യാശതന്‍ തിരി
കത്തട്ടെ,മാനവഹൃദയത്തില്‍

സത്യവും,നീതിയും വാഴട്ടെ
നിത്യവും സമാധാനമേകട്ടെ
വര്‍ഗ്ഗീയ ചിന്ത വെടിയാം
വര്‍ത്തിക്കാം സൊരുമയായ്

എന്തിനു കലഹിച്ചു വാഴുന്നു
യാന്ത്രികമീയൊരു ജീവിതം!
ഭൂമിയ പുണരാം,പ്രകൃതി തന്ന
അഭൗമീക സൗഖ്യം നുകരാം

കോടാനുകോടി വത്സരങ്ങളില്‍
കടന്നുവന്നൊരു മഹാമൗനമീ
ഭൂമി,അതില്‍ സ്‌നേഹം
വമിച്‌നു കഴിയാം,സോദരരായില്‍

ആശംസനേരട്ടെ! ഈ ശുഭവേള
ആശ്വാസം പകരട്ടെ ദു:ഖിതര്‍
ആലംബഹീനരാം സഹമര്‍ത്യര്‍ക്ക്
ബലമേകും നവവത്സരാശംസകള്‍! 

Read more

പ്രകൃതിയും വികൃതിയും

എന്തൊരാശ്ചര്യം കാലഭേദങ്ങളിത്യാദികള്‍
എന്തൊരന്തരം രണ്ടു രാജ്യങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ തമ്മില്‍!
"സുപ്രഭാത'മെന്നഭിവാദ്യമേകുമ്പോളുടന്‍
"സുന്ദരസായാ'മെന്നോതുന്നെന്‍ പ്രിയ മിത്രം!

വ്യത്യസ്തം മഹിയാകെ, ഭാഷകള്‍, ആചാരങ്ങള്‍
പ്രത്യക്ഷമല്ലോ ഭിന്നസൂര്യാസ്തമനങ്ങള്‍!
മദ്ധ്യത്തിലഗാധമാം സാഗരം കരകളില്‍
മര്‍ത്ത്യരുണ്ടെല്ലാത്തിലും വൈവിദ്ധ്യമിയന്നവര്‍!

സൂര്യനൊന്നാകാശത്തില്‍, ചക്രവാളങ്ങള്‍ രണ്ടും
ഉദയാസ്തമനങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തനേരങ്ങളില്‍!
ഇവിടുന്നാദേശത്തില്‍ ചെല്ലുവോര്‍ രാവെന്നപോല്‍
ഇരുന്നുറങ്ങുന്നൂ പകല്‍, രാത്രിയിലുണരുന്നു!

എങ്കിലും പഴക്കത്താല്‍ മാറുന്നീശീലം മെല്ലെ
ഏതുദിക്കിലും വാഴാന്‍ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു സ്വയം!
പ്രക്രുതിയ്ക്കനുസ്രുതമിഴുകിച്ചേരും ഗുണം
പ്രഭുവായ് മനുഷ്യനു നല്‍കിയവരദാനം!

ഇക്കരെവസിപ്പവര്‍ നിദ്രയിലമരുമ്പോള്‍
അക്കരെയുണര്‍ന്നവര്‍ കര്‍മ്മോത്സുകരാകും!
നിദ്രയില്‍ ലോകം സര്‍വ്വമാഴ്ന്നിടാതിരിയ്ക്കുവാന്‍
ചിദ്രൂപന്‍ കാലേകൂട്ടി ചെയ്തതീ വിന്യാസങ്ങള്‍!

കര്‍മ്മനിരതരോരോ ജീവിയും ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തില്‍
ധര്‍മ്മമാണതീശ്വര സ്രുഷ്ടിതന്‍ വൈശിഷ്ടവും!
പ്രക്രുതികല്‍പ്പിച്ചൊരീ വ്യത്യസ്തകാലാന്തരം
പ്രതിഭാസമായല്ലോ കാണ്മൂ നാം നിരന്തരം!

മടങ്ങി സ്വന്തം നാട്ടിലെത്തിയാലുടന്‍ തന്നെ
മറക്കുന്നെല്ലാം പൂര്‍വ്വസ്ഥിതിയെപ്രാപിയ്ക്കുന്നു!
പ്രക്രുതിയ്ക്കനുസ്രുതമിഴുകിച്ചേരും ഗുണം
പ്രഭുവായ് കനിഞ്ഞിട്ടൊരുല്‍ക്രുഷ്ട വരദാനം!

പരന്നപാരാവാരം പുളിനങ്ങളില്‍ വാഴും
നരന്മാര്‍ പരസ്പരം വ്യത്യസ്തരെല്ലാത്തിലും!
അമ്പരന്നിരുന്നുപോം കേവലര്‍ മനുഷ്യര്‍ നാം
അംബരക്കീഴിലെയീ മായാലീലകള്‍ കാണ്‍കെ!

ഉദയാസ്തമനങ്ങള്‍ രണ്ടുദേശങ്ങളിലും
ഉടയോന്‍ കല്‍പ്പിച്ചപോല്‍നടക്കുന്നൊരേനേരം!
ഉദയം ദര്‍ശിച്ചുടനവിടെച്ചെന്നാല്‍ കാണാം
ഉടനെയസ്തമിയ്ക്കാനൊരുങ്ങുമരുണനെ !

സുപ്രഭാതത്തില്‍ കണ്ട പൈതലെയൊരുവയോ-
വ്രുദ്ധനായ് കാണുന്ന പോലല്ലയോ ദിനാന്ത്യത്തില്‍?
തികച്ചും നിഗൂഢങ്ങളല്ലയോ പ്രക്രുതിതന്‍
തിരഞ്ഞാലൊരിയ്ക്കലും കിട്ടാത്ത രഹസ്യങ്ങള്‍!

വിക്രുതി= സ്വഭാവത്തിലുള്ള മാറ്റം, അസ്വാഭാവികത ഛന്ദസ്സ് എന്നെല്ലാം.

Read more

കാലമുരുളുമ്പോള്‍

പണിശാലയില്‍ ഉരുകുന്ന
ചീസ്‌കേക്കില്‍ അലങ്കരിച്ച
പാല്‍ക്കട്ടിയും തിരുമധുരവും
ലേബലില്‍ ചിരിക്കുന്നു.

ഫിര്‍മരക്കൊമ്പിലെ വര്‍ണ്ണസ്ഫടികം
പുല്‍ക്കൂട്ടു ബിംബപ്പഴമപ്പെരുമ.
മണിനാദം മിണുങ്ങുന്ന ഊഷ്മളത
മഞ്ഞിലെ മഗളഗാന വിടപറച്ചില്‍.

കുളമ്പടി കുറുങ്ങുന്ന ഉത്തരധ്രൂവ-
പ്പുകക്കുഴല്‍ ധവളദ്രവണത്തില്‍
ഒളിത്താവളം തേടുന്ന ദക്ഷിണധ്രൂവ-
ക്കനം വാര്‍ന്ന ഓസോണ്‍ കണികയില്‍
ചോപ്പന്‍തൊപ്പിയുടെ വെള്ളത്താടി
വിയര്‍പ്പൊപ്പി സാന്തസിംങ്ങിന്റെ തൂവ്വാല.

സമയമായി-
ശുദ്ധീകരണസ്ഥല-
ഗ്ഗാര്‍ബേജു കൂനയില്‍
കറുത്ത കൂറ്റന്‍ സഞ്ചിയില്‍
കൊഴുപ്പു മെലിഞ്ഞ കോഴിക്കാലിലെ
മാംസളത രുചിച്ചറിഞ്ഞ
മാംസദാഹക്കുപ്പായമൂരുന്ന
മുഴുപ്പു മുറ്റിയ കാലഹരണസ്സ്രവം.

ഒരുങ്ങുക:
പണമൊഴുക്കി പണമൂറ്റുന്ന
എല്‍.ഇ.ഡി ഊര്‍ജ്ജലാഭക്കൊതി
ഉണര്‍ന്നൂറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പേ
ടൗണ്‍ഷിപ്പിലെ നോട്ടീസുബോര്‍ഡില്‍
മുന്നറിയിപ്പു വരും:
പുതുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞോട്ടെ
പന്ത്രണ്ടാം രാവിലെ രാജര്‍
പതിമൂന്നാമക്കത്തിലെ ദു:സൂചനയില്‍
മുക്കൂട്ടുനിരതദ്രവ്യം ചാര്‍ത്തട്ടെ-
തിരുശേഷിപ്പായി മാറാടാത്ത
പുല്ലൂട്ടിലെ പശുതിന്നാത്ത ഉണക്കപ്പുല്ല്
അവഗണനയുടെ അവശേഷിപ്പില്‍
ഇലപൊഴിഞ്ഞ അസ്ഥികൂടത്തിലെ
അടരാന്‍ അടരാടുന്ന ചുവരെഴുത്ത്:
ആട്ടിടയ വടിമിട്ടായി നൂണെപ്പും
വാട വാടിയ മരക്കൊമ്പും
തെക്കേമൂലയില്‍ തോണ്ടിത്തീര്‍ത്ത
സമൂഹപ്പടുകുഴിയില്‍ മാത്രം
ചങ്കിടിപ്പു ചെമ്പരത്തിപ്പൂവാക്കി
സശ്ശബ്ദം നിക്ഷേപിക്കുക.

Read more

പുതുവര്‍ഷ ലഹരിയില്‍ (സമൂഹ ഹാസ്യനൃത്തഗാനം)

(പുതുവര്‍ഷം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ വേളയില്‍ ഒരു ചെറിയ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടിയാണ് ഈ സമൂഹ ഹാസ്യനൃത്തഗാനം. മദ്യപാനം, പുകവലി തുടങ്ങിയവ ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലതല്ലാ എന്ന വാണിംഗ് പലപ്പോഴും കാണാറില്ലെ. അതുപോലെ ഈ പുതുവര്‍ഷരാത്രിയില്‍ ഈ നൃത്തഗാനം പാടി മുട്ടി തട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നവര്‍ വളരെ സൂക്ഷിക്കണം. വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ എല്ലാം കൈകാര്യം ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ സംഗതി കുളവും ചളവും ആവും. മാനഹാനിയും ധനനഷ്ടവും അപകടകരവുമായിരിക്കും ഫലം. ഈ ഗാന രചയിതാവിനേയും സംഗീത സംവിധായകനേയും സംഘാടകരേയും പിന്നെ പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല. എല്ലാം സ്വന്തം റിസ്കില്‍ ചെയ്യുക. ഈ ലേഖകന്‍ തടി ഊരുന്നു. മുന്‍കൂര്‍ ജാമ്യമെടുക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഈയിടെയായി യു.എസ്. മലയാളികളുടെയിടയില്‍ ധാരാളം സദാചാര പോലീസുകാരും ഗുണ്ടണ്ടണ്ടണ്ടണ്‍ടകളും വിളയാടുന്ന സന്ദര്‍ഭമാണിത്. ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോഴോ, അതിനായി പോസ് ചെയ്യുമ്പോഴോ, കരുതിക്കൂട്ടിയോ, നിഷ്കളങ്കമായൊ ഉള്ള തട്ടലും മുട്ടലും ഉരസലും ചൂടുള്ള പ്രമേയങ്ങളായിരുന്നല്ലോ. ഫോമാ-ഫൊക്കാനാ തുടങ്ങി സര്‍വ്വത്ര അസ്സോസിയേഷന്‍കാര്‍ക്കും ഇതെല്ലാം ബാധകമാണ്. ഇതിന്റെ ഗാനസംഗീത നൃത്തസംവിധാനം വായനക്കാര്‍ക്ക് യുക്തംപോലെ അവസരോചിതമായി നിര്‍വഹിക്കാം, ക്രമീകരിക്കാം. നൃത്തത്തില്‍ ഇലക്കും മുള്ളിനും സാരമായ കേടില്ലാത്തവിധം ചെറിയ തട്ടും മുട്ടും ആകാം. പക്ഷെ എല്ലാം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം റിസ്ക്കില്‍ ആയിരിക്കും. എന്നാല്‍ തുടങ്ങാം.... )

തട്ടുമുട്ട് താളം തല്ലിപൊളിമേളം അടിപൊളിമേളം
തട്ടുമുട്ട് താളം തല്ലിപൊളിമേളം അടിപൊളിമേളം
വാറ്റുവീണ മണ്ണില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന ബ്രാന്റുകള്‍
നല്ല കടുകട്ടി മത്തുപിടിക്കും ചൂടന്‍ ബ്രാന്റുകള്‍
ബിവറേജില്‍ നൂറുനൂറുപേരിലായി പിറക്കവേ
റാക്കും അറാക്കും ബ്ലാക്ക്‌ലേബലും ഷിവാസെന്ന ശിവനും
ആര്‍ത്തിമൂത്ത് അന്തിയായാല്‍ ക്യൂവിലുന്തി നില്‍ക്കണം
ആയിരങ്ങള്‍ നല്‍കി വഴിയില്‍ ഓടയില്‍ വീണുറങ്ങണം
ഓഹോ..ഹോ..ലാ... ലലാ..ഹാ..ഓഹോ..തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ താളം
കൈയ്യോട് കൈ..മെയ്യോട് മെയ്...ലൊലലൊ..തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ മേളം
വിലകുറഞ്ഞ മദ്യമാണ് കുടിയനെന്നുമാശ്രയം
സങ്കടങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തിടുന്ന മെഡിസിനാണെന്നോര്‍ക്കണം
ഓടയില്‍ അല്പം കിടന്നാലും ഡെയ്‌ലിവീട്ടിലെത്തണം
കാത്തുനില്‍ക്കും ഭാര്യമാരെ കാലുവാരി അലക്കണം മെതിക്കണം
പോലീസ് എത്തി....ഇടിച്ചാല്‍...കൊള്ളണം.... ഹാ....ഹാ....ഹെ..
ജയിലില്‍...അഴിഎണ്ണേണം...ഹായ്...ഹായ്..തെയ്യക്കം..താരോ..
ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍...പുതുവര്‍ഷ മേളം താളം.... ഹ....ഹ....
ലാ..ലാ....ലാ ........ ഓലീലാ.......ഓ എന്റെ ലീലാ......... ലാലാ........
ലൂ.......ലൂ......ഹൊ....ഹൊ.....ഹൊ.... ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍.
തെയ്യക്കം...താരോ.....തെയ്യക്കം താരോ...ഹായ്.... ഹായ്....

ഒത്തുപിടി മത്തുപിടി ചേര്‍ത്തടിക്കാം ചേരുംപടി മദ്യം...
ഡെയ്‌ലി നാലുമുട്ട തരും നല്ല നാടന്‍ കോഴിയെ പൊക്കണം
തൊട്ടടുത്ത ഷാപ്പില്‍ കൊടുത്ത് കള്ളടിക്കണം
കാശില്ലെങ്കില്‍ എന്തു ചെയ്യും...കോഴിതന്നെ ആശ്രയം
കോഴിക്കൂട്ടിലെ കോഴിയെ പൊക്കണം അടിച്ചുമാറ്റണം....
കെട്ടിയോള്‍ കോഴിയെ തെരയുമ്പം കണ്ടില്ലെന്ന്..
നടിക്കണം..ഏറിയാല്‍ സ്വയം ചിക്കനായി പിടിച്ചു നില്‍ക്കണം.
ഏശിയില്ലേല്‍...ഹബി ഹാപ്പിയായ്..ഭാര്യയെ രണ്ടു പൊട്ടിയ്ക്കണം

മദ്യമെന്ന അമൃതപാനിയത്തിന് ജാതിയില്ല മതമില്ല...
ഏവരും സോദരരായി വാഴുമൊരാത്മീയ വിദ്യാലയം
മമ്മൂട്ടി, ലാലൂട്ടി, ജോസൂട്ടി, വാസൂട്ടി, പാറൂട്ടി ചേര്‍ന്നു വീശുന്നു.
അന്നമ്മ പെണ്ണമ്മ തങ്കമ്മ ചേരുംപടി ചേര്‍ത്ത് പാടാമെടി...
ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍... ഹാപ്പി.. ഹോ..ഹോ..ഹാ....ഹായ്...ഹായ്....

വാങ്ങുവാന്‍ അടിക്കുവാന്‍ ഏറെയുണ്ട് ബ്രാന്റുകള്‍
ബ്രാണ്ടി, വിസ്ക്കി, വോഡ്ക, റം മാറി മാറി അടിക്കണം...
കെനയ്, ജോണിവാക്കര്‍, ബ്ലാക്‌ലേബല്‍ ഷിവാസെന്ന ശിവനും...
നീറി നീറി എരിയണൊ വിസ്ക്കിതന്നെ വീശണം....

സൊറ പറഞ്ഞ് ഭള്ളും പറഞ്ഞു നല്ല വിസ്ക്കി തന്നെ വീശണം..
എരിവുള്ള മുളക് തൊട്ടടിക്കണം ....ഹായ്.... ഹായ്....
കപ്പകൂട്ടി..അടിക്കണം.. ഹായ്..ഹൊ...ഹൊ.... ഹായ്.... ഹായ്..
മെരി ക്രിസ്മസ്...മെരിമെരി..കിസ്മസ് ആന്‍ഡെ..ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്‍
പുതുവര്‍ഷ ഐറ്റം ഉടന്‍ തന്നെ അടിക്കണം
മാച്ച് ചെയ്ത് മിക്‌സ് ചെയ്തടിക്കണം
വഴങ്ങുമെങ്കില്‍ ഭാര്യയുടെ അണ്ണാക്കിലും പെഗ് ഒഴിക്കണം
ഇല്ലെങ്കില്‍ കാലുമടക്കി തൊഴിക്കണം... കൈനീട്ടി പൊട്ടിക്കണം..
പോലീസെത്തുമ്പോള്‍ കുറുക്കന്‍മാതിരി ഓടണം..പായണം...
വീരനെങ്കില്‍ പോലീസിനും രണ്ടു കൊടുക്കണം പൊട്ടിയ്ക്കണം

മായില്ലാമോനെ മദ്യമെന്ന പാനീയം ഭൂവില്‍നിന്നൊരിക്കലും...
മായില്ലാമോളെ മദ്യമെന്ന ദിവ്യഔഷധം....കൊടുക്കുന്തോറുമേറീടും
മദ്യം മധ്യകേരളത്തില്‍ റേഷനായി നല്‍കണെ..തമ്പുരാനെ..
പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ വാഴും ലോകരക്ഷകാ രാജാധിരാജാ ഉണ്ണി പൊന്നുണ്ണി
കാനായിലെ കല്യാണത്തിനുവെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയ ഉയിര്‍ത്ത തമ്പുരാനെ..
കനിയേണേ.. മദ്യം നിത്യം ഒഴുക്കണേ.. ഓഹോ..ഹോ..ലാ.. ലലാ..
അടിയങ്ങള്‍..കൈകൂപ്പി ബിവറേജ് ലൈനില്‍..ഹാ...ഹാ... ഹൊ...ഹൊ..
അണി അണിയായ് നിരനിരയായ് നിന്നിടാം ഓം... ഹൈലസാ....

മുതല്‍മുടക്കു.. മുതല്‍ഇറക്കു വിദേശമലയാളികളെ...
മദ്യകേരളം മദ്യവികസനം..മുതല്‍ മുടക്കൂ പ്രവാസികളെ..
ഫൊക്കാനാ... ഫോമാ... കണ്‍വെന്‍ഷന്‍.. പൊടി.. പൊടി..
കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ അജണ്ടയില്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ക്കൂ..പ്രവാസികളെ...
അജണ്ടയില്‍ തിരുകി..തിരുകികേറ്റു..ആര്‍എസ്പി..പിഎസ്പി.
കെ.പി.സി.സി.... ഓവര്‍സീസ്... ബിജെപി...പൊളിറ്റ്-
ബ്യൂറോ ആയാലെന്ത് പുല്ല് പോകാന്‍ പറ.. ഹൈലസാ....
ഒത്തുപിടി ... ചേര്‍ത്തുപിടി.. മദ്യപാനികളെ.. ഹൈലസാ..
വാറ്റുവീണ മണ്ണില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന ബ്രാന്റുകള്‍... നല്ല ബ്രാന്റുകള്‍....
തട്ടുമുട്ട് താളം..തല്ലിപ്പൊളിമേളം..എല്ലൊടി മേളം..അടിപൊളിതാളം...
തട്ടുമുട്ട് താളം തല്ലിപൊളിമേളം അടിപൊളിമേളം

* ഇതില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്ന വരികളോ, പ്രവര്‍ത്തികളോ അനുകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കേണ്ടതില്ല.

Read more

മുത്തമ്മ ചൊല്ലിയ കഥ

പല്ലില്ലാക്കവിളുള്ള ഏത്താപ്പു മാറുള്ള
പഞ്ഞിയേം വെല്ലുന്ന മൃദുവോലും മുടിയുള്ള,
തോളെത്തും കാതിലെ വാളിക ഞാത്തുള്ളെന്‍
വല്യമ്മ പണ്ടോതിയ കഥയാണേയിത്.
മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിലിരുന്നെന്റെ
മുത്തമ്മ ചൊല്ലിയൊരു കഥയാണേയിത്,
എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്തൊരു പ്രായത്തില്‍
എട്ടു വയസ്സിലേ വേളിയായി,
കൊച്ചുമുണ്ടും കുഞ്ഞു ചട്ടയും ധരിപ്പിച്ചു
കൊച്ചൊരു നേര്യതും മേലേ ചുറ്റി,
വില്ലുവണ്ടിയൊന്നില്‍ ആഘോഷത്തോടൊരു
യാത്രക്കൊരുങ്ങിയതിമോദമായ്,
യാത്രക്കിടെ കൊത്തിക്കുറിരുവാന്‍
ഉപ്പേരി മുറുക്കാനിവ എടുത്തു വച്ചു,
വില്ലുവണ്ടിയുടെ തുള്ളലിന്‍ താളത്തില്‍
തെല്ലു കഴിഞ്ഞപ്പോളുറക്കമായി പെണ്ണ്,
പള്ളിയിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കൊരു
കൊച്ചുചെറുക്കന്റെ അടുത്തു നിര്‍ത്തി,
പള്ളി നിറയെ മനുഷ്യരും ഒട്ടേറെ
അച്ചന്മാരും, ഞാന്‍ ഭ്രമിച്ചു പോയി,
കല്യാണമാണ് നടക്കുന്നെന്നറിയാതെ
അമ്മയെ നോക്കി വിതുമ്പി നില്‍ക്കെ,
എന്തെല്ലാമവിടെ നടന്നതു ഞാനേതോ
വിഭ്രമത്തോടങ്ങു നോക്കിനിന്നു,
ഇത്തിരി നേരം കഴിഞ്ഞു കയ്യിലൊരു
കൊച്ചു ചെറുക്കന്‍ പടിച്ചനേരം,
'അമ്മയെക്കാണണം വയറു വിശക്കുന്നു
ഇപ്പം എനിക്കെന്റെ വീട്ടിപ്പോണം,'
എന്തൊക്കെയോ ചൊല്ലി സാന്ത്വനിപ്പിച്ചെന്നെ
ബന്ധുക്കളും ചുറ്റും ബഹുജനവും
അന്തിനേരെത്തെന്റെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പം
കൂട്ടുകൂടാന്‍ പുത്തന്‍ ചെറുക്കനെത്തി,
പേടിച്ചു ഞാനോടി, അമ്മേടെ തണല്‍ പറ്റി
പെട്ടെന്നറിയാതുറങ്ങിപ്പോയി,
കല്ലുകൊത്താംകളി കണ്ണുപൊത്തിക്കളി
കുട്ടികളാം ദമ്പതികളോടിച്ചാടി,
വീട്ടലെപ്പണിയൊക്കെ കുഞ്ഞുമരുമോളൊരു
കുട്ടിത്തോര്‍ത്തും ചുറ്റി ചെയ്തുപോന്നു,
പാതിവെളുപ്പിനെ പൂങ്കോഴി കൂകുമ്പോള്‍
പായും ചുരുട്ടി വച്ചെണീറ്റാലോ,
വീട്ടിലുള്ളോര്‍ തന്നെ പത്തുപേര്‍, പിന്നെ
പാടത്തു പണിയുന്നോര്‍ കൂടെ നടക്കുന്നോര്‍
സ്വന്തക്കാരും പിന്നെ ചാര്‍ച്ചക്കാരും
സദ്യവട്ടം തന്നെ ഇരുട്ടും വരെ,
ഭര്‍ത്താവിനെയൊന്നു കാണാനും കിട്ടില്ല
കണ്ടാലോ മിണ്ടാനും നേരമില്ല,
പത്തു പതിനഞ്ചു വയസ്സായ നേരമേ 
ഭര്‍ത്താവാണെന്നുള്ള ചിന്തയായേ,
മക്കളായി മരുമക്കളായി കൊച്ചു
മക്കളും വീടു നിറച്ചു നിന്നു,
ഇന്നത്തെപ്പെണ്ണുങ്ങള്‍ കെട്ടിക്കുന്നേരമേ
ആര്‍ക്കും കൊടുക്കാതെ ഓട്ടം തന്നെ,
കൂട്ടുകുടുംബത്തിന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം പോരാഞ്ഞ്
പിറ്റേന്ന് തന്നെ പൊറുതിമാറും,
കൈകാല്‍ വളരുന്നതു കൊതിയോടെ കാത്തവര്‍
മേലുകിഴ് വയ്ക്കാതെ പോറ്റിയവര്‍,
കല്യാണം കഴിയുന്ന നേരം തൊട്ടന്യരായ്
കണ്ണിനു പിടിക്കില്ലവര്‍ ചെയ്യുന്നതൊന്നും,
സ്വതന്ത്ര്യം വേണം ജോലിക്കുപോണം
സ്വന്തക്കാര്‍ ശല്യമായ് തിരുന്നുതാനും,
മക്കളിന്നൊന്നോ, കൂടിയാല്‍ രണ്ട്,
മക്കളു പണ്ടൊക്കെ വീടു നിറച്ച്,
ഇന്നെല്ലാ മക്കളും പഠിത്തക്കാരായപ്പോള്‍
ഇല്ലാരും വീട്ടിലെ കാര്യം നോക്കാന്‍
അപ്പനും അമ്മയും വയസ്സായാല്‍ പിന്നെ
'നേഴ്‌സിങ് ഹോമി'ലാക്കി പണിയൊതുക്കാം,
വീടായാല്‍ മണ്ടനൊരു മകനുണ്ടെങ്കില്‍
വയസ്സായാല്‍ നോക്കുമെന്നാശ്വസിക്കാം.

Read more

കവിതേ നിനക്കു പ്രണാമം

വരിക നീയെന്നില്‍ വരമായ് നിറഞ്ഞിടാന്‍,
ജാലകങ്ങള്‍ തുറന്നേ കിടക്കുന്നു.
തപസ്സിലാണുള്ളു നിന്‍ വരം നേടിടാന്‍,
അരുതു താമസം ആ കടാക്ഷത്തിനായ്.

നന്മ കാക്കുന്ന വാക്കായ് ജനിക്ക നീ..
വരികളായങ്ങൊഴുകി പരക്കു നീ..
ഹൃദയതാളം നിലക്കും വരേക്കുമെന്‍,
ഹൃദയമായ് തുടിച്ചീടുകെന്നുള്ളില്‍ നീ...

ഉണ്മയായ് വിളങ്ങുന്ന നീ വരികെന്‍റെ,
തൂലികത്തുമ്പില്‍ ഊര്‍ന്നിറങ്ങീടുക.
ചിന്ത പൂക്കും മനസ്സിന്‍ വസന്തമായ്,
എന്നുമെന്നില്‍ വസിക്കുകെന്‍ കവിതേ നീ..

അശയങ്ങള്‍ക്കു പഞ്ഞമില്ലാതെന്നും
അറിവുകാക്കുന്ന ദേവിയായ് വാഴുക.
അറിവു തെല്ലുമില്ലാത്തൊരെന്‍ പൂജയില്‍,
അലിയുമോ നീയെന്‍ അഭയമായ് നില്‍ക്കുമോ?

കഴിവുകാട്ടിയഹങ്കരിച്ചീടുവാന്‍
കവിത പെറ്റുകൂട്ടീടുവാനല്ലെന്‍റെ
കലുഷമാം മനം ശാന്തമാക്കീടുവാന്‍,
കനിവു പകരുന്ന കനിമരമാകുവാന്‍..

നീതികേടു തുറന്നു കാട്ടീടുവാന്‍
യുക്തിയേറിടും ശക്തമാം വാക്കായി,
കറപുരട്ടാത്ത വരികളായ് വന്നെന്‍റെ
തൂലികത്തുമ്പില്‍ ഊര്‍ന്നിറങ്ങീടുക... 

Read more

എന്റെ ജന്മക്ഷേത്രം

താമസക്കരിമ്പടക്കെട്ടിനാല്‍ പുതച്ചപോല്‍
വിസ്മയം, ഭയം, ശോകം തിങ്ങിടും തുരുത്തുപോല്‍
മൂകമായ് നിലകൊള്ളും ചൈതന്യക്ഷേത്രമേ, നീ
ലോകനീതിയുച്ഛസ്ഥം ഘോഷിപ്പൂ ശോകാക്രാന്തം !

ശാരദ സാന്ധ്യനീല കാന്തിയില്‍ വിഷാദാര്‍ദ്രം
താരകവെളിച്ചത്തില്‍ നിന്ൂ നീ പരിക്ഷീണം
പച്ചമേടുകള്‍ താരും പാടവും മേളിയ്ക്കുമീ
സ്വച്ഛന്ദ സുന്ദരമാം ഗ്രാമീണ വിശ്രാന്തത്തില്‍,

നാലഞ്ചു ദശകങ്ങള്‍ പുഷ്ക്കലപ്രഭങ്ങളായ്
നിഷ്ക്കമ്പം ദീപ്തിച്ചു നീ വാസര രാത്രങ്ങളെ,
സ്‌നേഹാര്‍ദ്ര ജീവിതത്താല്‍ ദിവ്യമാം നാളങ്ങളാല്‍
ഗേഹാശ്രമാന്തരീക്ഷം വര്‍ണ്ണാഭമായ് നീ മാറ്റി.

ജീവല്‍സ്പന്ദനങ്ങളില്‍ സപ്തവര്‍ണ്ണം നീ ചാര്‍ത്തി
ഭൂവിതില്‍ സ്വരരാജ വീചികള്‍ വിടര്‍ത്തി നീ
നാടിന്റെ നെടംതൂണായ് മേവിയ നിവേശനം
ക്ലാന്തത്വം പടര്‍ന്നിന്നു ജീര്‍ണ്ണമായ് നിന്ൂ തത്ര !

ഹന്ത! മര്‍ത്യ ജീവിതത്താവളം ക്ഷണപ്രഭം !
നൊന്തിടും ചിന്തകളാല്‍ നെഞ്ചകം തകരുന്നോ ?
പിഞ്ചിളം കാന്ാദങ്ങള്‍ പിച്ചവച്ചൊരങ്കണം
കഞ്ചിത പ്രബുദ്ധരായെത്രപേരുയര്‍ന്നതില്‍ !

എത്ര ജന്മങ്ങള്‍ നിന്റെ വക്ഷസ്സില്‍ തലചായ്ചു,
പത്രം വിടര്‍ത്തിയങ്ങു ദൂരത്തേക്കകന്നുപോയ് ?
കൂടുവിട്ടകന്നാലും കൂട്ടിലേക്കണച്ചിടാന്‍
കൂട്ടിലൊട്ടുനാള്‍ രണ്ടു ജനിത്വര്‍ പാര്‍ത്തിരുന്നു;

മാതൃത്വ വക്ഷോജത്തിന്‍ ലാളനാ പരിമളം
താതസൗഭഗത്തിന്റെ സൗരഭസംരക്ഷണം
കാലത്തിന്‍ യവനിക മായിച്ചെന്നിരിക്കിലും
ലോലതന്ത്രികള്‍ മീട്ടി നില്‍ക്കുമെന്‍ ഹൃദന്തത്തില്‍ !

സ്‌നേഹപൂര്‍ണ്ണമായെന്നെ പാലിച്ചു വളര്‍ത്തൊരെന്‍
ഗേഹമാം സൗചിത്ര്യത്തെ എങ്ങനെ മറക്കും ഞാന്‍ ?
എത്ര ജന്മങ്ങള്‍ നിന്നിലുയര്‍ന്ന പൊലിഞ്ഞുവോ?
എത്ര ജന്മങ്ങളിനി വിടരാനിരിക്കുന്നോ?

എങ്കിലുമെന്‍ ജീവിത മിത്ര സംപുഷ്ടമാക്കി
എന്നിലെ ചൈതന്യത്തെ പൂരിച്ച ജന്മക്ഷേത്രം !
എìം ഞാന്‍ നിന്നെക്കാണ്‍മതത്യന്തം ഭക്ത്യാദരാല്‍
എന്നും നീ തെളിയുന്നെന്‍ കര്‍മ്മസാക്ഷിയായ് മുന്നില്‍.

Read more